Άλλο ένα λιθαράκι στο παζλ

Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης

Άλλο ένα λιθαράκι στο παζλ

Το έχουμε ξαναγράψει, ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει εποχή και πολλοί από τα γνωστά στελέχη δε θα βρίσκονται στην νέα σύνθεση. Ήδη πολλοί από τους γραμματείς τοπικών οργανώσεων, κυρίως ελεγχόμενοι από τις ομπρέλες και τους 6+6, αποχώρησαν. Ήδη ο Στέφανος Τζουμάκας που αποκάλεσε «φυτευτό» έναν άνθρωπο που τον ψήφισαν μεταξύ 5 υποψηφίων οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί παρελθόν από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στον δρόμο προς την διάσπαση έχουμε και την αποχώρηση του Στέλιου Κούλογλου, όπου έφυγε από την Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας αυτό που περιμένουμε να πει ο κάθε φραξιονιστής. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει έχει έλλειψη αντιπολίτευσης και ότι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο κόμμα στερείται σοβαρότητας και βέβαια δεν παρέλειψε να πει ότι επιχειρείται βίαιη ανατροπή της μέχρι τώρα πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ρίχνοντας και άλλο λάδι στην φωτιά. Ο Στέλιος Κούλογλου λοιπόν όσο ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ έκανε σοβαρότατη αντιπολίτευση μέσω του TVXS όπου συχνά πυκνά έριχνε την ευθύνη για ότι γινόταν στην Ελλάδα στον Αλέξη Τσίπρα εν καιρώ μάλιστα που ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση.

Και πάμε και στην τελευταία διαπίστωση του αποχωρήσαντα, «σε αυτές τις συνθήκες για όσους ήθελαν να κρατήσουν μια ανεξάρτητη στάση, η κατάσταση είναι ανυπόφορη». Προφανώς ανεξάρτητη στάση θεωρεί τον συνεχή υβρισμό προς την ηγεσία του κόμματος, είτε με Τσίπρα είτε με Κασσελάκη. Και το κορυφαίο όλων βέβαια είναι πως καταλογίζει και ασυμφωνία προγραμματικών θέσεων στον νέο πρόεδρο με εκείνες που το κόμμα στήριζε μέχρι σήμερα. Εδώ λοιπόν θα ανοίξουμε μια μεγάλη παρένθεση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πριν ανέβει στην εξουσία και μέχρι το 2012 ήταν ένα κόμμα που στήριζε αντινεοφιλελεύθερες και ουτοπιστικές θέσεις, που για εκείνη βέβαια την εποχή ήταν λογικές, αφού δεν υπήρχε περίπτωση να ανέβει στην εξουσία. Το 2012 ο λαός έστειλε τον ΣΥΡΙΖΑ στην αξιωματική αντιπολίτευση. Ο αντινεοφιλευθερισμός άρχιζε σιγά-σιγά να ξεφτίζει μπροστά στο ενδεχόμενο διακυβέρνησης, αλλά η ουτοπία έμενε σταθερή. Θυμόμαστε το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης που στήριζε θέσεις που δεν είχαν καμία σχέση με εξουσία. Τότε που έλεγαν πως μπορούμε να ανοίξουμε τα εργοστάσια μόνοι μας ή που θα έπαιρνε τα αεροδρόμια που είχαν ήδη πουληθεί σε ιδιώτες, πίσω το κράτος και άλλα τέτοια πολλά και αστεία.

Στον ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή δεν γνώριζαν πως την Ελλάδα την κυβερνάει η ΕΕ και πως η ΕΕ είχε θέσει συγκεκριμένους όρους για να μπορέσουμε να φύγουμε από το μνημόνιο. Η εξουσία του 2015-19 διέψευσε τις ψευδαισθήσεις τους και το χειρότερο όλων είναι ότι τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε το κόμμα εξουσίας που συμβάδιζε με τις πολιτικές των ΕΕ και ΝΑΤΟ. Και το ερώτημα βέβαια είναι θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Κατά την γνώμη μου όχι, διότι οι βασικές οικονομικές πολιτικές δεν ρυθμίζονται από τα πολιτικά κόμματα που κυβερνούν αλλά από την ΕΕ, και ο μόνος τρόπος για να κάνεις άλλη πολιτική είναι να φύγεις από την ΕΕ με ότι σημαίνει αυτό βέβαια. Ο Κούλογλου είναι ευρωβουλευτής εδώ και χρόνια, είναι επίσης εδώ και χρόνια στο διευθυντήριο της ΕΕ και γνωρίζει πολύ καλά το τι έχει προγραμματιστεί για την Ελλάδα, αλλά αυτό τον κάνει αμετανόητο αριστεριστή σε ένα κόμμα που έφτιαξε το κόμμα της Ευρωπαϊκής αριστεράς, το κόμμα που προβλέπει την αλλαγή των πλαισίων εντός της ΕΕ, εν αντιθέσει με άλλους που μιλάνε για λυκοσυμμαχίες.

