Συνέντευξη στη Τασσώ Γαΐλα
Εκπαιδευτικός- Συγγραφέας
Κόρη του Γεωργίου Σκαρβέλη, παραγγελιοδόχου και της Εύχαρις (το γένος Τσολάκου) και οι δύο Μικρασιατικής καταγωγής, η Αγγελική γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χίο και στην περιοχή του Φραγκομαχαλά όπου και το Πατρικό της σπίτι.
-Τελείωσα το Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο και στην ηλικία των 10 ετών ,δηλαδή από την Τετάρτη Δημοτικού φοίτησα στο 8τάξιο Γυμνάσιο. 8 χρόνια Γυμνάσιο. Αυτό ήταν τότε το εκπαιδευτικό σύστημα. Θυμάμαι ακόμα το πρώτο μου βιβλίο των Αρχαίων Ελληνικών, με πρώτο κείμενο του το:-«Ο αμνός εις ναόν καταφεύγει. Ο δε λύκος λέει τω αμνω: Ω αμνέ γιατί εν τω ναω μένεις και δεν φεύγεις εις τους αγρούς; Δεν γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι τους αμνούς…..», κείμενο φτιαγμένο έτσι για να διδαχθούμε τα ουσιαστικά της β’ κλήσεως, έτσι ξεκινούσε το βιβλίο.
Δοτική και αφαιρετική πτώση. Άλλες εποχές κ. Νικολοπούλου με την Παιδεία βαθμίδες ανώτερη από την σημερινή. Λοιπόν 8τάξιο Γυμνάσιο και μετά;
-Πριν …το μετά, θα σας πω κ. Γαΐλα πως είχα την τύχη δίπλα στο πατρικό μου στον Φραγκομαχαλα να λειτουργεί το περίφημο Γαλλικό Κολλέγιο, η γνωστή σχολή του Σαν Ζοζέφ και φοίτησα εκεί 6 χρόνια. Το πρωί πήγαινα στο Γυμνάσιο και 3 φορές την εβδομάδα στο Σ. Ζ., όπου έμαθα τέλεια τα Γαλλικά-είναι η δεύτερη γλώσσα μου. Επίσης οι καλόγριες μας δίδασκαν Γλώσσα, Ιστορία, πιάνο, ένα μάθημα που το έλεγαν Πραγματογνωσία, ωραία πράγματα. Οι καλόγριες έκαναν θαυμάσια δουλειά.
Και μετά στην Αθήνα και στη Φιλολογική Σχολή Του Πανεπιστημίου Αθηνών Κ. Νικολοπούλου.
-Σωστά κ. Γαΐλα και εδώ θα σας αποκαλύψω ότι μόλις τελείωσα την Φιλολογία κατάλαβα το λάθος μου. Έπρεπε να είχα φοιτήσει στο τμήμα Ιστορίας, λατρεύω την Ιστορία.
Η κ. Α. Ν., μετά τις σπουδές της στο Π. Α., επέστρεψε στη Χίο όπου και εργάστηκε ως φιλόλογος στο Παράρτημα του Γυμνασίου Αρρένων στην Καλαμωτή επί 3 έτη. Μετά λίγα ακόμη έτη παραμονής στο νησί σε διάφορα Γυμνάσια, με υποτροφία του Ι. Κ. Υ., μετέβη στην Αμερική για μετεκπαίδευση σε θέματα Διοίκησης και Οργάνωσης της Παιδείας. Κατόπιν εργάστηκε για το Διδακτορικό της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου είναι και Διδάκτωρ.
Γνωστικό αντικείμενο του διδακτορικού σας κ. Νικολοπούλου;
-Η Παιδεία στην Τουρκοκρατία. Έχω γράψει μία διατριβή που αν την δείτε θα ‘τρομάξετε’. Επόπτης-καθηγητής μου ήταν ο αείμνηστος Χρήστος Πατρινέλης, εξαίρετος. Δούλεψα σκληρά, έψαχνα στα κείμενα, ήθελα να βρω όσο περισσότερες μπορούσα πληροφορίες για την παιδεία στην περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Αυτό, «Η παιδεία στην Τουρκοκρατία» δεν είναι και το θέμα των δύο διαλέξεων σας το Μάιο στην Εταιρία Φίλων του Λαού; Θα εγγραφώ για να έχω την τιμή να σας παρακολουθήσω.
