Κουτσούμπας:Ρεαλιστικό είναι ό,τι συμφέρει τον λαό μας

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Χανιώτικα Νέα» την Παρασκευή 19/11 παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

– Η επίσκεψή σας στα Χανιά ήταν σε μια περίοδο που παρατηρείται νέα έξαρση της πανδημίας, ενώ, εδώ και αρκετό καιρό, σημειώνεται μια στασιμότητα στο θέμα των εμβολιασμών, με ένα μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας να μη θέλει να εμβολιαστεί. Πώς το ερμηνεύετε εσείς αυτό; Γιατί αυτή η άρνηση;

– Η νέα έξαρση της πανδημίας καθρεφτίζει τις μεγάλες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ, και κυρίως τη διαχρονική πολιτική η οποία αντιμετωπίζει την προστασία της υγείας του λαού ως «κόστος». Γι’ αυτό αποθεώνεται η «ατομική ευθύνη». Κι όμως 20 μήνες μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, υπάρχει πείρα και επιστημονική γνώση, η οποία επιβάλλει τη θωράκιση του δημόσιου συστήματος Υγείας, το οποίο έχει καταρρεύσει, την επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, άλλα μέτρα προστασίας στους κρίσιμους χώρους διασποράς όπως είναι οι χώροι δουλειάς, τα μέσα μεταφοράς, τα σχολεία και οι σχολές. Παρότι δύο χρόνια τώρα κάνουμε συγκεκριμένες προτάσεις, η κυβέρνηση τον χαβά της!

Ακόμα και η καθυστέρηση στους εμβολιασμούς στην κυβέρνηση χρεώνεται, γιατί οι δικές της ανεπάρκειες και παλινωδίες άφησαν ελεύθερο το πεδίο στον ανορθολογισμό, στον σκοταδισμό, στην άρνηση. Τι να πρωτοπούμε για το ότι το εμβόλιο από όπλο της επιστήμης το μετέτρεψε σε μέσο εκβιασμού και διαχωρισμού; Για το ότι απουσιάζει μια εμβολιαστική εκστρατεία με ευθύνη του κράτους, εξαντλητική ενημέρωση και απαντήσεις στα ερωτήματα, με ουσιαστική και προσωποποιημένη ενημέρωση του λαού; Για το ότι δεν επεξεργάστηκε ένα καθολικό πρόγραμμα δημόσιου δωρεάν εμβολιασμού με όλα τα αποτελεσματικά και ασφαλή εμβόλια, με αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων φαρμάκων, με δωρεάν πλήρη προληπτικό ιατρικό έλεγχο πριν τον εμβολιασμό, εφαρμογή της φαρμακοεπαγρύπνησης; Αλλά και με σταθερή παρακολούθηση των εμβολιασμένων για έγκαιρη παρέμβαση σε τυχόν παρενέργειες, με επιστημονική καταγραφή των αποτελεσμάτων του εμβολιασμού, ποιος έχει την ευθύνη, αν όχι η κυβέρνηση;

– Έχει γίνει πολύς λόγος για το ζήτημα της υποχρεωτικότητας των εμβολιασμών. Η δική σας θέση ποια είναι;

– Από την πρώτη στιγμή έχουμε πει πως η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού θα μπορούσε να εξετασθεί για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων και με αυστηρές προϋποθέσεις, τις οποίες όμως θα μπορούσε να τις διασφαλίσει ένα αναβαθμισμένο δημόσιο σύστημα Υγείας και όχι να αξιοποιείται ως «εργαλείο» για να συγκαλυφτούν οι κυβερνητικές ευθύνες, να ενισχυθεί ο «κοινωνικός αυτοματισμός» και οι διώξεις σε βάρος εργαζομένων, όπως επιχείρησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Στη δική μας πρόταση για ένα καθολικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας έχει ξεχωριστή θέση. Αναλογιστείτε πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση με τον εμβολιασμό, αν για παράδειγμα ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού, ως βασικό στοιχείο των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, είχε ουσιαστικό ρόλο. Αν ορισμένοι, και κυρίως οι θιασώτες της πολιτικής εμπορευματοποίησης της Υγείας, αντιμετωπίζουν την πρότασή μας ως μη ρεαλιστική, τους αποστομώνουν τα καθημερινά ρεκόρ της πανδημίας που ομολογούν τη χρεοκοπία της πολιτικής και του συστήματος που υπηρετούν. Γιατί τελικά ρεαλιστικό είναι ό,τι συμφέρει τον λαό.

– Παράλληλα με την πανδημία βλέπουμε να εξελίσσεται διεθνώς ένα κύμα ακρίβειας που σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με το ζήτημα της Ενέργειας. Η κυβέρνηση λέει ότι είναι μια διεθνής κρίση και έχει προχωρήσει σε κάποια μέτρα. Ποια είναι η δική σας θέση γι’ αυτό το πρόβλημα;

– Το γεγονός ότι το κύμα ακρίβειας δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ είναι άμοιρη ευθυνών. Όταν μάλιστα κοροϊδεύει ότι είναι παροδικό, αλλά και ότι με τα μέτρα που παίρνει θα ανακουφίσει τα λαϊκά νοικοκυριά. Η ακρίβεια δεν είναι ουρανοκατέβατη. Είναι η ίδια η ένταση της εκμετάλλευσης, το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, ο ανταγωνισμός, που οδηγούν στην αύξηση των τιμών των προϊόντων, είναι η ασκούμενη σήμερα «επεκτατική πολιτική», η διάθεση δισ. ευρώ στο κεφάλαιο που ενισχύει τον πληθωρισμό. Είναι με δύο λόγια ο ίδιος ο καπιταλισμός και η λειτουργία του, που από τη μία κλέβει τον ιδρώτα του λαού με την εκμετάλλευση και από την άλλη βάζει χέρι και στο ήδη πενιχρό εισόδημά του με τις ανατιμήσεις σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

Όσο για το πανάκριβο ρεύμα που πληρώνει ο λαός, υπάρχει ένοχος και αιτία και είναι η πολιτική της απελευθέρωσης της Ενέργειας, η απολιγνιτοποίηση, η λεγόμενη «πράσινη μετάβαση», η μονοκαλλιέργεια των ΑΠΕ και η δραστική αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής από το συνεχώς υπερτιμούμενο εισαγόμενο φυσικό αέριο και η εξάρτηση της χώρας από τις διακυμάνσεις της διεθνούς αγοράς. Αυτή την πολιτική υπηρετεί η σημερινή κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες, αυτή την πολιτική στηρίζουν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα. Μάλιστα, όλοι τους θέσπισαν και διατήρησαν ειδικούς φόρους και χαράτσια στην Ενέργεια. Το ΚΚΕ, για να στηριχτούν και να ανακουφιστούν τα λαϊκά νοικοκυριά, έχει καταθέσει ήδη τροπολογία στη Βουλή με την οποία ζητάει να καταργηθούν ο ΕΝΦΙΑ, ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα καύσιμα, όπως και οι άλλοι φόροι στην Ενέργεια, την οποία όπως ήταν φυσικό απέρριψε η κυβερνητική πλειοψηφία.

– Σε ό,τι αφορά το Ενεργειακό, στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη συζήτηση για το θέμα της εξόρυξης υδρογονανθράκων. Συμμερίζεστε στο θέμα αυτό τις ανησυχίες των περιβαλλοντικών οργανώσεων;

– Προφανώς και συμμεριζόμαστε αυτές τις ανησυχίες, γιατί ο κανόνας είναι να θυσιάζεται το περιβάλλον στο βωμό του κέρδους, στη συγκεκριμένη περίπτωση στο βωμό των συμφερόντων των ενεργειακών ομίλων. Μπορεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να ολοκλήρωσε τον σχετικό διαγωνισμό για την παράδοση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης σε μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, αλλά μαζί με τη ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα καλλιεργούν ψεύτικες προσδοκίες περί ανάπτυξης, σταθερότητας στην περιοχή, ενίσχυσης των τοπικών κοινωνιών με προστασία του περιβάλλοντος. Στην πραγματικότητα θέλουν να αποσπάσουν τη συναίνεση του κρητικού λαού στα σχέδια καταλήστευσης του ενεργειακού πλούτου της χώρας από τους ενεργειακούς ομίλους. Οι δικές μας ανησυχίες δεν αφορούν μονόπλευρα την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά και το γεγονός ότι αυτή η εξέλιξη εμπλέκει ακόμα περισσότερο τον λαό μας, τη χώρα μας στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς που οξύνονται στην περιοχή μας για το ποιος, ποιο κράτος, ποιος όμιλος θα βάλει στο χέρι τον ενεργειακό πλούτο.

Χώρια που οι εργατικές – λαϊκές οικογένειες της Κρήτης ούτε φτηνή Ενέργεια θα εξασφαλίσουν, ούτε οφέλη από τα έσοδα του κράτους, τα οποία, σύμφωνα με τις συμβάσεις που υπογράφονται, θα είναι μικρά και θα κατευθύνονται αποκλειστικά στην ενίσχυση του κεφαλαίου για νέες επενδύσεις. Αντίστοιχα θα χρυσοπληρώνουν για τη χρήση όποιων άλλων υποδομών φτιαχτούν πάνω στο νησί για τις ανάγκες της εξόρυξης.

Η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας μπορεί να γίνει προς όφελος του λαού, στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης, όπου τα μέσα παραγωγής, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, οι εγχώριες πηγές Ενέργειας, τα μέσα παραγωγής και διανομής της Ενέργειας θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία. Ένας τέτοιος δρόμος ανάπτυξης προϋποθέτει η εργατική τάξη, ο λαός να πάρει στα χέρια του το τιμόνι της εξουσίας και τα κλειδιά της οικονομίας.

– Ασκήσατε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για τη Συμφωνία που σύναψε με τη Γαλλία και διαχρονικά επικρίνετε τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Την ίδια στιγμή, ο Ερντογάν ακολουθεί ολοένα και περισσότερο μια πολιτική προκλήσεων. Ωστόσο, ενώ είναι κατανοητές οι ενστάσεις για τα πολυδάπανα εξοπλιστικά προγράμματα που ακολουθεί η Ελλάδα, αναρωτιέται κανείς πώς αλλιώς θα μπορούσε να «θωρακιστεί» αμυντικά μια μικρή χώρα, αν δεν συνάψει πολιτικοοικονομικές συμμαχίες. Υπάρχει κάποια άλλη ρεαλιστική προοπτική;

– Οι συμφωνίες που υπέγραψε η κυβέρνηση με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία φέρουν τον ψευδεπίγραφο τίτλο «αμυντικές», ωστόσο η αλήθεια είναι πως είναι επιθετικές, γιατί αφορούν συμμετοχή της Ελλάδας όχι στην υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, στην υπεράσπιση της άμυνας της πατρίδας, αλλά σε επικίνδυνα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και ξεχωριστών κρατών ισχυρών της ΕΕ, σε όλη την περιοχή της Ανατ. Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας, της Υποσαχάριας Αφρικής, μέχρι και στον Ειρηνικό, στοχεύουν τη Ρωσία και την Κίνα. Άρα, λοιπόν, για ποια άμυνα της χώρας μιλάμε; Αυτά τα επιθετικά σχέδια υπηρετούν και τα εξοπλιστικά προγράμματα, οι φρεγάτες και τα «Rafale» με αντάλλαγμα την αποστολή ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ, στο Μάλι, στο Σαχέλ. Το ερώτημα όμως είναι: Τι δουλειά έχουμε εκεί; Την ίδια ώρα που η χώρα μας είναι πρωταθλήτρια σε πολεμικές δαπάνες, λείπουν χρήματα από την Υγεία, την Παιδεία, τα απαραίτητα μέτρα προστασίας όπως αυτά της αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας. Πακτωλός δισ. δίνονται σε γαλλικές και αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες, την ώρα που απαξιώνεται και κλείνει η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), η Ελληνική Βιομηχανία Όπλων (ΕΛΒΟ), τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ), συνολικά η αμυντική βιομηχανία. Ρεαλιστικό είναι ό,τι συμφέρει τον λαό μας, τη χώρα μας. Με αυτή την έννοια το συμφέρον του λαού μας είναι να αναπτύσσει ισότιμες και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με άλλα κράτη, οι οποίες βέβαια θα υπηρετούν τα συμφέροντα τόσο του ελληνικού λαού όσο και των άλλων λαών. Και γι’ αυτό προϋπόθεση είναι να αποδεσμευτεί η χώρα μας από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, ο ίδιος ο λαός να κάνει κουμάντο στον τόπο του και να αναπτύσσει σχέσεις με όλες τις χώρες του κόσμου.

