Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε νέα εποχή και αυτό βέβαια στους εσωκομματικούς εχθρούς έχει προκαλέσει πανικό. Ο Στέφανος Κασσελάκης στην ομιλία του στην Κοινοβουλευτική ομάδα ήταν ενωτικός. Έτσι πρέπει να είναι ο πρόεδρος ενός κόμματος, που δέχεται περίσσεια κριτική γιατί στην αποχή των Social media, της επικοινωνίας και του Lifestyle χρησιμοποίησε αυτά τα 3 συστατικά για να έρθει στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ.
Διάβαζα με αρκετή προσοχή το άρθρο του Θεόδωρου Γεωργίου στην σημερινή εφημερίδα των συντακτών (6-10-2023) με τίτλο μετακριτική στις θέσεις του Αντώνη Λιάκου-ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Στο άρθρο αυτό που υπο γράφει ο καθηγητής φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, Θεόδωρος Γεωργίου, ασκείται μια μετακριτική σε άρθρο του Αντώνη Λιάκου με τίτλο «ποια ιστορία θα μας πει;» (1 Οκτωβρίου στην εφημερίδα Βήμα). Με την πολιτική ασχολούμαι εδώ και αρκετά χρόνια, το πολιτικό μου σπίτι, ο ΣΥΡΙΖΑ, η αριστερά, οι παλαιές και οι νέες κομμουνιστικές ιδέες και κυρίως οι ιστορίες των διώξεων με συντροφεύουν σε όλο μου τον βίο.Χωρίς να μπαίνω σε φιλοσοφικούς προβληματισμούς, το αντικείμενο το κατέχουν και οι δύο καθηγητές, και βέβαια χωρίς να σημαίνει ότι τα γραφόμενα τους από πλευράς θεωρητικής προσέγγισης δεν είναι σωστά, μου δημιουργήθηκαν και μένα κάποιοι προβληματισμοί. Οπότε ας ασκήσω και εγώ την μετακριτική μου, τον όρο τον δανείστηκα από τον Θεόδωρο Γεωργίου.
Γράφει λοιπόν ο αρθρογράφος «….θα πρέπει να τονιστεί ότι η επικοινωνιακή μέθοδος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με την πολιτική επιστήμη και θεωρία, δεν εντάσσεται στην πολιτική δημόσια σφαίρα….». Είναι λίγο παράξενο να γράφεται κάτι τέτοιο την εποχή που οι πάντες και τα πάντα περνάνε μέσα από το διαδίκτυο. Και ο Τσίπρας όσο ήταν πρόεδρος, και ο Μητσοτάκης ως πρωθυπουργός αλλά και άλλοι πολιτικοί χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και βέβαια και τα social media για τις προεκλογικές τους καμπάνιες. Είτε είναι για εθνικές εκλογές, είτε για ευρωεκλογές είτε για τις αυτοδιοικητικές εκλογές που έρχονται αυτή την Κυριακή 8 Οκτωβρίου του 2023. Η επικοινωνιακή μέθοδος είναι σωστή και πάντα αποδίδει καρπούς.
Ο Τραμπ στις ΗΠΑ κέρδισε τις εκλογές λόγω της παραπλανητικής χρήσης των διαφημίσεων. Χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί ακόμα τα social media και κυρίως το twitter για να περάσει τα μηνύματά του. Ο Μητσοτάκης στην Ελλάδα χρησιμοποίησε την τεχνολογία για να ελεγχει τους πολιτικούς του αντιπάλους, μιλώ για το σκάνδαλο predator, χρησιμοποιεί το twitter για να περάσει μηνύματα για την διακυβέρνησή του. Είναι λοιπόν παράξενο που η πολιτική επιστήμη, αν ισχύει αυτό που γράφει, δεν έχει εντάξει στην θεωρία της τα social media. Προσωπικά βέβαια δεν το πιστεύω, γιατί πίσω από τους πολιτικούς αρχηγούς όλων των χωρών, όχι μόνο στην Ελλάδα, υπάρχουν άνθρωποι που ελέγχουν τον κόσμο του ίντερνετ, και οι άνθρωποι αυτοί είναι συνήθως άτομα που προέρχονται από την πολιτική επιστήμη, δηλαδή κατέχουν τις θεωρίες που κατέχει και ο κύριος Γεωργίου. Αναμένω λοιπόν να μας εξηγήσει την φράση που έγραψε, γιατί όπως γράφει στην συνέχεια «….αυτό είναι ένα ζήτημα όχι μόνο θεωρητικό, αλλά και πολιτικο-πρακτικό, το οποίο θα εξετάσουμε σε μια άλλη ευκαιρία…».
Τα υπόλοιπα που γράφονται δεν τα σχολιάζω, είναι προσωπικές του απόψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι πολύ σεβαστές. Αλλά μπαίνω στον επίλογο «…η «τεχνοκρατική μέθοδος: Κασσελάκη» για να κάνει την υπέρβασή της η ελληνική πολιτική Αριστερά θα αποτύχει. Το υλικό είναι στρεβλό!». Μιλά για έναν άνθρωπο που τώρα μπήκε στην πολιτική και δεν έχει ακόμα επιδείξει όλες του τις ικανότητες, και έχει να διαχειριστεί ένα κόμμα που σίγουρα θα διασπαστεί, διότι γίνεται σύγκρουση παλαιών με νέες ιδέες. Η διάσπαση για εμένα δεν είναι άσχημη ιδέα και το γεγονός πως 16 βουλευτές δεν ψήφισαν την πρόταση Κασσελάκη για την ΚΟ, είναι ενδεικτικό του τι πρόκειται να ζήσουμε στο συνέδριο του Νοεμβρίου.
Γράφουν μερικά ΜΜΕ ότι ο Κασσελάκης ζήτησε συγνώμη, όταν μιλούσε στην ΚΟ. Μόνο που δεν άκουσα κάτι τέτοιο, εγώ άκουσα την ορθή επίθεση έναντι της κυβέρνησης και ότι πρέπει οι 48 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να σταθούν απέναντι στους 158 «αρίστους». Δεν υπάρχουν πρόεδροι που να ζητούν συγνώμη, συνήθως οι βουλευτές το κάνουν αυτό. Οι 16 που ψήφισαν λευκό είναι αυτοί που όχι μόνο δεν ψήφισαν Κασσελάκη, αλλά στάθηκαν στο πλευρό ανθρώπων του συστήματος που λένε και γράφουν ότι ο Κασσελάκης δεν έχει πολιτικές θέσεις και ότι είναι κενός και άπειρος. Άπειρος είναι, διότι τώρα μπήκε στην πολιτική, και το χειρότερο είναι πως τώρα ήρθε στην Ελλάδα, άρα μέχρι να γνωρίσει τα πραγματικά προβλήματα του τόπου μας και να εκφράσει εναλλακτικές προτάσεις θα του πάρει ένα μικρό χρονικό διάστημα. Κενός όμως δεν είναι, γιατί αυτά που είπε μέχρι στιγμής έχουν το δικό τους πολιτικό στίγμα. Μίλησε για την κυβέρνηση Μητσοτάκη και μίλησε για το πολύ επίκαιρο ζήτημα των ανθρώπων που έχασαν τις περιουσίες τους από τις πλημμύρες και τις φωτιές, ανθρώπους που επισκέφθηκε, συμπαραστάθηκε και έμαθε τα προβλήματά τους. Θύμισε επίσης όσα έλεγε ο Πρωθυπουργός μετά τον «Ιανό» το 2021 και μίλησε για τα πολύ σοβαρά προβλήματα που έχει η δικαιοσύνη. Εκεί που οι υποθέσεις μένουν χρόνια στις δικαστικές αίθουσες.
Μίλησε επίσης για το ατύχημα στα Τέμπη, που το σύστημα θέλει να ξεχάσει. Μίλησε για το ΟΑΚΑ, και μάλιστα σε βίντεο στα social media, αναφέρθηκε σε όσα είχε πει ο πρωθυπουργός πριν λίγο καιρό για το ΟΑΚΑ. Επίσης άσκησε κριτική για το ζήτημα της ΑΔΑΕ και βέβαια μίλησε και για το Predator. Μίλησε για την Ρόδο, που κάηκε μόνο το 15% για τον Μητσοτάκη και μίλησε και για την αριστεία του πρωθυπουργού, υποτιμητικά βέβαια. Και έδωσε και το μήνυμα για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, να μην ψηφίσει ο κόσμος τους εκλεκτούς του Μητσοτάκη. Αν τα παραπάνω δεν είναι πολιτική, και είναι λόγια κενά, τότε πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τον όρο της πολιτικής.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρέπει να ασκεί κριτική επί των κυβερνητικών πράξεων και βέβαια να προτείνει λύσεις. Δε θα λύσει τα θεωρητικά προβλήματα που βάζουν οι Μαρξιστές και οι λογείς επαναστάτες. Για αυτό υπάρχουν κόμματα και ομάδες προβληματισμού, που μπορεί να μιλήσουν για τον σοσιαλισμό στην ΕΣΣΔ, για τις σύγχρονες μορφές πάλης έναντι του καπιταλιστικού συστήματος και άλλα πολλά τέτοια ζητήματα. Υπάρχουν κόμματα τύπου ΚΚΕ που ασχολούνται με τα μεταφυσικά και ιστορικά θέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως ασχολείται με το σήμερα, το τώρα, το αύριο το πρωΐ, αυτό δηλαδή που απασχολεί τον περισσότερο κόσμο στην Ελλάδα και όχι μόνο.