Η δευτεροβάθμια δίκη για την τραγωδία στο μάτι καταδίκασε συνολικά 10 εκ των 21 κατηγορούμενων για την φονική πυρκαγιά το καλοκαίρι του 2018, που στέρησε την ζωή σε 104 ανθρώπους. Η απόφαση του δικαστηρίου προκάλεσε την οργή των συγγενών των θυμάτων.
Στο άκουσμα της απόφασης συγκεκριμένα, ξέσπασαν φωνάζοντας «ντροπή σας», «η ιστορία θα σας κρίνει» και «μας διέλυσαν τα σπίτια και εσείς τα ίδια». Οι συγγενείς ήταν τόσο απέξω από το δικαστήριο με μαύρα μπαλόνια όσο και μέσα στη δικαστική αίθουσα με λευκά τριαντάφυλλα.
Οι συγγενείς μάλιστα ύψωσαν στον ουρανό 104 μπαλόνια όσα και οι ψυχές των ανθρώπων που κάηκαν ζωντανοί εκείνη την ημέρα. Μετά από μια ακροαματική διαδικασία που κράτησε 11 μήνες κρίθηκε ένοχος ο τότε αρχηγός της πυροσβεστικής Σωτήρης Τερζούδης, ο υπαρχηγός Βασίλης Ματθαιόπουλος, ο επικεφαλής του ΕΣΚΕ Ιωάννης Φωστιέρης, ο Γενικός Γραμματέας πολιτικής προστασίας, Ιωάννης Καπάκης, ο επικεφαλής του 199 της πυροσβεστικής εκείνη την εποχή, Χρήστος Γκολφίνος, ο διευθυντής του κέντρου επιχειρήσεων της πολιτικής προστασίας, Φίλιππος Παντελεάκος, ο διοικητής των πυροσβεστικών υπηρεσιών της Αθήνας, Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, ο διοικητης των πυροσβεστικών υπηρεσιών, Χαράλαμπος Χιώνης και ο κάτοικος που ξεκίνησε την φωτιά, Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος.
Αθώοι κρίθηκαν ο Χρήστος Λαμπρής, τότε διοικητής των εναέριων μέσων, ο Χρήστος Δροσόπουλος, κυβερνήτης, ο Γιώργος Πορτοζούδης, διοικητής του ΥΕΜΠΣ, ο Στέφανος Κολοκούρης, διοικητής τότε της 1ης ΕΜΑΚ, ο Χαράλαμπος Συρογιάννης, τότε υποδιοικητής της ΕΜΑΚ, η Ρένα Δούρου, τότε περιφερειάρχης της Αττικής, ο Ηλίας Ψινάκης, τότε δήμαρχος του Μαραθώνα, ο Βάιος Θανασιάς, τότε αντιδήμαρχος καθαριότητας του Δήμου Μαραθώνα, ο Ευάγγελος Μπουρνούς, τότε δήμαρχος Ραφήνας, ο Αντώνης Παπλατζής,τότε Αντιδήμαρχος Ραφήνας και ο Δημήτριος-Στέργιος Καψάλης, τότε δήμαρχος Πεντέλης.
Οι ποινές που θα επιβληθούν θα κριθούν και από το εάν αναγνωριστούν ή όχι ελαφρυντικά στους καταδικασθέντες μιας που θα καθορίσουν την ποινική τους αντιμετώπιση. Οι πράξεις που καταδικάστηκαν όλοι οι ένοχοι, πλην του κατοίκου, είναι 2 (ανθρωποκτονία εξ αμέλειας, σωματική βλάβη εξ αμελείας). Ο Κάτοικος καταδικάστηκε για εμπρησμό. Οι συγγενείς των θυμάτων είναι οργισμένοι όμως διότι κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν καταδικάστηκε για την συγκεκριμένη υπόθεση. Επίσης όπως αναφέρουν οι ίδιοι, δεν δικάστηκε ο πραγματικός ένοχος για την υπόθεση αυτή, δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας, ο τότε πρωθυπουργός, και ο Νίκος Τόσκας, που ήταν τότε ο υπεύθυνος υπουργός, που λίγες ώρες μετά το συμβάν παραιτήθηκε από την θέση του. Υπάρχουν πολλά λάθη που συνέβησαν εκείνη την περίοδο από τον κρατικό μηχανισμό και προφανώς οι ευθύνες ενοπίζονται και στα πολιτικά πρόσωπα.
Η απόφαση του δικαστηρίου πάντως έχει προκαλέσει την οργή και των κομμάτων της αντιπολίτευσης με τον ΓΓ του ΚΚΕ να βγάζει βίντεο, όπου εκφράζει την δυσαρέσκειά του για την απόφαση, αναφέροντας τα εξής:
«Η σημερινή δικαστική απόφαση για το Μάτι δικαιολογημένα προκαλεί την αγανάκτηση των συγγενών των θυμάτων, των εγκαυματιών, των κατοίκων της περιοχής.
Για μια ακόμη φορά, οι ένοχοι για τα κρατικά εγκλήματα πέφτουν στα μαλακά ή αθωώνονται προκλητικά.
Για μια ακόμη φορά, η κραυγαλέα έλλειψη υποδομών και στοιχειώδους συντονισμού, που στο Μάτι στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 100 ανθρώπους, μένει ατιμώρητη στέλνοντας το μήνυμα αντίστοιχης αντιμετώπισης και σε άλλα, παρόμοια εγκλήματα.
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την πραγματική τιμωρία των ενόχων, για τη δικαίωση των θυμάτων και πάνω απ’ όλα για την αναμέτρηση με ένα κράτος που αντιμετωπίζει ως κόστος την προστασία της ανθρώπινης ζωής».
Το ΠΑΣΟΚ μέσω της τομεάρχη δικαιοσύνης και διαφάνειας, Ευαγγελία Λιακούλη, τονίζει ότι «Οι δικαστικές αποφάσεις είναι σεβαστές, κρίνουν αλλά και κρίνονται. Η Πολιτεία, το κράτος οφείλει να ανταποκριθεί στη δέσμευση “ποτέ ξανά”»
Ο Κυριάκος Βελόπουλος δηλώνει ότι «Το ολοκαύτωμα στο Μάτι έχει ονοματεπώνυμο: Αλέξης Τσίπρας και όλοι όσοι ήταν υπεύθυνοι εκείνη τη μοιραία περίοδο, οδηγώντας τη χώρα σε μια εθνική τραγωδία. Όποιος έχει μάτια και βλέπει, θα βλέπει ότι το έγκλημα στο Μάτι ήταν κακούργημα».
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου τονίζει ότι «Οι εξουσίες διαχρονικά φρόντισαν η δίκη αυτή να γίνεται σε αναρμόδιο δικαστήριο σαν ένα απλό πλημμέλημα, σαν ένα τροχαίο ατύχημα χωρίς θύματα και οι ευθύνες είναι πολύ βαριές στο πολιτικό σύστημα και στη δικαστική λειτουργία»
