Το καλοκαίρι του 1943, το Αμβούργο μετατράπηκε σε πεδίο μιας από τις πιο καταστροφικές επιθέσεις στην ιστορία των αεροπορικών πολέμων. Οι Συμμαχικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μια σειρά βομβαρδισμών κατά της γερμανικής πόλης, με στόχο να πλήξουν τη βιομηχανική της υποδομή, να διαλύσουν το ηθικό του πληθυσμού και να επιταχύνουν το τέλος του πολέμου.
Η επιχείρηση έφερε το όνομα “Gomorrah”, και το αποτέλεσμά της ήταν αποκαλυπτικό. Οι αεροπορικές επιδρομές διήρκεσαν από τις 24 Ιουλίου έως την 3η Αυγούστου 1943, με τη συνεργασία της RAF (Βρετανική Βασιλική Αεροπορία) και της USAAF (Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία). Το Αμβούργο δέχθηκε έναν συνδυασμό εμπρηστικών και εκρηκτικών βομβών, που προκάλεσαν όχι μόνο καταστροφή αλλά και ένα φαινόμενο που σπάνια είχε ξαναπαρατηρηθεί: την πυρκαγιά-θύελλα.
Η πυρκαγιά-θύελλα (firestorm) δεν ήταν απλώς μια μεγάλη φωτιά. Ήταν μια ανεξέλεγκτη δίνη φλόγας, θερμότητας και ανέμου που δημιουργήθηκε από την έντονη θερμοκρασία και κατανάλωνε τα πάντα στο πέρασμά της. Η θερμοκρασία ανέβηκε τόσο ψηλά ώστε να λιώνει ακόμα και άσφαλτο, ενώ η έλλειψη οξυγόνου έπνιγε ανθρώπους ακόμα και σε υπόγεια καταφύγια.
Οι απώλειες ήταν τεράστιες. Περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, πολλοί από αυτούς άμαχοι, ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά. Περίπου 800.000 άνθρωποι εκτοπίστηκαν, και σχεδόν το 75% της πόλης υπέστη ζημιές ή καταστράφηκε. Η ψυχολογική επίδραση στους επιζώντες, αλλά και σε όσους παρακολουθούσαν την έκταση της καταστροφής, ήταν βαθιά και μακροχρόνια.
Για τους Συμμάχους, το Αμβούργο ήταν στρατηγικός στόχος. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά και λιμενικά κέντρα της ναζιστικής Γερμανίας. Εργοστάσια όπλων, ναυπηγεία και υποδομές μεταφορών βρίσκονταν διάσπαρτα σε όλη την πόλη. Όμως, οι επιθέσεις άνοιξαν και μια μεγάλη συζήτηση για το τίμημα του πολέμου και τα όρια της στρατιωτικής ηθικής. Το Αμβούργο έγινε σύμβολο της «ολοκληρωτικής καταστροφής» που μπορεί να φέρει η σύγχρονη τεχνολογία στα χέρια των εμπόλεμων.
Σήμερα, οι βομβαρδισμοί του Αμβούργου δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως ένα στρατιωτικό επεισόδιο. Είναι κομμάτι της συλλογικής μνήμης του 20ού αιώνα και μια υπενθύμιση για το πού οδηγεί η κλιμάκωση της βίας και της εκδίκησης, όταν οι λαοί και οι ηγεσίες χάνουν το μέτρο.
