Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ο δέυτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν πήγε και τόσο καλά για την κυβέρνηση, που έχασε δήμους από το ΚΚΕ, από τον ΣΥΡΙΖΑ (Σίμος Ρούσσος) και από τις συμπράξεις του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τους λεγόμενους «αντάρτες».
Η περίφημη ομάδα αλήθειας δυστυχώς για την κυβέρνηση έδωσε την συνταγή της αποτυχίας. Ωστόσο προέκυψε ένα μείζον θέμα, το ποιος καρπώνεται εντέλει την νίκη. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ σύνθετο ζήτημα. Ναι το ΚΚΕ πήρε 6 δήμους, ναι το ΠΑΣΟΚ πήρε τους δύο μεγάλους δήμους της χώρας (Αθήνα και Θεσσαλονίκη) και ναι πήρε με την ανοιχτή ευλογία του ΣΥΡΙΖΑ, από τον πρώτο γύρο, και την περιφέρεια της Θεσσαλίας. Πολλοί αντάρτες της ΝΔ πήραν τις περιφέρειες, ανάμεσα σε αυτούς και ο Κώστας Μουτζούρης, αλλά για το ΠΑΣΟΚ όλα είναι δικές του νίκες. Είναι λέει δεύτερο κόμμα πλέον, είναι η αξιωματική αντιπολίτευση σύμφωνα με τις ανακοινώσεις ορισμένων στελεχών, την ώρα που άλλα στελέχη ζητάνε την σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ για να ρίξουν το άρρωστο κατεστημένο του Μητσοτάκη.
Είναι λογικό ένα κόμμα που από την εξουσία βρέθηκε παραλίγο στην έξοδο από την βουλή (το λέω ειρωνικά) να νοιώθει δικαιωμένο, αλλά η αλήθεια είναι κάπου στην μέση. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που είναι πολλά χρόνια στους αρμούς της εξουσίας, ακόμα και στις πιο δύσκολες εποχές του είχε σωστές και σοβαρές αυτοδιοικητικές λύσεις, μια από αυτές ήταν ο Αρναουτάκης στην Κρήτη, που προέρχεται από αυτόν τον χώρο. Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και στις δύσκολες εποχές που ζει εξακολουθεί να είναι δεύτερος και αυτό σημαίνει πως ο Δούκας στην Αθήνα δεν θα κέρδιζε αν από πίσω του δεν συμπαρατάσσονταν όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις. Στον δεύτερο γύρο τον στήριξε ανοιχτά ο Κώστας Ζαχαριάδης, ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ, που για περίπου μια μονάδα πήγε στην 3η θέση, τον στήριξε ανοιχτά και η Ανταρσία για τις γειτονιές της Αθήνας, παράταξη που στηρίζεται από κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, και αν και κινδυνεύω να χαρακτηριστώ προβοκάτορας, τον στήριξε και το ΚΚΕ, και όταν λέω το ΚΚΕ δεν εννοώ η ηγεσία, αλλά ο κόσμος, οι ψηφοφόροι.
Όλοι εμείς στηρίξαμε υποψηφίους του ΚΚΕ που πήραν τους δήμους. Μην τρελαθούμε το ΚΚΕ στην Πάτρα στις τελευταίες Εθνικές εκλογές πήρε 8,14%. Ο Πελετίδης που κατά την γνώμη μου το αξίζει πήρε 39,95% στον πρώτο γύρο και 56,69% στον δεύτερο. Προφανώς οι δυνάμεις του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου τον ψήφισαν, μέσα σε αυτούς και ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ακόμα και της ΝΔ. Δεν είναι κακό να το παραδεχτεί κανείς. Ακόμα και στην Ικαρία χωρίς την στήριξη των δημοκρατικών δυνάμεων ο συμπαθέστατος Φανούρης Καρούτσος δεν θα έβγαινε, επίσης δεν είναι κακό. Το ΚΚΕ βέβαια αυτό το ξέρει, απλά έχει την λογική να προτείνει το άκυρο, λευκό και αποχή στον δέυτερο γύρο, όπου δεν υπάρχει δικός του δήμαρχος για να απενοχοποιηθεί από την συνεργασία με τις αστικές δυνάμεις, όπως αποκαλεί τα υπόλοιπα κόμματα. Ο κόσμος όμως που στηρίζει αυτό το κόμμα αναγνωρίζει τους καλούς αυτοδιοικητικούς και «σπάει» την γραμμή σε πολλές περιπτώσεις, και πολύ καλά κάνει θα απαντούσα.
