Περί ΣΥΡΙΖΑ ο λόγος και όχι μόνο

Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης

Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών προκάλεσε τριγμούς σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις και ειδικά στο κυβερνών κόμμα που έχασε σε σχέση με τις εκλογές του Ιουνίου του 2023 περί της 1.125.602 ψήφους. Αδιαμφισβήτητα όμως ο μεγάλος νικητής των εκλογών είναι η αποχή που άγγιξε το 60%, ένα πρωτοφανές νούμερο για ελληνικές εκλογές. Αν ανάγαμε τους ψήφους σε σχέση με όλο το σώμα, υπολογίζεται στα 9.813.759, προφανώς τα ποσοστά θα ήταν πολύ διαφορετικά. Ο δεύτερος μεγάλος νικητής ήταν η Ελληνική λύση που αύξησε τις δυνάμεις της κατά 138.236 ψήφους και βέβαια στο κάδρο αυτό δε θα μπορούσαμε να βγάλουμε και την φωνή λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου, που πέρα από την έδρα στην ευρωβουλή κέρδισε σε σχέση με τις εκλογές του 2023 περί της 98.406 ψήφους.

Το μεγάλο ζητούμενο όμως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και εδώ θα μου επιτρέψετε να εκφράσω μερικές προσωπικές απόψεις οι οποίες βέβαια πάντα είναι έτοιμες να δεχτούν την σχετική κριτική. Αλλά πριν πάμε στις προσωπικές απόψεις ας δούμε τα γεγονότα. Σε κέιμενό τους οι Διονύσης Τεμπονέρας και Αντώνης Κοτσακάς, και οι δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ζητάνε την διαμόρφωση συνθηκών ανασύνθεσης του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού χώρου με σύγκλιση των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, προφανώς σε ένα τέτοιο μέτωπο θα συμπλήρωνα ότι θα μπορούσαν να έρθουν και άλλες δυνάμεις ή προσωπικότηες του ευρύτερου χώρου. Πριν δούμε το κείμενο ας πάμε στα απλά μαθηματικά. Εαν σε αυτές τις εκλογές κατέβαιναν μαζί τα 3 κόμματα, αθροιστικά θα είχαν περί του 30,16% και θα ήταν οι νικητές των εκλογών, αφού η κυβέρνηση συγκέντρωσε 28,31%. Είναι όμως έτσι ακριβώς τα πράγματα;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ και μάλιστα κατηγορηματικά. Από την στιγμή που πολλοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δέχονται ότι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πολλοί από τους νυν ψηφοφόρους θα στρέφονταν προς το κυβερνών κόμμα ή ενδεχομένως σε άλλες επιλογές που εκτείνονται από την ευρύτερη αριστερά μέχρι την ακροδεξιά. Τα πράγματα στην πολιτική δυστυχώς δεν έχουν ουδεμία σχέση με τα μαθηματικά και με την στατιστική, αλλά με το τι πραγματικά θέλει ένας ψηφοφόρος. Στο κείμενο που το παραθέτω, παρακάτω, απάντησε ο Στέφανος Κασσελάκης. Από τα άλλα κόμματα που αναφέρονται προς το παρόν δεν υπάρχει απάντηση, αλλά δεν υπάρχει και λόγος να απαντήσουν, διότι πρόκειται για ένα κείμενο που αφορά τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κείμενο του Δ.Τεμπονέρα και του Α.Κοτσακά

Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών με την πρωτοφανή αποχή, την ενίσχυση της ακροδεξιάς και τις ευρύτερες εξελίξεις στην Ευρώπη, προδιαγράφει συνθήκες δυστοπίας για την ελληνική κοινωνία.

Είναι η ώρα όλοι, πολίτες και πολιτικοί, να συνειδητοποιήσουμε τις ευθύνες μας απέναντι στη χώρα και στο λαό.

Δεν μπορεί να αφεθούμε σε προσωπικές στρατηγικές, σχεδιασμούς και επιδιώξεις επί μέρους προσώπων.

Πριν από μήνες είχαμε αναλάβει πρωτοβουλία (βλ. εκδήλωση στο θέατρο ΑΛΦΑ) επιδιώκοντας την διαμόρφωση συνθηκών ανασύνθεσης του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού χώρου. Είναι προφανές, ότι η προεκλογική περίοδος ακύρωσε αυτήν την προσπάθεια.

Τα χθεσινά αποτελέσματα οδήγησαν πολλά στελέχη, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, της ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ και λοιπών, να διατυπώσουν δημόσια θετική γνώμη για αυτήν την προοπτική.

