Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Άκουσα με ενδιαφέρον όλη την συνέντευξη του Πούτιν στον αμερικανό δημοσιογράφο Τάκερ Κάρλσον. Η συνέντευξη προφανώς έχει προκαλέσει τον σχετικό σάλο σε όλο τον δυτικό κόσμο και βέβαια την ενίσχυση των επιχειρημάτων σε αυτούς που υποστηρίζουν την Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ή έστω την Ρωσία σαν υπερδύναμη.
Προφανώς η Ρωσία είναι υπερδύναμη και ειδικά σε ότι αφορά τον στρατιωτικό τομέα ίσως η μεγαλύτερη, θέλουμε ή δεν θέλουμε να το αποδεχτούμε. Πριν σχολιάσω όμως τα όσα είπε ο πρόεδρος Πούτιν θα πρέπει να τονίσω το θετικό του ζητήματος, ο Κάρλσον ενδεχομένως εθελημένα ή έστω και άθελά του, άνοιξε τον διάλογο μεταξύ της δύσης και της Ρωσίας, ενδεχομένως με έναν ανορθόδοξο τρόπο, αφού οι διάλογοι μεταξύ κρατών γίνονται μεταξύ πολιτικών ή διπλωματών, αλλά το έκανε, Καμιά φορά η δημοσιογραφία κάνει και κάποιες θετικές κινήσεις. Επίσης είναι θετικό πως για πρώτη φορά μετά από δύο χρόνια ακουγονται στη δύση οι απόψεις της Ρωσίας από τα πιο επίσημα χείλη, χωρίς παρανοήσεις που μπορεί να παράγουν τα ΜΜΕ και χωρίς διακοπές από τα επιχειρήματα της δύσης. Ο δημοσιογράφος έκανε μερικές σημαντικές ερωτήσεις και δέχτηκε την άποψη του εχθρού της χώρας του και γενικότερα του δυτικού κόσμου. Βέβαια θα πρέπει να αναφερθούμε και στην άποψη του αιρετικού πρώην πρωθυπουργού του Βελγίου και νυν ευρωβουλευτή, ότι ο Κάρλσον πρέπει να απαγορευτεί να ταξιδεύει στην ΕΕ και να οριστεί μάλιστα και ως ο εχθρός της δύσης. Διαφωνώ πλήρως προφανώς και θα προσπαθήσω να το αναλύσω.
Τόσο η ΕΕ όσο και οι ΗΠΑ έκαναν τα δικά τους λάθη που κίνησαν την πολεμική μηχανή της Ρωσίας. Από την μέρα που συνέβη αυτό, ο κόσμος άλλαξε, άλλαξε όπως άλλαξε τότε που έπεσε η Σοβιετική ένωση ή τότε που έγινε η επίθεση στους δίδυμους πύργους. Είναι δεδομένο πλέον πως η Ρωσία έχει ανακτήσει την δύναμή της και είναι δεδομένο πλέον πως η κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο δεν είναι μια, δηλαδή οι ΗΠΑ, όπως ήταν την δεκαετία του 90 και στις αρχές του 21ου αιώνα. Σε πολλά που είπε ο Πούτιν διαφωνώ, αλλά είναι η πρώτη φορά που τον άκουσα έστω και με ανορθόδοξο τρόπο να αναλύει τα επιχειρήματά του. Θα σταθώ λοιπόν σε ορισμένα από αυτά και θα προσπαθήσω να τα αναλύσω παραθέτοντας ένα και μόνο επιχείρημα, πρέπει να αρχίσει ο διάλογος μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, και όταν λέμε δύση εννοούμε τόσο την ΕΕ όσο και τις ΗΠΑ όσο και το ΝΑΤΟ. Πρέπει να δοθεί χώρος στην δπλωματία, μόνο έτσι μπορούν να λυθούν τα προβλήματα και μόνο έτσι μπορεί έστω και να υπάρξει βελτίωση.
Ο Πούτιν για σχεδόν ένα μισάωρο αναφέρθηκε στην Ιστορία της Ουκρανίας εξηγώντας πως δεν πρόκειται για ένα ξεχωριστό έθνος ούτε για μια ξεχωριστή κρατική οντότητα αλλά για ένα τεχνητό κράτος που φτιάχτηκε από τον ιδρυτή της ΕΣΣΔ, Λένιν, για λόγους ανεξήγητους όπως επισήμανε. Ο λόγος που φτιάχτηκε το κράτος αυτός τότε είναι σχετικά γνωστός, αλλά ας δεχτούμε το επιχείρημα του προέδρου της Ρωσίας. Επίσης αναφέρθηκε στον μεγάλο Ρωσικό πληθυσμό που υπάρχει στο συγκεκριμένο κράτος και βέβαια και στις άλλες εθνότητες (Ούγγροι-Πολωνοί), αυτό δεν είναι ψέμα, αλλά με αυτό το επιχείρημα θα έπρεπε και άλλοι λαοί να κάνουν εισβολή σε άλλες χώρες, προτιμούν όμως τον διάλογο και την διπλωματία. Αν σκεφτόμασταν για παράδειγμα εμείς οι Έλληνες σαν τον Πούτιν θα έπρεπε να οργανώσουμε εισβολή στην Αλβανία, αφού στο νότιο τμήμα υπάρχει μεγάλο μέρος Ελληνικού πληθυσμού ή η Τουρκία να μπει στην Δυτική Θράκη αφού εκεί υπάρχει μεγάλο μέρος Μουσουλμάνων ή η Γερμανία να εισβάλλει στην Γαλλία αφού υπάρχουν περιοχές που είναι Γερμανόφωνες στα σύνορά της με την χώρα αυτή ή η Γερμανία να εισβάλλει στην Αυστρία που επίσης είναι Γερμανόφωνη ή η Ουγγαρία να εισβάλλει στην Ρουμανία γιατί υπάρχουν χωριά ούγγρικα εντός της Ρουμανίας και αλλά πολλά τέτοια παραδείγματα. Όλοι όμως προτιμούν τον δρόμο της διπλωματίας με τις μικρές νίκες αλλά και ήττες. Η χώρα μας για παράδειγμα έχει σημαντικές διαφορές με την Τουρκία,γνωρίζουμε ότι έχουν γίνει πολλά και αιματηρά επεισόδια μεταξύ των δυο χωρών, τι προτιμάμε όμως πάντα, τον διάλογο. Η χώρα μας επίσης έναντι της εισβολή της τότε ΠΓΔΜ αποφάσισε να κάνει μια συμφωνία με αλλαγή ονομασίας «Βόρεια Μακεδονία» και βεβαίως με αρκετά ωφέλη και για την χώρα μας αλλά ενδεχομένως και για αυτή την μικρή χώρα που βρίσκεται βορείως των συνόρων μας.
