Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Έχουμε δει πολλές φορές στην πολιτική ζωή της χώρας μας ανθρώπους που εκμεταλλεύονται την πρόσκαιρη εξουσία τους, μιας και είναι αιρετοί, για ασύστολες δαπάνες, όπου δεν προέρχονται από δικά τους χρήματα αλλά από χρήματα του Ελληνικού λαού. Αυτή την εβδομάδα έχουν αποκαλυφθεί δυο τέτοια φαινόμενα. Το πρώτο αφορά την υπουργό τουρισμού που ξόδευσε 17.980€ για δυο χαλιά στο υπουργικό της γραφείο, προερχόμενα από τον γνωστό οίκο χαλιών Μοιραράκη, και το δεύτερο αφορά τον περιφερειάρχη Ηπείρου ο οποίος θα δώσει σε εταιρεία 37.200€ προκειμένου να ελέγχει εαν έχουν σβήσει τα φώτα και τα κλιματιστικά στο κτίριο της περιφέρειας.
Ο περιφερειάρχης μάλιστα όταν δέχτηκε τόσο ερωτήσεις από αντιπολιτευόμενη παράταξη στην περιφέρεια όσο και ερωτήσεις από δημοσιογράφους χρησιμοποιήσε τέτοια επιχειρήματα όπου πραγματικά προκαλούν την κοινή λογική. Ο Αλέκος Καχριμάνης, αιρετός περιφερειάρχης της Ηπείρου, υποστήριξε, μιλώντας στον Αντέννα ότι από το συνολικό ποσό των 37.200€ τα 7.200€ είναι το ΦΠΑ, λες και του είπε κανένας ότι το έκανε με μαύρο χρήμα, ενώ από τα υπόλοιπα 30.000€ η ανάθεση έρχεται στα 15.000€ το χρόνο και το ημερομίσθιο είναι το κατώτερο συν τις ασφαλιστικές εισφορές, λες και του είπε κανένας ότι ο άνθρωπος που θα κάνει αυτή τη δουλειά θα είναι ανασφάλιστος. Και πάμε και ακόμη στα πιο τραγικά, όπως είπε το βοηθητικό προσωπικό της περιφέρειας έχει πάρει σύνταξη, ενώ το πρόγραμμα για άνεργους 55-67 ετών έχει κοπεί. Έτσι για λόγους ασφαλείας θέλει η περιφέρεια ένα άτομο μέσα στο κτίριο την ώρα που φεύγει όλος ο κόσμος από το κτίριο, το μεσημέρι δηλαδή, να κλείνει όλες τις γρίλιες και ότι τέτοιο άτομο λείπει από την περιφέρεια.
Ναι, αλλά ξέχασε να πει το βασικό. Μπορεί το βοηθητικό προσωπικό να έχει πάρει σύνταξη, που θα μπορούσε πολύ απλά να κάνει προκήρυξη για να πάρει άλλο, αλλά η νομοθεσία δεν προβλέπει αυτό που πάει να κάνει. Η νομοθεσία προβλέπει πως πρέπει να οριστεί ένας υπάλληλος του κτιρίου ως ο ενεργειακά υπεύθυνος προκειμένου τα φώτα και τα κλιματιστικά να μην μένουν ανοιχτά, όταν το κτίριο δεν λειτουργεί, δηλαδή ένας υπάλληλος που προφανώς κάνει και άλλη δουλειά μέσα στην περιφέρεια πρέπει να οριστεί για να κάνει αυτή τη δουλειά που πληρώνει 37.200€. Αντί λοιπόν να κάνει αυτό αποφάσισε να δώσει αυτή τη δουλειά σε μια εταιρεία για δυο χρόνια. Αν λοιπόν σκεφτούμε πρακτικά το μισθό αυτού του ανθρώπου έχουμε το εξής 15.000€/12=1250€, το οποίο σίγουρα είναι μεικτό ποσό, δηλαδή προφανώς στο χέρι παίρνει λιγότερα, αλλά όχι τον κατώτερο μισθό όπως υποστηρίζει ο περιφερειάρχης. Έτσι λοιπόν για μια δουλειά που δε προβλέπεται πουθενά ως ξεχωριστή εργασία έχουμε έναν υπάλληλο όπου θα παίρνει ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για τα δεδομένα της αγοράς εργασίας σήμερα, όπου ο κατώτατος μισθός ορίζεται στα 830 € μεικτά. Διασπάθιση του δημοσίου χρήματος λοιπόν στο μεγαλείο του. Ο περιφερειάρχης είναι μπλε, αλλά όποιο χρώμα και να είχε, εννοώ πολιτικά ακριβώς τα ίδια θα γράφαμε, δεν είναι θέμα αν κάποιος ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ, στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ ή σε κάποιο άλλο κόμμα, όταν ανακαλύπτουμε ασυδοσία, γιατί αυτή είναι η δουλειά του δημοσιογράφου, την προβάλλουμε.
