Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ένα χρόνο μετά την τοποθέτησή του, η εικαστική εγκατάσταση του Γιώργου Κόφτη «58 καρφιά στα Τέμπη», που είχε δημιουργηθεί στη μνήμη των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, έχει πια αποκαθηλωθεί.
Το μνημείο αποτελούνταν από 58 μεταλλικούς σωλήνες σε σχήμα καρφιού, που ήταν τοποθετημένοι στο έδαφος 500 μέτρα νότια του σημείου της τραγωδίας. Τα 58 καρφιά τιμούσαν τους 58 ανθρώπους που έχασαν την ζωή τους και παράλληλα υπενθύμιζαν το χρέος μας. Το χρέος που το έχουν αναλάβει οι συγγενείς των θυμάτων και αφορά στην εύρεση των ανθρώπων που ευθύνονται για το ατύχημα, αλλά και για το μπάζωμα της περιοχής λίγες ώρες μετά το ατύχημα.
Ο Καλλιτέχνης, Γιώργος Κόφτης, επισκέφθηκε την περιοχή για να συντηρήσει το έργο του, και στην θέση του έργου βρήκε αντί των 58 καρφιών, μερικούς σωλήνες πεταμένους και σε κακή κατάσταση. Το ποιοι προέβησαν σε αυτή την πράξη δεν το γνωρίζουμε. Επίσης ο καλλιτέχνης δεν είχε καμία ενημέρωση για την απομάκρυνση των καρφιών και έτσι δεν γνωρίζει. Γνωρίζουμε όμως εμείς ότι πίσω από αυτή την πράξη βρίσκονται οι άνθρωποι που θέλουν να ξεχάσουμε, να ξεπεράσουμε το ατύχημα, να θρηνήσουμε βουβά, όπως έλεγαν, και το κυριότερο να μην αποδοθούν ευθύνες.
Καταδίκασαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης με σχετικές ανακοινώσεις. Από την Νέα Δημοκρατία και την κυβέρνηση δεν υπάρχει καμία ανακοίνωση. Πάνω στο θέμα μίλησε και η Μαρία Καρυστιανού, η γυναίκα που δίνει τον αγώνα για να βρεθούν οι ένοχοι και που είναι μητέρα θύματος. Μεταφέρουμε τις δηλώσεις της όπως τις διαβάσαμε σε σχετικό ρεπορτάζ του Documento.
Στο σκοτεινό μέρος των Τεμπών το αίμα των ανθρώπων που πότισε τα χώματα αποτελεί από μόνο του Μνημείο πόνου και αιώνιας μνήμης.
Προσπαθείτε μάταια. Αυτό δεν μπορείτε να το εξαφανίσετε. Ρίζωσε εκεί. Όπως ακριβώς το έγκλημα που τελέσατε. Δεν μπορεί να ξεχαστεί. Ρίζωσε στην ψυχή όλων μας.
Εσείς συνεχίζετε να επιδεικνύετε ύβρη απέναντι στους νεκρούς. Μέχρι εκεί και τόσο χαμηλά “μπορείτε”. Τυφλωμένοι δε από την αλαζονεία σας, ξεχνάτε ότι μετά την Ύβριν, έρχεται η Άτη, ακολουθεί η Νέμεσις και επισφραγίζει η Τίσις, η Τιμωρία και η Συντριβή σας.
Διότι η κοινωνία αντιλαμβάνεται τη συστηματική συγκάλυψη. Καταλαβαίνει όλον τον μηχανισμό και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από κάθε κίνησή σας. Κάνετε τα πάντα για να μένετε έκθετοι μπροστά τα μάτια όλων μας.
Διότι είμαστε νοήμονες πολίτες και δεν παρασύρομαστε από τη προσπάθεια τη δική σας και των πρόθυμων συνεργών σας να θολώσετε τα νερά και να “μπαζώσετε” την αλήθεια. Διότι τίποτα από όσα πράττετε δεν είναι ικανό να μας οδηγήσει στη ΛΗΘΗ.
Διότι, τα 57 καρφιά, ένα πολύτιμο έργο ψυχής και συμπόνοιας, λέξεων άγνωστων για το δικό σας σκοτάδι, αφιερωμένο σε αυτούς που άδικα και βίαια έφυγαν από την ζωή, αποτυπώνει τον πόνο απώλειας των αγγέλων μας και μεταφέρει ζωντανά το μήνυμα ότι κανένας τους δεν θα ξεχαστεί!
Διότι ακριβώς αυτήν την κατάθεση ψυχής δεν την αντέχετε για αυτό και δεν διστάσατε να εξαφανίσετε τα 57 καρφιά, που ξυπνούν τις Ερινύες και θυμίζουν σε όλους τους συνανθρώπους μας, ότι οι ίδιοι, τα παιδιά και οι αγαπημένοι τους θα μπορούσαν να έχουν καεί ζωντανοί στο τρένο του θανάτου, που έβαλε στις ράγες το ανάλγητο Κράτος και τα ψυχρά εκτελεστικά όργανά του.
Αναμένουμε να δούμε αν η Αστυνομία θα αφεθεί αυτή τη φορά απερίσπαστη να εντοπίσει τους δράστες εξαφάνισης των 57 καρφιών, αυτών των καρφιών που θα τρυπάνε πάντα τη δική σας ψυχή.
Σε ότι αφορά τους ηθικούς αυτουργούς, δεν έχουμε καμία απορία. Όλοι οι Έλληνες Πολίτες γνωρίζουν ποιοι είναι και πόσο καλά βολεύονται στη κρυψώνα που νομίζουν ότι τους εξασφαλίζει η προσωρινή ασυλία τους, ασυλία, την οποία θα άρουν η Άτη, η Νέμεσις και η Τίσις.
Εμείς οφείλουμε να μην ξεχάσουμε, γιατί μας αφορά. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2023 χάθηκαν 57 άνθρωποι, ενώ υπάρχει και μια αγνοούμενη. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2025 θα έχουν περάσει δυο χρόνια, χωρίς να έχει τιμωρηθεί κανένας υπεύθυνος.
Οφείλουμε να θυμόμαστε γιατί στην θέση αυτών των ανθρώπων θα μπορούσαμε να είμαστε και εμείς. Ακόμα και σήμερα τα τραίνα στην Ελλάδα κυκλοφορούν χωρίς σημαντικά μέτρα ασφαλείας, και δεν αποκλείεται να δούμε ξανά τέτοιο δυστύχημα. Μας αφορά λοιπόν η γνώση και βέβαια απευχόμαστε κάτι παρόμοιο στο μέλλον. Δεν μας ενδιαφέρει να κερδίσει κάποιος πολιτικά την μάχη, αλλά να γίνουν τα απαραίτητα έργα, να φτιαχτούν οι απαραίτητες υποδομές για την ασφαλή μεταφορά των επιβατών μεταξύ των δυο μεγάλων πόλεων της χώρας μας, αλλά και όχι μόνο. Να είμαστε βέβαια σαφείς, όπως δεν βρέθηκαν ένοχοι για το μεγάλο έγκλημα, ούτε και τώρα πρόκειται να βρεθούν.
