Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Η αλήθεια είναι πως έχω καιρό να ασχοληθώ με τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ, και έχω τόσο καιρό όσο διαρκεί η ανάμνηση του συνεδρίου του Μπουζουκτζίδικου. Είχε πει ο Κασσελάκης τέρμα στις τάσεις και στους εσωτερικούς διαξιφισμούς, που να τους αρέσει τέτοιος λόγος; Κάπως έτσι το γλέντι συνεχίζεται, αφού οι τέως σύντροφοί μας συνεχίζουν να δίνουν νέα show και μάλλον έρχεται και νέα διάσπαση. Δεν θέλω να αναφερθώ στον Τσίπρα και το πως τόλμησε να αφήσει πίσω του τα συντρίμια, αυτό ας το αφήσουμε για την Ιστορία.
Πάμε στο σήμερα λοιπόν, διαβάζω ότι η κυρία Όλγα καταφέρθηκε έναντι του πολλά βαρύ Παύλου Πολάκη και μίλησε για την ανάγκη ύπαρξης δομημένης πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στις δεξιές πολιτικές της ΝΔ. Ο κυρ Παύλος είχε εξαφανιστεί για λίγο καιρό, αλλά γύρισε δριμύτερος, του πήρε λίγο την δόξα η Κωνσταντοπούλου βλέπετε, αλλά ας μην συζητήσουμε τι εστί Πολακισμός. Πάμε ξανά λοιπόν στην κυρία Όλγα, όπου απάντησε στα εσωκομματικά πυρά του κυρ Παύλου, όπου καταφέρθηκε έναντι του Φάμελλου. Ωπα τι έγινε βρε Παυλή, δε σου αρέσει ο νέος πρόεδρος; Είπε η κυρία Όλγα ότι ο Πολάκης κάνει απλά θόρυβο, συμφωνώ μαζί της παρεπιπτόντως, και δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρός, θεσμικός και ρεαλιστής, δεν τον κατονόμασε, αλλά όλοι κατανοούμε τι εννοεί. Ζητάει η Όλγα να γίνεται σοβαρή κριτική, συζήτηση και συνθέσεις σε ένα κόμμα που είναι ήδη διαλυμένο απλά δεν το έχουν καταλάβει όσοι έμειναν πίσω, ακόμα ή μπορεί και να το έχουν καταλάβει και κάνουν απέλπιδες προσπάθειες να σωθεί ένα κόμμα που έχει πάψει πλέον να ανήκει στο δημοκρατικό τόξο.
Και πάμε στον δεύτερο αντιφρονούντα, που ονομάζεται Νίκος Παππάς, όπου λέει ναι στις συνεργασίες, αλλά όχι σε νέο φορέα. Προφανώς το πρόβλημα της κοινωνίας δεν είναι οι συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό έχουν αντιληφθεί οι ίδιοι και παρακαλάνε το ΠΑΣΟΚ, που πολύ καλά κάνει και τους κλείνει την πόρτα, όπως έκανε και το 2023 τότε που ο Τσίπρας ζητούσε συγκυβέρνηση λόγω της απλής αναλογικής. Η συνεργασία των δυνάμεων της κεντροαριστεράς είναι ένα φρούτο που ήρθε από το πουθενά, και έφυγε όπως έπρεπε. Όταν έχεις κόμμα που θέλει να κυβερνήσει δεν ασχολείσαι με τα άλλα κόμματα, αυτό ακόμη δεν το έχουν καταλάβει για αυτό είναι στο 5% και μάλλον όσο αργούν οι εκλογές θα πέσουν πολύ περισσότερο, και θα φύγουν από την βουλή και θα διαλυθούν που είναι και η επιθυμία μου. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί παρελθόν και όσο υπάρχει, μόνο πρόβλημα μπορεί να δημιουργεί στην πολιτική και τίποτα άλλο.
Διαφωνεί ο Νίκος Παππάς με την πρόσκληση για την συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων που απηύθυνε ο Φάμελλος και που άλλη μια φορά θα πάει στον κάλαθο των αχρήστων. Διαφωνεί γιατί δε θέλει νέο φορέα, αλλά η αλήθεια είναι πως ούτε εμείς τον θέλουμε, δεν μπορώ να σκεφτώ πως κόσμος θα ξεγελαστεί στο όνομα της ενότητας από έναν φορέα που δεν τηρεί στοιχειώδης κανόνες της δημοκρατίας. Ποιος σοβαρός δημοκράτης μπορεί να συνεργαστεί με ένα κόμμα που δεν ανήκει στο δημοκρατικό τόξο; Ουδείς, καλό είναι λοιπόν να εξαφανιστούν. Έχουμε υπομονή μέχρι τις εθνικές εκλογές και αν καταφέρουν να κατεβάσουν συνδυασμό, έχουμε επίσης αναμονή ως προς τον χλευασμό που θα εισπράξουν και όλα όσα ακολουθήσουν.
