Συνέντευξη με την Τασσώ Γαΐλα.
Η Λεμονιά Αβαγιάννη γεννημένη στην Ικαρία, στον Άγιο Κήρυκο θεωρείται εξέχουσα πνευματική μορφή του νησιού της, μία διανοούμενη με υπολογίσημες σπουδές..
«Monika Monique» το φιλολογικό ψευδώνυμο της Λεμονιάς που επέλεξε και για τον λογαριασμό της στο facebook όπου εκτός από τις δημιουργίες της αναρτά κι ενδιαφέροντα κοινωνικού προβληματισμού θέματα.
Λεμονιά με εκπλήσει η απόφαση σας να ‘κατεβείτε’ στις εκλογές στην Αθήνα και την Γλυφάδα κι όχι στην Ικαρία. Πως συνέβη αυτό;
-Δεν είναι η πρώτη φορά, στο δήμο Γλυφάδας έχω συμμετάσχει ως υποψήφια άλλες τρεις φορές. Εδώ έζησα τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου, μέχρι το καλοκαίρι του 2020 που λόγω συνθηκών γύρισα στο νησί και με κάθε ευκαιρία επιστρέφω καθώς παραμένει τόπος κατοικίας μου. Στη Γλυφάδα γέννησα και μεγάλωσα τα παιδιά μου, συμμετείχα μέσα από τους συλλόγους γονέων στους αγώνες για το στεγαστικό των σχολείων της Γλυφάδας, ένα πρόβλημα που συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα για αρκετά σχολεία της περιοχής.
Η Γλυφάδα είναι ο τόπος που μαζί με πολλούς συναγωνιστές παρεμβαίνουμε καθημερινά σε θέματα διεκδίκησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και ειδικότερα του Ασκληπιείου, για την υπεράσπιση του δημόσιου συστήματος παιδείας, για τους δημόσιους χώρους και την προάσπιση του Υμηττού και για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
«ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ» , σύνθημα του συνδυασμού ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ στον οποίο και συμμετέχετε. Μας το αναλύετε λίγο;
-Η Γλυφάδα είναι ένας δύσκολος δήμος. Ένας Δήμος «βιτρίνα» που υπηρετεί την κυρίαρχη πολιτική, μια πολιτική των συμφερόντων χωρίς επαφή με το πιο ευάλωτο κομμάτι της κοινωνίας και τις ανάγκες του.
Πρόκειται για έναν από τους πλουσιότερους δήμους της χώρας, όπου όμως διαπιστώνουμε σημαντικές ελλείψεις στην ουσιαστική στήριξη των πιο αδύναμων δημοτών (κακοποιημένες γυναίκες, θύματα έμφυλης βίας, μετανάστες-μετανάστριες, χαμηλά αμοιβόμενες-ους, ΑμεΑ κ.α.), στη σχολική στέγη (σχολεία σε προκάτ αίθουσες και ισόγεια καταστήματα), στην υλικοτεχνική υποδομή, συντήρηση και καθαριότητα των σχολείων, στην προσβασιμότητα όλων στα δυσπρόσιτα και κατειλημμένα πεζοδρόμια.
Ζούμε σε ένα Δήμο όπου ενώ «ανθεί» οικονομικά, έχει επιβάλει λιτότητα στις δαπάνες για την πρωτοβάθμια περίθαλψη, στις σχολικές επιτροπές και σε κάθε προνοιακή λειτουργία του Δήμου.
Επίσης σε έναν δήμο που οι δημότες τα υψηλότερα δημοτικά τέλη, οι ελάχιστοι ελεύθεροι δημόσιοι χώροι δίνονται ως φιλέτα στους ιδιώτες, είναι η ίδια η δημοτική αρχή που πρωταγωνιστεί στην προώθηση της παράδοσης του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού σε επιχειρηματικά συμφέροντα.
«Οι ζωές μας…» κα. Λεμονιά, πόσο αξίζει άραγε η ζωή ενός απλού ανθρώπου για το καπιταλιστικό σύστημα;
-Αυτό κυρία Γαΐλα είναι και το διακύβευμα. Έχουμε γίνει αναλώσιμοι και το βιώνουμε καθημερινά. Ο καπιταλισμός μπροστά στα κέρδη δεν έχει αναστολές. Χιλιάδες εργαζόμενοι σήμερα δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας με διαλυμένες εργασιακές συμβάσεις και εξοντωτικά ωράρια. Τα εργατικά ατυχήματα στο βωμό του καπιταλισμού το καταδεικνύουν με τα πιο μελανά νούμερα, μόνο για το 2023 μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί 135 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα. Μιλάμε πλέον για ανθρωποθυσία στους χώρους εργασίας.
Εφαρμόζονται πολιτικές τόσο σε εθνικό όσο και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο που είναι καταστροφικές για τις ζωές μας, οι πρόσφατες πλημμύρες και πυρκαγιές το έκαναν περισσότερο ορατό με έναν τρόπο βάναυσο και δυστοπικό.
Η Γλυφάδα τόπος κατοικίας σας στην Αθήνα, η Γλυφάδα με τις ταξικές ανισότητες, την άναρχη δόμηση κλπ., μας αναφέρετε τα δύο σημαντικότερα προβλήματα της Γλυφάδας;
-Στη Γλυφάδα οι ταξικές ανισότητες είναι έντονες. Σε έναν δήμο που δεν κατοικείται μόνο από πλούσιους αλλά ένα μεγάλο ποσοστό στενάζει οικονομικά, είναι μείζων πρόβλημα η έλλειψη των κοινωνικών και προνοιακών υποδομών που να καλύπτουν τις ανάγκες των δημοτών και η πλήρης αδιαφορία για τις εργασιακές συνθήκες των εργαζομένων.
Επίσης σε έναν δήμο που οι δημότες πληρώνουν τα υψηλότερα δημοτικά τέλη, οι δημόσιοι χώροι δίνονται ως φιλέτα για τα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα. (χώρος του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού).
Γιατί κα. Αβαγιάννη οι πολίτες να επιλέξουν στις 8 του Οκτώβρη την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ;
-Γιατί απέναντι στη μονοφωνία της διοίκησης του Δήμου, οφείλουμε να αντιτάξουμε τη δική μας φωνή! Μια φωνή μαχητική, ενωτική και αριστερή που θέλει να προασπίσει τα δικαιώματα των κατοίκων και των εργαζομένων. Μια φωνή που ζει και αγωνίζεται καθημερινά ενάντια στο φασισμό και το ρατσισμό και σε ό,τι καταστρέφει τη ζωή μας.
Γιατί η Αριστερή Πρωτοβουλία Γλυφάδας έχει αγωνιστικό παρελθόν και η σύνθεση του ψηφοδελτίου της με υποψήφιες-ους σε πολλά κοινωνικά, εργατικά / συνδικαλιστικά, φεμινιστικά, αντιρατσιστικά πεδία, εγγυάται την αγωνιστική της συνέχεια.
Καλοκαίρι του 2023. Ένα ‘μαύρο’ καλοκαίρι για την Ελλάδα μας με τις φονικές πυρκαγιές που έφεραν τον όλεθρο στον Έβρο και τις πλημμύρες στη Θεσσαλία. Εφιάλτης στον Θεσσαλικό κάμπο με θύμα τον φτωχό λαό . Πρωτόγνωρα γεγονότα που σαφώς εσάς σαν καλλιτέχνη θα σας επιρρέασαν αρνητικά. Με στίχους δικούς σας ή άλλου ποιητή μπορείτε να μας αποτυπώσετε την τρέχουσα εικόνα της χώρας μας;
-Μαύρο, όπως το λέτε κυρία Γαΐλα, όλα αυτά που ζούμε με θλίβουν και με θυμώνουν αφάνταστα. Και δεν είναι μόνο αυτά, η αύξηση των γυναικοκτονιών, η εν ψυχρώ δολοφονία ανθρώπων γιατί από κάποιους θεωρούνται μη ‘άξιοι΄΄ να ζήσουν. Με όλα αυτά νιώθω ότι βρίσκομαι σε μια διαρκή κατάσταση πένθους, τόσο έντονη και ταυτόχρονα τόσο παραλυτική. Μια κατάσταση που μας επανατραυματίζει. Ένα συλλογικό τραύμα που θέλει να ουρλιάξει όπως αποτυπώνεται στο ποίημα του Σαχτούρη:
Από δω θα περνούσε το περιστέρι
είχαν ανάψει δαδιά γύρω στους δρόμους
άλλοι άνθρωποι φύλαγαν στις δενδροστοιχίες
παιδιά κρατούσαν στα χέρια σημαιούλες
περνούσαν οι ώρες κι άρχισε να βρέχει
έπειτα σκοτείνιασε όλος ο ουρανός
μια αστραπή ψιθύρισε κάτι φοβισμένα
και άνοιξε η κραυγή στο στόμα του ανθρώπου
τότε το άσπρο περιστέρι μ᾿ άγρια δόντια
σα σκύλος ούρλιαξε μέσα στη νύχτα.
Ποιήτρια, δοκιμιογράφος, συγγραφέας και ζωγράφος η Λεμονιά Αβαγιάννη είναι μία πολυσχυδής προσωπικότητα με αξιόλογες σπουδές στην επιστήμη της Ψυχολογίας και ένα ακόμη χαρακτηριστικό : Το πάθος της για την Ικαρία.
Πάμε λοιπόν, Λεμονιά στην Ικαρία ; Και, μας λέτε δύο ή τρία χρόνια προβλήματα του νησιού που ζητούν άμεσες λύσεις;
-Σας ευχαριστώ για αυτή την ερώτηση γιατί μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω για το αγαπημένο μου νησί. Ένα νησί πανέμορφο αλλά εν τούτοις παραμελημένο από την κεντρική διοίκηση, βλέπετε κυρία Γαΐλα η Ικαρία υπήρξε τόπος εξορίας και ταυτόχρονα ένα νησί που στις εκλογικές αναμετρήσεις ψηφίζει αριστερά.
Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα του νησιού είναι η υπερβόσκηση που οδηγεί στην ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Υπάρχει μια δραματική κατάσταση δεκαετίες τώρα που συνεχώς επιδεινώνεται με την ανεξέλεγκτη και αποίμενη κτηνοτροφία. Αν δεν υπάρξει άμεση λύση οι επιπτώσεις θα είναι τραγικές.
Ίδιας βαρύτητας πρόβλημα είναι η υποστελέχωση του νοσοκομείου- κέντρου υγείας από ειδικότητες απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία του.
Επίσης η ποιότητα του πόσιμου νερού. Δεν είναι λίγες οι φορές που το νερό στη βρύση του σπιτιού μας είναι λασπόνερο και με χαρακτηριστική μυρωδιά. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι από τη μία να επωμιζόμαστε ένα επιπλέον οικονομικό βάρος για την αγορά εμφιαλωμένου νερού και από την άλλη να έχουμε τόνους πλαστικών απορριμμάτων.
Σημαντικό θέμα υπάρχει με τα σκουπίδια και τη διαχείριση των απορριμμάτων. Είναι ένα χρόνιο πρόβλημα με τις δύο ανεξέλεγκτες χωματερές να συνεχίζουν τη λειτουργία τους και να μολύνουν έδαφος και υπέδαφος. Εικόνες σαν το μπουκαλότοπο στο χωριό Δάφνη μας έκαναν ΄΄διάσημους΄΄ άλλη μια φορά.
Ικαρία: Τι αγαπάτε περισσότερο στο νησί ;
-Η Ικαρία είναι ένας ιδιαίτερος τόπος με φυσικές ομορφιές που σε καθηλώνουν και μια ενέργεια που σε συνεπαίρνει. Ένας τόπος που κουβαλάει μνήμες και ιστορίες. Ένας τόπος μαγικός που σου γαληνεύει την ψυχή και σε ανατροφοδοτεί για να αντέχεις. Αυτή τη φύση της Ικαρίας, με τα χρώματα και τα αρώματα τη λατρεύω και θεωρώ χρέος μου να την προστατέψω και να την υπερασπιστώ από οποιοδήποτε κίνδυνο.
Η κρίση στον τόπο μας κα. Αβαγιάννη είναι ηθική; Οικονομική; Παρακμή των πάντων, υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης;
-Η κρίση όπως και κάθε μορφή κρίσης είναι απότοκα του καπιταλιστικού τρόπου ζωής και των πολιτικών που τον υπηρετούν. Να δούμε τον άνθρωπο πέρα από τα κέρδη, να δούμε και να αφουγκραστούμε το διπλανό μας. Πάντα λέω πως κανένας δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος όταν ο διπλανός του δυστυχεί. Η γυναίκα και το παιδί της που σώθηκαν στο Βόλο από τον κακοποιητή σύζυγο επειδή κάποιες άλλες γυναίκες νοιάστηκαν και την προστάτεψαν. Το κορίτσι στην Ηλιούπολη που κατάφερε να γλυτώσει από το μαστροπό της όταν μια άλλη γυναίκα της άπλωσε το χέρι και της είπε είμαι εδώ για σένα. Τόσα φωτεινά παραδείγματα που φωτίζουν το σκοτάδι γύρω μας. Το είδαμε στα δίκτυα αλληλεγγύης και την ουσιαστική βοήθεια που προσφέρουν αυτές τις μέρες στους κατοίκους της Θεσσαλίας. Να οργανωνόμαστε σε συλλογικότητες, να διεκδικούμε τη δικαιοσύνη, την ισότητα, την ελευθερία για κάθε άνθρωπο, για τα ζώα, για τη φύση. Με λίγα λόγια για να έχουμε μια άλλη ποιότητα ζωής χρειάζεται ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος.
Να σας ευχηθώ κα. Λεμονιά Αβαγιάννη ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ στις 8 του Οκτώβρη προσωπικά σε εσάς καθώς και στην παράταξη σας ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ.
-Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Τασσώ Γαΐλα. Ο αγώνας στην παράταξη μου είναι συλλογικός και δεν έχει να κάνει με πρόσωπα. Προσωπική μου επιτυχία είναι η επιτυχία να καταφέρουμε να έχουμε μια δυνατή αντιπολιτευτική φωνή στο δήμο της Γλυφάδας.