Είναι αυτό συμβιβασμός; Προφανώς και ναι, αλλά όλες οι άλλες ασύμβατες απόψεις με την πραγματικότητα ενέχουν κινδύνους. Ο πιο εμφανής κίνδυνος με την αποδεύσμευση από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά είναι προφανέστατα η απομόνωση. Η απομόνωση σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα ή μόνο υπηρεσίες και κάποια πολύ ελάχιστα αγροτικά προϊόντα, ισοδυναμεί με φτώχεια, πείνα και βέβαια εμφύλιο. Την ιστορία του εμφυλίου 1944-1949 και τα αποτελέσματα που έφερε τα γνωρίζουμε και προφανώς η γενιά μας δεν θέλει να τα ξαναζήσει και δεν θέλει να τα ξαναζήσει από ανθρώπους που οικονομικά είναι επαρκής και έχουν αρκετές καταθέσεις στο εξωτερικό, οπότε σε μια κρίση, που σημαίνει ότι τα χρήματα που βρίσκονται στις ελληνικές τράπεζες θα έχουν μηδενική αξία, κύριοι σαν τον Κούλογλου θα είναι σαν τους τοκογλύφους που έδρασαν την δύσκολη περίοδο στην Ελλάδα και θα πλουτίσουν εις βάρος του λαού.

Είναι ωραία αίσθηση να πιστεύεις στην ουτοπία, αλλά η εφαρμογή της είναι επώδυνη για έναν λαό που ήδη έχει υποστεί τα δεινά της κλεπτοκρατίας. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι εθνική παραγωγή και έπειτα μπορούμε να συζητήσουμε και για εθνικό νόμισμα. Οι συνθήκες λοιπόν για εθνικό νόμισμα δεν είναι ώριμες και βέβαια όσοι το ζητάνε εδώ και τώρα είναι επικίνδυνοι για τον λαό. Από αυτό θέλουμε να απαλλαγεί ο ΣΥΡΙΖΑ και από αυτό θα απαλλαγεί υπό την νέα ηγεσία. Ο Τσίπρας βέβαια σε καμία των περιπτώσεων δεν εκπροσωπούσε τέτοιες λογικές, αλλά αυτό που του προσάπτω είναι ότι άφησε τέτοιες λογικές να φυτοζωούν στο κόμμα, και βέβαια αυτό το πλήρωσε ακριβά το κόμμα αλλά και η πατρίδα, που γέννησε ως επιτακτική ανάγκη τον Μητσοτάκη. Ο μόνος τρόπος να ανατραπεί ο Μητσοτάκης είναι οι λογικές θέσεις που θα φέρουν την οικονομική ανάπτυξη στην χώρα, αν τις έχει ο Κασσελάκης ακόμα δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι έχει το τσαγανό να απωλέσει τα «βαρίδια» και για αυτό κάθε πρόσωπο που πλήγωσε το κόμμα και αποχωρεί είναι κέρδος για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι λοιπόν άλλο ένα λιθαράκι μπροστά σε αυτό που χτίζεται και το είδαμε όταν ανέλαβε την ευθύνη του β γύρου των αυτοδιοικητικών ο Στέφανος Κασσελάκης. Το προοδευτικό μέτωπο κέρδισε εκεί που δεν μπορούσαμε να το περιμένουμε. Το προοδευτικό μέτωπο με θέσεις και αξίες του σήμερα μπορεί να κερδίσει και όσο για τα αριστερόμετρα τα έχουμε στην τσέπη και μετράμε μόνοι μας πόσο αριστεροί είναι οι άνθρωποι που καταλήγουν στις αγκάλες του Μητσοτάκη. Ο Μητσοτάκης τροφοδοτείται από το χάος της αντιπολίτευσης και αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Θα τους δώσουμε χώρο για τις δικές τους ταξικές επαναστάσεις και θα απαντήσουμε με θέσεις για το μέλλον του τόπου μας, πάντα στα πλαίσια της λογικής και της ευαισθησίας για τα κοινωνικά προβλήματα του τόπου μας. Χαιρετίζω λοιπόν και την αποχώρηση Κούλογλου και εύχομαι να υπάρχει και συνέχεια.

Η συνέχεια βέβαια μπορεί να είναι επώδυνη, γιατί διάσπαση θα σημαίνει πως θα χάσουμε στην παρούσα περίοδο και την αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί είναι σίγουρο πως από τον ΣΥΡΙΖΑ θα αποχωρήσουν και βουλευτές οι οποίοι δεν θα δώσουν την έδρα τους, και έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί κοινοβουλευτικά να καταλήξει ακόμα και στην 3η θέση πριν τις εθνικές εκλογές, αλλά αυτό δεν θα παρεμποδίσει την μεγάλη πορεία προς την κοινωνία, προς τους ανθρώπους του μόχθου και της εργασίας και προς τους ανθρώπους όπου δεν έχουν κομματικές βλέψεις αλλά περιμένουν σοβαρή πολιτική από τον ΣΥΡΙΖΑ, και σίγουρα με Σκουρλέτηδες, Φίληδες και λοιπές κομμουνιστικές δυνάμεις, της κακιάς ώρας βέβαια, αυτό δεν γίνεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απαιτεί από τον Κούλογλου να παραδώσει την έδρα του, αλλά εδώ μπαίνει το γνωστό ρητό, είναι πολλά τα αργύρια. Θα περιμένουμε λοιπόν τις Ευρωεκλογές για να τον δούμε να αποχωρεί, δεν πειράζει, έχουμε υπομονή, και όσο για το TVXS και για τις διεργασίες που επικαλείται από την εσωκομματική αντιπολίτευση, ευχόμαστε να γίνει άμεσα. Πριν από το συνέδριο κιόλας για να μπορέσουμε να κάνουμε και μια σοβαρή συζήτηση για το μέλλον. Από τι γράφει το άρθρο, που σιγά μην πληρώσουμε για να το διαβάσουμε, η διάσπαση μπορεί να γίνει στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής (11-12 Νοεμβρίου). Με το καλό παιδιά σας ευχόμαστε…..

Loading

Discover more from ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading

Discover more from ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading