Ελλάδα-Περιβάλλον:Κρεμμύδι

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα

Ελλάδα-Περιβάλλον:Κρεμμύδι

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Το κρεμμύδι διετής πόα της οικογένειας φυτών Allium cepa καλλιεργείται από την αρχαιότητα και ήταν γνωστό στην αρχαία Κίνα, την Αίγυπτο και την αρχαία Ελλάδα όπου αναφορές γι αυτό βρίσκουμε στον Όμηρο, στον Ηρόδοτο, στον Θεόφραστο και στον Διοσκουρίδη. Η ονομασία του ήταν κρόμμυον και εκτός από θεραπευτικούς σκοπούς οι πρόγονοί μας είχαν συνδέσει το κρεμμύδι με πολλές δοξασίες. Σήμερα το γνωρίζουμε για τις χρήσεις του στην κουζίνα, όπου δίνει ορεκτική γεύση στα φαγητά, τις σαλάτες και τις σάλτσες και λιγότερο ως φάρμακο όπου από την αρχαιότητα η λαϊκή θεραπευτική χρησιμοποιούσε το χυμό του κρεμμυδιού για κάθε αναπνευστική αρρώστια (συνάχι, βρογχίτιδα, άσθμα, λαρυγγίτιδα) και το πολτοποιημένο κρεμμύδι σε επιθέματα, για μωλωπισμούς, πληγές, θλάσεις μυών, καλόγηρους (δοθιήνες), καψίματα και κρεατοελιές.

Μένουμε στην αρχαία Ελλάδα όπου φύτευαν τα κρεμμύδια για τροφή, θεραπεία και … δοξασίες.

Πρώτο υλικό για εξορκισμούς των αρχαίων το κρεμμύδι που το τοποθετούσαν στο παράθυρο ή την πόρτα για να διώξουν μακριά το κακό πνεύμα ενώ αποξήραιναν τα άνθη του κρεμμυδιού και τα κουβαλούσαν πάνω τους για να τους προστατεύουν από εχθρικές οντότητες και έτριβαν με την φλούδα του τον πόνο που είχαν στο σώμα τους για να γίνουν καλά.

Άλλη συνήθειά τους ήταν να δένουν ένα μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι πάνω από το κρεβάτι τους, για να τους βοηθήσει στην αρρώστια και την ανάρρωσή τους. Έκαιγαν δε φλούδες κρεμμυδιού στη φωτιά, για να τους έρθουν πλούτη. Όταν ήθελαν να δουν προφητικά όνειρα, έβαζαν κρεμμύδι κάτω από το μαξιλάρι τους ενώ σύμφωνα με τις αντιλήψεις εκείνης της εποχής έτρωγαν πολλά κρεμμύδια γιατί αποκτούσαν αυξημένη ερωτική επιθυμία …

Τροφή, φάρμακο και όργανο εξορκισμού, το κρόμμυον των προγόνων μας, το κρεμμύδι είναι ένα από τα ελάχιστα της ελληνικής χλωρίδας είδη άρρηκτα συνδεδεμένο με την λαϊκή Χριστιανική Πίστη και με έναν από τους λαοφιλέστερους Αγίους της Ορθοδοξίας, τον Άγιο Φανούριο. Ο Άγιος Φανούριος είναι στενά δεμένος με την Ορθόδοξη ελληνική παράδοση, συγκεκριμένα με το … κρεμμύδι ακολουθεί το σχετικό κείμενο.

Η μάνα του Φανουρίου, κατά την παράδοση, δεν έκανε καλό ποτέ στη ζωή της. Μόνο ένα κρεμμυδόφυλλο έδωσε μία φορά σ’ ένα ζητιάνο, καθώς καθάριζε κρεμμύδια για να μαγειρέψει. Όταν πέθανε, έβραζε σ’ ένα καζάνι γεμάτο πίσσα. Ο Άγιος Φανούριος, όταν είδε έτσι τη μάνα του, τη λυπήθηκε και ρώτησε: «Γιατί η μάνα μου είναι εκεί μέσα;». Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ του απάντησε: «Γιατί δεν έκανε ποτέ κανένα καλό, εκτός από το κρεμμυδόφυλλο που έδωσε σ’ ένα ζητιάνο. Να ρίξουμε το κρεμμυδόφυλλο κι αν αυτό τη σηκώσει από το καζάνι με την πίσσα και καταφέρει να βγει πάνω, θα σωθεί».

Πραγματικά έριξαν το κρεμμυδόφυλλο, το οποίο σήκωσε τη μάνα του Αγίου Φανουρίου μέχρι το επάνω μέρος του καζανιού. Μαζί πιάστηκαν και άλλες τρεις γυναίκες έτοιμες να βγουν έξω. Όμως η μάνα του Αγίου, όταν τις είδε, τους έδωσε μια σπρωξιά και πέσανε πάλι όλες μαζί μέσα στο καζάνι με την πίσσα. Τότε ο Αρχάγγελος γύρισε στον Άγιο Φανούριο και του είπε: «Βλέπεις πως ακόμα είναι αμετανόητη και έχει μέσα της κακία;».

Ο Άγιος Φανούριος τότε, του ζήτησε μια τελευταία χάρη. Να μην πηγαίνουν οι πιστοί τις Φανουρόπιτες γι’ αυτόν μόνον αλλά και για την μάνα του και να εύχονται να την συγχωρέσει ο Θεός. Γι’ αυτό καθώς μοιράζουμε την πίτα, λέμε: «Ο Θεός να συγχωρέσει τη μάνα του Αγίου Φανουρίου».

Λαϊκή λατρεία για τον Άγιο Φανούριο που δημοφιλέστατο τον έκανε η παρήχηση του ονόματός του προς το ρήμα «φανερώνω», δηλαδή «αποκαλύπτω», «παρουσιάζω κάτι». Ο άνθρωπος βρίσκεται στην ανάγκη να επιζητεί την φανέρωση πραγμάτων και προσώπων γι’ αυτό και αναζήτησε έναν υπερφυσικό βοηθό τον Άγιο Φανούριο που για τον πιστό είναι πρόσωπο ζωντανό που βρίσκεται παντού και πάντα.

«Άγιε Φανούριε, φανέρωσέ μου …», το αίτημα συνοδεύεται με τάμα, τη γνωστή μας φανουρόπιτα.

Ο Άγιος Φανούριος έγινε γνωστός τυχαία κατά την επισκευή των τειχών της Ρόδου στις 27 Αυγούστου το 1350. Ο τότε Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος καθιέρωσε ως ημέρα μνήμης του Αγίου την ημέρα εύρεσης της εικόνας 27 Αυγούστου.

Επιστροφή στο κρεμμύδι το οποίο φυτεύεται Φεβρουάριο ή Μάρτιο για την παραγωγή ξερών κρεμμυδιών το καλοκαίρι είτε Σεπτέμβρη έως Νοέμβρη για την παραγωγή χλωρών κρεμμυδιών (φρέσκα κρεμμυδάκια). Η καλλιέργειά του στην Ελλάδα είναι διετής.

Τον πρώτο χρόνο παράγονται από σπέρματα οι μικροί βολβοί (κοκκάρι) οι οποίοι τον δεύτερο χρόνο φυτεύονται σε προετοιμασμένο αγρό ή κήπο.

Το κρεμμύδι σήμερα είναι διαδεδομένο σ’ όλο τον κόσμο και περιέχει μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, άλλες βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία, τη φυτική ορμόνη ινουλίνη καθώς και γλυκοσίδια παρόμοια με το λάδι του σιναπιού. Παραδοσιακό ελληνικό τουρσί είναι αυτό που κατασκευάζεται από κοκκάρια μέσα σε ξύδι και τρώγεται ως ορεκτικό.

Βοηθήματα:

«Οι τροφές που χαρίζουν υγεία», Κ. Μπαζαίου.

«Βιογραφίες Αγίων» Μ. Νικολάου.

ΔΟΜΗ/Βοτανική.

Σχολιάστε Ελεύθερα

Ads Blocker Image Powered by Code Help Pro

Ads Blocker Detected!!!

We have detected that you are using extensions to block ads. Please support us by disabling these ads blocker.

Powered By
Best Wordpress Adblock Detecting Plugin | CHP Adblock