Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ , την θέση του υφυπουργού αγροτικής ανάπτυξης πήρε ο Μακάριος Λαζαρίδης. Ωστόσο δημιουργούνται απορίες για το πτυχίο του νέου υφυπουργού, όπου να θυμίσουμε ότι ήταν στην επιτροπή που διερευνούσε το σκάνδαλο και έβγαλε το πόρισμα ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο, πως ήρθε έτσι όμως η ιστορία και εντέλει 11 βουλευτές και πολύ άλλοι από τι φαίνεται βρέθηκαν ως εμπλεκόμενοι στην υπόθεση και ήρθαν οι δικογραφίες στην βουλή, όπου καλείται να αποφασίσει για την άρση ασυλίας τους.
Σε τηλεοπτική εκπομπή στον σταθμό Blue sky φώναζε ο νυν υπουργός ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο και ποιά είναι η κυρία Κοβέσι. Ας μην μείνουμε όμως σε αυτό, εξέφραζε τις θέσεις του κόμματός του και βέβαια ανταμείφθηκε αυτό. Το θέμα που έχει όμως δημιουργηθεί είναι το εαν έχει πάρει πτυχίο κάποιου πανεπιστημιακού ιδρύματος. Ο ίδιος στο βιογραφικό του γράφει ότι σπόυδασε πολιτικές επιστήμες και Δημοσιογραφία και ότι υπηρέτησε ως σμηνίτης στην πολεμική αεροπορία. Εργάστηκε στην συνέχεια σε διάφορα ΜΜΕ ως συντάκτης, αρχισυντάκτης, διευθυντής σύνταξης και σύμβουλος έκδοσης. Δεν γράφει όμως πουθενά από που πήρε το πτυχίο του.
Το θέμα το ανέβασε σε ανάρτησή του ο Στέφανος Κασσελάκης, πρόεδρος των Δημοκρατών-προοδευτικού κέντρου, που θύμισε την υπόθεση του Αντώνη Διαματάρη όπου απομακρύνθηκε από την θέση του υφυπουργού γιατί δεν είχε πτυχίο. Το πήρε εντέλει πολύ αργότερα το πτυχίο από το πανεπιστήμιο Columbia.
Ο Στέφανος Κασσελάκης αναφέρει ότι σε παλαιότερη μεμονωμένη αναφορά βρήκε ότι το πτυχίο του προέρχεται από το College of Southeastern Europe, το οποίο οφείλουμε να ομολογήσουμε ότυ υπάρχει μια δυσκολία να βρεθεί που ακριβώς είναι αυτό το ίδρυμα.
Σε έναν πρόχειρο έλεγχο που μπορεί να κάνει κανείς μέσα στο Google μπορεί πράγματι να βρει κανείς την ονομασία αυτού του κολλεγίου, το οποίο όμως δεν παραπέμπει σε κάποιο αναγνωρισμένο αυτόνομο πανεπιστημιακό ίδρυμα. Στην χώρα μας ως γνωστόν τα πτυχία αναγνωρίζονται από τον ΔΟΑΤΑΠ (Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Ακαδημαϊκών και Πληροφόρησης). Τα δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας μας προφανώς δίνουν αναγνωρισμένους τίτλους, από κει και πέρα τα υπόλοιπα ιδρύματα περνάνε μέσα από τον συγκεκριμένο οργανισμό που παλαιότερα ονομαζόταν ΔΙΚΑΤΣΑ. Το εαν το πτυχίο του ιδρύματος που σπουδάσαμε αναγνωρίζεται από τον ΔΟΑΤΑΠ το βλέπει κανείς μέσα από το εθνικό μητρώο αναγνωρισμένων πτυχίων που υπάρχει στην σελίδα του ΔΟΑΤΑΠ. Αν σε αυτό το μητρώο πατήσει κανείς το συγκεκριμένο ίδρυμα, απλά δεν υπάρχει ως αποτέλεσμα, άρα δεν είναι αναγνωρισμένο το πτυχίου του συγκεκριμένου υπουργού.
