Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήταν επί χρόνια υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και βέβαια είναι ο άνθρωπος που συνδέθηκε με τα μνημόνια τη χώρα μας.
Κατά την διάρκεια της καριέρας του, ο Σόιμπλε υπήρξε υπουργός, αρχηγός του CDU, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας και πρόεδρος της γερμανικής Bundestag. Οπως σημειώνει η γερμανική «Die Welt», κανείς δεν παρέμεινε βουλευτής για μεγαλύτερο διάστημα από ό,τι εκείνος. Ο Σόιμπλε πέρασε μεγάλο μέρος της σταδιοδρομίας του αφιερωμένος στην επανένωση της χώρας του ύστερα από την πτώση της Σοβιετικής ένωσης και την επανένωση της ανατολικής με την Δυτική Γερμανία.
Ο Σόιμπλε γεννήθηκε το 1942 στο Φράιμπουργκ της Δυτικής Γερμανίας. Σπούδασε Νομική, αλλά σύντομα επέλεξε να ακολουθήσει τον δρόμο της πολιτικής. Εντάχθηκε στο CDU (Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα) το 1965. Το 1972 ανέλαβε για πρώτη φορά θητεία στην Bundestag (κοινοβούλιο της Γερμανίας), όπου υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τον θάνατό του.
Η γερμανική πολιτική συνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό με το όνομα του Σόιμπλε για δεκαετίες. Ήταν αρχικά επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας και Ομοσπονδιακός Υπουργός Ειδικών Καθηκόντων υπό τον Καγκελάριο Χέλμουτ Κολ και από το 1989 έως το 1991 Ομοσπονδιακός Υπουργός Εσωτερικών.
Τον Οκτώβριο του 1990 ο Σόιμπλε βρέθηκε θύμα ενός διαταραγμένου ψυχικά άνδρα εν ονόματει Ντίτερ Κάουφμαν, ο οποίος έριξε τρεις βολές εναντίον του μετά το τέλος μιας προεκλογικής εκστρατείας την οποία είχαν παρακολουθήσει περίπου 300 άτομα στο Οπενάου. Ο Κάουφμαν τραυμάτισε ελαφρά έναν σωματοφύλακα ενώ τραυμάτισε σοβαρά τον νωτιαίο μυελό και το πρόσωπο του Σόιμπλε. Έκτοτε ο Σόιμπλε καθηλώθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι, αλλά η πολιτική του καριέρα συνεχίστηκε.
Ο Σόιμπλε γύρισε στην πολιτική εντός 3 μηνών ενώ ήταν ακόμα σε μια μονάδα αποκατάστασης. Το 1998 ο Σόιμπλε έγινε ήγέτης του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών. Εντωμεταξύ είχε διατελέσει ως υπουργός εσωτερικών υποθέσεων τα έτη 1984-1989 και υπουργός εσωτερικών 1989-1991. Πρόεδρος του κόμματος παρέμεινε τα έτη 1998-2000, όπου τον διαδέχθηκε η Άνγκελα Μέρκελ. Το 2005 έγινε υπουργός εσωτερικών, θέση όπου παρέμεινε μέχρι το 2009, όπου έγινε υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, θέση που κράτησε μέχρι το 2017. Από το 2017 εως το 2021 ήταν πρόεδρος του Γερμανικού κοινοβουλίου.
Τον Μάιο του 2010, κατά το ταξίδι του στις Βρυξέλλες για μια επείγουσα συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Σόιμπλε εισήχθη στη μονάδα εντατικής θεραπείας ενός βέλγικου νοσοκομείου αντιμετωπίζοντας επιπλοκές από την προηγούμενη επέμβαση αλλά και μια αλλεργική αντίδραση σε ένα νέο αντιβιοτικό. Εκείνη την περίοδο, τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης έκαναν εικασίες αναφορικά με την παραίτησή του, ακόμα και με τις πιθανότητες επιβίωσής του. Ωστόσο η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αρνήθηκε δυο φορές την πρόταση του Σόιμπλε να αποχωρήσει από την πολιτική ενώ διέτρεχε μια περίοδο κακής υγείας το 2010.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός οικονομικών, ο Σόιμπλε θεωρήθηκε ευρέως ως ο πιο αντιρρησίας συνήγορος της κυβέρνησης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ένας παθιασμένος υποστηρικτής της συνεργασίας της Γερμανίας με τη Γαλλία. Ωστόσο, μαζί με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ ακολούθησε μια σκληρή γραμμή απέναντι σε ορισμένες νότιες ευρωπαϊκές χώρες κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ευρωζώνη. Το 2012 ο Σόιμπλε απέρριψε τις προτάσεις της προέδρου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ να δοθεί στην Ελλάδα περισσότερος χρόνος για πρόσθετες περικοπές δαπανών με στόχο την αντιμετώπιση του ελλείμματός της. Την ίδια χρονιά ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας κατηγόρησε τον Σόιμπλε ότι προσβάλλει το έθνος του.
Τον Οκτώβριο του 2013 ο Σόιμπλε κατηγορήθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό της Πορτογαλίας Χοζέ Σόκρατες για τη συχνή τοποθέτηση ειδήσεων στα ΜΜΕ ενάντια στην Πορτογαλία κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ευρωζώνη πριν την πτώχευση της χώρας. Ο Σόκρατες τον χαρακτήρισε ως έναν “πονηρό υπουργό οικονομικών”.
Ήταν υποστηρικτής της σκληρής λιτότητας στην Ευρωπαϊκή ένωση και βέβαια στη χώρα του έφερε ένα οικονομικό πλεόνασμα όπου επέτρεψε να μην καταρρεύσει οικονομικά. Για να το κάνει αυτό βέβαια το όχι και τόσο μακρινό 2014, έφερε οικονομική εξάντληση σε άλλες χώρες της ΕΕ.
Στην πατρίδα του, ο Σόιμπλε έχει γίνει αντικείμενο σφοδρής κριτικής από τη γερμανική αριστερά για την υποστήριξή του στον Πόλεμο κατά του Ιράκ το 2003. Επίσης, ο Σόιμπλε ήταν υποστηρικτής του στρατοπέδου Γκουαντάναμο. Σε συνέντευξή του στο Σπίγκελ το 2007 ως Υπουργός Εσωτερικών, πρότεινε την αύξηση της εξουσίας της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης με στόχο την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας και ζήτησε τα ακόλουθα: Προληπτική σύλληψη υπόπτων για θέματα τρομοκρατίας, χρησιμοποίηση του γερμανικού στρατού για επιχειρήσεις τήρησης της τάξης στο εσωτερικό της Γερμανίας, συστηματική παρακολούθηση του διαδικτύου και υποκλοπές e-mail από κυβερνητικές υπηρεσίες, και δολοφονίες (targeted killings) τρομοκρατών από τις αρχές ασφαλείας.
Στην Ελλάδα αλλά και γενικά στην Ευρώπη, ο Σόιμπλε έχει δεχθεί κριτική για τη στάση του στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης, καθώς επέμενε σε μία στρατηγική συνεχούς λιτότητας. Η σκληρή του πολιτική στα θέματα του νόμου και της τάξης ήταν αντικείμενο κριτικής από την αντιπολίτευση.
Ο Σόιμπλε επικρίθηκε έντονα για τις ενέργειές του κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης και του Grexit το 2015. Ο Γιάνης Βαρουφάκης, τότε υπουργός οικονομικών της χώρας μας, είχε αναφέρει ότι ο Σόιμπλε σκόπευε να εξαναγκάζει την Ελλάδα να βγει από την ευρωζώνη, ακόμα και πριν την εκλογή της αριστερής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τον πρώην Υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Tim Geithner στις αρχές του 2014 αποκαλώντας το σχέδιο του Σόιμπλε “τρομακτικό”. Ο Geithner κατέγραψε ότι ο Σόιμπλε πίστευε πως μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα τρόμαζε άλλες χώρες ώστε να ευθυγραμμιστούν. Ο Σόιμπλε έλαβε επίσης μια εκτεταμένη κριτική όσον αφορά τις συστάσεις του περί λιτότητας μέσα από το Twitter. Τέτοιου είδους επικριτικά σχόλια επικεντρώθηκαν στο γεγονός ότι η επιμονή του Σόιμπλε στις πολιτικές λιτότητας έρχεται σε αντίθεση τόσο με τις εμπειρικές αποδείξεις πως οι πολιτικές στις οποίες επέμενε είχαν συρρικνώσει την ελληνική οικονομία κατά 25% όσο και από τις εκθέσεις του ΔΝΤ οι οποίες επέμεναν ότι μόνο μια μαζική ελάφρυνση του χρέους, και όχι μια περαιτέρω λιτότητα, θα μπορούσε να είναι αποτελεσματική.
Ανάρτηση του Γιάννη Βαρουφάκη
«Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήταν η προσωποποίηση της πολιτικής στήριξης (με μέσα βίαιης λιτότητας και κατάλυσης των δημοκρατικών θεσμών) μιας νομισματικής ένωσης στην οποία ο ίδιος δεν πίστευε. Προσωποποιούσε δηλαδή την εκρηκτική αντίφαση που γέννησε την Κρίση του Ευρώ και τις (αναπόφευκτα αποτυχημένες) πολιτικές αντιμετώπισής της που οδήγησαν, από τη μία μεριά, στην φτωχοποίηση της Ελλάδας και, από την άλλη, στην σημερινή αποβιομηχάνιση της Γερμανίας αλλά και της υπόλοιπης Ευρώπης. Η Ιστορία θα τον κρίνει σκληρά, όχι όμως σκληρότερα από εκείνους που υπέκυψαν στις καταστροφικές του πολιτικές».
Τσακαλώτος: Θα μπορούσε να έχει καταστρέψει την Ευρώπη – Δεν θα τον κρίνει καλά η Ιστορία
Για τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μίλησε στον ΣΚΑΪ και την εκπομπή Αταίριαστοι ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Σημείωσε ότι είχε συνομιλήσει με τον Σόιμπλε πολλές φορές και πρόσθεσε: «Σε στιγμές που πεθαίνει ένας αντίπαλος, γιατί ήταν αντίπαλος, είναι καιρός για αναστοχασμό. Ήταν ηγέτης που κυριάρχησε στο Eurogroup για πάρα πολλά χρόνια, το Eurogroup ήταν η αυλή του, είχε χώρες-δορυφόρους. Είχε μια μεγάλη επιβολή, αλλά πρέπει να είμαστε και δίκαιοι και αυστηροί, παρά την περίσταση. Δεν θα τον κρίνει καλά η ιστορία».
Ο κ. Τσακαλώτος συνέχισε λέγοντας ότι ο Σόιμπλε «ήθελε ενωμένη την Ευρώπη, ήθελε μια πολιτική ένωση, αλλά μόνο για μερικές χώρες. Εμάς μας ήθελε εκτός, και άλλες χώρες ήθελε εκτός, γιατί το όνειρό του ήταν μια πολιτική ένωση για τους λίγους».
Και συνέχισε λέγοντας: «Ο Σόιμπλε ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικού που σε μια κρίση δεν καταλαβαίνει ότι έχει αλλάξει το παράδειγμα. Ότι οι παλιές πολιτικές, οι παλιές ιδεολογίες δεν δουλεύουν και θα μπορούσε να καταστρέψει την Ευρώπη».
Πρόσθεσε: «Είδατε με τον covid πόσο άλλαξαν τα πράγματα. Ξεχαστηκαν κανόνες και συμφωνα και λιτότητα. Πίστευε ότι η κρίση του 2009 δεν άλλαξε τίποτα, πίστευε ότι μόνο η Ελλάδα ήταν εξαίρεση και έπρεπε να συμμορφωθεί με τους κανόνες. Θα είναι πολύ αυστηρή η κρίση της Ιστορίας με τον Σόιμπλε».
«Νομίζω ότι κάποια στιγμή άλλαξε γνώμη για την Ελλάδα, τον πίεσε η Μέρκελ και ο Ολάντ, αλλά μέχρι το α’ εξάμηνο το αφήγημά ήταν ότι είχαμε σχεδόν τελειώσει» συνέχισε ο κ. Τσακαλώτος.
Θα είναι αυστηρή η κρίση της Ιστορίας μαζί του, επανέλαβε ο πρώην υπουργός Οικονομικών.
Είπε ακόμη ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σόιμπλε ήταν σκληρός και με το δικό του λαό και δημιούργησε ανισότητες, αλλά ήταν και πονηρός. Οι δορυφόροι στο Eurogroup του έκαναν τα χατήρια για να τους κάνει κι εκείνος τα χατήρια. Ήταν και πονηρός, η εικόνα που ήθελε ο ίδιος να περάσει ήταν ότι ήταν ένας τίμιος πολιτικός, δεν ήταν όμως έτσι».