Θεωρούμε, ότι τίποτα δεν θα προχωρήσει αν δεν κατατεθεί συγκεκριμένη πρόταση-πλαίσιο για να εκκινήσουν οι διαδικασίες.

Επιθυμούμε να συμβάλλουμε σε αυτήν την κατεύθυνση και καταθέτουμε συγκεκριμένη πρόταση όχι ως θέσφατο, αλλά ως αφορμή για την εκκίνηση της διαδικασίας.

Προτείνουμε:

Τα κόμματα του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού χώρου παραμένουν στο status που ευρίσκονται σήμερα διατηρώντας την ιδεολογική, πολιτική, οργανωτική και προγραμματική τους αυτοτέλεια.
Συγκρότηση συντονιστικού οργάνου με τη συμμετοχή εκπροσώπησης από όλους τους πολιτικούς φορείς, αναλογικά με τη δύναμη που κατέγραψαν στις πρόσφατες εκλογές. Στο συντονιστικό όργανο επιβάλλεται να συμμετέχουν και εκπροσωπήσεις από τα μαζικά κινήματα και τις τριτοβάθμιες οργανώσεις.
Το συντονιστικό όργανο να εκκινεί διάλογο επικεντρωμένο στην προγραμματική θεματική για την διαμόρφωση minimum συμφωνίας.
Αντίστοιχα συντονιστικά όργανα να συγκροτηθούν σε κάθε περιφέρεια της χώρας με τον αντίστοιχο προσανατολισμό.

Συνεδριακές διαδικασίες που έχουν εξαγγελθεί είναι προφανές, ότι δεν προσφέρουν λύση στο πρόβλημα. Στην καλύτερη περίπτωση θα αποτελούν εσωκομματικές διαδικασίες καταγραφής συσχετισμών και απονομής ρόλων, που όμως δεν θα αφορούν την κοινωνία.

Οι ευθύνες που απορρέουν για τον καθένα μας είναι εμφανείς. Δεν υπάρχουν περιθώρια διάχυσής τους στους άλλους.

Οι πολίτες που παρακολουθούν μας κρίνουν.

Διονύσης Τεμπονέρας, Μέλος της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ
Αντώνης Κοτσακάς, Πρώην υπουργός

Και αφού διαβάσατε προσεκτικά το παραπάνω κείμενο, θα πρέπει τώρα να παραθέσω την προσωπική μου άποψη. Ο πολυκερματισμός του ευρύτερου χώρου της αριστεράς και της κεντροαριστεράς είναι ένα βαθύ ζήτημα, που ενέχει μεν πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων που αναφέρονται και ακόμη βαθύτερες διαφορές με άλλα κόμματα του χώρου όπως το ΜΕΡΑ25 ή το ΚΚΕ, αλλά ενέχει και ζητήματα μικρομεγαλισμού, προσωπολατρείας, αρχηγισμού και ηγεμονισμού. Ειδικά όσο αφορά το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ πρόκειται για κόμματα που έχουν πολλές και ιστορικές διαφορές. Για το μόρφωμα της Νέας Αριστεράς το πρόβλημα είναι ότι δεν κατάφεραν στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, που προέρχονται, να καταλύσουν την ηγεμονία του κόμματος και να εξωστρακίσουν τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα που ανήγαγαν σε εχθρό τους. Το αφήγημα της Νέας Αριστεράς είναι για κλάμματα. Θυμίζει τα παιδάκια που δεν τους πήρε ο μπαμπάς τους την σοκολατίτσα που ήθελαν. Είμαι λίγο σκληρός το γνωρίζω, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι τέως σύντροφοι ελέγχαν τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που ήταν ο Τσίπρας πρόεδρος και ουσιαστικά έκαναν ένα κυβερνών κόμμα, κλειστό club ημέτερων και καθαρών ιδεολογικά μελών, όπως τέλοσπάντων θεωρούσαν οι ίδιοι την ιδεολογική καθαρότητα. Πριν το 2015 η ομάδα Φίλη, Τσακαλώτου και λοιπών κλαψιάρηδων είχαν στο πλάι τους αυτούς που κατέληξαν στη Λαϊκή ενότητα, που βέβαια είχαν και τον έντονο αντιμνημονιακό λόγο. Πρόκειται για τους ανθρώπου που έφτιαξαν το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, που ήταν ουτοπικό και ανεφάρμοστο.

Όταν οι αντιμνημονιακοί απεχώρησαν τον Σεπτέμβριο του 2015, τα εναπομείναντα μέλη της ομάδας έφτιαξαν την τάση τνω 53, όπου απλά μπλόκαραν την διαδικασία ανάπτυξης του κόμματος την ώρα που οι ίδιοι βέβαια γινόντουσαν υπουργοί στην μνημονιακή κυβέρνηση και ενδεχομένως εφαρμόζαν και τα πιο σκληρά μέτρα της τετραετίας του ΣΥΡΙΖΑ. Στο μνημόνιο 3 πέρα από την υπογραφή του Τσίπρα, υπήρχε και η υπογραφή Τσακαλώτου. Δε χρειάζεται βέβαια να τονίσω τον αρνητικό ρόλο σειράς στελεχών του μορφώματος στα υπουργεία που ανέλαβαν. Η Νέα Αριστερά λοιπόν δεν μπορεί να μιλάει για μέτρα έναντι της λιτότητας και της ακρίβειας από την στιγμή που στελέχη της εφάρμοσαν τα πιο σκληρά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Το 24% στο ΦΠΑ για παράδειγμα έφερε την υπογραφή Τσακαλώτου, δεν το έβαλε η κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Απλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη το διατήρησε.

Το αφήγημα λοιπόν πάσχει. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, πρόκειται για το κόμμα που έφερε το μνημόνιο 1 και 2, στην αρχή μόνο του και στην συνέχεια με τη βοήθεια του κόμματος της ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά. Μιλάμε λοιπόν για αμαρτωλά κόμματα, που πλήγωσαν την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού. Ο ΣΥΡΙΖΑ ναι υπέγραψε το μνημόνιο 3, αλλά παρόλα τα αχρείαστα κατά τη γνώμη μου πάντα, που επέβαλλε ο Τσακαλώτος στον Τσίπρα, έβγαλε εντέλει την χώρα από αυτή την λαίλαπα. Ήρθαν άλλες βέβαια λαίλαπες και έχοντας την ευθύνη το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το πλήρωσε, χάνοντας σε σχέση με το 2023 336.880 ψήφους. Η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ μειώθηκε στις 13 μονάδες περίπου, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπεισε τους πολίτες όσο θα έπρεπε. Ο Κασσελάκης αντιλαμβανόμενος τις αμαρτίες προφανώς προσπάθησε να αλλάξει την εικόνα του κόμματος, αλλά ήταν μικρό το διάστημα, και οι μεγάλες καθυστερήσεις προήλθαν από το εσωκομματικό τοπίο. Το προσπάθησαν στο πρόσφατο συνέδριο, ο Τεμπονέρας, ο Ζαχαριάδης, η Γεροβασίλη και άλλα παιδιά να ρίξουν τον Κασσελάκη από την ηγεσία. Ο Κασσελάκης όμως έδειξε τα δόντια του, είναι ένας σκληρός πολιτικός, και το έχει αποδείξει. Δε σηκώνει τα μπαϊράκια και εύκολα δείχνει την πόρτα της εξόδου, αλλά έχει πολύ δρόμο ακόμα για να εδραιωθεί στην πολιτική σκηνή. Για εμένα η κεντροαριστερά δε χρειάζεται ένωση, διότι αυτό θα είναι θανατηφόρο αν γίνει ειδικά με τους όρους που παρουσιάζονται. Στον διάλογο είμαστε ανοιχτοί βέβαια, και προφανώς μπορούμε να στήσουμε μέτωπα με άλλα κόμματα έναντι της βάρβαρης δεξιάς πολιτικής του Μητσοτάκη, οι συνθήκες όμως για την μεγάλη κεντροαριστερή παράταξη δεν υπάρχουν. Οπότε κρίνω θετική την απάντηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, όπου απάντησε μέσω των social media το εξής:

Κατανοώ το μίσος προς το πρόσωπό μου από τη στιγμή που τους «πήρα το μαγαζί», όπως θεωρούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τα Ιουλιανά και η αποστασία δεν είναι στην κουλτούρα της Αριστεράς και ο δημοκρατικός λαός τούς έδειξε τον δρόμο την Κυριακή.

Οι πόρτες του ΣΥΡΙΖΑ είναι ανοιχτές σε όσους συμπολίτες μας απογοητεύτηκαν από τα δρώμενα του τελευταίου χρόνου και επιθυμούν να επιστρέψουν. Και μέσα από το καταστατικό μας συνέδριο το ερχόμενο φθινόπωρο θα ανοίξουν για όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, δίχως πιστοποιητικά κομματικής επετηρίδας. Θα πάμε μπροστά για το καλό της κοινωνίας.

Αλλά όσο είμαι Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, σύμπραξη με το απονομιμοποιημένο μόρφωμα «Νέα Αριστερά» δεν πρόκειται να υπάρξει.

