Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται υπό διάσπαση και όχι διάλυση όπως διαμηνύουν τα στελέχη της αριστερής αντιπολίτευσης. Η ώρα για την μεγάλη αλλαγή είναι εδώ. Πρόκειται για ένα δράμα που είναι εν εξελίξει εδώ και χρόνια, θα τολμήσω να πω ακόμα και από την ίδρυση του Συνασπισμού της αριστεράς και της προόδου το 1989.
Είναι δυο διαφορετικοί κόσμοι μέσα σε ένα κόμμα που κανένας αρχηγός, πλην κασσελάκη, δεν τόλμησε να τους αγγίξει ποτέ. Ο Κασσελάκης έκανε την υπέρβαση και πλέον οι λογαριασμοί των δυο αντιμαχόμενων πλευρών, είναι σίγουρο πως θα λυθούν λίαν συντόμως. Αυτό βέβαια θα πληγώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η αλλαγή δεν γίνεται χωρίς τολμηρές κινήσεις. Ο Κασσελάκης έχει το τσαγανό και νομίζω ότι θα καταγραφεί ως ο μόνος αρχηγός που τα κατάφερε. Κατάφερε δηλαδή να τα βάλει με τους καρεκλοκένταυρους της κομματικής νομενκλατούρας, όπου βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με τον απλό και εργαζόμενο κόσμο που περιμένει από τον ΣΥΡΙΖΑ την λύση έναντι του καθεστώτος Μητσοτάκη.
Ναι ο εχθρός είναι ο Μητσοτάκης, αλλά οι εχθροί είναι και μέσα στο κόμμα. Είναι αηδιαστικό ενώ βρίσκονται εν εξελίξει αρκετά και πυκνά πολιτικά γεγονότα, κάποιοι να επιλέγουν να αμφισβητούν τον πρόεδρό τους δημόσια, κάποιοι να μην ασχολούνται με τα κοινωνικά ζητήματα, αλλά με το γιατί ο κόσμος ψήφισε έναν πρόεδρο που δεν ανήκε στην ομάδα τους. Οι ανακοινώσεις δίνουν και παίρνουν, αλλά το χειρότερο είναι πως όλα γίνονται δημόσια. Είναι αηδιαστικό ο εκπρόσωπος του κόμματος που καλείται στα ΜΜΕ της χώρας για να μιλήσει για τα φλέγοντα ζητήματα να αναλώνεται σε εσωτερικά θέματα του κόμματος, λες και αυτό το κόμμα δεν έχει όργανα για να τα πουν. Θα συμφωνήσω βέβαια με τον Δημήτρη Βίτσα, δεν πρέπει να φεύγει ένας-ένας, αλλά όλοι μαζί. Όλοι μαζί να φτιάξουν τον μεγάλο κομμουνιστικό συνασπισμό που ονειρεύονται, αλλά δυστυχώς σύντροφοι δε μπορούμε να είμαστε στο ίδιο κόμμα. Υπάρχει αξιοπρέπεια, δεν μπορούμε να είμαστε στο ίδιο κόμμα με τους Σκουρλέτηδες, του Φίληδες και τις λοιπές συνιστώσες. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι δεν έχουν δικαίωμα λόγου, αλλά δε χρειάζεται να είμαστε στον ίδιο πολιτικό χώρο.
Δίαβασα σήμερα ένα άρθρο του δημοσιογράφου Θανάση Καρτερού, με τίτλο «εδώ μιλάμε για αξίες…», όπου δημοσιεύτηκε στην Αυγή. Ο Καρτερός συνηθίζει να είναι καυστικός στον λόγο του και πράγματι αυτά που γράφει είναι εκπληκτικά. Παρουσιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ ως μια τσακωμένη οικογένεια όπου το κάθε μέλος της διεκδικεί τα δικαιώματά του την ώρα που, (τα μεταφέρω όπως τα γράφει), ο Μητσοτάκης πάει να θάψει διά της αναβαθμίσεως το σκάνδαλο Predator ή την ώρα που οι τέσσερις συστημικές τράπεζες πάνε για κέρδη ρεκόρ την ίδια στιγμή που η ψαλίδα των επιτοκίων σημειώνει επίσης ρεκόρ εικοσαετίας ή την ώρα που η τιμή του λαδιού έχει φτάσει στα ύψη. Αυτά και άλλα πολλά ενδιαφέρουν τον κόσμο και όχι αν κάποιος νοιώθει ότι χάνει το κόμμα του, την ιδιοκτησία του και ότι συνεπάγεται βέβαια αυτό.
Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν μικρό κόμμα, πηγαίναμε ως ομάδες στα συνέδρια και σηκώναμε τα χεράκια μας όταν ο ομαδάρχης έδινε το σήμα. Η λογική αυτή υπήρχε και τότε που έγινε το μεγάλο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια τότε ήταν λίγοι αυτοί που ακολουθούσαν τον ομαδάρχη και περισσότεροι αυτοί που ακολουθούσαν την συνείδησή τους, τα θέλω τους, τα πιστεύω τους. Οι ομαδάρχες πλέον τείνουν προς εξαφάνιση και επειδή όλοι αυτοί βγάζαν το ψωμάκι τους από αυτή την δουλειά, κινδυνεύουν να μείνουν άνεργοι. Θα είναι άνεργοι γιατί πέρα από την ηγεσία της ομάδας τους δεν ξέραν τίποτα άλλο, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Είναι άσχημο πράγμα η ανεργία, αλλά τι να κάνουμε, πρέπει και να γειωθούμε με την πραγματικότητα και όχι με την ομπρελίτσα μας και τα 6+6, λες και παίζουμε ποδόσφαιρο και χρειαζόμαστε σύστημα για να κατέβουμε στον αγωνιστικό χώρο. Από την στιγμή που ο κόσμος μπήκε στο παιχνίδι οι ομαδάρχες αχρηστεύονται και αυτό βέβαια τους πονάει.
Δεν θα φύγουν εύκολα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Θα χρησιμοποιήσουν ότι μέσο διαθέτουν για να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα, Μια μετατσιπρική εποχή που θα ελέγχουν οι ίδιοι, είναι το όνειρο. Το είχαν στήσει πολύ καλά το παιχνίδι για να πάνε οι δικοί τους στον β’ γύρο των εκλογών και να κρατήσουν την δουλίτσα τους, όπως θα έκανε ο κάθε εργαζόμενος που κοιτάει το συμφέρον του, αλλά την τελευταία στιγμή ένα νέο παιδί από την Αμερική, τους χάλασε τα όνειρα. Τους λυπάμαι είναι η πραγματικότητα, αλλά από την άλλη του προτρέπω να πάρουν τις ομάδες τους και να φύγουν για άλλο πρωτάθλημα, έτσι και αλλιώς ο Τσακαλώτος έλεγε προεκλογικά των εκλογών του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα γίνει ένας καλός πρωθυπουργός, καιρός να το δοκιμάσει υπό άλλη ονομασία όμως και όχι ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί είτε του αρέσει είτε όχι είναι ο Κασσελάκης.
Και πάμε τώρα στα δράματα
Καταρχήν δεν θα μπως στην διαδικασία να σχολιάσω αυτά που λένε τα προς διαγραφήν μέλη. Αυτά είναι γελοία και έτσι και αλλιώς θα συζητηθούν την ώρα που πρέπει και εκεί που πρέπει. Πάμε όμως σε αυτούς που ακόμα δεν έχει φτάσει η ώρα να απολογηθούν. Έβγαλε λέει κείμενο η Αχτσιόγλου με συνυπογραφή Χαρίτση και Ηλιόπουλου, το οποίο λίγο ή πολύ μας λένε ότι το κόμμα είναι υπό διάλυση. Ναι είναι αλήθεια χωρίς εσάς δεν μπορούμε να ζήσουμε. Έχουν λέει και υποχρέωση απέναντι στους χιλιάδες πολίτες του κόμματος να σταματήσουν τον κατήφορο. Αυτή η υποχρέωση όντως υπάρχει, απλά δεν την έχουν αυτοί, την έχουν οι 60.000 και πλέον πολίτες που όχι κυρίε Φίλη μου δεν εξαπατηθήκαμε, αλλά ψηφίσαμε συνειδητά το τέλος σας.
