Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που ανθούν οι κωμωδοί και οι εκμεταλλευτές των εξουσιών και των μπαζωμάτων όταν λες την παραπάνω κουβέντα, το μέλλον σου είναι δυσοίωνο. Υπάρχουν βιβλία συμπεριφορών και του τι ακριβώς επιτρέπεται να πεις, αν διέβεις τον Ρουβίκωνα τότε έρχεται το δικό σου προσωπικό Βατερλώ. Αυτό είναι και το αποτέλεσμα της ήττας των αξιών και της δημοκρατίας και εκεί κάπου εντάσσεται η περίπτωση του Κώστα Γενιδούνια, του ανθρώπου όπου ειδοποίησε για αυτό που έρχεται, δηλαδή για το έγκλημα των Τεμπών.
Ως πρόεδρος του σωματείου των μηχανοδηγών είχε στείλε εξώδικες επιστολές προς τη διοίκηση της Hellenic Train, τον ΟΣΕ, τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) και το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, καταγγέλλοντας σοβαρές ελλείψεις στην ασφάλεια, βλάβες τροχαίου υλικού και επικίνδυνη αμέλεια στη συντήρηση της υποδομής. Τα εξώδικα είχαν σταλεί ήδη από το 2021, και σε ένα εξώδικο μάλιστα λίγους μήνες πριν από το έγκλημα έγραφε ρητά ότι παρά την αύξηση των ταχυτήτων στα δρομολόγια, τα συστήματα ασφαλείας των τραίνων δεν είχαν ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα το δίκτυο να είναι ουσιαστικά έκθετο σε σοβαρά ατυχήματα. Κατέγγελνε για σοβαρές ελλείψεις τους διοικούντες των τραίνων και την “ομερτά” από τη διοίκηση της Hellenic Train για τα ζητήματα ασφάλειας και προσλήψεις συνταξιούχων, ορισμένοι εκ των οποίων μάλιστα έχοντας στραφεί εναντίον του σωματείου.
Επειδή λοιπόν προειδοποίησε για αυτό που ερχόταν αμέσως μετά την τραγωδία ή το έγκλημα όπως λέμε εμείς, ο Γενηδούνιας έγινε στόχος πολλών επιθέσεων από τα κυβερνητικά στελέχη και αυτό διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις. Δεν έπρεπε να πει την αλήθεια για τα όσα τραγικά συνέβαιναν και συμβαίνουν στον ελληνικό σιδηρόδρομο. Εκτός των άλλων έρχεται σήμερα και το επιστέγασμα της αγάπης της κυβερνήσεως προς την αλήθεια που εξέπεμπε ο συγκεκριμένος εργαζόμενος και συνδικαλιστής στον σιδηρόδρομο, η απόλυση. Μαθαίνουμε λοιπόν ως είδηση της ημέρας πως ο Κώστας Γεννηδούνιας απολύθηκε από την ιδιωτική εταιρεία που εκμεταλλεύεται τον σιδηρόδρομο, δηλαδή την Hellenic train.
Η συγκεκριμένη όμως απόλυση δεν αποτελεί απλώς μια εργασιακή πράξη όπου μπορεί να συμβεί σε μια εταιρεία όπου για διάφορους λόγους απολύει υπαλλήλους της. Η απόλυση αυτή είναι μια πολιτική πράξη φίμωσης των φωνών εκείνων όπου τολμούν να μιλήσουν, να προειδοποιήσουν για τους κινδύνους και να προστατεύσουν τις ανθρώπινες ζωές. Η κυβέρνηση βέβαια τέτοιες φωνές τις βλέπει ως μια επίθεση έναντι του αφηγήματος της τέλειας και σύγχρονης χώρας όπου έχει βγει μέσα από το μνημονιακό βούρκο και βαδίζει σε δρόμους εκσυγχρονισμού με τα εξαιρετικά ποσοστά της ανάπυξης,. Μια χώρα που κατά την κυβέρνηση αποτελεί πρότυπο. Δυστυχώς όμως δεν είναι ακριβώς έτσι και ειδικά σε ότι αφορά τα τραίνα σύμφωνα με το κυβερνητικό αφήγημα μετά το 2027 θα έχουμε τα πιο ζηλευτά τραίνα σε όλο τον δυτικό κόσμο, έτσι θα τα παρουσιάσουν σίγουρα. Ακόμα και έτσι να είναι, μέχρι τότε έχουμε 2 χρόνια όπου ο φόβος και ο τρόμος των πολιτών σχετικά με την κατάσταση του σιδηροδρομικού δικτύου δεν έχει κοπάσει.
Τα ερωτήματα για τα όσα συνέβησαν την τραγική εκείνη ημέρα του εγκλήματος δνε έχουν ακόμα απαντηθεί, και το πιο τραγικό, ακόμα και την ύστατη ώρα που έρχεται η δικογραφία στην βουλή με ονόματα πρώην υπουργών όπου τους ασκούνται διώξεις, η κυβέρνηση αρνείται την προανακριτική για να αποδοθούν οι ευθύνες και να γίνουν συγκεκριμένα τα αδικήματα που θα παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι στην δικαιοσύνη. Θέλει αυτή την δικογραφία να την κάνει κουρελόχαρτο και να καταλήξει σε μια παρόμοια κατάσταση με αυτή του Τριαντόπουλου. Με τον τρόπο της βοηθάει και η συστημική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, αφού μέσα στο κατηγορητήριο βρίσκονται και άνθρωποι που υπηρέτησαν κατά την διακυβέρνησή τους, δηλαδή μέλη των δικών τους κομμάτων.