Η εφημερίδα DOCUMENTO, που αναφέρεται και αυτή στο θέμα με σχετικό της άρθρο έψαξε αν υπάρχει ως καταχώρηση σε έναν διεθνή μη κυβερνητικό οργανισμό με έδρα τις Βρυξέλλες με την ονομασία UIA (Union of International Associations), που λειτουργεί ως βάση δεδομένων για διάφορα ιδρύματα τα οποία όμως δεν είναι όλα αναγνωρισμένα από την Ευρωπαϊκή ένωση και δεν έχουν όλα αδειοδότηση ή πανεπιστημιακή αναγνώριση. Μια εγγραφή εκεί δεν αρκεί από μόνη της για να αποδείξει ότι ένα ίδρυμα είναι νόμιμο ή αναγνωρισμένο ως πανεπιστήμιο. Εκεί πράγματι υπάρχει μια καταχώρηση όπου οδηγεί σε ένα ίδρυμα της Εσθονίας με την ονομασία EDEN Digital Learning Europe (EDEN) το οποίο ιδρύθηκε το 2019. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα ίδρυμα στην Αγία Παρασκευή με αυτή την ονομασία (Δείτε και την σχετική του σελίδα), όπου ιδρύθηκε το 1982 και δίνει πτυχία χωρίς να έχουν αναγνωριστεί, ούτε καν και τώρα που έχουν ανοίξει τα πρώτα μη κρατικά πανεπιστήμια και αναγνωρίζονται κάποια επαγγελματικά δικαιώματα υπό προϋποθέσεις.
Πρόκειται για πτυχίο που απονέμεται από ξένο ίδρυμα συνεργαζόμενο με ελληνικό κολλέγιο. Σύμφωνα με όσα γράφονται στην ιστοσελίδα τα πτυχία απονέμονται από το Boston University’s College of Engineering, οι απόφοιτοι τέτοιων ιδρυμάτων μετά από σχετική διαδικασία στο υπουργείο παιδείας σύμφωνα με νόμο του 2012 αποκτούν απλά επαγγελματική ισοδυναμία με τα συγκρίσιμα πτυχία των Ελληνικών πανεπιστημίων. Οι απόφοιτοι του συγκεκριμένου ιδρύματος αποκτούν πτυχίο από το άνωθεν αναφερόμενο πανεπιστήμιο των ΗΠΑ. Μπορούν να ασκούν το επάγγελμα που έχουν σπουδάσει, ο υφυπουργός αναφέρει την δημοσιογραφία, σε ισοτιμία με αντίστοιχο πτυχίο των ελληνικών ΑΕΙ, και σε διαδικασίες πχ του δημοσίου (ΑΣΕΠ) μπορούν να συμμετέχουν, αλλά δεν μιλάμε για αναγνωρισμένο πτυχίο, απλά για επαγγελματικά δικαιώματα. Ο νόμος είναι αλήθεια ότι είναι λίγο αχανής ως προς το θέμα, αλλά σε κάθε περίπτωση εαν δεχτούμε ότι τέλειωσε αυτό το ίδρυμα ο υπουργός δεν έχει αναγνωρισμένο πτυχίο από το ΔΟΑΤΑΠ.
Τίθεται ένα θέμα λοιπόν, αλλά θα πρέπει να είμαστε ειλικρινής, σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους δεν απαιτείται ο έκαστος υπουργός-υφυπουργός να έχει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, δηλαδή ακόμα και αν ομολογήσει ότι τελείωσε τις σπουδές του στο συγκεκριμένο ίδρυμα δεν υπάρχει κάτι παράνομο. Οι μόνες προϋποθέσεις που υπάρχουν είναι να έχεις συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας σου, να είσαι Έλληνας πολίτης και να έχεις την νόμιμη ικανότητα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι, που ο κύριος Λαζαρίδης τα έχει. Δεν χρειάζεται ούτε καν η αναγνώριση επαγγελματικής ισοδυναμίας από το ΑΤΕΕΝ που λειτουργεί υπό την εποπτεία του υπουργείου παιδείας.