Βέβαια ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην ανάρτηση αναφέρεται στο τσίρκο με την ονομασία Νέα Αριστερά, αλλά δεν αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έκλεισε την πόρτα στον Ανδρουλάκη, αλλά βέβαια ούτε και την άνοιξε. Το ΠΑΣΟΚ βέβαια είναι λογικό να μην συζητά εύκολα αυτή την στιγμή με τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν υπέστη ήττα. Έχασε μεν σε σχέση με τις εκλογές του 2023 περίπου -109.088 ψήφους, αλλά η διαφορά του από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μόλις 84.734 ψήφοι. Η διαφορά αυτή καλύπτεται πολύ εύκολα. Και μάλιστα θα έλεγα ότι σε σχέση με το 2023 ροκανίστηκε, αφού τότε τα κόμματα είχαν διαφορά 312.526 ψήφους. Αναφέρομαι στις διαφορές σε σχέση με τον Ιούνιο του 2023 πάντα. Ωστόσο θα πρέπει να αναφερθούμε σε ένα δημοσίευμα που διαψεύστηκε μεν, αλλά δε σημαίνει πως είναι και πλήρως εκτός πραγματικότητας. Η εφημερίδα Απογευματινή έγραψε για σενάριο συνεργασίας της Νέας Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ, και τα δύο κόμματα σε σχετικές τους ανακοινώσεις έκριναν το δημοσίευμα αβάσιμο και τόνισαν ότι τα δύο κόμματα θα συνεχίσουν την αυτόνομη πορεία τους. Ένας όμως δημοσιογράφος που γράφει ένα σενάριο θα έχει σίγουρα τις δικές του πληροφορίες, επειδή και τα δυο κόμματα έχουν ως εχθρό τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι την Νέα Δημοκρατία, δεν είναι καθόλου παράλογο να δούμε αυτή την συμμαχία με σκοπό βέβαια το προφανές, να εκπαραθυρώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό θα βολέψει πολύ το σύστημα, αλλά πάντα κατά τη γνώμη μου θα αυξήσει πολύ την αποχή, που θα την δούμε και στις εθνικές εκλογές όποτε και να γίνουν μέχρι το 2027, που τυπικά λήγει η θητεία της κυβερνήσεως.

Για να μιλάμε όμως ειλικρινώς και ρεαλιστικά, δε θεωρώ σε καμία περίπτωση πως η κυβέρνηση θα πάει σε πρόωρες εκλογές μέχρι τον Σεπτέμβριο ή και λίγο αργότερα. Αυτό που θα κάνει είναι αυτό που έχει και ως αφήγημα, θα προσπαθήσει να διασκεδάσει τις εντυπώσεις των ψηφοφόρων, πράττωντας νέα σχέδια που θα φέρουν επιδόματα, θα πραγματοποιήσει ανασχηματισμό και θα δώσει μια φαινομενική εντύπωση πως αφουγκράζεται τα προβλήματα του κόσμου για να μπορέσει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη τους. Κατα πόσο θα πετύχει αυτό θα το μάθουμε το επόμενο διάστημα. Και θα το μάθουμε μέσα από τα ερωτήματα των δημοσκοπήσεων που αφορούν την κοινωνία και όχι τα ποσοστά, δηλαδή τα ερωτήματα που θα αφορούν την υγεία, την οικονομία, την ασφάλεια και την κυβερνητική πολιτική. Οι δημοσκοπήσεις έχουν αξία προς αυτά τα ερωτήματα και όχι ως προς τα ποσοστά που δίνουν, που πάντα μα πάντα πέφτουν έξω. Μαντεύουν την σειρά, αλλά δε μαντεύουν τα πραγματικά ποσοστά. Ούτε καν και της αποχής, που για να μειωθεί πρέπει να δει ο κόσμος σοβαρές αλλαγές στο πολιτικό τοπίο. Να αποκτήσει εθνική υπερηφάνια για τους ηγέτες του, κάτι που λείπει εδώ και δεκαετίες. Όσο για τα ποσοστά, θα σας δείξω τα ποσοστά που θα είχαν τα κόμματα επί των εγγεγραμμένων και από κει και πέρα θα μπορείτε να αντιληφθείτε τι ακριβώς εκπροσωπούν τα κόμματα που εκλέξαμε.

ΝΔ	1.125.602	11,47%
ΣΥΡΙΖΑ	593.133	6,04%
ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ	508.399	5,18%
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ	369.727	3,77%
ΚΚΕ	367796	3,75%
ΝΙΚΗ	173.574	1,77%
ΠΛΕΥΣΗ	135.310	1,38%
ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ	120.753	1,23%
ΜΕΡΑ25	101.127	1,03%
ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ	97.554	0,99%
ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ	57.496	0,59%
ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ	56.100	0,57%
ΛΟΙΠΑ	269.514	2,75%