Έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Παρασκευής, στις 14:25, ο αγαπημένος ηθοποιός Στάθης Ψάλτης. Ένας άνθρωπος που σημάδεψε τον κινηματογράφο της δεκαετίας του 80 και βεβαίως υπήρξε ένας σημαντικός κωμικός και άνθρωπος του θεάτρου και της επιθεώρησης.

Βιογραφία
Ο Στάθης Ψάλτης γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 1951 στο Βέλο Κορινθίας. Σε ηλικία 11 χρόνων μετακόμισε στο Αιγάλεω. Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη. Παντρεύτηκε την Τάρια Μπούρα το 1993 και το 2006 την ηθοποιό Χριστίνα Ψάλτη (γεν. 1973). Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Κάτια Κυβέλου, που απέκτησε την μοναχοκόρη του Μαρία Ψάλτη.
Έπαιξε σε πολλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου αλλά και στο θέατρο. Έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μαζί με την Καίτη Φίνου στη δεκαετία του 1980 με εμπορικές ταινίες όπως Καμικάζι αγάπη μου, Τροχονόμος Βαρβάρα, Τα καμάκια, Βασικά καλησπέρα σας, Και ο πρώτος ματάκιας, Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω, Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ, Μάντεψε τι κάνω τα βράδια. Είχε παίξει πολλούς ρόλους, κατά το πλείστον κωμικούς.
Το 1973 στην τηλεοπτική σειρά Οι έμποροι των εθνών τραγούδησε το «Ήτανε μια φορά» του Σταύρου Ξαρχάκου. Από τότε τραγούδησε αρκετά τραγούδια σε ταινίες του και σε επιθεωρήσεις.
Η φιλμογραφία του
| Έτος | Ταινία | Ρόλος |
|---|---|---|
| 2016 | ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ | Καλόγερος (η τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση) |
| 1990 | Ο εραστής | Στάθης Μπιρμπιτσόλης |
| 1989 | Απαγωγή στα τυφλά | Στάθης Καραπίδας |
| 1989 | Και δειλός και τολμηρός | Μάρκος Τρέμουλας |
| 1989 | Ο πανταχού παρών | Λάζαρος Λαζάρου |
| 1989 | Ο πρωτάρης μπάτσος και η τροτέζα | Στάθης Ξετρύπης |
| 1989 | Τρελάδικο πολυτελείας | Στάθης Ξετρύπης |
| 1988 | Ο καβαλάρης των F.M. Stereo | Στάθης Παπαστάθης |
| 1988 | Ακαταμάχητος πιλότος | Αλέξης Τόμπρας |
| 1988 | Ένας αλλά Λέων | Στάθης Φρουτάκης |
| 1988 | Ξενοδοχείο Kastri | Τιμόλαος Χατζητιμολάου |
| 1988 | Ο μεγάλος παραμυθάς | Χαρίλαος Καραπαύλος |
| 1987 | Οι κυβερνήσεις πέφτουνε… αλλά ο Ψάλτης μένει | Κάλχας / (υπεύθυνος) / Μάρκος / «αλεξιπτωτιστής» / Μήτσος |
| 1986 | Κλεφτρόνι και τζέντλεμαν | Στάθης Τιμόπουλος |
| 1986 | Ράκος Νο14 και ο πρώτος μπουνάκιας | Ηρακλής Σπίνος |
| 1986 | Ψηλός λιγνός και ψεύταρος | Πίπης Παρλαπίπας |
| 1985 | Τρελλός είμαι ό,τι θέλω κάνω | Μιχάλης Βίδας |
| 1985 | Ο ταξιτζής μας | Άλκης (τηλεοπτική σειρά) |
| 1984 | Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ | Στάθης |
| 1984 | Μάντεψε τι κάνω τα βράδια | Κοσμάς Παπακοσμάς |
| 1983 | Καμικάζι αγάπη μου | Στάθης Σγουρός |