Υπήρχαν λοιπόν υποψηφιότητες που ενώσαν τον κόσμο που κατανόησε ότι δεν μπορεί ο Μητσοτάκης να παίζει μόνος του, και αυτός ο κόσμος ανεξαρτήτως τι ψηφίζει στις εθνικές εκλογές μας ενδιαφέρει. Ενδιαφέρει όχι τον ΣΥΡΙΖΑ κομματικά, αλλά σε επίπεδο κινήματος. Να τονίσω ότι σε πολλές χώρες της ΕΕ συνασπίζονται δυνάμεις που ανήκουν στα αντίστοιχα ευρωπαϊκά κόμματα της αριστεράς, των οικολόγων και των Σοσιαλδημοκρατών με τις διαφορές τους για έναν και μόνο λόγο, για να αναχαιτίσουν δυνάμεις της συντήρησης, της ακροδεξιάς και λοιπών φιλελέδων. Βάζουν Minimum στόχους και πετυχαίνουν και αν κατάφερε κάτι η ηγεσία Κασσελάκη, είναι ακριβώς αυτό, χωρίς να ζητήσει ανταλλάγματα ζήτησε από τον κόσμο να στηρίξει όλες τις αντίρροπες δυνάμεις ως προς την κυβέρνηση. Δεν ήταν βέβαια όλοι αριστεροί, αλλά ο Μητσοτάκης κατάλαβε και πολύ καλά μάλιστα ότι δεν μπορεί να παίζει μόνος του το παιχνίδι.
Το τι θα κάνουν αυτοί που στηριχθήκαν, θα το δούμε, και θα κάνουμε την κατάλληλη κριτική την ώρα που πρέπει,αλλά το θέμα είναι αλλού. Είναι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, όπου απέκτησε μια αλαζονεία άνευ προηγουμένου και ενάντια στις εσωκομματικές φωνές που μιλάνε για την ενότητα του δημοκρατικού κόσμου. Εμείς με αυτές τις φωνές είμαστε και αυτές θα υποστηρίζουμε χωρίς μικρομεγαλισμούς και χωρίς έλλειψη σεβασμού στις απόψεις τους. Ναι θα είμαστε με τον ΓΑΠ, ναι θα είμαστε με τον Γερουλάνο και με οποιονδήποτε άλλο έχει τέτοιες απόψεις, και βέβαια δεν θα κοιτάξουμε το παρελθόν, γιατί αυτό δυστυχώς πληγώνει, κοιτάμε το μέλλον και υπό αυτή την έννοια η χθεσινή μέρα ήταν μια όμορφη μέρα χαράς και αισιοδοξίας, και μπράβο στους συντρόφους που βγήκαν ανοιχτά και στήριξαν τις δημοκρατικές δυνάμεις σε όλους τους δήμους και περιφέρειες, όπως είδατε απέδωσε καρπούς, και βέβαια θα αποδώσει καρπούς και στο μέλλον, όπου όσο και αν αντιστέκονται τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από το ΠΑΣΟΚ, έρχεται και θα έλεγα πολύ σύντομα.
Είναι επιτακτική ανάγκη και η μόνη δυνατότητα για να ανατρέψουμε το καθεστώς Μητσοτάκη. Θέλουμε μια σοβαρή λύση για την κεντροαριστερά σε αυτόν τον τόπο. Ο Κασσελάκης έδωσε καλά δείγματα γραφής, αν οι προοδευτικοί πολίτες δεν τον θέλουν ας βρουν άλλον, αλλά όποιος και να είναι αυτό που ζητάμε είναι την ανατροπή δεδομένων, ανατροπή στο καθεστώς Μητσοτάκη. Το πρώτο βήμα έγινε, τώρα αναμένουμε το δεύτερο και το πιο σημαντικό. Έχει κοστίσει ο λουδοβικισμός σε αυτόν τον τόπο και καλό είναι ακόμα και αν δεν καταλήξουμε σε εκλογική συνεργασία, το επόμενο διάστημα τουλάχιστον να βρούμε κοινό βηματισμό στην βουλή και βέβαια και στους δρόμους.
Εγω ναι ανήκω κομματικά στον ΣΥΡΙΖΑ, όμως βλέπω το δυσοίωνο μέλλον της διάσπασης, αλλά δεν με ενοχλεί. Είναι καιρός πια να δώσουμε την τελική μάχη με όλους αυτούς που βλέπουν την καρέκλα ως «λάφυρο», για αυτό ψηφίσαμε άλλωστε και τον Κασσελάκη. Για αυτό άλλωστε καλούμε να βρει και το ΠΑΣΟΚ τους δικούς του Κασσελάκηδες, προκειμένου να λύσουμε το βασικό πρόβλημα που είναι η δεξιά. Η δεξιά που στις μέρες μας έχει χαρακτηριστικά δεκαετίας του 60, αλλά βέβαια επειδή δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες ακόμα, δεν έχει ανοίξει η Μακρόνησος. Δεν σημαίνει όμως ότι όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες ότι δεν θα ζήσουμε εποχές που κανείς δεν θέλει να θυμάτε. Είμαστε μια γενιά μεγαλωμένη σε διαφορετικού τύπου αγώνες, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι κίνδυνοι δεν ελλοχεύουν όταν το κατεστημένο νοιώθει δυνατό.
Λάθη έγιναν, και θα ξαναγίνουν, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι τι λάθη κάνεις και υπό ποιες συνθήκες. Ο Τσίπρας κατηγορήθηκε για τα όσα έταξε και δεν έπραξε, το ερώτημα είναι όμως, μπορούσε να πράξει αλλιώς; Τι κόστος θα είχε για την χώρα η έξοδος από την ΕΕ; Ήταν λάθος που υπέγραψε ένα μνημόνιο,που τήρησε, και μας έβγαλε από την μέγγενη; Ήταν λάθος που επίλυσε ένα θέμα με μια γείτονα χώρα και δεν έβαλε τους Τούρκους στα Βόρεια σύνορά μας; Ήταν λάθος που δημιούργησε έναν κουμπαρά 50 δις, όπου θα χρησιμοποιούνταν για έκτακτη ανάγκη;, που τελικά προέκυψε με τα όσα ακολούθησαν από την στιγμή που έφυγε από την εξουσία. Ήταν λάθος που ολοκλήρωσε έργα που είχαν μείνει χρόνια στα χαρτιά;, όπως αυτό του Κόρινθος-Πάτρα.
Αναρρωτηθείτε λοιπόν…και μετά τα πανηγύρια για τις κατραπακιές της κυβέρνησης, ας πιάσουμε δουλειά. Ας πιάσουμε δουλειά για να αλλάξουμε την Ικαρία, ας πιάσουμε δουλειά για να αλλάξουμε την Αθήνα μας, την Θεσσαλονίκη μας, την Θεσσαλία μας, ας βοηθήσουμε τους περιφερειάρχες και τους δημάρχους να δώσουν πνοή στον τόπο τους. Και εδώ να κάνω και μια παρένθεση, είδα το προεκλογικό σποτ του Πελετίδη για το Πανπελοπονησσιακό, ένα γήπεδο που φτιάχτηκε από τα λεφτά του ελληνικού λαού για να υπηρετήσει τις ανάγκες των Ολυμπιακών αγώνων, και οφείλω να πω ότι ενθουσιάστηκα από το αποτέλεσμα. Εν αντιθέσει με τα πρόσφατα γεγονότα στο ΟΑΚΑ. Υπάρχουν λοιπόν πολλά και ωραία παραδείγματα σε όλη την χώρα, και αυτά οφείλονται σε δημάρχους και περιφερειάρχες που αγαπάνε τον τόπο τους και όχι το χρήμα που τους δίνει η θέση τους.
Τέτοιους ανθρώπους θέλουμε και ας είναι ακόμα και από την δεξιά. Όχι όμως Μπακογιάννηδες, όπου δημιούργησαν πληγές στην πόλη μας. Όχι αγοραστούς που επί θητείας του οι άνθρωποι της Θεσσαλίας μετράνε πληγές και όχι ανθρώπους που με έπαρση διαφημίζαν το τίποτα για να εισπράξουν ψήφους. Φαντάζομαι ότι το τελευταίο σχόλιο κατανοείτε που πάει..
Καλο αγώνα λοιπόν!!!