Έχουμε πει ξανά ότι αναεξαρτήτως των ιδεολογικών μας τοποθετήσεων για αυτή την υπόθεση πρέπει να ακουστεί η αλήθεια, και όλοι οι κατηγορούμενοι να παραπεμφθούν στην δικαιοσύνη με τα πραγματικά κατηγορητήρια έναντί τους. Απο κει και πέρα η δικαιοσύνη θα κρίνει την ενοχή τους και εμείς θα σεβαστούμε την απόφασή της. Η προσπάθεια συγκάλυψης που είναι ακόμα εν κινήσει δεν έχει σταματήσει. Και δυστυχώς ή ευτυχώς τουλάχιστον η συστημική αντιπολίτευση βοηθάει με τον τρόπο της γιατί πλέον το κατηγορητήριο μπαίνει και στο δικό τους σπίτι και μπορεί για διάφορους λόγους να καταρρεύσουν πολλά αφηγήματα και θέσφατα. Και ναι είτε το θέλουμε είτε όχι στο έγκλημα συμμετείχαν και οι κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.
Οι ανούσιοι διαξιφισμοί του σάπιου πολιτικού συστήματος μας αφήνουν αδιάφορους, και μιας που είπα και περί ανούσιου μέσα σε όλα όσα είπε ο Φάμελλος σήμερα στην βουλή είπε ότι πρέπει να γίνει το κατηγορητήριο πιο συγκεκριμένο και όχι να γενικολογεί. Αυτό μπορεί να φαίνεται ως μια μικρή λεπτομέρεια, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο από την προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών του Χρήστου Σπίρτζη, όπου έχουν παραγραφεί τα αδικήματα που κατηγορείται, και επειδή το γνωρίζει αυτό το παίζει μάγκας εκ του ασφαλούς. Ωστόσο μπορεί ποινικά να μην καταδικαστεί, το πολιτικό κομμάτι σε ότι αφορά το κόμμα αυτό δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Είναι τραγικές οι ευθύνες που έχει η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα πάνω στο θέμα. Το 2016 έπρεπε να είχε τελειώσει η σύμβαση 717, και μαντέψτε δεν τελείωσε ποτέ, και κυβέρνηση την εποχή εκείνη και τα επόμενα 3 χρόνια ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ.
Θα τους ταράξουμε τους κύκλους του ηγέτη,και όλων όσων φέρουν ευθύνη. Για εμένα βέβαια τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, δεν πρέπει στην δικαιοσύνη να πάνε μόνο υπουργοί και άλλα στελέχη κυβερνήσεων που υπηρέτησαν τον τόπο από το 2006 μέχρι σήμερα, πρέπει να πάνε και οι πρωθυπουργοί, διότι οι υπουργοί ήταν οι δικές τους επιλογές. Ας πάνε όπως έχω πει ξανά έστω να καταθέσουν όσα ξέρουν. Ευτυχώς οι πρωθυπουργοί της συγκεκριμένης περιόδου είναι όλοι εν ζωή και από όσο ξέρω καλά στην υγεία τους, οπότε ναι, ας πάνε. Όσο για την απόλυση Γεννηδούνια, για να κλείσουμε και το άρθρο με το θέμα που το αρχίσαμε, εννοείται πως ως εργαζόμενοι την θεωρούμε απαράδεκτη, θεωρούμε απαράδεκτο το γεγονός πως ο άνθρωπος που είπε την αλήθεια τιμωρείται σε μια χώρα που ονομάζεται Δημοκρατία.
Βασικό συστατικό της Δημοκρατίας, και μόνο τότε μπορεί να ονομαστεί έτσι, είναι η Δικαιοσύνη. Το πρόβλημα όμως της δικαιοσύνης δεν είναι οι δικαστές, αλλά είναι οι τριγωνικές σχέσεις αυτών με τους αρμούς της εξουσίας. Οι δικαστές δεν είναι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι, είναι οι άνθρωποι που πρέπει να κρατούν όρθιες τους αρμούς της δημοκρατίας, αυτούς που έχουμε χάσει εδώ και αρκετά χρόνια. Η χώρα βρέθηκε σε μνημόνια και από όλους όσους έφαγαν χρήματα του Ελλννικού λαού μόνο ο Τσοχατζόπουλος καταδικάστηκε. Ο εκλιπών όμως δεν ήταν ο μόνος που διασπάθισε δημόσιο χρήμα. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Επίσης σίγουρο είναι και το γεγονός πως οι άνθρωποι που διασπάθισαν χρήμα στο παρελθόν ακόμα βρίσκονται στους αρμούς της εξουσίας. Ο λαός γνωρίζει και για αυτό τους έχει γυρίσει την πλάτη, έστω και με τον λάθος τρόπο, που ονομάζεται αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες.
Τα υπόλοιπα δικά σας