Σεβόμαστε βέβαια τις διαδικασίες αλλά θα πρέπει και εσείς να σεβαστείτε την πλειοψηφία και να αποδεχτείτε το αποτέλεσμα αν δεν θέλετε να χάσετε την κομματική σας θέση. Αυτό βέβαια δεν πρόκειται να το κάνετε οπότε στεναχωριέμαι για εσάς όπως θα στεναχωριόμουν για κάθε άνεργο.
Και πάμε τώρα στα άλλα δράματα. Ονομάζεται Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και θέλει να ανακληθούν οι αποφάσεις. Σε αυτή την νεολαία ήμουν και εγώ μέλος και ξέρω πολύ καλά από ποιούς ελέγχεται. Την εποχή που υπήρχε το αριστερό ρεύμα, ελεγχόταν από εκεί, σήμερα ελέγχεται όμως από τα απομεινάρια του, δηλαδή την ομπρέλα και τα 6+6 και τις λοιπές κομμουνιστικές συνιστώσες. Εκείνη την εποχή ήρθα σε σύγκρουση με την νεολαία και βέβαια κράτησα τις απαραίτητες πολιτικές αποστάσεις. Τώρα δε θα έρθω σε σύγκρουση με την «αγανακτισμένη» νεολαία, γιατί έτσι και αλλιώς αποτελούν την μειοψηφία της πραγματικής νεολαίας, οπότε μάλλον παρέα με σχήματα τύπου ΕΑΑΚ και λοιπές εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις τους βλέπω.
Η μόνη σοβαρή πραγματικότητα ακούστηκε από την παρέμβαση Σβίγκου-Βασιλειάδη. Μπορεί και με αυτήν την παρέμβαση να μην είμαι 100% σύμφωνος, αλλά υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια. Οι σύντροφοι λένε με απλά λόγια ότι οι διαφωνίες αποσκοπούν στη σύνθεση κι όχι στη διάλυση, και επίσης λένε ότι οι διαφωνίες εκφράζονται στα όργανα του κόμματος και όχι στα ΜΜΕ. Και βέβαια ότι χρειάζεται ενότητα για να αντιμετωπίσεις τον κοινό εχθρό. Λένε επίσης ότι δεν περισσεύει κανένας, και βέβαια επίσης δεν θα διαφωνήσω, αλλά όταν αντί να αναφέρεις τις διαφωνίες εντός του κόμματος περιφέρεσαι από κανάλι σε κανάλι και από εφημερίδα σε εφημερίδα, είναι σαν να μην αναγνωρίζεις τα όργανα του κόμματος που ανήκεις. Το πρόβλημα είναι χρόνιο και δυστυχώς ο Τσίπρας δεν το αντιμετώπισε ποτέ, και είναι από αυτά τα πράγματα που τον κακίζω. Ήταν το μεγαλύτερο λάθος του το γεγονός πως άφησε τους χορηγούς της δεξιάς να κυκλοφορούν στο κόμμα και κυρίως στα ΜΜΕ.
Θα πρέπει να κατανοήσουμε κάτι απλό και μόνο έτσι θα μπορέσουμε να συνεννοηθούμε. Όποιος και να είσαι, όπως και να λέγεσαι και όποια θέση και να κατέχεις, όταν βγαίνεις σε ένα ΜΜΕ εκπροσωπείς το κόμμα σου και όχι τις διαφωνίες σου. Αυτό σημαίνει ότι εκπροσωπείς το όλον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή ακόμα και εμένα που αρθρογραφώ. Εκπροσωπείς και τον τελευταίο ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, άρα θα πρέπει να μιλήσεις με βάσει τις θέσεις που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή να μεταφέρεις τις θέσεις του κόμματος σου στον κόσμο που σε παρακολουθεί και όχι τις δικές σου θέσεις. Τον μέσο ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ δεν τον απασχολεί η διαφωνία σου αλλά η πρόταση του κόμματος που εκπροσωπείς. Αν δεν μπορείς να το καταλάβεις, πρέπει απλά και ωραία να απομακρύνεσαι, όπως έγινε και με τον κύριο Κατρούγκαλο, αφού βέβαια έκανε την ζημιά του.
