Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Δεν έχει σημασία αν και πόσο πιστεύουμε στο πνεύμα των Χριστουγέννων και πόσο κοντά ή μακριά από τον θεό έιμαστε. Τα χριστούγεννα για όλους μας και ειδικά για τα παιδικά μας χρόνια είναι μια όμρφη ανάμνηση, είναι η ιστορία, είναι η παράδοση, είναι η σχολική αργία, είναι η οικογενειακή γιορτή. Τα χριστούγεννα έχουν τους δικούς τους συμβολισμούς για όλους τους ανθρώπους της κοινωνίας μας και βέβαια είναι μια παγκόσμια γιορτή σε έναν κόσμο όμως ανισοτήτων, σε ένα κόσμο όπου ο πόλεμος είναι η λύση σε όλα.
Αυτή η αίσθηση χαράς που δίνουν τα χριστούγεννα είναι συνδεδεμένη με ένα μέρος που τις μέρες μας ζει μαι από τις πιο μαύρες στιγμές της ιστορίας τους. Η Χριστιανική παράδοση υποστηρίζει ότι ο θεάνθρωπος Χριστός γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, μια περιοχή που σήμερα ανήκει στην Παλαιστινιακή αρχη της Δυτικής όχθης. Είναι κοντά στα σημεία όπου σκοτώνονται καθημερινά άνθρωποι είτε από πυρά Παλαιστινίων-Αράβων μαχητών για το αυτονόητο δικαίωμα μιας φυλής να έχει την δικιά της πατρίδα, είτε από τα πυρά του Σιωνιστικού στρατού που πάνω από 70 χρόνια δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα στην Παλαιστίνη να έχει την δική της πατρίδα. Το θέμα είναι σύνθετο και βέβαια υπάρχουν εκατέρωθεν ευθύνες, αλλά αυτή την στιγμή σύμφωνα με τις επίσημες πηγές έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 20.424 Παλαιστίνιοι και 54.036 έχουν τραυματιστεί από την 7η Οκτωβρίου, τότε δηλαδή που έγινε η εισβολή της ΧΑΜΑΣ στο Ισραήλ και ουσιαστικά ξεκίνησε η μάχη που μαίνεται εδώ και 78 ημέρες.
Η προσωρινή εκεχειρία με την ανταλλαγή των αιχμαλώτων έδωσε την ελπίδα ότι θα σταματούσε η πολεμική σύρραξη. Επίσης η επίσκεψη Χανίγια στην Αίγυπτο όταν ξεκίνησαν ξανά οι πολεμικές συγκρούσεις έδωσε μια νέα ελπίδα ότια θα σταματούσε η νέα πολεμική σύγκρουση μετά την παύση της εκεχειρίας. Ακόμα δεν έχουμε φτάσει όμως στο επιθυμητό αποτέλεσμα, και βέβαια σύμφωνα με τις δηλώσεις του Νεντανιάχου, φαίνεται πολύ δύσκολο.
Τα φετινά χριστούγεννα λοιπόν στην γεννέτειρα του Χριστού είναι ματωμένα γιατί πέρα από τους θανάτους και τους τραυματισμούς, πρέπει να θυμόμαστε ότι το 85% του πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας έχει εκτοπιστεί, είναι λοιπόν πρόσφυγες. Τα σπίτια τους έχουν γίνει πιθανόν θρύψαλα από τις βόμβες του Σιωνιστικού στρατού. Δεν περνάνε βέβαια καλά και οι άνθρωποι που ζουν στο Ισραήλ ή στην Δυτική όχθη, και εκεί συχνά αναγκάζονται λόγω βομβαρδισμών να πάνε στα καταφύγια και ουκ ολίγοι έχουν σκοτωθεί.
Φέτος στην γενέτειρα του Χριστού δεν υπάρχουν ούτε φάτνες ούτε προσκυνητές, ούτε έλατα, ούτε βέβαια χαρά. Υπάρχει μόνο ο θάνατος και ο φόβος. Την ίδια ώρα βέβαια εμείς οι καπιταλιστικές χώρες της Δύσης, έχουμε και τις ωραίες φάτνες μας, και τα δεντράκια μας και τα παιδιά που ψωνίζουν τα δώρα τους και ότι άλλο όμορφο προσφέρουν τα χριστούγεννα. Τα χριστούγεννα όμως στην παράδοση όλων των χριστιανών είναι η γιορτή της γέννησης του Ιησού. Ο Ιησούς γεννήθηκε στην Βηθλεέμ, στις ιστορίες που θα πούμε στα παιδιά θα αναφερθούμε στην Βηθλεέμ, στους μάγους με τα δώρα και όλα όσα λέει η παράδοσή μας. Η Βηθλεέμ όμως μόνο αυτό δεν έχει σήμερα. Πιο πολύ με τον Γολγοθά μοιάζει, πιο πολύ με τον τόπο δηλαδή που σταυρώθηκε ο Ιησούς, ο οποίος ανήκει σήμερα στο Ισραηλινό κράτος. Είναι στα βορειοδυτικά της Ιερουσαλήμ.
Ας σκεφτούμε λοιπόν πολύ πως μπορούμε να γιορτάζουμε όταν την Βηθλεέμ την κάναμε Γολγοθά, πως μπορούμε να γιορτάζουμε όταν την ώρα που τρώμε εμείς την Γαλοπούλα σκοτώνονται άνθρωποι στον τόπο που αναφέρονται τα κάλαντά μας. Να θυμίσουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι….
……Χριστός γεννάται σήμερον,
εν Βηθλεέμ τη πόλη,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρεται η φύσης όλη…..
Δυστυχώς δεν χαίρεται η φύσης όλη στην Βηθλεέμ σήμερα και ούτε οι Ουρανοί αγάλονται.