| 1983 | Πέστα βρωμόστομε | Στάθης Χρυσοστόμου / πατέρας Στάθη / μητέρα Στάθη / παππούς Στάθη (στο κάδρο) |
| 1982 | Βασικά καλησπέρα σας (Οι ραδιοπειρατές) | Στάθης Κουμπάρης |
| 1982 | Και ο Πρώτος Ματάκιας | Σίμος Αυτιάς |
| 1982 | Τα σαΐνια | Σίσυφος |
| 1981 | Είσαι στην ΕΟΚ… μάθε για την ΕΟΚ | Τηλεπαρουσιάστρια |
| 1981 | Πάμε γιά καφέ;! | «Τσίμπλας» |
| 1981 | Τα καμάκια | Ορφέας |
| 1981 | Τροχονόμος Βαρβάρα | Αχιλλέας Ταλαίπωρος / Βαρβάρα Ταλαίπωρου / πατέρας Ταλαίπωρος |
| 1980 | Γεύση απο Ελλάδα | Συνταξιούχος |
| 1980 | Ο Κώτσος στην ΕΟΚ | Απόψηλος, υπάλληλος Δήμου |
| 1980 | Ο παρθενοκυνηγός | Μάνος Μπιλάλης |
| 1980 | Ο ποδόγυρος | Ηρακλής |
| 1979 | Οι φανταρίνες | Ανθυπασπιστής-εκπαιδευτής |
| 1979 | Τα παιδιά της πιάτσας | Τηλέμαχος |
| 1972 | Διαμάντια στο γυμνό σου σώμα | Κοσμηματοπώλης |
Συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές
| Έτος | Τίτλος σειράς | Κανάλι |
|---|---|---|
| 2006 | Αν μ’αγαπάς | ALPHA |
| 1994 | Καλημέρα Ζωή | ΑΝΤ1 |
| 1993 | Τμήμα ηθών | ΑΝΤ1 |
| 1980 | Τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα | ΕΡΤ |
| 1979 | Ο Συμβολαιογράφος | ΕΡΤ |
| 1978 | Η τύχη της Μαρούλας | ΕΡΤ |
| 1973 | Οι έμποροι των εθνών | ΕΙΡΤ |
Θεατρικές παραστάσεις
| Έτος | Τίτλος | Είδος |
|---|---|---|
| 2015-2016 | Δεν έχουν Τσίπρα πάνω τους | Επιθεώρηση |
| 2013 | Μέρκελ έτοιμη για φόλα | Επιθεώρηση |
| 2012 | Γομάρια με σαμάρια της Βουλής μας τα καμάρια | Επιθεώρηση |
| 2011 | Μας πήρανε τα σώβρακα ζητάνε και τα ρέστα | Επιθεώρηση |
| 2010 | Πού πας ρε Γιωργάκη με τέτοιο καιρό; | Επιθεώρηση |
| 2009 | Και ξανά… ΠΑΣΟΚολλητό | Επιθεώρηση |
| 2007 | Νου Δού η άσχημη | Επιθεώρηση |
| 2007 | Το μαντολίνο του ναυαγού Σημίτη | Επιθεώρηση |
| Τα παπα…τσουνάμια | Επιθεώρηση | |
| 2005 | Τα θέλει ο Κολοτράβας μας | Επιθεώρηση |
| 2002 | Παπουτσωμένη Ντόρα | Επιθεώρηση |
| 2006 | Οι πράσινες, οι κόκκινες, οι θαλασσιές οι τσούχτρες | Επιθεώρηση |
| 2005 | Κότες | Επιθεώρηση |
| 2002 | Άρμεγε Ευρώ και κούρευε συντάξεις | Επιθεώρηση |
| 1998-1999 | Πινόκιο | Επιθεώρηση |
| 1998 | Έλληνες είστε και φαίνεστε | Επιθεώρηση |
| 1996 | Εμπρός προς τα πίσω | Επιθεώρηση |
| 1995 | Καυκαλήθρες και Τσιτσιραύλα | Επιθεώρηση |
| 1994 | Βάτραχοι | Αρχαία κωμωδία |
| 1993 | Αγαπάς τη Γελάδα, απόδειξη | Επιθεώρηση |
| 1987 | Καμπαρέ Ελλάς | Επιθεώρηση |
Συλλυπητήρια μηνύματα του πολιτικού κόσμου
«Ο Στάθης Ψάλτης υπήρξε ένας δημοφιλής ηθοποιός που υπηρέτησε κατά το πλείστον την κωμωδία ψυχαγωγώντας το ευρύ κοινό από το θεατρικό σανίδι, την κινηματογραφική αίθουσα και τις τηλεοπτικές ίντσες. Ήταν αφοσιωμένος στο θεατρικό είδος της Επιθεώρησης όπου με την αιχμή της σάτιρας διασκέδασε γενιές θεατών. Στους οικείους του μεταφέρω τα θερμά μου συλλυπητήρια», τονίζει η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Λυδία Κονιόρδου.
«Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη μας για την απώλεια του Στάθη Ψάλτη, ενός πραγματικά μεγάλου ηθοποιού και αυθεντικού λαϊκού καλλιτέχνη, που επί χρόνια προσέφερε γενναιόδωρα το γέλιο, τη χαρά και την αισιοδοξία στους Έλληνες. Καλό του ταξίδι.Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του», αναφέρει η εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ, Μανταλένα Παπαδοπούλου.
Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση: «Η απώλεια του Στάθη Ψάλτη μας γεμίζει θλίψη. Υπήρξε σπουδαίος ηθοποιός και σπουδαίος άνθρωπος. Χάρισε γέλιο στους Έλληνες και στήριζε τους συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη. Ο καλλιτεχνικός κόσμος από σήμερα είναι φτωχότερος. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του».
Σε ανακοίνωση του, το ΚΚΕ αναφέρει: «Ο Στάθης Ψάλτης υπήρξε ένας ταλαντούχος και ιδιαίτερα δημοφιλής ηθοποιός. Το ΚΚΕ εκφράζει τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και τους οικείους του Στάθη Ψάλτη».
Από την πλευρά του, το Ποτάμι αναφέρει: «Ο Στάθης Ψάλτης έφυγε από κοντά μας για το μεγάλο ταξίδι. Ένας ηθοποιός με πηγαίο κωμικό ταλέντο, με ιδιαίτερα χαρίσματα στο παιγνίδι των μεταμορφώσεων και των εκπλήξεων που χάριζε το γέλιο σε μικρούς και μεγάλους. Θα μας λείψει η αστεία φιγούρα του που τόσο έξυπνα χρησιμοποιούσε, θα μας λείψει ο χαρισματικός γελωτοποιός που έβαλε την σφραγίδα του σε δεκάδες ταινίες, επιθεωρήσεις και θεατρικές κωμωδίες. Θα μας λείψει ο σπάνιος συνδυασμός πηγαίου ταλέντου και σεμνότητας. Συλλυπητήρια στην οικογένειά του και στους φίλους του. Ο καλλιτεχνικός κόσμος χάνει σήμερα ένα μεγάλο κεφάλαιο».
«Εκφράζω την βαθιά μου θλίψη για τον θάνατο του δημοφιλούς καλλιτέχνη. Ο Στάθης Ψάλτης ήταν ένας χαρισματικός, και πολυδιάστατος καλλιτέχνης που αγαπούσε με πάθος αυτό που έκανε και για δεκαετίες μας προσέφερε απλόχερα δείγματα της σπουδαίας τέχνης του.Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του», επισημαίνει ο Βασίλης Λεβέντης.
Συλλυπητήρια μηνύματα από τον καλλιτεχνικό κόσμο
Συγκλονισμένη είναι η Καίτη Φίνου με τον χαμό του Στάθη Ψάλτη. Οι δυο τους υπήρξαν κινηματογραφικό ζευγάρι στις ταινίες της δεκαετίας του ’80, αλλά και ζευγάρι στη ζωή, παραμένοντας φίλοι μετά το χωρισμό τους.
Η ηθοποιός με λίγα λόγια και μια φωτογραφία αποχαιρέτησε τον Στάθη Ψάλτη με τον οποίο μοιράστηκαν τόσες στιγμές.
