Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Οχι ο Τραμπ δεν αφάνισε έναν πολιτισμό μέσα σε μια νύχτα όπως υποσχέθηκε. Το σενάριο παίχτηκε αλλιώς, μετά από ολονύχτιο θρίλερ και διαπραγματεύσεις που έγιναν με την διαμεσολάβηση του Πακιστάν, συμφωνήθηκε η κατάπαυση του πυρός από πλευράς των ΗΠΑ με μοναδική απαίτηση να ανοίξουν τα στενά του Ορμούζ. Κάτι που φαίνεται πως έγινε αποδεκτό από πλευράς του Ιράν. Σύμφωνα με τα διεθνή ρεπορτάζ τα στενά όντως άνοιξαν και τα πρώτα πλοία άρχισαν να περνούν. Μιλάμε για πλοία που είχαν εγκλωβιστεί στην περιοχή. Η συμφωνία προβλέπει την μερική και υπό όρους επαναλειτουργία με τα πλοία να περνούν μονο σε συντονισμό με τις Ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, κάτι που δείχνει και το πόσο εύθραυστη είναι η συμφωνία και το να χαρακτήρα της αποκλιμάκωσης.
Το γεγονός αυτό οι αγορές το αντιμετωπίζουν με μεγάλη επιφύλαξη, μιας που μας αρέσει να μιλάμε για διεθνή γεγονότα μέσω των αγορών. Παρόλα αυτά υπάρχει σημαντική πτώση των τιμών των καυσίμων, αφού η τιμή του πετρελαίου έπεσε κάτω από 12,3%, όπου σημαίνει ότι έπεσε κάτω από 100 δολάρια το βαρέλι. Ο πόλεμος όμως συνεχίζεται, αφού το Ισραήλ κάνει νέες αεροπορικές επιδρομές στην Βηρυτό και Τύρο δηλώνοντας ότι η εκεχειρία δεν περιλαμβάνει τον Λίβανο. Επίσης τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα επιτέθηκαν την νύχτα στο Ιράν στα διυλιστήρια Lavan. Βέβαια το Ιράν δεν άφησε αναπάντητη την επίθεση. Επιτέθηκε και αυτό με την σειρά του σε εγκαταστάσεις φυσικού αερίου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αφήνοντας πίσω του 3 τραυματίες. Συγκεκριμένα χτύπησε το συγκρότημα φυσικού αερίου του Χαμπσάν. Κύματα επιθέσεων υπάρχουν και έναντι του Κουβέιτ και του Ισραήλ ακόμα και λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση της εκεχειρίας.
Ωστόσο οι συνομιλίες συνεχίζονται, με το Πακιστάν τώρα να καλεί αντιπροσωπείες των δυο πλευρών (ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν) να έρθουν στην χώρα και να συζητήσουν την οριστική συμφωνία την Παρασκευή.
Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι το Ιράν δεν έχει πλέον αεράμυνα, όπως αναφέρει ο Χεγκσεθ, υπουργός πολέμου, ενώ υποστηρίζουν ότι έχουν πετύχει μια «αποφασιστική νίκη» έναντι του καθεστώτος, που έχει αφοπλιστεί, δεν έχει πυραύλους, ναυτικό και αεράμυνα. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι διαφορετική, το Ιράν έχει χιλιάδες πυραύλους και μια αεράμυνα που μπορεί να απαντήσει στα χτυπήματα των ΗΠΑ και των Σιωνιστών. Σίγουρα έχει υποστεί πλήγματα, αλλά πλήγματα έχουν υποστεί και οι ΗΠΑ, και το Ισραήλ. Οι εικόνες από το Τελ Αβίβ και από τις Αμερικάνικες βάσεις του κόλπου είναι ενδεικτικές. Πάνω σε αυτή την λογική το Ιράν δηλώνει και αυτό νικητής, ακόμα και αν είναι υπερβολική αυτή η δήλωση, οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν σε μια νύχτα, όπως υποστήριζαν, να διαλύσουν το καθεστώς του Ιράν. Σκοτώθηκαν αρκετοί ηγέτες του πέρα από τον Χαμενεΐ, αντικαταστάθηκαν όμως όλοι, και πολύ γρήγορα. Ο κόσμος στην χώρα ενώθηκε και μπήκε στην αντίσταση κατά των ