Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ο ΣΥΡΙΖΑ βαίνει προς το τέλος του σχεδόν και επίσημα, αφού ο Σωκράτης Φάμελλος εισηγήθηκε στην πολιτική γραμματεία του κόμματος τη συμπόρευση με τον Αλέξη Τσίπρα, και το μεγαλύτερο μέρος της Πολιτικής γραμματείας είπε ΝΑΙ. Βέβαια ο Παύλος Πολάκης είναι υπέρ της αντιπαράθεσης, και έτσι μίλησε για κατάσταση νέας διάσπασης στο κόμμα. Με την συμπόρευση πάντως είναι υπέρ και ο Νίκος Παππάς.
Απέναντι στην εισήγηση Φάμελλου φέρεται ότι έχουν τοποθετηθεί, πέρα από τον Πολάκη, και ο Τρύφων Αλεξιάδης, ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος και πιθανόν και άλλα στελέχη. Ο Πολάκης σε ανάρτησή του επιβεβαίωσε πως η απόφαση της ΠΓ είναι μια κίνηση που διασπά τον ΣΥΡΙΖΑ, για άλλη μια φορά θα σημειώναμε. Έγραψε χαρακτηριστικά ότι «Αντικειμενικά η παραίτηση του Αλέξη διασπά και αδυνατίζει τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ».
Φαίνεται λοιπόν πως ο Τσίπρας, που ακόμα δεν έχει ανακοινώσει κόμμα, απλά στέκονται σε ένα υπονοούμενο κατά την παραίτησή του, τόσο τα μέλη του κόμματος όσο και οι δημοσιογράφοι, θα διασπάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Δημιουργείται προβληματισμός στα μέλη του κόμματος που ζητάνε συνθετική και ενωτική προοδευτική διέξοδος. Έχουμε γράψει ξανά ότι η πολιτική δεν είναι αθροίσματα, διαιρέσεις και πολλαπλασιασμοί, δεν είναι μαθηματικά. Πολλοί δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ωστόσο μιλάνε για προοδευτικές συνεργασίες. Μιλάνε για την παρακαταθήκη που άφησε ο Τσίπρας τα έτη της διακυβέρνησής του, και βέβαια δεν μιλάνε για την ουσία. Γιατί έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2023 με τόσο μεγάλη διαφορά από την ΝΔ και με πρόεδρο τον Τσίπρα; Γιατί ο Τσίπρας από την στιγμή που παραμέρισε υπονόμευσε υποψήφιους προέδρους, αλλά και τους ίδιους τους προέδρους του κόμματος;
Υπονόμευσε τους ανθρώπους που έφτιαξαν την Νέα αριστερά. Υπονόμευσε τον εκλεγμένο πρόεδρο, Στέφανο Κασσελάκη. Έγιναν δυο διασπάσεις και πάμε και για τρίτη από τι φαίνεται, από την στιγμή που έφυγε ο ίδιος από την προεδρία. Και αν υπάρχει θεωρητικά κάποια τύχη να συμπορευτεί με την Νέα αριστερά, με το κίνημα Δημοκρατίας δεν υπάρχει καμία τύχη, με το ΠΑΣΟΚ επίσης καμία, με το ΚΚΕ ούτε συζήτηση. Και τελοσπάντων δεν έχουμε δει ακόμα το νέο που θα μπορεί να εμπνεύσει τον κόσμο από κανέναν τους. Ο Κασσελάκης καθημερινά βρίσκεται στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα, εν αντιθέσει με τον Τσίπρα και τον Φάμελλο. Ο Κασσελάκης έχει προτάσεις και προμετωπίδες, βεβαίως χρειάζονται και από κει νέες ιδέες, αλλά τουλάχιστον κάτι έχει πει και κάτια έχει κάνει.
Ο Κασσελάκης ζητάει την κατάργηση του άρθρου 86 με τον ΣΥΡΙΖΑ να είναι άλαλος. Ο Κασσελάκης βοήθησε τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών να στείλουν το θέμα στην ΕΕ. Ο Κασσελάκης βρήκε τα κακώς κείμενα και την εταιρεία κορόμηλο ΑΕ του κυρίου Αυγενάκη. Ο Κασσελάκης πήγε το πόθεν έσχες του Αυγενάκη στην ευρωπαϊκή εισαγγελία. Όλο αυτό το διάστημα που ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει την ταυτότητά του και ο μοχθηρός πρώην φτιάχνει τις Ιθάκες του, κάποιοι άλλοι εργάζονται για τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου. Εργάζονται για τα Predator, για τις ασυλίες, για τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Στον βαθμό που τους αναλογεί βέβαια. Θαυμάζω περισσότερο την Κωνσταντοπούλου που ως δικηγόρος βρίσκεται δίπλα στον αγώνα των συγγενών παρά τον προβληματισμένο και αμφίθυμο πρόεδρο του κόμματος που πάει για διάλυση. Επί Κασσελάκη κρατήθηκε το ποσοστό του 2019, επί Φάμελλου ως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις πάει για την βάση. Δείχνουν 3,3%, πιστεύω ότι είναι ακόμα πιο κάτω. Ο Τσίπρας αν δεν ζητήσει συγνώμη και δημοσίως για όσα έκανε όχι για την διακυβέρνησή του, εκεί χρειάζεται απλά αυτοκριτική, αλλά για τα όσα έκανε αφού έφυγε από την κυβέρνηση, που μετέτρεψε το 31,53% του 2019 σε 20,07% τον Μάϊο και 17,83% τον Ιούνιο του 2023, και προκάλεσε τις διασπάσεις του 2024, δεν έχει καμία αξία. Ο κόσμος της αριστεράς του έχει την πλάτη γυρισμένη, το κέντρο που θέλει να πιάσει, δεν τον εμπιστεύεται και για την δεξιά απλά αποτελεί την καλύτερη λύση.
Αυτές είναι οι σκέψεις μου
