Γράφει η Τασσώ Γαΐλα.
Η ποιήτρια Κωνσταντίνα Σούλα -Τσαφαρά είναι κόρη του ναυτικού Ζήση Σούλα και της Μαρίας το γένος Κακουλίδου. Γεννήθηκε το 1954 και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στον Άγιο Κήρυκο με καλύτερη της παρέα την αδελφούλα της Αθηνά.
“Τα παιδικά πρώτα χρόνια της ζωής μου στην Ικαρία- που η ομορφιά της σχεδόν πληγώνει -, κι οι αναμνήσεις τους χαράκτηκαν βαθιά μέσα μου”
Κωνσταντίνα Σούλα Τσαφαρά, ποιήτρια & Κωνσταντίνος Τσαφαράς, ποιητής.
Μητέρα και γιός…
Η Κωνσταντίνα από τον γάμο της με τον Γιώργο Τσαφαρά απέκτησε δυο αγόρια. Τον Κωνσταντίνο και τον Ανδρέα. Τον Ανδρέα με λαμπρές σπουδές- μεταξύ αυτών και σκηνοθεσίας-, και τον πρωτότοκο Κωνσταντίνο το αγόρι που…
“Έχω δυο λόγια που ηχούν συνέχεια στα αυτιά μου, είναι του γιού μου του Κωστή,που ψάχνουν την καρδιά μου”. από το ποίημα: Έχω της συλλογής:’Είμαι ακόμα εδώ’.
Η απώλεια ενός παιδιού, του παιδιού σου, ο χωρίς όρια πόνος της μάνας που χάνει το γιό της στα 38 του χρόνια…
Ο Κωνσταντίνος απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2013.
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΝΥΜΑ.
Ταξίδεψα σαν αητός τη λύτρωση για να’βρω.
Πέρασα ουράνιους ποταμούς , του Σύμπαντος χαράδρες
για να ξεφύγω απ’ τη ζωή που βέλη μου πετούσε.
Δεν είχα άλλη επιλογή, γονείς, φίλοι κι αδέλφια,
παρά μονάχα να ξεβγώ μακριά απ’ τα τετριμμένα.
Τώρα πάνω στα σύννεφα μονομαχώ με πάθη και
λογαριάζω τους Θεούς χωρίς να τους φοβάμαι,
αφού κοντά τους μ’ έχουνε σαν όνειρο πανώριο
και σας κοιτώ από ψηλά, χωρίς φόβο και λύπη
καθώς τα χνάρια της ζωής τα βλέπω πριν τα δείτε.
“Ο Κωνσταντίνος είναι εδώ. Οι νεκροί είναι κι εκείνοι εδώ. Οι νεκροί δεν πεθαίνουν, απλά περνούν στην αιωνιότητα. Εμείς, εμείς οι ζωντανοί είμαστε νεκροί. Αυτό πιστεύω”, δηλώνει η μητέρα –ποιήτρια Κωνσταντίνα για τον νεκρό πλέον ποιητή γιό της, ο θάνατος του οποίου την σημάδεψε βαθιά.
Η Κωνσταντίνα πτυχιούχος την Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας, εργάστηκε στην ΕΥΔΑΠ από όπου και συνταξιοδοτήθηκε και είναι πολυβραβευμένη ποιήτρια με πλούσια εργογραφία.
Πινελιές -1993 , Αόρατο λουλουδι -1998, Κόκκινη βάρκα- 2006 , Η μουσική των κοχυλιών- 2009, Είμαι ακόμα εδώ- 2012, οι τίτλοι των συλλογών της.
Ο Κωνσταντίνος δεν είχε εκδόσει κανένα βιβλίο, ήταν ένα ευαίσθητο αγόρι χαμηλών τόνων με προφανώς ταλέντο κληρονομιά από την μητέρα του που έγραφε από μικρός στίχους και μικρά δοκίμια ενώ παράλληλα χρόνια ψυχολογικά προβλήματα τον ταλαιπωρούσαν χωρίς όμως να υπάρξουν εμπόδιο στην ενασχόληση του με την γραφή.
Το μικρό αγόρι αγαπούσε πολύ την Ικαρία όπου και περνούσε στα παιδικά του χρόνια τις διακοπές του καλοκαιριού, στην Ικαρία γενέθλιο τόπο της αγαπημένης του μητέρας, της μητέρας που ο αβάσταχτος πόνος του χαμού του υπήρξε η αφορφή της καθυστέρησης υλοποίησης των σχεδίων της να εκδώσει βιβλίο με τα γραπτά του αδικοχαμένου γιού της.
