Γράφει η Χαρούλα Κοτσάνη
Κρίμα τα κρεμοσάπουνα που σε έλουσε η Μαρέβα,
ξινός ιδρώτας έγιναν και συ ζητάς αέρα!
Κρίμα τις πρόβες που ΄κανες εδώ και τόσες μέρες,
κρίμα και πάλι κρίμα σου τα λόγια σου να χάσεις,
ρεζίλι πάλι έγινες στα μάτια του «Αντάρτη».
Τι έγινε ο τσαμπουκάς που έβγαζες με ντόρο
κι έκανες όλους να λυγούν στο περάσμά σου μόνο…
Όλα χαμένα πήγανε για μια και μόνο φράση
που σου ζητούσε επίμονα, μα η γλώσσα σου εχάθη…
Πίσω – Μπρος, παντού Αλέξης! σφίγγει, σφίγγει ο κλοιός,
τρέμουν χέρια, τρέμουν πόδια, τρέμει όλη
η κεφαλή που είναι άδεια και ρηχή!
Μια λέξη μόνο μία: με ένα Ναι ή με ένα ΟΧΙ
όλα θα είχανε τελειώσει.
Έτρεξες σαν τον λαγό να κρυφτείς, να καλυφθείς
σε λαγούμι μέσα μπαίνεις μα ο «άλλος» περιμένει,
όλα τα ΄χεις πια ρημάξει ούτε να κρυφτείς μπορείς,
ούτε και να αμυνθείς.
κι έτσι αλλάζουν οι καιροί με τον τρόπο τους κι αυτοί!!!