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να ασκήσει κριτική, να κατανοήσει τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου και να προτείνει θέσεις. Το τελευταίο δεν το έχει κάνει ακόμα τόσο ο Κασσελάκης, και αυτό γιατί είναι νέος και πρέπει να κατανοήσει πρώτα την φύση των προβλημάτων, αλλά και για τον λόγο του ότι θα βρει τείχη στο κόμμα που διοικεί. Οι φράξιες δεν αφήνουν να μπει η εναλλακτική πρόταση στο τραπέζι, και αν συνεχιστεί η λειτουργία τους, δεν θα μπουν ποτέ οι σοβαρές προτάσεις στον πολιτικό διάλογο. Η επιλογή Κασσελάκη στην ηγεσία, είναι ακριβώς αυτό, είναι το τείχος απέναντι στον τείχο των φραξιών και για αυτό η ρήξη είναι αναπόφευκτη και ορθή βέβαια, γιατί μόνο με αυτήν μπορούμε να δούμε και την ρήξη με το σύστημα «Μητσοτάκης ΑΕ». Αυτό είναι η αριστερά που ονειρευόμαστε και όχι ο κόσμος του Φίλη, των Σκουρλέτηδων και των λοιπών καρεκλοκένταυρων.
Η ρήξη ξεκινάει στο εσωτερικό του κόμματος, επεκτείνεται στην κοινωνία και η κοινωνία ενισχυει το κόμμα για να φέρει την αλλαγή. Και ναι και τα social media χρειάζονται, και το Lifestyle χρειάζεται, και η επικοινωνία χρειάζεται, γιατί αυτή είναι η σημερινή κοινωνία, έτσι δουλεύει το σύστημα. Μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει αλλά αν δεν χρησιμοποιήσεις τα όπλα του συστήματος, ποτέ δεν θα το ρίξεις. Θα είσαι πάντοτε ο φωνακλάς περιθωριακός παλαιομοδίτης. Ακόμα και το ΚΚΕ που ανήκει στα κόμματα διαμαρτυρίας χρησιμοποιεί τα social media, και πολύ καλά κάνει. Αν η κριτική λοιπόν στηρίζεται στο γεγονός πως ένα κόμμα ή ο αρχηγός του χρησιμοποιεί τα σύγχρονα μέσα για να διαδώσει τις θέσεις του ή ακόμα και την Lifestyle, τότε πραγματικά ζείτε σε άλλη εποχή. Ο Μαρξ αν ζούσε σήμερα δεν θα έγραφε ακριβώς τα ίδια, γιατί πολύ απλά η εποχή του με την εποχή μας είναι εντελώς διαφορετική.
Όσο για τις αυτοδιοικητικές όπως είναι τα πράγματα, ακόμα και έναν δήμο ή περιφέρεια να πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι επιτυχία που θα την χρεωθεί ο Κασσελάκης και κανένας άλλος εκ του κόμματος πάντα. Αλλά για να το επεκτείνω και λίγο όποιον δήμο ή περιφέρεια χάσει η κυβέρνηση, αυτό αυτόματα θα σημαίνει αλλαγή πολιτικού σκηνικού. Οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίσκονται σε προοδευτικά ψηφοδέλτια, πρέπει να στηριχθούν σε όλη την Ελλάδα. Όχι γιατί έγιναν ξαφνικά φίλοι τα κόμματα αυτά, αλλά γιατί το 41% του Ιουνίου θα πρέπει να βρει αντιστάσεις στην κοινωνία, και οι μόνες αντιστάσεις βρίσκονται σε αυτές τις δυνάμεις με τις ιστορικές και πολιτικές τους διαφορές βέβαια. Όποιος ψηφίσει δημάρχους τύπου Μπέου, που χαστουκίζουν τον κόσμο, είναι άξιος της μοίρας του. Όποιος ψηφίσει δημάρχους τύπου, Μπακογιάννη, που διαφημίζουν μισά και μισητά έργα πολλές φορές (πανεπιστημίου), επίσης.
Θα επανέλθουμε βέβαια για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, αφού πρώτα μιλήσει ο λαός….
