Ο Τσίπρας και τα άλλα παιδιά

Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης

Ο Τσίπρας και τα άλλα παιδιά

Για τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρωθυπουργό έχουμε γράψει από την πρώτη στιγμή πώς ήταν ο άνθρωπος που εκκίνησε τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες για να καθαιρεθεί ο Στέφανος Κασσελάκης από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και αν είχαμε κάποιες αμφιβολίες για αυτό, το έδειξε ο ίδιος με δύο τρόπους, πρώτον πήγε και ψήφισε στις εκλογές παρωδία και δεύτερον δέχτηκε τον νέο αρχηγό στο γραφείο του. Σήμερα λοιπόν επισημοποιήθηκε και επίσημα η εμπλοκή του στο θέμα.

Αγκαλιές και φιλιά προς τον νέο πρόεδρο είχε ο Αλέξης Τσίπρας και του ευχήθηκε μάλιστα καλή επιτυχία στη δύσκολη αποστολή του. Ο Τσίπρας άλλωστε τον είχε επιλέξει ως αντικαταστάτη του όταν έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ, και ήταν και ο πρόεδρος της ΚΟ μέχρι που καθαιρέθηκε από τον Στέφανο Κασσελάκη.

Μιλάνε για επανεκκίνηση, αλλά δε μιλάνε για την βάση που θα γίνει αυτή, πως θα καταφέρουν να μας πείσουν με τον προγραμματικό τους λόγο να επιστρέψουμε, πως θα μας πείσουν ότι παρά τις αλχημείες τους αξίζει η ψήφος μας προς αυτούς.Είναι πασιφανές πως δεν μπορούν να πείσουν.Και ένας λόγος που δεν μπορούν να πείσουν είναι γιατί δεν μπορούν να κάνουν αυτοκριτική. Το ένδοξο κυβερνητικό παρελθόν τους το έχουν ως ένα σημαντικό γεγονός και θίγονται με όποιον το αγγίζει. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, γιατί βέβαια εμείς θα την κάνουμε την αυτοκριτική μας.

Πρώτον, Το 2015, το πρώτο εξάμηνο, πέρα από την έξοδο από τα μνημόνια, ποιο σχέδιο υπήρχε την στιγμή που θα έβαζε η ΕΕ το πιστόλι στον κρόταφο; Απάντηση, κανένα….Και αυτό φάνηκε όταν πια το έβαλε το πιστόλι στο κρόταφο και απλά και ταπεινά ο ΣΥΡΙΖΑ υπέκυψε. Το δεχτήκαμε ως λογική, αλλά το γεγονός πως δεσμεύτηκε η χώρα για τα επόμενα 99 χρόνια δεν μας αφήνει χώρο να σκεφτούμε ότι τελικά έγινε κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Δεύτερον, Μετά την έξοδο από το μνημόνιο 3 εφόσον υπήρχε πλεόνασμα, γιατί μέρος αυτού του πλεονάσματος δεν δόθηκε στους ανθρώπους που δολοφόνησε το μνημόνιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ναι δεν έγιναν οι ίδιες μειώσεις με το παρελθόν, αλλά έγιναν, και αυτές οι ελάχιστες μειώσεις από μια κυβέρνηση που έταζε αυξήσεις που θα έφταναν τα χρόνια προ του μνημονίου φάνηκαν στον λαό ως κοροϊδία.

Τρίτον, Στο μάτι γιατί παρίσταναν ότι δεν υπήρχαν νεκροί, την ώρα που το γνωρίζαν ήδη. Ναι θα δεχτούμε ότι έγιναν λάθη από πλευράς της αστυνομίας και της πυροσβεστικής, και θα δεχτούμε μάλιστα και τις θεωρίες συνωμοσίας ότι μεθοδεύτηκε από την αντιπολίτευση. Ποια είναι όμως πιο ισχυρή εντολή, αυτή του υπουργού ή αυτή του εκάστοτε υπουργού ή και πρωθυπουργού; Αν ένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να δώσει σωστές εντολές στους ένστολους, συγνώμη που θα το πούμε δεν φταίνε οι ένστολοι, αλλά οι κυβερνήσεις. Αδαής και χωρίς σχέδιο σε αυτή την κρίση ήταν η κυβέρνηση αυτή.

Τέταρτον, Από που προέκυψε η ανάγκη της μεγάλης κεντροαριστεράς κύριε Τσίπρα; Απλή αναλογική θα μου πείτε. Η ερώτηση είναι μια όμως, γιατί να ψηφίσω τον ΣΥΡΙΖΑ για να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και να μην ψηφίσω κατευθείαν ΠΑΣΟΚ. Η άποψη που κυκλοφορεί και σήμερα στα στέκια του ΣΥΡΙΖΑ είναι εντελώς ακατανόητη, για αυτό φτάσαμε στο 18% το 2023.

Αυτές είναι οι παρατηρήσεις που έχουν να κάνουν με την κυβέρνηση για μια αυτοκριτική που δεν δέχεστε. Υπάρχουν και άλλα θέματα βέβαια, όωπς το γεγονός της μετατροπής των ΤΕΙ σε ΑΕΙ, ένα αίτημα που δεν υπήρχε ποτέ από κανέναν, και έθαψε την τεχνική εκπαίδευση στην Ελλάδα. Ας το αφήσουμε αυτό προς το παρόν, και να πάμε στο κόμμα.

