Σαν σήμερα πριν 80 χρόνια τελείωνε ο δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος με την παράδοση της Γερμανίας στις συμμαχικές δυνάμεις. Την νύχτα μεταξύ 8ης και 9ης Μαΐου οι Σοβιετικοί θα έπεφτε το Βερολίνο στα χέρια της Σοβιετικής ένωσης και την επόμενη μέρα θα γινόταν η συνθηκολόγηση άνευ όρων όπου θα ολοκλήρωνε την οριστική παράδοση της Ναζιστικής Γερμανίας στον άξονα της ΕΣΣΔ, ΗΠΑ και Μεγάλης Βρετανίας. Ο πόλεμος θα συνεχιζόταν μόνο στην Ιαπωνία όπου με τις πυρηνικές βόμβες που θα έπεφταν από τις ΗΠΑ σε Ναγκασάκι και Χιροσίμα τον Αύγουστο του 1945 θα ολοκληρωνόταν η παράδοση της χώρας στις συμμαχικές δυνάμεις.
Πρακτικά η λήξη του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου έγινε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1945, τότε δηλαδή που παραδόθηκε η Ιαπωνία στις συμμαχικές δυνάμεις. Λίγο πριν την λήξη του πολέμου είχε γίνει η διάσκεψη της Γιάλτας όπου μοιράστηκαν οι σφαίρες επιρροής μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και δυτικών δυνάμεων. Και ξεκίνησε ο λεγόμενος ψυχρός πόλεμος.
Πάμε όμως τόσο στα γεγονότα του 1945 όσο και στα προγενέστερα αυτών.
Ο Χίτλερ στις 22 Ιουνίου του 1941 εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση, η οποία αιφνιδιάστηκε λόγω του γεγονότος ότι πίστευε πως ο Χίτλερ δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τον λεγόμενο κεραυνοβόλο πόλεμο (Blitzkrieg), τακτική των ΝΑΖΙ, στην περίπτωση της χώρας της. Η ΕΣΣΔ εκείνη την περίοδο διέθετε παραπάνω άρματα μάχης και αεροπλάνα από την Γερμανία, αλλά ήταν παλαιάς τεχνολογίας, και έτσι δεν είχαν επαρκή θωράκιση και οπλισμό. Δεν μπορούσαν όπως φάνηκε στη συνέχεια να αντιμετωπίσουν τα αντίστοιχα Γερμανικά, και δεν μπορούσαν να εξαπολύσουν αντεπίθεση. Ο Σοβιετικός στρατός σε εκείνη την φάση δεν είχε και τα πιο ικανά στρατιωτικά στελέχη και έτσι συνετρίβη και αναγκάστηκε σε οπισθοχώρηση.
Η εισβολή του Χίτλερ έγινε σε τρεις άξονες, ο ένας ήταν προς Λένινγκραντ, σημερινή Αγία Πετρούπολη, από τον Βορρά, ο δέυτερος προς Μόσχα, ανατολικά, και ο τρίτος προς Κίεβο στο νότο. Ο σκοπός του Χίτλερ ήταν να καθηλώσει τον στρατό των Σοβιετικών και να καταλάβει την Ουκρανία που είχε σημαντικούς ορυκτούς πόρους και τα πετρέλαια του Καυκάσου. Το σημαντικό επίσης ήταν να επιτύχουν μια νίκη μέσα σε 10 εβδομάδες και ειδικά πριν την έναρξη του Ρωσικού Χειμώνα, κάτι που δεν το κατάφεραν, αφού είχαν ήδη καθυστερήσει 3 εβδομάδες λόγω της εκστρατείας στην Ελλάδα και είχαν χάσει σημαντικό μέρος των στρατιωτών (ειδικές δυνάμεις) στην Κρήτη.