Μέλος πολλών Επιστημονικών Εταιριών, η κ. Νικολοπούλου συνεχίζει την δράση της στο χώρο της Παιδείας με ομιλίες και διαλέξεις, είναι δε κάτοχος ενός ακόμη Πανεπιστημιακού τίτλου εφ’ όσον το 1998 εξελέγη Επίκουρος καθηγήτρια της Νεοελληνικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών με γνωστικό αντικείμενο τους Λόγιους της Τουρκοκρατίας. Συνολικά υπηρέτησε στην Μέση Εκπαίδευση(καθηγήτρια-γυμνασιάρχης-λυκειάρχης) 32 έτη και γύρω στα 3 έτη σε Πανεπιστήμια μαζί με την διδασκαλία της στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Πριν περάσουμε στην παρουσία σας στο χώρο της λογοτεχνίας κ. Νικολοπούλου, επιστρέφομε για λίγο στην Χίο;
-Γιατί όχι; Στη Χίο κ. Γαΐλα μέχρι πρόσφατα έδινα διαλέξεις καλεσμένη του Γιάννη Καράλη του Φιλοτεχν. Ομίλου. Ο πατέρας του, ήτα νονός μου. Να σας αναφέρω εδώ κάτι που θυμάμαι από την περίοδο της κατοχής . Λοιπόν, τότε τα σχολεία έκλεισαν, το Σαν Ζοζέφ λειτουργούσε και εκεί φοιτούσαμε κανονικά, κάποια στιγμή το ελληνικό σχολείο άρχισε και πάλι να λειτουργεί και, ήταν τότε που οι σύμμαχοι βομβάρδισαν το λιμάνι της Χίου. Μία τορπίλη έπεσε στο σχολείο μας, όλα αυτά συνέβησαν ημέρα Κυριακή. Την άλλη μέρα –Δευτέρα, είπα στη μητέρα μου πως πάω να δω το σχολείο μου. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που αντίκρισα. Δεν είχε μείνει όρθιο τίποτα…Σκεφτείτε να ήταν καθημερινή. Ούτε ένα παιδί δεν θα επιζούσε. Πρόνοια Θεού!
Που ήταν το σχολείο;
-Δίπλα στα γραφεία της Μητροπόλεως.
Αγαπάτε πολύ την Χίο, ζητήσατε αμέσως μετά την αποφοίτηση σας από το Πανεπιστήμιο να διοριστείτε στο νησί.
-Εκεί ζούσαν οι γονείς μου, η οικογένειά μου. Και ξέρετε κάτι; Με είχαν στείλει σε σχολείο της Στερεάς και μία άλλη συνάδελφο στη Χίο. Κάναμε ανταλλαγή, πήγα στη Χίο όπου και είχα ζητήσει να διοριστώ στο Γυμνάσιο Θηλέων αλλά με έστειλαν στο Αρρένων. Αλήθεια, σας είπα ότι οι γονείς μου ήταν Μικρασιάτες; Η μητέρα μου από Αλάτσατα, την ιστορική αυτή πόλη της Μ. Ασίας. Πήγα και βρήκα το πατρικό της σπίτι, επισκέφθηκα και την Μητρόπολη, Την Παναγία των Εσοδείων, τζαμί ασφαλώς σήμερα, αλλά εξωτερικά διατηρημένη όπως χτίστηκε. Μου είπαν ότι εκεί είχε εργαστεί ο πατέρας του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, ο πετρογλύπτης και μου έκαναν εντύπωση τα τουριστικά μαγαζιά γύρω από το ναό καθώς και η βοτσαλωτή αυλή του Ναού, τέχνη όμοια με αυτήν που συναντάμε σε αυλές όπως του Δημοτικού Σχολείου Χίου απέναντι από το Αρρένων Χίου κ. λ. π.
Πόσα τα παιδιά στην οικογένειά σας κ. Νικολοπούλου;
-4 αδέλφια. Ήμασταν 4, δυστυχώς χάσαμε πολύ νωρίς τον μικρότερο αδελφό μας. Εγώ είμαι η μεγαλύτερη. Ο αδελφός μου ο Δημήτρης Σκαρβέλης, ακαδημαϊκός απόστρατος στρατηγός και τ. αρχηγός Γ.Ε.Ε.Θ.Α, η Ελένη –δικηγόρος στο επάγγελμα, και το τελευταίο αγόρι μας πήγε στην Αμερική για σπουδές, έμεινε εκεί και δυστυχώς όπως ήδη σας είπα τον χάσαμε πολύ νωρίς.
Πως τον έλεγαν;
-Ξενοφώντα.
Το όνομα του μεγάλου μας συγγραφέα. Από τους πιο αγαπημένους μου.
-Ο Ξενοφών με τα Ελληνικά του είναι πολύ γοητευτικός κ. Γαΐλα.
Ιστορικοί μας τους οποίους θεωρείτε αξιόλογους;
-Θα κάνω μνεία στον Καραγιαννόπουλο και στον καθηγητή μου στην Φιλολογική Σχολή, τον Δημήτρη Ζακυνθινό. Σημαντικό το έργο τους.
Λένε κ. Νικολοπούλου ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ισχύει;
-Ισχύει; Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Η απλά συμβαίνουν γεγονότα κατ’ αναλογία με προηγούμενα Για παράδειγμα: στον Β’ Παγκ. πόλεμο οι Γερμανοί βομβάρδισαν την Κρήτη.. Είναι αυτό επανάληψη προηγούμενης κατάστασης με τους Άραβες κ.λπ.; Ασφαλώς όχι. άλλα τα δεδομένα. Δεν είναι επανάληψη Συνεπώς η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, συμβαίνουν συμπτωματικά γεγονότα.