Στην ελληνική πολιτική ιστορία έχουν υπάρξει περιπτώσεις Υπουργών που δεν διέθεταν πτυχίο ή δεν είχαν ολοκληρώσει τις σπουδές τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι του κυρίου Φίλη, υπουργού παιδείας επί ΣΥΡΙΖΑ, όπου απλά υπήρξε φοιτητής της νομικής σχολής Αθηνών όπου δεν αποφοίτησε. Η επιλογή των υπουργών βασίζεται στην πολιτική κρίση του Πρωθυπουργού, την εμπειρία τους ή την προσφορά τους στον δημόσιο βίο. Στην μόνη περίπτωση που χρειάζεται πτυχίο είναι η περίπτωση κάλυψης θέσεων στο δημόσιο τομέα (μέσω ΑΣΕΠ) ή για θέσεις Γενικών Γραμματέων και στελεχών της δημόσιας διοίκησης, όπου συχνά εκεί απαιτούνται συγκεκριμένοι τίτλοι σπουδών και συναφής εργασιακή εμπειρία βάσει του νόμου για το «Επιτελικό Κράτος».
Η Επιλογή όμως του συγκεκριμένου υπουργού έχει πολλά ηθικά ζητήματα, αφού ο πρωθυπουργός μιλούσε για την κυβέρνηση των αρίστων, που όπως αποδείχτηκε στην πράξη δεν είναι και τόσο άριστοι. Επί των ημερών της ΝΔ δυο μεγάλα σκάνδαλα έχουν συνταράξει την ελληνική πολιτική σκηνή, το ένα είναι το predator, όπου δεν πουλιέται σε ιδιώτες, αλλά σε κράτη όπως τόνισε ο κύριος Ντίλιαν, και πλέον το εν εξελίξει σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα δυο αυτά σκάνδαλα δεν είναι διαχρονικές παθογένειες, είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης, οι 11 δικογραφίες και πολλές άλλες που έρχονται αναφέρονται σε στελέχη και βουλευτές της ΝΔ και όχι σε βουλευτές άλλων κομμάτων. Το predator αγοράστηκε και χρησιμοποιήθηκε από την συγκεκριμένη κυβέρνηση και όχι από τις προηγούμενες. Η ΝΔ όμως έχει ευθύνη και για την κατάσταση στα τραίνα, επί των ημερών της έγινε το μεγάλο ατύχημα στα Τέμπη. Εκεί αναγνωρίζω πως υπάρχουν κάποιες διαχρονικές παθογένειες, όπως για παράδειγμα η μη υλοποίηση τς σύμβασης 717 που υπεγράφη μεταξύ ΕΡΓΟΣΕ και κοινοπραξίας για την ανάταξη/αναβάθμιση του συστήματος σηματοδότησης-τηλεδιοίκησης και αντικατάσταση αλλαγών τροχιάς στο σιδηροδρομικό δίκτυο. Η σύμβαση έπρεπε να ολοκληρωθεί το 2016. Μόνο αυτή να υλοποιούνταν θα είχε αποτραπεί το ατύχημα. Το 2016 ήταν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ και υπουργός ο Χρήστος Σπίρτζης, όπου πρέπει να απαντήσει γιατί δεν την ολοκλήρωσε. Ωστόσο και ο κύριος Καραμανλής που ανέλαβε τα έτη 2019-2023 πρέπει να δώσει και αυτός τις απαντήσεις του, όπως και η εταιρεία alstom που ανέλαβε την υλοποίηση του έργου.
Για την συγκεκριμένη σύμβαση η ευρωπαϊκή εισαγγελία έχει ασκήσει διώξεις για κακοδιαχείριση, ζημιά του δημοσίου και μη συμμόρφωση με τους κανόνες ασφαλείας, εμπλέκοντας στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ και της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Οι αρμόδιοι όμως υπουργοί πρέπει τουλάχιστον στα σχετικά δικαστήρια που είναι εν εξελίξει να κληθούν ως μάρτυρες αν όχι ως κατηγορούμενοι. Την σύμβαση την έκανε η κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά έπρεπε να την ολοκληρώσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που δεν έγινε.
Αν εξαιρέσουμε το ως άνωθεν και τις ευθύνες που προφανώς αναλογούν στα κόμματα που κυβέρνησαν, τα άλλα δυο σκάνδαλα δεν είναι διαχρονικά, έχουν αποκλειστικό κάτοχο την ΝΔ. Τα υπόλοιπα συμπεράσματα είναι δικά σας.