Ζούμε στην εποχή του Lifestyle και των εντυπώσεων της στιγμής, κάθε κουβέντα ως εκπροσώπου του κόμματός σου βέβαια, πρέπει να είναι προσεκτική. Τα υπόλοιπα είναι για την κεντρικη επιτροπή, για την πολιτική γραμματεία και για όποιο άλλο όργανο διαθέτει το κόμμα. Υπό αυτήν λοιπόν την έννοια οι έτοιμοι για διαγραφή αν δεν καταλαβαίνουν τις διακριτές διαφορές πρέπει όχι μόνο να μην ανακληθεί η απόφαση, αλλά να προχωρήσει μέχρι τέλους. Δεν αντέχω άλλο ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ να απολογούμαι για την κάθε ανοησία που εκσφεντονίζεται και βέβαια πληγώνει το κόμμα. Αυτό δεν αντέχω σε αυτά και άλλα πρόσωπα που ανήκουν στο κόμμα αυτό, και για αυτό άλλωστε θεωρώ ότι εδώ και δεκαετίες υπολειτουργεί. Εδώ και δεκαετίες λειτουργεί ως ένα συνοθύλευμα ιδεών, που μπορεί βέβαια όταν τα ποσοστά είναι μη κυβερνητικά να μην ενοχλεί και τόσο, αλλά σε μια διακυβέρνηση όχι μόνο πληγώνει το κόμμα, αλλά και την ίδια την χώρα.
Οι άνθρωποι αυτοί που μερικοί είναι και πολλές δεκαετίες περισσότερες από εμένα στον χώρο, δεν κατανοούν τις στρεβλώσεις και τα προβλήματα που δημιουργούν όταν δημόσια αναφέρονται σε πράγματα που μπορούσαν να τα πουν στα όργανα ή που μπορεί και να τα είπαν αλλά επειδή δεν πλειοψήφησαν θεώρησαν καλό να το κάνουν δημόσια. Όταν λες ότι είσαι μέλος ενός αριστερού κόμματος πρέπει να πας με την γραμμή, είτε σου αρέσει είτε όχι, αν δεν μπορείς να το κάνεις, δεν υπάρχει κόμμα αλλά μια λέσχη ιδεών, που βέβαια είναι ωραίες σαν ιδέα αλλά δεν οδηγούν στην νίκη έναντι του κατεστημένου της δεξιάς. Οπότε ναι είστε βαρίδια κύριοι και κυρίες και ως βαρίδια σας αντιμετωπίζουμε.
Ο αγώνας συνεχίζεται
Και επειδή βέβαια μιλάμε για γραμμές, πάμε στην ανακοίνωση του κόμματος που δεν απέχει και πολύ από αυτά που γράφω άνωθεν.
ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Κάποιοι αντιπολιτεύονται το ίδιο τους το κόμμα και τον νεοεκλεγέντα πρόεδρό τους
«Δυστυχώς κάποιοι εντός του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προτιμούν όχι να αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, αλλά το ίδιο τους το κόμμα και τον νεοεκλεγέντα πρόεδρό τους», αναφέρουν κομματικές πηγές, σημειώνοντας ότι αυτό αποτελεί «υπονόμευση του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του κόσμου που συμμετείχε στις εκλογές μας».
Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι «τέτοιες πρακτικές δεν γίνονται πλέον ανεκτές» και πως «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ιδιοκτήτες», αλλά «ανήκει στον κόσμο του, στη βάση του, και αυτή η βάση έχει αποφασίσει να έχει νέα πολιτική ηγεσία». «Αυτούς εκπροσωπούμε και σε αυτούς λογοδοτούμε. Μοναδικός μας αντίπαλος είναι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και οι πολιτικές του», σημειώνουν.