– Ο βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης έχει κατ’ επανάληψη φέρει στη Βουλή το θέμα του φρουρίου Ιτζεδίν και τον αγώνα που γίνεται, ώστε να καταστεί ένας τόπος ιστορικής μνήμης και πολιτισμού. Γιατί πιστεύετε ότι το θέμα αυτό δεν έχει ανακινηθεί από καμία κυβέρνηση;

– Πράγματι, είναι δεκάδες οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει τόσο μέσα στη Βουλή και στις δομές της Τοπικής Διοίκησης από τους εκλεγμένους μας, όσο και μέσω των Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του «Οδηγητή» που έχουν πραγματοποιηθεί στον χώρο. Το φρούριο Ιτζεδίν είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τους λαϊκούς αγώνες, την αλύγιστη στάση κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών, απέναντι στη βία και τις διώξεις του αστικού κράτους του 20ού αιώνα. Πάνω από 400 κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές βασανίστηκαν σε αυτόν τον τόπο μαρτυρίου.

Καμία κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτα, γιατί φοβούνται ακριβώς αυτά τα διδάγματα. Της αλύγιστης πάλης, της ανεξάντλητης αντοχής και δύναμης που κρύβει ο άνθρωπος όταν αποφασίσει συλλογικά να αντισταθεί και να ανατρέψει τον εκμεταλλευτή του. Την ανάδειξη τελικά του πραγματικού αντιπάλου, που κι εδώ αποδεικνύεται ότι δεν είναι η μία ή η άλλη αστική κυβέρνηση, αλλά το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που προκειμένου να διασφαλίσει την κυριαρχία του, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τη βία, την καταστολή, τις φυλακές, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις. Το ΚΚΕ όμως έχει ευθύνη και χρέος να συνεχίσει την πάλη για τη διάδοση της ιστορικής μνήμης, για να δοθεί το φρούριο του Ιτζεδίν εκεί που πραγματικά ανήκει, στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στον χανιώτικο λαό. Είναι ένα πρώτο θετικό βήμα η ομόφωνη απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου – ύστερα από πρότασή μας – για την ανάγκη αποκατάστασης, καθώς και η δέσμευση του περιφερειάρχη για τη χρηματοδότηση της μελέτης. Όμως έχουμε πολύ δρόμο ακόμα.

– Οι εσωκομματικές διεργασίες που γίνονται στο ΚΙΝΑΛ για την ανάδειξη νέου προέδρου θεωρείτε ότι μπορεί να πυροδοτήσουν αλλαγές στην κεντρική πολιτική σκηνή;