Επίπονη σαφώς για εκείνην η συλλογή των χειρογράφων του Κωνσταντίνου, η μελέτη τους κι η επιλογή των προς δημοσίευση σκέψεων του. Όμως τελικά αυτό θα γίνει και η Κωνσταντίνα θα δώσει την ευκαιρία στο αναγνωστικό κοινό να γνωρίσει έναν ταλαντούχο πλήν νεκρό πλέον ποιητή.
Η συζήτηση μου μαζί της έφερε στη μνήμη της εικόνες από την Ικαρία του χτές , της δεκαετίας του ’50 , πολύ νοσταλγία και μοιραία η κουβέντα στράφηκε στην αγαπημένη της μητέρα Μαρία. Μου διέθεσε από το αρχείο της -και την ευχαριστώ γι αυτό-, φωτογραφίες της δεκαετίας του ‘50 με την μητέρας της στον Άγιο Κήρυκο.
Παρατηρούμε την μητέρα της με το πρώτο κοριτσάκι της και μεγαλύτερη αδελφή της Κωνσταντίνας την Αθηνά (1953) καθώς και μόνη της (1955) στον Άγιο Κήρυκο. Η επόμενη φωτογραφία της Μαρίας τραβήκτηκε στην πλατεία του Αγίου Κηρύκου και το αυτοκίνητο που βλέπετε ήταν του συζύγου της Ζήση Σούλα και μάλιστα πρόκειται για το πρώτο αυτοκίνητο που είδε ο Άγιος Κήρυκος γύρω στο 1956 και το είχε αγοράσει ο πατέρας της ποιήτριας στην Αθήνα. Το αυτοκίνητο αυτό για πολύ καιρό υπήρξε ‘πόλος έλξης’ για τους μικρούς Ικαριώτες, κεντρικό θέμα συζήτησης στο νησί.
Τίτλος:ΣΤΟΛΙΔΙ.
Στολίδι ανάμεσα/σε τόσα άλλα κοσμήματα/που το χέρι του Θεού/έσπειρε καταμεσής του Αιγαίου./ Φυσούν οι άνεμοι/και μυστικά/από αλλοτινούς χρόνους μεταφέρουν. Και είναι εκείνα τα πρόσωπα/ τα χαραγμένα απ’ την αλμύρα/ και τα όνειρα/ μια ιστορία ολόγιομη/πέτρες, μπαρούτι,/ φωτιά και εξεγέρσεις./ Αν θες τον έρωτα να βρεις/ τις μάχες, την αγάπη,/ φόρα για πάντα επάνω σου/ της Ικαριάς στολίδι. (συλλογή : Η μουσική των κοχυλιών).
Η Κωνσταντίνα Σούλα-Τσαφαρά υμνεί στην ποίηση της την γενέθλια γη της Ικαρίας με πολλά ποιήματα στις αξιόλογες συλλογές της αφιερωμένα στο νησί της κάτι που κάνει και με τις φωτογραφίες της όπως και οι δύο φωτογραφίες του άρθρου -δεινή φωτογράφος η ποιήτρια-, η μία από τον Άγιο Κήρυκο κι η δεύτερη από τον Μαγγανίτη .
Δίχως Αγάπη τελειώνω
κι αργοσβήνω.
Με την Αγάπη
ξαναρχίζω μες στα
όνειρα να ζω. (από το ποίημα Ξόρκι ,
συλλογή:’ Η μουσική των κοχυλιών’).
Αυτοί οι στίχοι είναι το ‘μήνυμα’ της ποιήτριας σε όλες τις μητέρες που έχασαν το παιδί τους.
Ευχαριστώ Κωνσταντίνα για το φωτογραφικό υλικό και την συνομιλία μας. Αναμένουμε το βιβλίο του Κωνσταντίνου.
Σημείωση: Η οικογένεια Ζήση και Μαρίας Σούλα έχει ακόμη ένα κορίτσι , νεότερη των Αθηνάς και Κωνσταντίνας, την Αναστασία η οποία δεν γεννήθηκε στην Ικαρία και κατοικεί στις Η.Π.Α.