Οι Σοβιετικοί από την αρχή της εισβολής υπερασπίστηκαν την Μόσχα χάνοντας σημαντικότατες δυνάμεις, ο Χίτλερ διέταξε τις δυνάμεις του κεντρικού μετώπου να στραφούν προς Βορρά και νότο για να βοηθήσουν τις άλλες δυνάμεις που βαίναν προς την Αγία Πετρούπολη και το Κίεβο. Στον Βορρά σε συνεργασία με τους Φινλανδούς συμμάχους κατάφεραν να πολιορκήσουν το Λένινγκραντ και στον νότο με κυκλωτικές κινήσεις κατάφεραν να εγκλώβίσουν στο Κίεβο 665.000 σοβιετικούς στρατιώτες. Η πολιορκία του Λένινγκραντ κράτησε 900 ημέρες, τα γεγονότα αυτής της πολιορκίας ήταν ηρωϊκά για την ΕΣΣΔ. Στο Λένινγκραντ σκοτώθηκαν ή πέθαναν από την πείνα πάνω από 1.000.000 πολίτες. Η Σοβιετική αντίσταση όμως εντέλει οδήγησε τους Γερμανούς στην ήττα στις 18 Ιανουαρίου του 1943. Υπάρχει καταγεγραμμένη μια σειρά μαχών όπου οδήγησαν στην τελική αντεπίθεση την ΕΣΣΔ όπου στα μετόπισθεν έφτιαχνε συνεχώς όπλα και αεροπλάνα που χρησιμοποιήθηκαν στον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο όπως ονομάστηκε.
Ο Πόλεμος αυτός οδήγησε στην οπισθοχώρηση τα Γερμανικά στρατεύματα με αποτέλεσμα να φτάσουν οι Σοβιετικοί στις Απριλίου του 1945 έξω από το Βερολίνο. Εκεί σε μάχες όπου ήταν αιματηρές και σκοτώθηκαν εκατομμύρια Ρώσοι έγινε η τελική νίκη και η υπογραφή άνευ όρων από Βίλχελμ Κάιτελ. Η Γερμανία μετά τον πόλεμο χωρίστηκε σε δυο κομμάτια ( Δυτική και ανατολική) και το ίδιο και η σημερινή της Πρωτεύουσα, δηλαδή το Βερολίνο. Το Ανατολικό κομμάτι ελεγχόταν από την ΕΣΣΔ και το Δυτικό από τις ΗΠΑ και λοιπούς συμμάχους. Με την πτώση της ΕΣΣΔ το 1989 οι δυο Γερμανίες ενώθηκαν και φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση.
Στον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο υπολογίζεται ότι πέθαναν 10.200.000 Ρώσοι και περίπου 51.000 άτομα από τις χώρες που την βοήθησαν, δηλαδή την Πολωνία, την Ρουμανία και την Βουλγαρία. Από την πλευρά των δυνάμεων του άξονα πέθαναν 4.400.000 Γερμανοί και 215.000 σύμμαχοι τους από την Σοβιετική ένωση. Επίσης σκοτώθηκαν 281.000 Ρουμάνοι που ήταν σύμμαχοι του Χίτλερ και 300.000 Ούγγροι, καθώς και 82.000 Ιταλοί σύμμαχοι. Στο σύνολο οι δυνάμεις του άξονα και οι σύμμαχοί τους έχασαν 5.278.000 ανθρώπους.
Το τίμημα του πολέμου ήταν τεράστιο, αλλά η νίκη των Σοβιετικών καθόρισε την μετέπειτα πορεία του κόσμου. Ο φασισμός και ο Ναζισμός εκείνες τις μέρες με μεγάλο τίμημα, ηττήθηκε. Ο Χίτλερ μαζί με τον σύμμαχό του, τον Μουσολίνι και άλλους βέβαια συμμάχους, δεν κέρδισαν, ωστόσο οι ιδεολογικοί τους απόγονοι έμειναν στις χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, και συνεχίζουν να ταλαιπωρούν με τις ακρότητές τους τις κοινωνίες μας. Αυτό που όμως δεν μπορούμε να απαντήσουμε είναι αν εντέλει επιβληθούν και αν εντέλει ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος ανατείλει στον κόσμο.
Θα τολμήσουμε βέβαια να πούμε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία και ειδικά η βοήθεια του ΝΑΤΟ προς μια χώρα που δεν ανήκει σε αυτό, δηλαδή την Ουκρανία, που βρίσκεται σε πόλεμο έναντι της πάντα πανίσχυρης στρατιωτικής δύναμης της Ρωσίας, ίσως είναι ήδη ένας μεγάλος παγκόσμιος πόλεμος, όπου σε συνδυασμό με τα γεγονότα στην Παλαιστίνη και την μάχη για το Κασμίρ, αλλά και άλλες μάχες που θα προκύψουν ανακάμπτουν παγκόσμια ένα σκηνικό πολέμου όπου θα οδηγήσει μοιραία σε μια νέα Γιάλτα η οποία ελπίζουμε να συμβεί πριν την χρήση των πυρηνικών κεφαλών.
