Συλλυπητήρια μηνύματα για την απώλεια του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου, απέστειλαν το τμήμα Πολιτισμού και η τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Σία Αναγνωστοπούλου.
«Έφυγε άλλος ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, ένας μεγάλος μουσικοσυνθέτης, από εκείνες τις μορφές που οι λέξεις είναι πολύ λίγες για να εκφράσουν το μέγεθος του έργου του και του αποτυπώματος που αφήνει στον σύγχρονο Ελληνικό Πολιτισμό. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος, με σπουδές πάνω στη μουσική θεωρία και το βιολί, ήταν βαθύς γνώστης τόσο της κλασσικής όσο και της παραδοσιακής μουσικής της ιδιαίτερης πατρίδας του της Κρήτης και ευρύτερης λεκάνης της Μεσογείου» τονίζει το τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προσθέτοντας ότι «το πολυσύνθετο έργο του στη δισκογραφία, το θέατρο και τη μουσική εμπνέονταν και από τις δύο αυτές παραδόσεις, προσδίδοντας του οικουμενική διάσταση».
«Η πρόταση του για Επιστροφή στις ρίζες πυροδότησε ένα κίνημα Τέχνης που σφράγισε όλη την δεκαετία του 70. Εκτός από μεγάλος συνθέτης υπήρξε και βαθύς δημοκράτης. Τα τραγούδια του από το “Ήλιος ο Πρώτος”, το “Χρονικό”, το “Μεγάλο μας τσίρκο”, αλλά και το σατιρικό “Ταρζάν” στα μαύρα χρόνια της Χούντας έθεταν το αίτημα της Δημοκρατίας. Θα τον θυμόμαστε γιατί έδωσε μουσική στα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα μιας ολόκληρης εποχής» επισημαίνεται στην ίδια ανακοίνωση..
Η Σία Αναγνωστοπούλου από την πλευρά της υπογραμμίζει ότι «αν σήμερα κλείνει ο κύκλος αγαπημένε Γιάννη Μαρκόπουλε, το έργο σου θα είναι ταυτισμένο πάντα με κάποιους από τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής μας».
«”Χρονικό”, “Ιθαγένεια”, “Θητεία”, “Μετανάστες”, “…μιλώ για τα παιδιά μου και ιδρώνω” και ενορχηστρώσεις που έμοιαζε να σκαλίζουν την ιστορία, το παρελθόν. Μουσικές που χάιδεψαν τις “Μικρές Αφροδίτες” του Κούνδουρου. Δίσκοι τακτοποιημένοι σ’ ένα συρτάρι του πατρικού μας σπιτιού που όταν φύγαμε πήραμε μαζί μας τα τραγούδια τους, τα μοιραστήκαμε, τα σιγοτραγουδήσαμε στα γυρίσματα της ζωής μας».
«Μια απλότητα και ένας μινιμαλισμός, σ’ ένα έργο λόγιο και λαϊκό ταυτόχρονα, που οι στιγμές του θα κουβαλούν πάντα την ζεστασιά που βγάζουν το σαντούρι και η λύρα, όργανα υπενθύμιση των ήχων σου και των χρωμάτων της μουσικής σου. Μια πορεία ενηλικίωσης η ανθεκτικότητα των τραγουδιών σου.
Αντίο Γιάννη Μαρκόπουλε. Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μας και μια υπόσχεση μνήμης και αθανασίας για τις συνθέσεις σου. Η σκέψη μας στους ανθρώπους που σε αγάπησαν», σημειώνει η Σία Αναγνωστοπούλου.
