Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1832 αποτελεί το ορόσημο που σφράγισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας και τη διεθνή της αναγνώριση ως κυρίαρχο κράτος. Ήταν η επίσημη πράξη με την οποία οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής – η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία – αναγνώρισαν την Ελλάδα ως ανεξάρτητο και αυτόνομο βασίλειο, βάζοντας τέλος σε μια μακρά περίοδο πολέμων, διαπραγματεύσεων και μεταβατικότητας.
Υπογράφτηκε στις 19 Μαϊου του 1832 και ήταν το πρώτο επίσημο έγγραφο που αναγνώριζε την Ελλάδα ως κράτος. Συγκεκριμέν αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της χώρας μας με πολίτευμα την Βασιλεία. Η Ελλάδα έγινε μοναρχικό, πλήρως κυρίαρχο κράτος, όπου ήταν ανεξάρτητο από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Ως μονάρχης επιλέχθηκε ο Όθωνας του Βίττελσμπαχ, που ήταν πρίγκιπας της Βαυαρίας. Ο Οθωνας έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας.
Το πρωτόκολλο επίσης καθόρισε τα σύνορα του Ελληνικού κράτους, που εκτείνονταν από τον ποταμό Αχελώο ως τον Σπερχειο και περιλαμβάναν τις Κυκλάδες και άλλες σημαντικές περιοχές. Τα σύνορα που γνωρίζουμε τώρα ως Ελληνικά καθορίστηκαν σχεδόν έναν αιώνα μετά και προήλθαν μέσα από τους αγώνες που έδωσε το Ελληνικό έθνος.
Προκειμένου όμως να μπορέσει να κρατηθεί οικονομικά το νέο κράτος χρειαζόταν χρήματα. Μέσα σε αυτό το πρωτόκολλο οι τρεις μεγάλες δυνάμεις της εποχής εγγυήθηκαν ένα δάνειο 60 εκατομμυρίων φράγκων για τη σύσταση και οργάνωση του νέου κράτους.
Το Πρωτόκολλο του 1832 δεν ήταν απλώς μια διπλωματική πράξη. Ήταν η επίσημη γέννηση του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Για πρώτη φορά μετά από αιώνες, οι Έλληνες απέκτησαν διεθνώς αναγνωρισμένη κρατική υπόσταση. Το γεγονός αυτό θεμελίωσε τη νομιμότητα της ανεξαρτησίας και άνοιξε τον δρόμο για την πολιτική και κοινωνική οργάνωση της νέας χώρας.
Ταυτόχρονα όμως καθιέρωσε μια νέα τάξη πραγμάτων στα Βαλκάνια και έδειξε την αποφασιστική επιρροή των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων στην εξέλιξη των εθνικών κρατών της εποχής.
Το Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1832 αποτέλεσε τη σφραγίδα της διεθνούς αναγνώρισης της Ελλάδας ως ανεξάρτητου κράτους. Παρά τις αντιφάσεις του, όπως η επιβολή ξένου βασιλιά και η εξάρτηση από διεθνή δάνεια, ήταν το αποφασιστικό βήμα για την ίδρυση του ελληνικού έθνους-κράτους. Ήταν το σημείο όπου η επανάσταση μετατράπηκε σε θεσμοθετημένη κρατική οντότητα, ανοίγοντας έναν νέο, δύσκολο αλλά ιστορικά κρίσιμο δρόμο για την Ελλάδα.
Ωστόσο δεν θα υπήρξε ποτέ αυτό το πρωτόκολλο αν οι Έλληνες δεν είχαν ξεσηκωθεί το 1821 με στόχο την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μια πορεία που ήταν αιματηρή και αβέβαιη και δεν ήταν βέβαια και η πρώτη φορά που οι Έλληνες προσπάθησαν να αντισταθούν στον Οθωμανικό ζυγό.
Η πρώτη προσπάθεια για αναγνώριση του Ελληνικού κράτους είχε γίνει το 1827 όπου οι τρεις μεγάλες δυνάμεις υπέγραψαν την συνθήκη του Λονδίνου, που ζητούσε την αυτονομία της Ελλάδας υπό οθωμανική επικυριαρχία. Εκείνη η συνθήκε είχε προκύψει μετά από έντονες συγκρούσεις και διπλωματικές παρεμβάσεις, κυρίως από παράγοντες των τριών μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων.
Η ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827) και η Ρωσοτουρκική σύγκρουση που ακολούθησε άλλαξαν πολλά από τα δεδομένα και πλέον οι δυνάμεις είχαν προσανατολιστεί προς την ανεξαρτησία. Το 1830 το πρωτόκολλο του Λονδίνου έκανε το πρώτο καθοριστικό βήμα, αναγνωρίζοντας την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος, αλλά χωρίς σαφή προσδιορισμό των συνόρων και του πολιτεύματος. Το πρωτόκολλο του 1832 όριζε και τα σύνορα και το πολίτευμα.
