Γράφει ο Μπάμπης Δρακόπουλος
Απεδήμησαν πλήρεις ημερών οι Κίσσιντζερ, Σόιμπλε και Ντελόρ. Μαύρες ρίζες του αιμοβόρου καπιταλιστικού δένδρου που με μπουριά τους προθύμους ανά την υφήλιο τύπου Μητσοτάκη ρουφά το αίμα δισεκατομμυρίων ανθρώπων. “Να μην αγανακτείς, να καταλαβαίνεις”, είπε ο αξέχαστος ηγέτης του PCI Palmiro Toliati. ” Είναι το σύστημα, ηλίθιοι” μας φωνάζει η πραγματικότητα. Γι αυτό μόνο σαν αντισυστημικό πολιτικό υποκείμενο, οργανωτή και καθοδηγητή μαζών και αγώνων μπορεί να υπάρξει και να παίξει τον ιστορικό της ρόλο η Αριστερά.
Η αντίθεση μεταξύ Εργασίας και Κεφαλαίου παραμένει κύρια σε όλον τον κόσμο. Ενώ η φασίζουσα ριζοσπαστικοποίηση των ακροδεξιών πολιτικών μορφωμάτων εγκυμονεί ήδη κινδύνους ανάδυσης ενός είδους φασισμού – ναζισμού. Ο ιστορικός όμως κίνδυνος φαίνεται να προέρχεται από το γεγονός ότι η Αριστερά δεν έχει την ικανότητα να προτείνει πραγματικές κοινωνικές εναλλακτικές λύσεις στα προβλήματα , καίτοι πολλά εκ των οποίων έχουν, βασικά, διαταξικό χαρακτήρα. Όπως, περιβάλλον, ανθρώπινα δικαιώματα, ειρήνη, κλπ.
Οι ωμότητες των Σιωνιστών – φασιστών είναι ασύλληπτες. Δολοφονούν με την ναζιστική μέθοδο του ολοκληρωτικού πολέμου τον παλαιστινιακό λαό. Έναν λαό άοπλο και ρακένδυτο ο οποίος, το μόνο που ζητά, είναι να ζήσει ελεύθερος στον τόπο του. Η επιχείρηση Νετανιάχου έχει πολύ ευρύτερους στόχους από όσους αφήνει να εννοηθεί. Μιά εμπλοκή λόγου χάρην του Ιράν θα προκαλούσε την επέμβαση της αμερικανικής αρμάδας που καραδοκεί να επέμβει και να επιβάλει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια στον ευρύτερο μεσανατολικό χώρο για αόριστο χρόνο. Ασφαλώς και δεν υπάρχει ιστορικό παράδοξο, αφού το έγκλημα συντελείται από Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Σιωνιστές ιμπεριαλιστές, ενώ ο δύσμοιρος εβραϊκός λαός πληρώνει ήδη, για μια φορά ακόμη τον άθλιο ρόλο της ισραηλινής μεγαλοαστικής τάξης.
Μετά τα περί παραχωρήσεων του κ.Μητσοτακη και τις οσφυοκαμψίες Γεραπετρίτη έχουμε και τις δηλώσεις του κ.Συρίγου περί της Συνθήκης της Λωζάνης ούσας παρωχημένης.. Είναι, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι και οι τρεις περιπτώσεις στοχεύουν στο να τεστάρουν τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τις πιθανότητες και το μέγεθος αντίδρασης του λαού σε κάτι πολύ σοβαρό σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά. Τα σούρτα φέρτα του κ. Μπλίγκεν μεταξύ Άγκυρας, Αθηνών και Μ.Ανατολής ενισχύουν αυτές τις ανησυχίες. Όλα δείχνουν ότι τεκταίνεται ένα είδος συνολικής διευθέτησης αλλάζοντας το status στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο βάσει των ιμπεριαλιστών τους συμφερόντων που θα περιέχει σοβαρές υποχωρήσεις από ελληνικής πλευράς. Στο βαθμό μάλιστα που οι ιμπεριαλιστικές στοχεύσεις συνδέονται, και συνδέονται σίγουρα, με τις επιδιώξεις τους στον ευρύτερο μεσανατολικό χώρο υπάρχει κίνδυνος εμπλοκής της χώρας στον μικρό παγκόσμιο πόλεμο που μόλις τώρα αρχίζει, αφού είναι βέβαιο ότι οσονούπω θα υπάρξει παρέμβαση του Αραβικού κόσμου, του Ιράν, της Ρωσίας και της Κίνας με τα δικά τους διακυβεύματα. Και, αλίμονο, δεν διαφαίνεται δυνατότητα ανάσχεσης.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι μεθοδεύεται μείζων πολιτική κρίση που ξεκινάει από το εσωτερικό της ΝΔ και με στόχο την συσπείρωσή της εντός και εκτός των τειχών ακροδεξιάς για την δημιουργία αντίστοιχου κυβερνητικού σχήματος, με κριό τον ακροδεξιό λαϊκισμό στα προβλήματα ακρίβεια, μεταναστευτικό και εθνικά θέματα τα οποία φαίνονται πια να λαμβάνουν ξεκάθαρα μέσω της μυστικής διπλωματίας εφιαλτικές διαστάσεις για τον ελληνισμό. Το έλλειμμα της αντιπολίτευσης διευκολύνει αφάνταστα τα σχέδια αυτά. Λέτε να την κάνει πάλι την ζημιά ο Σαμαράς; Καθότι ζημιάρης καθ’ έξιν.