Υπάρχουν διάφορες αναρτήσεις όπου δείχνουν τον διάλογο μεταξύ του περιφερειάρχη και της αντιπολίτευσης. Επιλέξαμε μια συγκεκριμένη. Η απάντηση του περιεφερειάρχη είναι εξίσου κυνική.
Και πάμε τώρα στην Όλγα Κεφαλογιάννη, όπου ξόδευσε 17.980€ για χαλιά του υπουργικού της γραφείου, όπου και αυτή έδωσε μια προκλητικότατη απάντηση, αλλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ενώ αρχικά την υπερασπίστηκε στην συνέχεια την άδειασε. Πάμε λοιπόν σε όσα προκύπτουν από έγγραφο που βγήκε στην διαύγεια, όπου δίνεται με απευθείας ανάθεση το ποσό για τα περσικά χαλιά έναντι 17.980€ μαζί με το ΦΠΑ λες και είπαμε ότι δόθηκε μαύρο χρήμα. Τι μπορείς λοιπόν να αγοράσεις με αυτά τα χρήματα για το γραφείο σου, γράφει η διαύγεια:
1) Ένα χειροποίητο χαλί, περσικό ΝΑΙΝ, μαλλί και μετάξι, σε μπλε χρώμα φόντου με κεντρική ροζέτα και γωνίες. Διαστάσεις: 4,30Χ3,03=13,03 τμ².
2) Ένα χειροποίητο χαλί, περσικό ΝΑΙΝ, μαλλί και μετάξι, με επαναλαμβανόμενο σχέδιο σε λευκό φόντο και μπλε μπορντούρα. Διαστάσεις: 3,60Χ2,77=9,97 τμ².
Ιδού και ολόκληρο το έγγραφο
Και τι απαντάει για αυτό η Όλγα Κεφαλογιάννη. Παραθέτουμε αυτούσια την απάντησή της.
Σχετικά με τα δημοσιεύματα που αφορούν στην προμήθεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού και ειδών για την αναβάθμιση των χώρων υποδοχής επισκεπτών, διευκρινίζονται τα εξής:
Το Υπουργείο Τουρισμού, ως κατεξοχήν Υπουργείο εξωστρέφειας, έχει ως βασική αποστολή την προώθηση της εικόνας της χώρας μας. Στο πλαίσιο αυτό, κρίσιμο μέρος των εργασιών του είναι η υποδοχή προσώπων από όλο τον κόσμο που εκπροσωπούν, μεταξύ άλλων, κράτη και φορείς του νευραλγικού αυτού τομέα για την Ελλάδα.
Στο πλαίσιο αυτό, κρίθηκε απαραίτητη η ανανέωση του εξοπλισμού και η αναβάθμιση των υποδομών μας, διαδικασία που είχε καθυστερήσει για περισσότερο από μια δεκαπενταετία.
Η ανανέωση αυτή έγινε με απόλυτη διαφάνεια, ακολουθώντας όλες τις προβλεπόμενες νομικές διαδικασίες και σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις για τις δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών.
