Από τη Σύνταξη
Γράφονται πολλά για την επικείμενη επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία. Δεν είμαστε βέβαια ούτε διεθνολόγοι ούτε τελοσπάντων άνθρωποι που αναλύουμε επαγγελματικά τα διάφορα γεωπολιτικά γεγονότα, ωστόσο υπάρχουν ερωτήματα και κάποιες εκτιμήσεις που θα τις παραθέσουμε στην συνέχεια.
Όταν μια χώρα σαν την Ρωσία, που τουλάχιστον στρατιωτικά είναι υπερδύναμη, έχει απέναντί της όλο τον υπόλοιπο κόσμο- Ευρώπη και ΗΠΑ-παρόλο που στρατιωτικά σίγουρα υπερτερεί σε σχέση με την Ουκρανία, αλλά και αποδεδειγμένα έχει καλύτερα οπλικά συστήματα από το ΝΑΤΟ, είναι δυνατόν να κάνει κάτι που δεν την συμφέρει σε κανένα επίπεδο?
Κατά τη γνώμη μας όχι. Ο Πούτιν είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος και έχει χειριστεί πολλές και παρόμοιες κρίσεις στο παρελθόν. Θεωρούμε λοιπόν ότι δεν θα κάνει τουλάχιστον αυτός την πρώτη κίνηση. Τον ενδιαφέρει σίγουρα και προφανώς να βοηθήσει τον Ρωσικό πληθυσμό της χώρας και αν οι δυτικές δυνάμεις προσπαθήσουν να πειράξουν τον πληθυσμό αυτό, προφανώς η Ρωσία θα πρέπει να απαντήσει σθεναρά, πέρα τούτου όμως δεν πιστεύουμε ότι την ενδιαφέρει να αποκτήσει νέο έδαφος. Αυτό είναι η δική μας εκτίμηση. Όλα τα υπόλοιπα είναι για το θεαθήναι και για την δημιουργία εντυπώσεων. Ας αναφερθούμε όμως μέσα από τα ρεπορτάζ τι υποστηρίζει η Δύση και μέσα σε αυτό θα βάλουμε και τις δικές μας παρενθέσεις και ερωτηματικά.
Διαβάζουμε λοιπόν ότι υπάρχει υψηλός κίνδυνος ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία μέσα από δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα ο κύριος Μπλίνκεν δήλωσε σήμερα ότι ο κίνδυνος μία ρωσικής στρατιωτικής εισβολής στην Ουκρανία είναι υψηλός και επικείμενος ώστε να δικαιολογήσει την απομάκρυνση της πλειονότητας του προσωπικού της αμερικανικής πρεσβείας στο Κίεβο. Παρόλα όμως την δήθεν επιθετικότητα της Ρωσίας οι Αμερικάνοι επιμένουν πως μπορεί να υπάρξει λύση διαμέσω της διπλωματικής οδού. Ποια λύση όμως θέλουν?
Αυτό που κατανοούμε μέσα από δηλώσεις των υπουργών εξωτερικών και των Ευρωπαίων, που ασχολούνται με το θέμα, είναι ουσιαστικά η Ρωσία να αποκτήσει αποστρατικοποιημένες ζώνες στα Ευρωπαϊκά τους σύνορα και ειδικά στα σύνορα με την Ουκρανία. Καλούν λοιπόν την Ρωσία σε διάλογο για κάτι που δεν έχει κάνει. Καλούν την Ρωσία σε διάλογο την ώρα που οι ίδιοι οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ αναπτύσσει στρατεύματα στα σύνορα με τη Ρωσία. Ο Πούτιν όπως προ είπαμε είναι έξυπνος άνθρωπος και αδιαμφισβήτητος ηγέτης της χώρας τους. Είναι δυνατόν να τους αφήσει να αναπτύσσουν στρατό στα σύνορά του και ο ίδιος να κάθεται άπραγος και να τους βλέπει? Αδύνατον σε ότι αφορά τουλάχιστον την Ρωσία.
Καλούν σε διάλογο και μάλιστα ο Μπάιντεν είχε και τηλεφωνική επικοινωνία με τον Πούτιν. Μιλήσαν για 62 λεπτά σύμφωνα με το ρεπορτάζ. 62 λεπτά απειλών από τις ΗΠΑ, όπου απλά διεμήνυσαν στον Ρώσο ηγέτη ότι εάν δεν κάτσει καλά το ΝΑΤΟ θα απαντήσει και όλα αυτά σε κάτι που το ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και ο Αγγλοσαξονικός άξονας γενικότερα. Όπως μάλιστα λένε οι Ρωσικές διπλωματικές πηγές υπάρχει διακαής πόθο των Αγγλοσαξόνων για πόλεμο, την ώρα που πολλές χώρες μπαίνουν στον χορό που άνοιξε ο Μπάιντεν και καλούν τους πολίτες τους να αποχωρήσουν από την Ουκρανία. Μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Πριν από 7 χρόνια απλά να θυμίσουμε ότι υπογράφτηκε η συμφωνία του Μινσκ, όπου την οποία διαπραγματεύτηκαν ο τότε Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, η τότε Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.
Η συνθήκη αυτή υπεγράφη στις 12 Φεβρουαρίου του 2015 και όντως, αν και λίγο βιαστικά όπως αναφέρεται, καθόρισε ένα σύνολο μέτρων για τα ζητήματα που αφορούν την Ουκρανία. Στη συμφωνία μάλιστα ήταν και οι ηγέτες της πολιτοφυλακής των αυτοαποκαλούμενων και διεθνώς μη αναγνωρισμένων “Λαϊκών Δημοκρατιών” του Λουγκάνσκ και Ντόνετσκ Ιγκόρ Πλοτνίτσκι και Alexander Zakharchenko ενώ υπήρξε και η εκπρόσωπος του ΟΑΣΕ Heidi Tagliavini.
Η Λαϊκή δημοκρατία του Λουγκανσκ δημιουργήθηκε το 2014, κηρύσσοντας την ανεξαρτησία της από την Ουκρανία, και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της είναι Ρώσοι. Πρωτεύουσα του κράτους που δεν έχει αναγνωριστεί διεθνώς είναι το Λουγκανσκ, μια πόλη περίπου 400.000 ανθρώπων που βρίσκεται στην Ανατολική Ουκρανία.
Την ίδια εποχή κήρυξε και το Ντόνετσκ την ανεξαρτησία του, δημιουργώντας την Λαϊκή δημοκρατία του Ντόνετσκ και πάλι χωρίς καμία διεθνή αναγνώριση. Το Ντόνετσκ βρίσκεται επίσης στα ανατολικά της χώρας, η πρωτεύουσα αυτής της κρατικής οντότητας έχει περίπου 930.000 κατοίκους, στην πλειονότητά τους Ρώσοι και βέβαια όπως και το Λούγκανσκ, ζητάνε την προσχώρησή τους στην Ρωσική επικράτεια.
Θα πρέπει να σημειώσουμε βέβαια ότι τα παραπάνω αυτονομιστικά κράτη επί της ουσίας δημιουργήθηκαν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στην Ρωσία. Η κριμαία έκανε δημοψήφισμα και έχει και αυτή στην πλειονότητά της Ρώσους κατοίκους. Η Κριμαϊκή κρίση προήλθε πάλι από την Δύση, όταν τότε απαίτησαν από την Ρωσία να απομακρύνει τις βάσεις της από την Αζοφική. Οι ΗΠΑ έχουν σχέδιο να αποκλείσουν την Ρωσία από την Αζοφική και έπειτα να την διασπάσουν σε τρία κομμάτια. Ο Πούτιν βέβαια το γνωρίζει και για αυτό βρίσκεται στη θέση άμυνας. Οι ΗΠΑ πιστεύαν πως μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσαν να διαλύσουν την αντίπαλό τους και να κυριαρχήσουν στον κόσμο, εις μάτην όμως, αφού η Ρωσία μπόρεσε τουλάχιστον στο στρατιωτικό κομμάτι να γίνει ξανά υπερδύναμη.
Υπάρχει λοιπόν σίγουρα μια κατάσταση δύσκολη αλλά αυτό που πρέπει να έχουμε όλοι υπόψιν μας, είναι ότι την πρώτη κίνηση δεν θα την κάνει η Ρωσία. Θα την κάνει το ΝΑΤΟ, που καλό είναι να προσέξει, διότι η Ρωσία σίγουρα δεν θα μείνει άπραγη.
Κλείνουμε με κάτι που είπε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ. Είναι ολοφάνερο ότι κορυφαία πρόσωπα στην ενεργό παγκόσμια διπλωματία δυσκολεύονται να αναγνώσουν το πολύ σύντομο και απολύτως σαφές κείμενο του “πλέγματος μέτρων”», το βασικό δηλαδή περιεχόμενο των συμφωνιών του Μινσκ. Γι’ αυτό και παρατηρείται να συνεδριάζουν υψηλόβαθμοι πολιτικοί σύμβουλοι των αρχηγών κρατών του «κουαρτέτου του Μινσκ», να διαβάζουν το ίδιο και το αυτό κείμενο και «να αδυνατούν να καταλήξουν στην ίδια προσέγγιση».
Μα προφανώς θα απαντήσουμε εμείς, αφού το συμφέρον των προσώπων αυτών είναι να δημιουργηθεί ένας νέος ψυχρός πόλεμος. Η Ουκρανία τον έχει γεννήσει και απλά τώρα αυτός ο πόλεμος εξελίσσεται. Συμφέρει σίγουρα τον κόσμο να υπάρχουν τουλάχιστον δύο υπερδυνάμεις στρατιωτικά, διότι εάν ο κόσμος αφεθεί στον έναν, όπως την δεκαετία του 90 και τα πρώτα χρόνια του αιώνα που διανύουμε, τα αποτελέσματα είναι οδυνηρά. Θυμόμαστε τι έγινε στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στην Λιβύη και την προσπάθεια των ΗΠΑ στην Συρία, όπου η Ρωσία επενέβη σθεναρά και απετράπησαν τα χειρότερα. Να μην μιλήσουμε βέβαια και για την Γιουγκοσλαβία που το αποτέλεσμα ήταν οδυνηρό επίσης.
Πληρώσαμε ακριβά τις ορέξεις και τα γεωπολιτικά παιχνίδια του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Στους πολέμους αυτούς παρεμπιπτόντως μέσω του ΝΑΤΟ, συμμετείχε και η Ελλάδα, που πληρώνει εδώ και λίγα χρόνια το τίμημα μέσα από τις μεταναστευτικές ροές από τις χώρες που διέλυσαν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Η Ρωσία λοιπόν χρειάζεται στο γεωπολιτικό παιχνίδι και ας μην είναι και Κομμουνιστική όπως ήταν. Αυτές είναι οι εκτιμήσεις μας για τα γεγονότα, από κει και πέρα το τι θα συμβεί μένει να το δούμε, και βεβαίως θα παρέμβουμε ξανά αν και εφόσον αλλάξει η κατάσταση.