Είσαι κόμμα κύριε Τσίπρα που θες να κυβερνήσεις, μιλάω για το 2023 περισσότερο, αλλά ισχύει και διαχρονικά. Για ένα θέμα η κεντρική σου επιτροπή ή τελοσπάντων τα υπόλοιπα όργανα του κόμματος, βγάζουν μια άποψη που έχει έρθει μετά από συζήτηση όλων των απόψεων. Ξαφνικά όμως οι διαφωνούντες με την άποψη βγαίνουν στα ΜΜΕ και κυρίως στο Ελληνικό BBC (ΣΚΑΪ), και εκφράζουν δημόσια την διαφωνία τους σε βαθμό που φαίνεται ως άποψη του κόμματος, ενώ την ίδια ώρα ένας άλλος βουλευτής ή μέλος του κόμματος σε ένα διπλανό κανάλι υπερασπίζεται την άποψη του κόμματος. Ο Κόσμος εμφανώς μπερδεύεται και δεν ξέρει ποια είναι η άποψη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό κύριε Τσίπρα δεν είναι κόμμα εξουσίας, είναι λέσχη ιδεών. Ο κόσμος όμως δεν ψηφίζει λέσχες, αλλά κόμματα με προτάσεις, που ο ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς έχει ή δεν έχει, δε μπορεί να τις επικοινωνήσει στον κόσμο.

Αυτός λοιπόν είναι ο ηγέτης που δεν μπόρεσε να βάλει κομματική πειθαρχία. Αυτός είναι ο ηγέτης που πήγαινε στο μάτι και έλεγε σε πονεμένους ανθρώπους ότι «Και να έπαιρνες τα 2.000 ευρώ, τι θα έκανες; Θα τα σπατάλαγες!». Αυτό ήταν ότι πιο σκληρό μπορούσε να πει πρωθυπουργός σε πολίτη. Ο απόλυτος κυνισμός του Τσίπρα, που τον τελευταίο χρόνο ξεδιπλώνεται ακόμα περισσότερο είναι που έθαψε το ίδιο το κόμμα που τον ανέδειξε ως πρωθυπουργό. Καμία συγνώμη δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα, και μιλάσει για έναν αποτελεσματικό, ισχυρό και συγκροτημένο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κύριε Τσίπρα δεν είναι η μεγάλη προοδευτική παράταξη, ο ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίσαμε ήταν η μεγάλη αριστερά. Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είναι το αποτέλεσμα του κυνισμού του ηγέτη που τον ανέδειξε. Το πρόβλημα μου, πάντα πολιτικό, και όχι προσωπικό, δεν είναι ούτε ο Πολάκης, ούτε ο Φάμελλος, ούτε κανένας άλλος πέρα από τον Τσίπρα.

Και μιας που μιλάμε για σπίτια. Προσωπικά εντάχθηκα σε αυτό το κόμμα το 2002, τότε η Γεροβασίλη ήταν ανένταχτη και συνεργαζόμενη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Πολάκης ήταν στην επαναστατική αριστερά και λίγο αργότερα βρέθηκε στο ΕΠΑΜ. Ο Φάμελλος δεν ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ, Ο ραγκούσης ήταν υπουργός του ΠΑΣΟΚ, το ίδιο και η Ξενογιαννακοπούλου. Ελάχιστοι από αυτούς που μιλάνε για το σπίτι τους εκείνη την εποχή ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ήρθαν άλωσαν τον χώρο και τώρα το θεωρούν σπίτι τους, που τους το πείραξε το Αμερικανάκι, όπως τον αποκαλούν. Μόνο που αυτό το Αμερικανάκι ήρθε άνοιξε την κουρτίνα και αποκάλυψε σε εμάς πράγματα που τα αφήσαμε να περνάνε απαρατήρητα. Και επειδή κάνω και αυτοκριτική, ναι ήταν λάθος που δεχτήκαμε αυτή την καρικατούρα ως κόμμα μας, και ναι ζητάμε εμείς εκ μέρους όσων πληγώσαμε συγνώμη. Αυτό δεν πρόκειται να το πει ποτέ ο Τσίπρας γιατί η κυνικότητα του ηγέτη φάνηκε σε πολλές στιγμές. Φάνηκε ακόμα και τότε που είπε ότι το ασφαλιστικό θα λυθεί από μόνο του, αφού αφορά ανθρώπους άνω των 70 ετών. Φάνηκε τότε που έλεγε πως θα βαράει τα νταούλια και εντέλει υπέκυψε σε όλους τους εκβιασμούς των κορακιών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Η Ιστορία θα καταγράψει αυτόν τον άνθρωπο για όλα όσα έκανε. Και η ιστορία είναι αμείλικτη. Και επειδή θα βιαστείτε να με βγάλετε και φίλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι δεν είμαι. Ο Μητσοτάκης κάνει τα αναμενόμενα για την παράταξή του, για την ιστορία της οικογένειάς του, αλλά τουλάχιστον είναι πιο προσεκτικός όταν απευθύνεται στον Ελληνικό λαό, λιγότερο κυνικός από τον Τσίπρα, και δεν φτιάχνει ιδρύματα στα 50 του, κάνει αυτό που νομίζει πως ο ίδιος είναι σωστός υπηρετώντας προφανώς τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιλογές του. Ο Τσίπρας έλεγε πως είναι ενάντια σε αυτές, αλλά έφτιαξε και το υπερταμείο, πουλώντας την δημόσια περιουσία για ένα πινάκιο φακής. Το κάνει και ο Μητσοτάκης, αλλά τουλάχιστον δεν ψεύδεται λέγοντας ότι δεν υπηρετεί αυτή την πολιτική, κάτι που δυστυχώς ο Τσίπρας το έκανε, και σήμερα μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αλλιώς αν στο ίδρυμα του έχει σκοπό να κάνει και μια αυτοκριτική πέρα από το να κάνει βαθιές φιλοσοφικές συζητήσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Δύσκολο όμως….

Loading

Discover more from ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading

Discover more from ΙΚΑΡΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading