Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε την υποψηφιότητά του στην Κεντρική επιτροπή του κόμματος μέσω της Θεοδώρας Τζάκρη, όπου δήλωσε ότι κατέθεσε 87 υπογραφές μαζί με το πόθεν έσχες του. Και εκεί κάπου βέβαια εμφανίστηκε και η κυρία Όλγα που δήλωσε πως δεν κατατίθενται υποψηφιότητες «δι αντιπροσώπου».
Η Τζάκρη βέβαια όπως και άλλοι υποστηρικτές του προέδρου κατήγγειλαν πως προετοιμάζεται ένα συνέδριο μέσω Zoom και ότι κάποιοι προσπαθούν να εμποδίσουν την επανεκλογή του Στέφανου Κασσελάκη. Για το Zoom δεν το γνωρίζω, αλλά πως τα κομματόσκυλα του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλουν την επανεκλογή του προέδρου που εξέλεξε ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστό.
Ανταπαντώντας σε αυτό η Όλγα Γεροβασίλη σημείωσε πως «οι προϋποθέσεις για την υποβολή υποψηφιότητας δεν είναι δύο (υπογραφές και πόθεν έσχες), αλλά είναι τρεις. Είναι και ο σεβασμός στις καταστατικές αρχές, στις αξίες και στις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος». Εδώ βέβαια ας απαντήσουμε ότι οι πρώτοι που καταπατήσαν αυτές τις καταστατικές αξίες ανήκουν στην ομάδα της, τους 87. Είναι ενδιαφέρον λοιπόν πως το σχόλιο της για το αντίπαλον δέος αντικατοπτρίζει τον ίδιο της τον εαυτό.
Επίσης η κυρία Όλγα σημείωσε κάτι που η ίδια έχει κάνει μαζί με τους συντρόφους της, όποιος δεν σέβεται είπε τις δημοκρατικές αποφάσεις της πλειοψηφίας δεν μιλάει για ΣΥΡΙΖΑ αλλά για ένα άλλο κόμμα. Ναι ισχύει αυτό, αλλά η πλειοψηφία του κόμματος επέλεξε τον Κασσελάκη, και αυτή η πλειοψηφία δεν βρίσκεται σε ένα έκπτωτο όργανο, αλλά στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, που πλειοψηφικά συνεχίζει να επιλέγει Κασσελάκη. Και βέβαια σε αυτό το έκπτωτο όργανο δεν έχουν θέση οι άνθρωποι που υποστηρίζουν την πλειοψηφία και για αυτο αργότερα αποχώρησαν, καταγγέλοντας το προφανές, τις μεθοδεύσεις δηλαδή της πλειοψηφίας του έκπτωτου οργάνου ενόψει του συνεδρίου του κόμματος.
Γνωρίζουμε ότι ο δρόμος προς την τελική εκκαθάριση έχει πολλές επικίνδυνες στροφές, θα τον διαβούμε ολόκληρο, και βέβαια θα νικήσουμε. Έτσι και αλλιώς όπως ήδη έχουμε γράψει σε άλλα άρθρα, ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον είναι δυο κόμματα, η μάχη γίνεται για το brand name, που για να πω την αλήθεια μου δεν με πολυενδιαφέρει κιόλας, ας το κρατήσουν, και εκεί είναι το μόνο σημείο που διαφωνώ με τον αληθινό πρόεδρο του κόμματος, τον Στέφανο Κασσελάκη. Ζητώ δηλαδή να φτιάξει νέο κόμμα με όσα στελέχη θέλουν να τον ακολουθήσουν και βέβαια το πιο βασικό, τον κόσμο. Ωστόσο σε όλη αυτή την πορεία των ετών μάθαμε να μην διασπούμε εμείς το κόμμα, αλλά να το αφήνουμε στους άλλους. Έγινε η ΛΑΕ το 2015, αργότερα τα υπόλοιπα κόμματα, ΜΕΡΑ 25, Πλεύση και το 2023 η Νέα Αριστερά γιατί όχι λοιπόν και ένα ακόμα κόμμα, που έτσι και αλλιώς θα γίνει.
Έχω γράψει ξανά σε ότι με αφορά βέβαια ότι θα συνεχίσω να είμαι μέλος του κόμματος μέχρι να αποφασίσει ο Στέφανος Κασσελάκης το αντίθετο. Προφανώς εσωκομματικές εκλογές χωρίς την υποψηφιότητα του Κασσελάκη δεν με απασχολούν. Δημοσιογραφικά μπορεί να αναφέρω το αποτέλεσμα απλά εγώ ο ίδιος δεν πρόκειται να ψηφίσω.