Πολυβραβευμένη συγγραφέας η κ. Α. Σ. Ν., στη μέχρι τώρα εργογραφία της συναντάμε 8 τίτλους.(Πηγή:www.ebooks.gr/συγγραφέας Αγγελική Νικολοπούλου)
- Δακτυλίδι σε μαύρο βελούδο/Εκδόσεις Κασταλία,2007,Β’ έκδοση
- Ήρωες της Ελλάδας/Ψυχογιός 2007
- Το τέλος ενός θρύλου/Αποστολική Διακονία της Ε. Ελλάδος. Εκδόσεις 6. Θέμα-Μικρασιατική καταστροφή.
- Όταν οι Πέρσες./Αστήρ,1994
- Η πνοή της γλώσσας/ Κάτοπτρο,1993-μετάφραση
- Του ονείρου μας η γη(το χρονικό της μεγάλης φυγής 1922)/Απ. Διακ. της Εκκλ. της Ελλάδος,1991
- Θα περιμένω τη Λευτεριά έκδοση Α.Δ.Ε.Ε/1978
- Ελευθερία ή Θάνατος/εκδόσεις Άγκυρα(ιστορικό μυθιστόρημα για το ’21)
Ιστορική, λοιπόν συγγραφέας κ. Ν., πλην μίας μετάφρασης όλα τα έργα σας ιστορικά μυθιστορήματα.
-Μου αρέσει πολύ το ιστορικό μυθιστόρημα. Αυτό έχει πολλές δυσκολίες γιατί κατά κάποιον τρόπο δεν ξέρεις πόσο ποσοστό θα αφήσεις στην πραγματική ιστορία και πόσο ποσοστό θα είναι μυθοπλασία. Συμφωνείται;
Το τελευταίο σας, το «ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΒΕΛΟΥΔΟ», αναφέρεται στη Χίο του 17ου αιώνα, χρονική περίοδο που λίγα έχουν γραφεί για τη Χίο. Με αληθοφανές ύφος και γλώσσα άμεση καθημερινή, μας δίνετε πλήθος ιστορικών πληροφοριών για την Χίο του 17ου αι., ενώ παράλληλα είναι απολαυστικός και ο μύθος που συγγράψατε, τέλειος συνδυασμός μύθου και πραγματικής ιστορίας. Βιβλίο που ασφαλώς όλοι οι Χιώτες θα το έχουν αποκτήσει. Είστε πολυπράγμων, διαλέξεις κ. λ. π, υποθέτω κάποια έρευνα θα κάνετε και αυτήν την περίοδο.
-Ναι, όπως το λέτε. Βρίσκομαι στο στάδιο ερεύνης για την συγγραφή του ιστορικού μυθιστορήματος «Νικηφόρος Φωκάς», διαθέτοντας πολύ χρόνο στη μελέτη των πηγών. Ξέρετε, κ. Γαΐλα, μου αρέσει ιστορία να διαβάζω από τις πηγές. Δηλαδή, ψάχνω να βρω τον συγγραφέα της εποχής που έγραψε για το γεγονός που ερευνώ γιατί ο νεώτερος ιστορικός-συγγραφέας θα έχει και προσωπικές απόψεις. Αυτό είναι κριτική πάνω στην ιστορία. Να, για το συγκεκριμένο ιστορικό μυθιστόρημα που ετοιμάζω, μελετώ-μεταξύ άλλων-, το έργο του πολύ σημαντικού της εποχής εκείνης ιστορικού Μιχαήλ Ατταλειάτη(Σημ:11ος αι. ,Βυζαντινός ιστορικός και νομικός). Άλλος σημαντικός ιστορικός της εποχής υπήρξε ο Λέων ο Διάκονος(Β’ μισό 10ου αι.).
Επιλέξατε μια σημαντική προσωπικότητα, τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Νικηφόρο Φωκά(963-969). Για την δολοφονία του έχουν γραφεί πολλές εκδοχές. Εσείς στην πορεία των ερευνών σας ανακαλύψατε τον ‘δολοφόνο’ του;
-Μεταξύ άλλων ερευνώ και αυτό. Ο Νικηφόρος Φωκάς, ίσως ένας από τους καλύτερους στρατηγούς της εποχής του, δολοφονήθηκε. Ποιοι τον δολοφόνησαν; Ιστορία του Σκυλίτση, Λέων ο Διάκονος, μελετώ συνεχώς για την έρευνά μου…
τ.Επίκουρος καθηγήτρια του Π.Α., και διδάκτωρ του Π.Θ., συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων κ. Αγγελική Σκαρβέλη- Νικολοπούλου είναι παντρεμένη με τον ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντή Εθνικής Βιβλιοθήκης ε.τ. κ. Παναγιώτη Νικολόπουλο.
Γνωριμία από τα φοιτητικά θρανία, κοινή πορεία 57! χρόνων, ένας γιός ο Γιώργος δικηγόρος και καθηγητής Α’ βαθμίδος στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και ένας εγγονός στην οικογένειά τους. Δύο πνευματικοί άνθρωποι με μεγάλη προσφορά στα Ελληνικά Γράμματα. Κατοικούν μόνιμα στην Αθήνα