– Πηγαίνοντας προς τις εκλογές του ΠΑΣΟΚ / ΚΙΝΑΛ, γίνεται ολοένα και πιο φανερό, ανεξάρτητα τι ισχυρίζεται ο κάθε υποψήφιος για την προεδρία, ότι το ΠΑΣΟΚ / ΚΙΝΑΛ προορίζεται να παίξει τον ρόλο ενός μπαλαντέρ στο αστικό πολιτικό σύστημα, στηρίζοντας μία νέα αντιλαϊκή κυβέρνηση. Άλλωστε, «βγάζει μάτι» το ότι όλοι, και οι έξι υποψήφιοι, λοξοκοιτάζουν άλλος προς τη ΝΔ και άλλος προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να απευθυνθώ ιδιαίτερα στους απλούς ανθρώπους που τις προηγούμενες δεκαετίες ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι στα χρόνια των μνημονίων «έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους», όταν είδαν το κόμμα που εμπιστεύτηκαν να καταρρέει. Κάποιοι από αυτούς ακούμπησαν τις ελπίδες τους στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη ΝΔ και τώρα ορισμένοι έχουν κάποιες προσδοκίες, ονειρεύονται ότι το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, από κόμμα – μπαλαντέρ θα ξαναγίνει η λεγόμενη «μεγάλη δημοκρατική παράταξη». Τους λέμε ειλικρινά: Οι προσδοκίες τους αυτές θα διαψευστούν. Γιατί η στήριξή τους σε αυτό το κόμμα την επόμενη μέρα θα γίνει εκ νέου στήριξη μιας νέας αντιλαϊκής κυβέρνησης είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με κορμό τη ΝΔ. Όμως από την πείρα τους ξέρουν πως δεν υπάρχουν «σωτήρες» ούτε νέοι ούτε παλιοί. Υπάρχει ο λαός, που αν το αποφασίσει μπορεί ο ίδιος να σώσει τον εαυτό του. Ας σκεφτούν λοιπόν να κάνουν και μια επιλογή που πριν δεν είχαν σκεφτεί: Να συμπορευτούν με το ΚΚΕ, με τους κομμουνιστές. Για όλους έχουμε μια ανοιχτή αγκαλιά, και μια θέση δίπλα μας στους αγώνες.

– Οι επόμενες εκλογές, όποτε γίνουν, θα διεξαχθούν με απλή αναλογική. Υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας του ΚΚΕ με κάποια άλλη πολιτική δύναμη ή οποιοδήποτε σενάριο συμμετοχής σε κυβερνητικό σχήμα είναι εξ ορισμού απορριπτέο;

– Είναι αλήθεια ότι κυκλοφορούν διάφορα σενάρια κυβερνητικής συνεργασίας ανάμεσα στα αστικά πολιτικά κόμματα και σε αντίθεση με ό,τι λέγεται είναι υπαρκτά, δεν αφορούν στη σφαίρα της φαντασίας. Κι αυτό γιατί η δυνατότητα να συνεργαστούν, ακόμα και η ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει και απορρέει από την κοινή αντίληψη που έχουν στα στρατηγικά, δηλαδή στα κρίσιμα για τη ζωή του λαού, ζητήματα. Μόνο να δει κανείς πόσα και ποια νομοσχέδια της ΝΔ έχει ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, καταλαβαίνει.

Και όπως ξέρετε κανένα απ’ αυτά τα «από χέρι» αντιλαϊκά σενάρια δεν περιλαμβάνει συμμετοχή του ΚΚΕ. Το μόνο υπαρκτό σενάριο προς όφελος του λαού είναι αυτό που θα γράψουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που αποφασίζουν να σηκώσουν κεφάλι, να διεκδικήσουν, να βάλουν στο επίκεντρο της πάλης τους τις δικές τους ανάγκες κόντρα στα συμφέροντα μιας χούφτας εκμεταλλευτών. Αυτό έκαναν οι εργαζόμενοι στο λιμάνι της COSCO στον Πειραιά, τα παιδιά με τα μηχανάκια της «e-food» και κέρδισαν. Αυτό το σενάριο δεν θα μείνει στη μέση, θα φτάσει μέχρι οι εργάτες, ο λαός να σηκώσει μαζικά το ανάστημά του, να εμπιστευτεί την τεράστια δύναμή του και να πάρει στα χέρια του την εξουσία. Σ’ αυτή λοιπόν τη διακυβέρνηση – όργανο της εργατικής λαϊκής πλειοψηφίας και εξουσίας, το ΚΚΕ θα έχει τη δική του θέση. Κι αν αυτή η προοπτική σήμερα φαντάζει σε πολλούς μακρινή, τους λέμε συμπορευτείτε με τους κομμουνιστές στους αγώνες για να το φέρουμε πιο κοντά. Αυτή είναι η προοπτική της ελπίδας και της πραγματικής προόδου.

902

Σχολιάστε Ελεύθερα