Η βελτίωση των χώρων υποδοχής κρίνεται αναγκαία για τη διασφάλιση της άριστης φιλοξενίας και εξυπηρέτησης των επισκεπτών, στο πλαίσιο δράσεων και εργασιών για την προώθηση του ελληνικού τουρισμού, καθώς και για την ανάδειξη της θετικής εικόνας της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο
Υπάρχει και σχετική δήλωση της Μοιραράκη, αλλά δεν είναι το πρόβλημά μας στην παρούσα φάση το ποσό που πήρε ο οίκος, αλλά γιατί δόθηκε. Έχει ενδιαφέρον πάντως πως η Μοιραράκη υποστηρίζει ότι τα χαλιά κάνουν στην πραγματικότητα 30.000€, απλά τους έκανε μια καλύτερη τιμή προκειμένου να πάρει την απευθείας ανάθεση. Η Μοιραράκη επίσης υποστηρίζει ότι δεν έχει πάρει ακόμα τα χρήματα, προφανώς όμως δεν θα τους τα δώσει τζάμπα, ενώ υποστηρίζει ότι έχει δώσει χαλιά και σε άλλα υπουργεία όπως των εξωτερικών, της ναυτιλίας, στο παιδείας και στο άμυνας, αλλά και στο μέγαρο Μαξίμου. Και αναρρωτιέται, Δεν πρέπει να είναι η χώρα μας όμορφη, πρέπει να βλέπουμε σκοροφαγωμένα πατώματα;
Είναι η δουλειά της αυτή βέβαια αλλά άλλο να δωσείς τέτοια ποσά από προσωπικά σου χρήματα για να κοσμήσεις το σπίτι σου και άλλο να δώσεις χρήματα που προέρχονται από την φορολόγηση του Ελληνικού λαού. Προφανώς δεν είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει κάτι τέτοιο, μπορώ να γράψω μυριάδες παραδείγματα, το θέμα είναι όμως ότι την ώρα που ο Ελληνικός λαός περνάει δύσκολες στιγμές λόγω της ακρίβειας που οφείλεται όχι μόνο στον πόλεμο της Ουκρανίας, που υποστηρίζει η Ελληνική κυβέρνηση, αλλά και στην υψηλή φορολόγηση και στον υψηλό ΦΠΑ, που αυτό προφανώς είναι στο χέρι της να το αλλάξει, είναι πρόκληση τέτοια ποσά να δίνονται για την διακόσμηση γραφείων. Επειδή σίγουρα θα ειπωθεί, μιας που το έθιξα, μα για το ΦΠΑ φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα γράψω το εξής, ναι φταίει και το πλήρωσε, αλλά από το 2019 μέχρι σήμερα δε κυβερνάει ο ΣΥΡΙΖΑ, οπότε η κυβέρνηση έχει την δυνατότητα να αλλάξει τους φορολογικούς συντελεστές, και από το 2019 έχει κάνει ελάχιστα ως προς αυτό. Τα χρήματα που δίνει στο κράτος ο Ελληνικός λαός πρέπει πάντοτε να έχουν τον σεβασμό τηε έκαστης κυβέρνησης, που υπενθυμίζω, είναι αιρετοί, δηλαδή σε μια μελλοντική εκλογική μάχη μπορεί να βρεθεί άλλος διαχειριστής στο τιμόνι της χώρας, το ποιός θα είναι θα το δούμε όταν θα έρθει η ώρα των εκλογών. Αυτό που μας ενδιαφέρει όμως είναι να μην υπάρχουν τέτοια φαινόμενα ασυδοσίας, γιατί είναι πρόκληση για όλους τους Έλληνες πολίτες.
Όσο για το άδειασμα του κυβερνητικού εκπροσώπου αν και άργησε, έγινε, ωστόσο και πάλι η απάντησή του δεν μας καλύπτει. Θα την παραθέσουμε και αν πιστεύεται ότι καλύπτεστε τότε εγώ είμαι ο κακός της υπόθεσης. Μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά και ανέφερε ότι «έστω και για 1 ευρώ πρέπει να δείχνουμε αυξημένη προσοχή γιατί είναι λεφτά τα οποία δεν ανήκουν σε κανέναν μας, είναι λεφτά των Ελλήνων πολιτών αυτών που πληρώνουν φόρους». Σωστός μέχρι εδώ, ωστόσο όταν δέχτηκε την ερώτηση το αν ήταν καλύτερο να είχε αποφευχθεί αυτή η αγορά τότε απάντησε ότι ο ίδιος δεν μπορεί να αξιολογήσει κάθε επιμέρους δαπάνη για το γραφείο της κυρίας Κεφαλογιάννη, αλλά βλέποντας τις αντιδράσεις που προέκυψαν, η αλήθεια είναι ότι η φράση να δείχνουμε την δέουσα προσοχή ταιριάζει σε περιπτώσεις όπως η συγκεκριμένη. Τι είπε δηλαδή; Κακώς έγινε αυτή η αγορά, καλό ήταν να μην γίνει. Καμία τιμωρία, καμία λογοδοσία, καμία έστω και τυπική έρευνα από τα κυβερνητικά κλιμάκια δε θα υποστεί η κυρία Κεφαλογιάννη, άρα πάμε στην φράση τι να κάνουμε συμβαίνουν και αυτά. Αν όμως κάποιος κλέψει μια σοκολάτα από το περίπτερο επειδή δεν έχει να φάει, θα πάει φυλακή.
Πως το λένε είπαμε αυτό, νόμος περί ευθύνης υπουργών λέγεται, δηλαδή ότι και να κάνει ένας υπουργός δεν λογοδοτεί στην δικαιοσύνη αν και εφόσον έγινε στα πλαίσια της υπουργικής του θητείας. Δεν είναι νόμος αυτής της κυβέρνησης, θεσπίστηκε το 2003 από την κυβέρνηση Σημίτη και κατοχυρώθηκε Συνταγματικά ήδη από το 1975, προκειμένου να ελέγχονται από το κοινοβούλιο οι υπουργοί και οι πρωθυπουργοί βέβαια με την διαδικασία της προανακριτικής επιτροπής, πριν φτάσει η υπόθεσή τους στα δικαστήρια.
Ο Έλληνας πολίτης όμως για μικροαδικήματα τιμωρείται. Ο υπουργός για αδικήματα εκατομμυρίων μένει στο απυρόβλητο αν δεν το εγκρίνει η βουλή μέσα από προανακριτικές επιτροπές και όχι εξεταστικές όπως έγινε στην περίπτωση του ατυχήματος των Τεμπών. Στο σύνολό τους έχουν γίνει 17 προανακριτικές επιτροπές στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Η πρώτη έγινε το 1847, για πλαστογραφία πρωτοκόλλων από τον υπουργό οικονομικών Πονηρόπουλο, ο οποίος δεν παραπέμφθηκε τελικώς στην δικαιοσύνη. Η δεύτερη έγινε το 1875 για όλα τα μέλη της κυβέρνησης Βούλγαρη για εκλογικές παραβιάσεις, όπου απαλλάχθηκαν λόγω της ακύρωσης του κατηγορητηρίου. Το 1876 2 υπουργοί (Βαλασόπουλος, παιδεία, και Νικολόπουλος, δικαιοσύνης) παραπέμφθηκαν στην δικαιοσύνη για δωροδοκία και εκβίαση από τέσσερεις υποψήφιους μητροπολίτες και καταδικάστηκαν. Το 1892 έγινε προανακριτική για τον πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη για μη εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και παράνομη δανειοδότηση, όπου τελικώς δεν έγινε η παραπομπή. Το 1916 δεν παραπέμφθηκαν όλα τα μέλη της κυβέρνησης Σκουλούδη. Το 1926 δεν παραπέμφθηκαν όλα τα μέλη της κυβέρνησης Πάγκαλου (δικτατορία για την ακρίβεια). Ο Θεόδωρος Πάγκαλος όμως το 1930 (ενώπιον 30μελούς επιτροπής της Γερουσίας) παραπέμφθηκε για απιστία σχετικά με την εκχώρηση άδειας καζίνο στην Ελευσίνα και καταδικάστηκε σε 2 χρόνια φυλάκιση και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων. Το 1950 παραπέμφθηκε ο υπουργός Χατζηπάνου για απιστία κατά του δημοσίου, ατασθαλίες κατά τη διανομή πετρελαίου και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 μηνών με τριετή αναστολή. Το 1962 δεν παραπέμφθηκαν μέλη της κυβέρνησης Δόβα. Το 1965 δεν παραπέμφθηκαν 6 υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή για εκ προθέσεως βλάβη των συμφερόντων του κράτους, όπως δεν παραπέμφθηκε ένας υπουργός και δυο υφυπουργοί της ίδιας κυβέρνησης για παράνομη διαχείριση και διάθεση μυστικών κονδυλίων.
Και πάμε στο 1989 όπου παραπέμφθηκαν μέλη της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου με το γνωστό ειδικό δικαστήριο, όπου καταδικάστηκε ο Νίκος Αθανασόπουλος, υπουργός οικονομικών για έκδοση ψευδών βεβαιώσεων, απλή συνέργεια σε νόθευση βιβλίων, αργότερα έγινε η άρση της καταδίκης του για την υπόθεση που καταγράφεται ως σκάνδαλο του Καλαμποκιού. Αθωώθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου για το σκάνδαλο Κοσκωτά, ο Πέτρος Ρουμελίωτης, υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ενώ δεν καταδικάστηκε λόγω αιφνίδιου θανάτου ο Μένιος Κουτσόγιωργας, υπουργός δικαιοσύνης, αλλά καταδικάστηκε ο Δημήτρης Τσοβόλας για απιστία περί την υπηρεσία και ο Γιώργος Πέτσος, υφυπουργός βιομηχανίας, για απιστία περί την υπηρεσία ενώ αθώωθηκε για την κατηγορία της δωροδοκίας. Στον Τσοβόλα δόθηκε απονομή χάριτος το 1993. Επίσης δεν παραπέμφθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου για τις τηλεφωνικές υποκλοπές, όπου κατηγορήθηκε, άρα η υπόθεση δεν δικάστηκε ποτέ.
Το 1994 με απόφαση της βουλής ανεστάλη δίωξη προς τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων καθώς και για το σκάνδαλο της ΑΓΕΤ-Ηρακλής. Επίσης δεν παραπέμφθηκαν οι υπουργοί οικονομικών, Παλαιοκρασάς, και βιομηχανίας, Ανδριανόπουλος, για την ίδια υπόθεση. Προανακριτική επιτροπή συγκροτήθηκε και το 2009 για την διερεύνηση της απευθείας ανάθεσης δρομολογίων άγονης γραμμής στην ναυτιλιακή εταιρεία G.Α. Ferries που έγινε με πρωτοβουλία του τότε Υπουργού Αιγαίου, Αριστοτέλη Παυλίδη. Για την υπόθεση δεν παραπέμφθηκε ο υπουργός, αλλά ο συνεργάτης του Παναγιώτης Ζαχαρίου, σε μια υπόθεση που δεν έχει ακόμα τελεσιδικήσει.
Το 2010 έγινε προανακριτική για το σκάνδαλο της μονής Βατοπεδίου όπου ναι μεν η βουλή παρέπεμψε τους υπουργούς της κυβέρνησης Καραμανλή Θ. Μπασιάκο, Π. Δούκα και Αλ. Κοντό, αλλά το δικαστικό συμβούλιο αποφάσισε ότι τα αδικήματα των τριών υπουργών έχουν ήδη παραγραφεί και έτσι η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. Η πρόταση για παραπομπή περιλάμβανε τους Κώστα Κιλτίδη, Θεόδωρο Ρουσόπουλο και Γιώργο Βουλγαράκη, αλλά με απόφαση της προανακριτικής επιτροπής δεν συμπεριελήφθησαν στην παραπομπή.