Είχαμε θέματα με τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας και τα επιλύσαμε με την διπλωματία ή έχουμε θέματα με τις θαλάσσιες ζώνες με την Αλβανία και αποφασίσαμε από κοινού να προσφύγουμε στην Χάγη για την επίλυσή τους και βέβαια μπορώ να βάλω πολλές και άλλες επωφελείς συμφωνίες που έχουμε κάνει με την Βουλγαρία για παράδειγμα. Προβλήματα έχουμε ακόμη; Προφανώς και έχουμε, αλλά έχουμε αποφασίσει να τα λύσουμε διπλωματικά με ότι και να σημαίνει αυτό. Η Ρωσία ναι μεν έδωσε χώρο στην διπλωματία, αλλά όταν ένοιωσε ότι απειλείται και αυτό γιατί εμείς οι Ευρωπαίοι και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι την υποτιμήσαμε, έκανε την εισβολή τόσο το 2014 στην Κριμαία όσο και το 2022 στην Ανατολική Ουκρανία. Ο πόλεμος έφερε δεινά στην ΕΕ, αφού δυσκόλεψε τις εισαγωγές προϊόντων της Ρωσίας στην ΕΕ αλλά και τις εξαγωγές προϊόντων προς την Ρωσία. Ανέβασε τις τιμές και έφερε τα δεινά της ακρίβειας που ακόμη ζούμε τόσο στην χώρα μας όσο και σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ουσιαστικός διάλογος από τότε που έκανε την εισβολή η Ρωσία δεν έγινε ποτέ. Η ΕΕ πυροβόλησε τα πόδια της και η Ρωσία κέρδισε, δεν εξαφανίστηκε όπως μπορεί να ελπίζαν οι άνθρωποι των οικονομικών κέντρων της δύσης που επέβαλλαν τόσο τον πόλεμο όσο και τις κυρώσεις έναντι της Ρωσίας.
Ο Πούτιν ως προς τα οικονομικά δεδομένα που ανέλυσε έχει δίκιο. Οι BRICS όντως έχουν μεγαλύτερη πίτα από τους Δυτικούς σε πολλά κομμάτια, και βέβαια δεν έχουν καμία σχέση σε σχέση με το 1991. Η ανάλυση είναι αληθής, άλλο αν τα ΜΜΕ της δύσης δεν θέλουν να το δουν αυτό. Οικονομικά η Ρωσία ανέκαμψε μετά τον πόλεμο, το ίδιο έκανε και η Κίνα, που είναι η πρώτη οικονομική δύναμη και είναι ενδιαφέρον πως οι δύο χώρες έχουν μια χρόνια φιλία που στέκει και αναπτύσσεται ακόμα περισσότερο μετά την έναρξη του πολέμου. Ενδιαφέρον επίσης έχει και η ανάλυση που έκανε για τους προέδρους των ΗΠΑ, ότι ουσιαστικά οι πρόεδροι μπορεί να εκλέγονται από τον λαό, αλλά το ουσιαστικό έλεγχο δεν τον έχουν αυτοί. Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιοί τον έχουν και γνωρίζουμε μάλιστα σε ποιούς χρωστάνε οι ΗΠΑ τα 33 τρις δολάρια που είναι το χρέος της. Η συνέντευξη προβληματίζει και βέβαια δίνει και την άποψη της Ρωσίας, που είναι σημαντική να ακουστεί στην δύση για να μπορεί και η δύση, και ειδικά ο κόσμος, δηλαδή εμείς οι απλοί πολίτες των χωρών, για ποιο λόγο κάνει η Ρωσία ότι κάνει. Διαφωνούμε αλλά για να μπορούμε να κάνουμε διάλογο πρέπει να ξέρουμε και σε τι διαφωνούμε. Υπό αυτό το πρίσμα ας την ακούσουμε την συνέντευξη που παραθέτουμε παρακάτω με Ελληνικούς υπότιτλους.
