Γράφει ο Κώστας Βαξεβάνης για το Documento
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ή αν θέλετε το Τελ Αβίβ, γνωρίζουν πως ο πόλεμος με το Ιράν, δεν είναι ένα μοιραίο αποτέλεσμα, αλλά μια προαποφασισμένη κατάσταση. Το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια επιθυμεί το ολοκληρωτικό χτύπημα στο Ιράν, πράγμα το οποίο έβρισκε ως εμπόδιο τις ΗΠΑ, που δεν επιθυμούσαν να μπουν σε μια περιπέτεια για χάρη των σχεδιασμών του ισραηλινού κράτους. Οι ΗΠΑ και οι πρόεδροί τους, ήταν συστηματικά στο πλευρό του Ισραήλ, κατανοώντας όχι τόσο τον σημαντικό του ρόλο στην περιοχή, όσο τη δύναμη του ισραηλινού λόμπι και την ικανότητά του να εκλέγει πρόεδρο στην Ουάσιγκτον.
Επί δεκαετίες, το Τελ Αβίβ, παραβιάζει κανόνες Δικαίου, τη διεθνή νομιμότητα, τις αποφάσεις του Συμβουλίου του ΟΗΕ, κατασκευάζοντας ταυτόχρονα κατηγορίες για την απέναντι πλευρά. Το Ισραήλ που σήμερα κατηγορεί την Τεχεράνη για την κατασκευή πυρηνικού όπλου, είναι κοινό μυστικό ότι διαθέτει πυρηνικά όπλα, τα οποία ουδέποτε έβαλε υπό την εποπτεία των Διεθνών Οργανισμών. Συστηματικά αρνείται να ελεγχθεί για το πυρηνικό του πρόγραμμα, πράγμα για το οποίο κατηγορεί το Ιράν.
Το Ισραήλ, διαθέτει μονομερώς το δικαίωμα, να ορίζει ποιες είναι οι απειλές για το κράτος του και να βρίσκει τον (επιθετικό και προληπτικό πάντα) τρόπο για να τις αντιμετωπίσει. Ο στρατός του, εισβάλει κατά το δοκούν και χωρίς κάποια άδεια από τα διεθνή όργανα όπου θέλει, ενώ οι μυστικές του υπηρεσίες κάνουν εκτεταμένες και διαφημισμένες επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο, επιχειρώντας μάλιστα τη δημιουργία του προφίλ των παντοδύναμων και απειλητικών υπηρεσιών.
Το επιχείρημα του Τελ Αβίβ, είναι ότι οι Εβραίοι αποτελούν ένα έθνος του οποίου έχει οργανωθεί κατά καιρούς η εξόντωση και ως εκ τούτου, έχει το δικαίωμα προκειμένου να επιβιώσει, να μην επιτρέψει να ξαναγίνει θύμα. Αυτή η ισραηλινή θυματοποιητική θεώρηση, θα έπρεπε να έχει μετατρέψει το Ισραήλ σε υπερασπιστή της διεθνούς νομιμότητας και των διεθνών οργάνων, ώστε να εξασφαλιστεί διεθνώς η λειτουργία ασφάλειας και ειρήνης. Αντιθέτως υιοθετεί τη λογική του δικαιώματος να δημιουργήσει το ζωτικό του χώρο ασφάλειας. Πράγμα που μεταφράζεται σε «κάνουμε το κακό, σε όποιον κατηγορήσουμε ως κακό, πριν μας το κάνει αυτός». Δηλαδή κάνει (γνωρίζω ότι δεν αρέσει αλλά έτσι είναι) αυτό που πρώτος ο Χίτλερ συνέλαβε και εφάρμοσε, τη δημιουργία του «ζωτικού χώρου» για την ασφάλεια του Γερμανικού Έθνους. Οι κακοί τότε για τον Χίτλερ ήταν οι κομμουνιστές, οι Εβραίοι και οι αλλόφυλοι. Ως βάση της θεωρίας υπήρξε η ταπείνωση που υπέστη η Γερμανία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αφού η ύπαρξη της Γερμανίας απειλήθηκε, είχε δικαίωμα να εξασφαλίσει τον ζωτικό της χώρο προκαταβολικά. Κάπως έτσι ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Το πρόβλημα με το Ισραήλ δεν είναι ηθικολογικό. Είναι η επικινδυνότητα που έχει δημιουργήσει και στην περιοχή και στον σύγχρονο κόσμο. Η υφήλιος παραδίδεται στο χάος από το οποίο φιλοδοξεί να κερδίσει το Τελ Αβίβ.
Ο επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας των ΗΠΑ, ο Τζόζεφ Κεντ, παραιτήθηκε με αιχμές κατά του πολέμου που ξεκίνησαν ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν. Στην πραγματικότητα, ο Κεντ, κατηγορεί τον Πρόεδρο Τραμπ, ότι σύρθηκε από το Ισραηλινό λόμπι σε έναν πόλεμο που δεν έπρεπε να κάνει. Αναμφίβολα πρόκειται για ομολογία και όχι απλή κρίση, από κάποιον συνεργάτη του Τραμπ, ο οποίος έχει και πληροφόρηση και ρόλο. Ο τρόπος που σύρθηκε, συναντιέται με διάφορα σενάρια. Ένα από αυτά, θέλει τον επιφυλακτικό αρχικώς απέναντι στους πολέμους Ντόναλντ Τραμπ, να σύρεται τελικώς στον επικίνδυνο πόλεμο με το Ιράν, μέσα από εκβιασμούς με τα αρχεία Επστάιν όπου πρωταγωνιστεί.
Σημασία έχει ότι ο πόλεμος ξεκίνησε και οι ΗΠΑ, σύρθηκαν σε αυτόν εκβιαστικά από το Ισραήλ. Γενικώς, υπάρχουν αρκετά ιστορικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι ΗΠΑ, από τη δεκαετία του 1950 και μετά, έχουν εμπλακεί σε περιπέτειες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τα σχέδια του Τελ Αβίβ, πιεζόμενες από το παντοδύναμο ισραηλινό λόμπι. Οι προσβάσεις αυτού του λόμπι στα αμερικανικά κόμματα και το βαθύ αμερικανικό κράτος είναι οριζόντια.
Η έκβαση του πολέμου είναι άγνωστη. Δύο πράγματα φαίνονται βέβαια: το καθεστώς του Ιράν δεν θα πέσει λόγω βομβαρδισμών και η νίκη αν υπάρξει θα είναι Πύρρεια για τις ΗΠΑ. Όποια και αν είναι αυτή η έκβαση, έχουμε μπει σε μια μεγάλη περιπέτεια. Οι κύκλοι στο Τελ Αβίβ που κινούν τα νήματα και το σύστημα Νετανιάχου, δεν το κάνουν γιατί θεωρούν ότι κινδυνεύουν, αλλά γιατί στο Ισραήλ έχουν επικρατήσει δόγματα ενός ιδιότυπου φονταμενταλισμού, που επιχειρούν να δημιουργήσουν το κράτος του Σολομώντα. Πρόκειται για τους «μουλάδες» του Ισραήλ. Δυστυχώς θύματα θα είναι και οι ίδιοι οι Εβραίοι σε όλο τον κόσμο, αφού οικοδομείται συστηματικά ένας νέος αντιεβραϊσμός που προέρχεται από την αντίδραση στο Ισραήλ του Νετανιάχου και τα εγκλήματά του. Το Ισραήλ γράφει τη Βίβλο των εγκλημάτων και καλεί τον κόσμο όλο να την προσκυνήσει.