Ειδικότερα, πηγές της Κουμουνδούρου αναφέρουν: «Οι πολίτες βιώνουν μια δύσκολη καθημερινότητα με την ακρίβεια να εξανεμίζει το εισόδημά τους από τις πρώτες μέρες του μήνα, ενώ η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός παρακολουθούν απαθείς. Ένας πρωθυπουργός που αποδεικνύεται επικίνδυνος και για τα εθνικά συμφέροντα σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο, εγκαταλείποντας την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που παραδοσιακά ακολουθεί η χώρα μας, επιλέγοντας να συναντηθεί μόνο με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, χωρίς ανάλογη συνάντηση με τον Πρόεδρο της Παλαιστίνης».
Προσθέτουν ότι «ενώ οι τομείς του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μετά τον διορισμό των νέων τομεαρχών εργάζονται πυρετωδώς και παράγουν πολιτική προς όφελος της κοινωνίας, δυστυχώς κάποιοι εντός του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προτιμούν όχι να αντιπολιτεύονται την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, αλλά το ίδιο τους το κόμμα και τον νεοεκλεγέντα πρόεδρό τους». Αναφέρουν ότι «αυτό που συμβαίνει δεν είναι απλώς μια υπονόμευση του νέου προέδρου μας, Στέφανου Κασσελάκη, αλλά υπονόμευση του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και του κόσμου που συμμετείχε στις εκλογές μας». Σημειώνουν ότι «δεν υπάρχει σεβασμός και αναγνώριση του εσωκομματικού εκλογικού αποτελέσματος, ούτε της ετυμηγορίας του κόσμου. Και δεν γίνεται σεβαστή ούτε η καταστατική πρόβλεψη για την ανάδειξη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ από τη βάση του» και σχολιάζουν πως «η δε δημόσια ομολογία ότι είναι ήδη έτοιμη η δημιουργία νέου κόμματος, προκαλεί οργή σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες της χώρας».
Οι ίδιες κομματικές πηγές αναφέρουν ότι «στην πρόσφατη εκλογή προέδρου πολλά μέλη αλλά και προβεβλημένα στελέχη του κόμματος ψήφισαν άλλους υποψήφιους και όχι τον κ. Κασσελάκη για την προεδρία του κόμματος. Την άλλη μέρα όμως σεβάστηκαν το αποτέλεσμα όπως επιτάσσει η δημοκρατική λειτουργία και στέκονται στο πλευρό του νέου προέδρου». Υπογραμμίζουν ότι «οι όποιες διαφωνίες και αντίθετες απόψεις είναι σεβαστές και θεμιτές. Αρκεί να κατατίθενται και να συζητούνται στα αρμόδια κομματικά όργανα». Διευκρινίζουν ότι είναι «άλλο πράγμα η θεμιτή κριτική εντός των οργάνων και άλλο η δημόσια υπονόμευση από την τηλεόραση», συμπληρώνοντας ότι «η κριτική έχει όρια τα οποία κάποιοι τα έχουν υπερβεί προ πολλού, όπως σωστά ανέφερε η αντιπρόεδρος της Βουλής Όλγα Γεροβασίλη».
Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι «οι κύριοι Βίτσας, Σκουρλέτης, Φίλης επέλεξαν οι ίδιοι να θέσουν τον εαυτό τους εκτός ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αποδεικνύοντας ότι δεν ενδιαφέρονται για τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και της κοινωνίας» και πως «διακατεχόμενοι από έναν ιδιότυπο ελιτισμό και μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για το κόμμα, επιχειρούν την αποδόμηση όχι μόνο του νεοεκλεγέντος νέου προέδρου αλλά της ίδιας της δημοκρατικής διαδικασίας εκλογής του από τη βάση του κόμματος».
Καταληκτικά σημειώνουν: «Ας γίνει αντιληπτό απ’ όλους: τέτοιες πρακτικές δεν γίνονται πλέον ανεκτές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ιδιοκτήτες. Ανήκει στον κόσμο του, στη βάση του και αυτή η βάση έχει αποφασίσει να έχει νέα πολιτική ηγεσία. Αυτούς εκπροσωπούμε και σε αυτούς λογοδοτούμε. Μοναδικός μας αντίπαλος είναι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη και οι πολιτικές του. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανασυγκροτείται και ανανεώνεται με μοναδικό στόχο να καταστεί πολύ σύντομα η αξιόπιστη εναλλακτική προοδευτική λύση για τη διακυβέρνηση της χώρας».