Ο κ.Μητσοτάκης από την πρώτη στιγμή της εκλογής του, 8/7/19, επιτίθεται βάσει σχεδίου στον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής. Είναι πολλά τα λεφτά. Κάνει μπίζνες με την Πρόνοια, την υγεία, την παιδεία, την δημόσια ασφάλεια, τις κοινωνικές ασφαλίσεις και την δημόσια περιουσία την οποία εκποιεί όσο όσο γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους νόμους και το Σύνταγμα. Ιδού και το ιδεολογικό περιτύλιγμα των δραστηριοτήτων του: ” δεν τρέφω αυταπάτες για μία κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση”
Αυτά τα ανατριχιαστικά λόγια εξεφώνησε από το βήμα της ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο που πέρασε. Λόγια και αντιλήψεις που παραπέμπουν στις πιό σκοτεινές μέρες του πρόσφατου παρελθόντος.
Θείος κι ανηψιός: το δίδυμο της συμφοράς. Ο μεν πρώτος ως πρωθυπουργός διαγούμισε το κράτος δικαίου κι έχει φέρει σε απόγνωση εκατομμύρια συνανθρώπων μας με την οικονομική πολιτική του υπέρ των κρατικοδίαιτων ημετέρων. Ο δεύτερος, ως δήμαρχος Αθηναίων διαγούμισε κυριολεκτικά το κλεινόν Άστυ. Την Αθήνα. Την αρχαιότερη πόλη του παγκόσμιου πολιτισμού και της αισθητικής. Την πόλη του κάλλους ως ιδέα και πράξη. Ο κ.Μπακογιαννης θα παραμείνει στην ιστορία της πόλης των Αθηνών ως μαιτρ της κακογουστιάς και της ασχήμιας και παράδειγμα προς αποφυγήν. Αφού προκάλεσε ακόμη και την αισθητική της τάξης του. Μέλημά του η εξυπηρέτηση ημετέρων όπως ήταν και του θείου του. Το σόι πάει βασίλειο, λέει ο λαός μας.
Φαιδρή νότα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε ο πρωτοκλασάτος ντελάλης της κυβερνητικής πολιτικής κ. Αυτιάς. Αισθανόμενος ως γίγας της πολιτικής μαδάει την μαργαρίτα ναρκισσευόμενος για το προνόμιο που έχει απονείμει ο ίδιος στον εαυτό του. Και ρωτάει την μαργαρίτα: τον αγαπά δεν τον αγαπά ο πρόεδρος; ο αρχηγός της φαμίλιας ήθελα να πω. Άραγε θα είναι ή δεν θα είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΝΔ; Βλέπεις, ο Μητσοτάκης είναι εξ ορισμού άφιλος και το γνωρίζει καλά αυτό ο άχρωμος και άοσμος προπαγανδιστής των ημερών και των έργων της φαμίλιας.
Ρεμάλια της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, το νου σας. Ο Μητσοτάκης κάτι μαγειρεύει τόσο με τα εθνικά θέματα όσο και με την επιστολική ψήφο των Ελλήνων της διασποράς. Όλα δείχνουν ότι το σχέδιο θα εφαρμοστεί πιλοτικά επ’ ευκαιρία των επερχόμενων εκλογών. Αν τα ανακαλύψετε εκ των υστέρων και φωνάζετε και για το ένα και για το άλλο δεν θα σας ακολουθήσει κανείς. Διότι ένοχος ένοχον ου ποιεί , αφού θα είστε συνένοχοι δια της παραλήψεως. Αν δεν έχετε πάρει χαμπάρι ανατρέξτε στις δηλώσεις Συρίγου αλλά και στον Εθνικό Κήρυκα της Νέας Υόρκης 20/12/23, από το δημοσίευμα του οποίου προκύπτει ότι στο εξής θα καλείται να ψηφίσει για τα εν Ελλάδι οποιοσδήποτε δηλώνει ελληνικής καταγωγής, αδιάφορο αν γνωρίζει κατά πού πέφτει η Ελλάδα
Και το κερασάκι: ο κ.Μητσοτάκης ετοιμάζει τροποποίηση του εκλογικού νόμου 4255/2014 που αφορά τις ευρωεκλογές ώστε στο εξής οι αδιάθετες έδρες να πηγαίνουν στο πρώτο κόμμα ανεξαρτήτως υπολοίπου.
Ρεβεγιόν: γαλλική λέξη που σημαίνει “ξύπνημα, ξενύχτι”. Στα νεοελληνικά νοηματοδοτεί το γιορτινό ξεφάντωμα για την γέννηση του Ναζωραίου και την έλευση του νέου έτους με συμμετοχή του χριστεπώνυμου και μη κοινού . Στην πραγματικότητα και ειδικά εφέτος στις αίθουσες και στην TV των πετσομένων ξεφάντωσε η ασχήμια, η κακογουστιά και η αποχαύνωση της λούμπεν αστικής τάξης. Στο γκρίζο της παρακμής, της πολιτιστικής και πνευματικής ένδοιας τα Καριώτικα γλέντια και οι Καριώτικες εορταστικές βεγγέρες είναι μια όαση και μια ασπίδα ελπίδας.Ας είναι.
Καλή χρονιά, αδέλφια και ας είμαστε αισιόδοξοι. Τις πιό όμορφες μέρες δεν τις ζήσαμε ακόμη, που λέει κι ο ποιητής.