Το 2011 με πρόταση του ΠΑΣΟΚ συστάθηκε προανακριτική επιτροπή για την υπόθεση των υποβρυχίων για τον υπουργό Αμύνης επί κυβερνήσεως Σημίτη, Άκη Τσοχατζόπουλο, όπου η βουλή τον παρέπεμψε στην δικαιοσύνη όπου εντέλει του ασκήθηκε ποινική δίωξη.
Το 2013 έγιναν πολλές προτάσεις για προανακριτική επιτροπή για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, όπου εντέλει σύσταση της επιτροπής έγινε μόνο για Γιώργο Παπακωνσταντίνου, υπουργό οικονομικών, όπου παραπέμφθηκε στην δικαιοσύνη και καταδικάστηκε για νόθευση εγγράφου. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι προτάσεις για προανακριτική έγιναν εις βάρος επίσης του Ευάγγελου Βενιζέλου, όπου ήταν και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή και εις βάρος του Λουκά Παπαδήμου και Γεώργιου Παπανδρέου, που είχαν διατελέσει πρωθυπουργοί, αλλά δεν παραπέμφθηκαν σε προανακριτική επιτροπή, οπότε δε δικάστηκαν ποτέ για εκείνη την υπόθεση.
Το 2017 έγινε προανακριτική επιτροπή για την υπόθεση των φρεγάτων εις βάρος του υπουργού επί κυβερνήσεως Σημίτη, Γιάννου Παπαντωνίου, όπου η βουλή παρέπεμψε (λόγω αναρμοδιότητας) την υπόθεση στην τακτική Δικαιοσύνη, όπου αθωώθηκε σήμερα 20 Σεπτεμβρίου λόγω αμφιβολιών.
Η τελευταία υπόθεση που έγινε προανακριτική επιτροπή ήταν εις βάρος υπουργού της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών το 2021. Η πρόταση περιελάμβανε τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό επικρατείας Νίκο Παππά. Ο Νίκος Παππάς παραπέμφθηκε στην δικαιοσύνη όπου καταδικάστηκε για το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος, ενώ είχε κατηγορηθεί και για δωροληψία, αδίκημα όμως που δεν αποδείχθηκε.
Κλείνοντας αυτό το άρθρο δεν θα πω ότι η Όλγα Κεφαλογιάννη θα πρέπει να παραπεμφθεί σε προανακριτική επιτροπή για την υπόθεση των Χαλιών, αλλά θα πρέπει να υπάρξει τιμωρία αν αυτό που υποστηρίζει ο Παύλος Μαρινάκης ισχύει, δηλαδή ότι πρέπει να δείχνουν τα μέλη της κυβέρνησης την δέουσα προσοχή. Εκεί όμως που πρέπει να γίνει προανακριτική επιτροπή είναι για την υπόθεση του κρατικού εγκλήματος, κατά τη γνώμη μας πάντα, των Τεμπών. Έχει ευθύνη τόσο ο τότε υπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής, όσο και προηγούμενοι υπουργοί, και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ προφανώς. Ο Χρήστος Σπίρτζης ήταν. Η εξεταστική επιτροπή που έγινε μοιάζει με παρωδία.
Εμείς δε λέμε ότι οι δημόσιοι λειτουργοί πρέπει να καταδικάζονται, αλλά να δικάζονται, και αν κρίνονται αθώοι τότε να θεωρείται λήξαν το ζήτημα. Όπως δικάζονται όλοι οι Έλληνες πολίτες με πάντα βέβαια υπαρκτό το τεκμήριο αθωότητας, προφανώς.
