Πρόκειται για έναν από τους πιο σπουδαίους αρχαιολόγους, ο οποίος ανέδειξε τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Μεσσήνης. Ο αρχαιολογικός αυτός χώρος είναι τα απομεινάρια μιας αρχαίας πόλης που ήταν ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα της αρχαιότητας.
Ο Θέμελης έκανε σημαντικότατες ανασκαφικές εργασίες για την αναστήλωση και την ανάδειξη του σπουδαίου αυτού αρχαιολογικού χώρου. Σύμφωνα με το tharrosnews.gr ο Πέτρος Θέμελης, τα τελευταία 24ωρα έδινε «μάχη» στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Καλαμάτας.
Η ζωή του σπουδαίου συμπατριώτη μας
Ο Πέτρος Θέμελης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν γιος του φιλόλογου και υπερρεαλιστή ποιητή Γεωργίου Θέμελη και αδελφός του βιολιστή και διευθυντή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης Δημητρίου Θέμελη, που έφυγε από την ζωή το 2017. Αν και γεννημένοι στην Θεσσαλονίκη τα δύο αδέρφια είχαν καταγωγή από την Ικαρία, όπου συχνά επισκεπτόντουσαν.
Ο Πέτρος Θέμελης ολοκλήρωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Αρχικά ξεκίνησε σπουδές στην Φιλολογία και πήρε πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης το 1959, καθώς και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1972.
Ο σπουδαίος αρχαιολόγος διετέλεσε επιστημονικός βοηθός στην Αρχαιολογική Υπηρεσία του νομού Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε ανασκαφές που γίνονταν στην περιοχή (Στρατώνι Χαλκιδικής, Πέλλα, Βεργίνα).
Από το 1963 ως το 1980 υπηρέτησε ως επιμελητής και έφορος Αρχαιοτήτων στην περιοχή της Ηλείας-Μεσσηνίας, Aττικής-Εύβοιας, Φωκίδας-Λοκρίδας και Αιτωλοακαρνανίας. Κατά την τριετία 1977-1980 ήταν διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου των Δελφών. Από το 1980 ως το 1984 διατέλεσε προϊστάμενος της εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας. Από το 1984 ως το 2003 δίδαξε ως καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης και υπήρξε αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και πρόεδρος της Επιτροπής Ερευνών του ίδιου πανεπιστημίου.
Από το 1985 ως το 2003 διηύθυνε την πανεπιστημιακή ανασκαφή στον Τομέα I της αρχαίας Ελεύθερνας. Από το 1986 έως σήμερα διηύθυνε το ανασκαφικό-αναστηλωτικό έργο στην αρχαία Μεσσήνη, για το οποίο τιμήθηκε με το ευρωπαϊκό βραβείο Europa Nostra το 2006 στη Μαδρίτη και το 2011 στο ‘Αμστερνταμ.
Είχε δημοσιεύσει δέκα μονογραφίες, διακόσιες πενήντα επιστημονικές μελέτες, βιβλιοκρισίες, αρχαιολογικούς οδηγούς, εκθέσεις ανασκαφών, προλόγους εκδόσεων, άρθρα σε εγκυκλοπαίδειες, μεταφράσεις, ενώ επιφυλλίδες του δημοσιεύονταν τακτικά στον ημερήσιο αθηναϊκό και μεσσηνιακό Τύπο.
Ήταν επίτιμος δημότης Μεσσήνης, Ανδρούσας και Καλαμάτας, ισόβιος εταίρος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, αντεπιστέλλον μέλος του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, μέλος της Εταιρείας Ευβοϊκών Μελετών, του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, μέλος της επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως, πρόεδρος της Εταιρείας Μεσσηνιακών Αρχαιολογικών Σπουδών και αντιπρόεδρος του Κέντρου Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής-Ιδρύματος Oικ. Γ. Ψαροπούλου.
Το 2005 τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο για το διδακτικό, επιστημονικό και ανασκαφικό έργο του.
Το 2016 τιμήθηκε για τους ίδιους λόγους με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο. Επίσης το 2016 ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