«Πως να γράψω αντίο…….
Καλή αντάμωση Στάθη μου….
Η «Κουλάρα»σου…..» έγραψε η Καίτη Φίνου.
Με ένα κείμενο του για τις στιγμές της γνωριμίας τους, αλλά και εκείνες της δύσκολες στο δωμάτιο στον Άγιο Σάββα, ο Λάκης Λαζόπουλος αποχαιρετά τον σπουδαίο ηθοποιό Στάθη Ψάλτη που έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Παρασκευής στα 66 του χρόνια. Τίτλος του, η φράση του Στάθη Ψάλτη που του έμεινε όταν τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο: «Θα με θυμούνται, θα με θυμούνται, θα με θυμούνται…»
«Τον είδα για πρώτη φορά στο θέατρο «Παρκ». Έπαιζε σε μια επιθεώρηση και ο ίδιος ερμήνευε ένα κείμενο του Μποστ. Λίτσα Κατρακυλίτσα. Μια καθαρίστρια γλιστράει από τον τελευταίο όροφο και καθώς πέφτει περιγράφει όλη της την πτώση, όλη της τη ζωή, ενώ παράλληλα περιγράφει και τι βλέπει από τα παράθυρα των διαμερισμάτων καθώς οδεύει με τρελή φόρα προς το πεζοδρόμιο.
Το κείμενο έτρεχε στο στόμα του με ίση σχεδόν ταχύτητα, με αυτή της πτώσης. Κανένα κόμμα, καμία άνω τελεία. Απνευστί. Μικρές, κοφτές, εσωτερικές ανάσες, μη αντιληπτές για το κοινό. Χρωμάτιζε, ανέβαζε και κατέβαζε τη φωνή του σαν να έκανε σλάλομ σε πιάνο. Το κοινό παραληρούσε από την ερμηνεία του κι αυτός μη χάνοντας διόλου τον δαιμόνιο ρυθμό του, περνούσε στην ιστορία σαν να ένας πολύ σπουδαίος κωμικός ηθοποιός.
Έτσι τον γνώρισα και τον θαύμασα. Ύστερα γνωριστήκαμε κάτω από ένα τραπέζι. Ήταν τέσσερις τα ξημερώματα, κάπου στη Συγγρού, όπου με την παρέα μου ήμασταν σε ένα υπόγειο μπουζουξίδικο και πολύ απλά, χαβαλεδιάζαμε. Το μαγαζί, όμως, δεν είχε άδεια λειτουργίας, αλλά πού να το ξέρουν αυτό οι θαμώνες; Στις τέσσερις και κάτι «σκάει» ο Ψάλτης στο μαγαζί με μαύρα γυαλιά ηλίου, φορώντας μία γούνα περισσότερο σαν ντεκόρ τρέλας, παρά σαν προστασία από το κρύο. Εγώ ήμουν στο διπλανό τραπέζι και με το που κάθεται σηκώνομαι να πάω να τον χαιρετήσω. «Ήρθα» του λέω «να σε χαιρετήσω, γιατί δεν ξέρω αν βλέπεις και με αυτά τα γυαλιά». Δεν προλαβαίνω να τελειώσω τη φράση μου και χτυπάει ένα κουδούνι δυνατό σαν συναγερμός και η ορχήστρα παρατάει τα όργανα και εξαφανίζεται. Το κουδούνι είχε ενημερώσει ότι πλάκωσε η μπατσαρία. Ένας σερβιτόρος φωνάζει με δυνατή φωνή, σχεδόν στρατηγού σε πόλεμο που χάνεται, «όλοι κάτω από τα τραπέζια, θα παραστήσουμε ότι το μαγαζί έκλεισε».
Βρεθήκαμε μούρη με μούρη με τον Ψάλτη κάτω από το τραπέζι με το μακρύ τραπεζομάντηλο να μας καλύπτει. Είχε βάλει το δάχτυλο στο στόμα του και μας έκανε «σσσσσσ» χωρίς να έχει βγάλει τα γυαλιά του και μετά βίας προσπαθήσαμε να κρατήσουμε τα γέλια μας, παριστάνοντας ότι λείπουμε.
Σε αυτό το ημίφως, κάτω από το τραπέζι, σε αυτό το τέταρτο – εικοσάλεπτο που μείναμε από κάτω, πιάσαμε τη κουβέντα χαμηλόφωνα και αυτή η σκηνή, τότε, με συνέδεσε με αυτόν τον άνθρωπο. Γιατί ο Ψάλτης ήταν διαμάντι άνθρωπος. Λαϊκός κωμικός, με τεράστια αγάπη για τον κόσμο, που όπως ο ίδιος μου είπε, έτσι καθώς μιλάγαμε στο 613 στον «Άγιο Σάββα» το βράδυ που τον επισκέφτηκα, «Θα με θυμούνται, θα με θυμούνται, θα με θυμούνται…». Τρεις φορές. Θυμάμαι έντονα τον τρόπο που το είπε, τον τονισμό, καθώς και ότι δεν λύγισε η φωνή του στην επανάληψη της φράσης, καθώς και οι δύο ξέραμε τι έκρυβε αυτή η επανάληψη.
Μιλάγαμε, γελάγαμε με αυτή τη συνεννόηση που έχουν δύο κωμικοί που παίζουν μεταξύ ορατού και αοράτου, που κινούνται με ακρίβεια στα νήματα του κειμένου και του αυτοσχεδιασμού. Είχαμε και οι δύο συναίσθηση του θανάτου που έκοβε βόλτες στο δωμάτιο. Μπορεί και να προσπαθούσαμε να ξεγελάσουμε τον Χάρο, ακριβώς τι κάναμε δεν ξέρω, ξέρω ότι η καρδιά του παρόλα όσα πέρναγε στεκόταν ήρεμη κοιτώντας προς τον ουρανό.
Νομίζω πρώτα «έφυγε» η ψυχή του και μετά το χιούμορ του. Ο Στάθης Ψάλτης , αληθινός κωμικός και σπάνιος φτιάχτηκε από τον κόσμο. Πλάστηκε από τα γέλια τους και αφοσιώθηκε σε αυτούς. Εκεί, στο σανίδι, ως το τελευταίο λεπτό.
Φεύγοντας άφησε αγάπη σε όλους δίπλα του και μόνο ωραίες αναμνήσεις. Τι σπάνιο να φεύγεις και να αφήνεις ωραίες αναμνήσεις;
Θέλω να σταθώ στο κορίτσι αυτό, στη γυναίκα του, τη Χριστίνα, η οποία τόσα χρόνια στάθηκε δίπλα του. Τώρα είχα την ευκαιρία να τη γνωρίσω και να ξεχωρίσω την αληθινή αγάπη που του είχε. Το πώς τον πρόσεχε σαν τα μάτια της, πώς ήταν δίπλα του μέρα νύχτα. Δεν έχει αξία να μεταφέρω λόγια. Αυτά που νοιώθουμε δεν υπάρχουν λόγια να τα μεταφέρουν. Μένουν εκεί. Για να μεγαλώνουν το βουνό των αισθημάτων μας.
Αποχαιρετώ με σεβασμό, με εκτίμηση, με θαυμασμό και με αγάπη πολλή αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο, σπάνιο κωμικό και εξαίρετο ηθοποιό. Τον Στάθη Ψάλτη.
Υ.Γ.: Μόλις τώρα με ενημέρωσε ο αδερφός μου ότι τις μέρες που έλειπα ο Στάθης του ζήτησε να τον καταγράψει σε ένα βίντεο για όσα ήθελε να μου πει. Κρατάω το δώρο του αυτό σαν φύλακα και οδηγό» γράφει ο Λάκης Λαζόπουλος για τον Στάθη Ψάλτη στο altsantiri.gr
Κλείνοντας αυτό το αντίο θέλουμε να υπενθυμίσουμε στο αναγνωστικό μας κοινό κάποιες από τις ατάκες που άφησαν εποχή.
![]()