Το αεροδρόμιο της Ικαρίας είναι σίγουρα το μεγαλύτερο έργο που έχει συμβεί στο νησί μας τα τελευταία χρόνια. Ήταν το αεροδρόμιο που έγινε με πολλά εμπόδια εκείνη την εποχή, που παραλίγο να το κάνουν να μην δουλεύει κιόλας. Ωστόσο μας εξυπηρετεί ευτυχώς τα τελευταία 27 χρόνια.
Το αεροδρόμιο Ικαρίας έγινε με απαλλοτρίωση ενός ολόκληρου οικισμού που υπήρχε στην περιοχή, ωστόσο αποτελεί το έργο σταθμός που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1995 είναι η σκιά του εαυτού του. Το αεροδρόμιο κάνει μια απόσταση Αθήνα-Ικαρίας 30 λεπτά περίπου, που με πλοίο φτάνει τις 5 ώρες. Το αεροδρόμιο αυτό εξυπηρετεί τόσο εμάς όσο και τους τουρίστες που έρχονται στο νησί μας, και το αεροδρόμιο αυτό βαίνει προς ιδιωτικοποίηση, αλλά πριν το ιδιωτικοποιήσουμε πρέπει όπως σε όλα τα αντίστοιχα έργα του ειδικού στο θέμα Χατζηδάκη, να τα ξεφτιλίσουμε.
Στις 4 Αυγούστου ένας επισκέπτης του νησιού κατέγραψε κάποιες εικόνες που δεν μας τιμούν, κάποιες τις έχουμε δει, όπως αυτές που αφορούν κάποιους ξεχαρβαλωμένους τοίχους, αλλά την εμφανή έλλειψη καθαριότητας δεν την είχαμε πετύχει. Τουαλέτες που ντρέπεσαι να μπεις, χαρτιά, σκουπίδια παντού και έλλειψη στοιχειωδών κανόνων υγιεινής.
Η καθαρίστρια έλειπε όπως μας είπε ο επισκέπτης, διότι είχε αρρωστήσει με κορωνοϊό, σεβαστό αυτό, αλλά μόνο μια καθαρίστρια έχει το αεροδρόμιο; Μια καθαρίστρια για ένα αεροδρόμιο που αυτές τις μέρες έχει 2-3 πτήσεις την ημέρα, και έχει ανθρώπους που πηγαίνουν και έρχονται καθημερινά.
Αυτό το αεροδρόμιο και για αυτό μίλησα με λίγα ιστορικά στοιχεία, είναι ο πλούτος του νησιού μας, οφείλουμε να το διασφαλίσουμε, να το κάνουμε ανθρώπινο, εμείς δεν είμαστε κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά οι ιδιωτικοποιήσεις πρέπει να έχουν νόημα, πρέπει να εξασφαλίζουν κάποιες συγκεκριμένες παραμέτρους και βέβαια δεν χρειάζεται να ξεφτιλίσεις κάτι δημόσιο για να το πουλήσεις σε κάποιον ιδιώτη για ένα κομμάτι ψωμί. Βέβαια, η Ελπίδα έχει χαθεί, αφού αυτός ο υπουργός στην προηγούμενη θητεία του πούλησε την Ολυμπιακή για 1 Ευρώ, στο αεροδρόμιο θα κολλήσει…
Εάν εμάς τους Ικαριώτες οι εικόνες που έχει το ρεπορτάζ και ευχαριστούμε τον άνθρωπο που τις μοιράστηκε μαζί μας, μας τιμούν, τότε τα λόγια είναι περιττά….
Εμάς πάντως εδώ στα Ικαριώτικα νέα οι εικόνες που έχει το συγκεκριμένο ρεπορτάζ αποτελούν μια τραγωδία, μια τραγωδία για τον τόπο, που κάποιοι δε θέλουν να προχωρήσει μπροστά ή δεν έχουν την ικανότητα να τον πάνε μπροστά.
Οι παραλίες μας δεν έχουν μπλε σημαίες, το οδικό και αποχετευτικό σύστημα είναι σε χείριστη κατάσταση, το σύστημα υδροδότησης έχει εμφανέστατα προβλήματα, η υγεία αν και έχει ανθρώπους μαχητές, είναι ελλιπής, τα παιδιά στα σχολεία έχουν εμφανείς ελλείψεις καθηγητών, προβλήματα επίσης έχουν και οι μεταφορές των μαθητών στα σχολεία και τέλος έχουμε αυτή την τραγική εικόνα, που αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα. Τα προβλήματα θέλουν λύσεις και όχι μεγαλοστομίες…..
Αυτό το αεροδρόμιο οφείλουμε να το διασφαλίσουμε, είναι η μεγάλη μας περιουσία και επιπλέον είναι καιρός να δούμε και την σύνδεσή του με τη Βόρεια Ικαρία, τον δρόμο που κολλάει στο “Δασαρχείο”. Εντωμεταξύ στο συγκεκριμένο κομμάτι τα δέντρα τα ψάχνεις με το κιάλι, αλλά παρόλα αυτά ο δρόμος κολλάει στο δασαρχείο….