Ανήκα στον ΣΥΡΙΖΑ όλα τα χρόνια της ζωής μου, τώρα όμως ήρθε η ώρα να κλείσει ο κύκλος, γιατί κατανοώ την καταστροφή που σπέρνει και την ανεπάρκεια των ανθρώπων που έμειναν πίσω. Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα κλείσω τελευταίος την πόρτα αυτού του κόμματος. Θα το κάνω και ας μην ανήκω σε αυτό πλέον. Θα έρθω στην κηδεία και θα φάω και κόλυβα και θα κλάψω περισσότερο από αυτούς που βρίσκονται εκεί μέσα, γιατί πονάω πολύ περισσότερο από αυτούς για την αρρωστημένη κατάσταση που υπάρχει εκεί μέσα. Πονάω πολύ για τα όσα συμβαίνουν, πονάω που άνθρωποι που συμπορευτήκαμε σε κοινούς αγώνες ακολουθούν ένα πτώμα. Σέβομαι τους ανθρώπους αλλά όχι την ιδέα αυτού του απομειναριού, και τον μόνο πολιτικό εχθρό που έχω, πέρα από την κυβέρνηση της ΝΔ προφανώς, είναι ένας, ονομάζεται Αλέξης Τσίπρας, που θέλει να επανεμφανιστεί.
Αν ήμουν στην θέση του θα έπαιρνα ένα εισιτήριο για τις ΗΠΑ και θα εξαφανιζόμουν για 10 χρόνια, και μετά θα συζητούσα το ενδεχόμενο να κατέβω ξανά στην πολιτική. Είναι κρίμα για έναν τέτοιο άνθρωπο να εμφανιστεί ξαφνικά για να εισπράξει μετα βίας διψήφιο ποσοστό, πιστεύω πολύ περισσότερο στο μονοψήφιο βέβαια. Εαν θέλει να ξεφτιλιστεί ας το κάνει, δικό του πρόβλημα, δικό του θέμα. Δεν θα ακολουθήσω πάντως σε καμία περίπτωση, και μαζί με εμένα πολύ παλαιοί υποστηρικτές του. Το γιατί έχει εξηγηθεί, έκανε την λάθος κίνηση λίγες ώρες πριν από ένα συνέδριο να αμφισβητήσει τον άνθρωπο που εκλέχθηκε στην θέση του, τον Στέφανο Κασσελάκη. Εκεί έδωσε το έναυσμα σε αυτούς που αμφισβήτησαν τον ίδιο να κάνουν όσα έκαναν και να φτάσουμε υπό τις ευλογίες του, μιας που δεν αντίδρασε, στα γεγονότα του μπουζουκτζίδικου.
Είναι κρίμα για τον άνθρωπο που οδήγησε αυτό το μικρό κόμμα της αριστεράς στην εξουσία να κάνει κινήσεις που τον καταστρέφουν ανεπανόρθωτα. Αυτό βέβαια είναι προσωπική μου άποψη, προφανώς έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει, δεν θα με ρωτήσει άλλωστε. Αυτό όμως με το ίδρυμα και τις ατέρμονες συζητήσεις του τίποτε είναι αηδιαστικό. Οι πρώην πρωθυπουργοί μπορεί να έχουν το δικαίωμα να φτιάχνουν ιδρύματα, αλλά θα πρέπει να το εκμεταλλεύονται την σωστή χρονική στιγμή και να κάνουν με τα ιδρύματά τους σωστές κινήσεις για να διασφαλίσουν την φήμη τους, όχι πόλεμο στους επόμενους από αυτόν. Εκεί ακόμα και αν συμφωνώ σε πολλά με τις απόψεις τους, διαφωνώ με τον Σαμαρά και τον Καραμανλή, αλλά τουλάχιστον αυτοί δεν έφτιαξαν ιδρύματα και παραμένουν ενεργοί και σεβαστοί ακόμα και από τους πολιτικούς τους αντιπάλους.
Το show συνεχίζεται
