Η στάση των γιατρών και των συνδικαλιστών,οι οποίοι δικάζονται σήμερα, υπογραμμίζει την μεγάλη ανάγκη υπεράσπισης της Δημοκρατίας και των κανονιστικών πλαισίων που θεμελιώνονται στο εσωτερικό της. Δηλαδή ιδιότροπα, η στάση τους τεκμηριώνει και το δικαίωμα και το υπερασπιστικό καθήκον για την μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση της σύγχρονης Ελλάδας : την απόλυτη ισότητα δικαιωμάτων πολιτών που διαβιούν μόνιμα ή περιστασιακά εντός της Δημοκρατικής συνθήκης, αλλά και το συλλογικό χρέος της διαρκούς αναδιεκδίκησης αυτής της συνθήκης. Η Δημοκρατία παραχωρεί και τεκμηριώνει αποκαλύπτοντας την ιδεολογική διελκυστίνδα που διατρέχει την Ελλάδα της κρίσης.
Στην περίπτωση της επιλεκτικής και με ρατσιστικά χαρακτηριστικά , αιμοδοσίας ( η οποία είναι απολύτως αναντίστοιχη με τα πλούσια πολιτιστικά χαρακτηριστικά που αποκαλύπτει ο λαός μας κατά την προσφυγική κρίση), η υψηλού ανθρωπιστικού χαρακτήρα στάση των γιατρών και συνδικαλιστών, διδάσκει , συγκροτώντας πρότυπα, σε μια περίοδο κλονισμού των ιδανικών. Η μεγάλη ανάγκη συνοχής και μετριοπάθειας επιβάλει τον συλλογικό δημοκρατκό έλεγχο της ρατσιστικής βίας.
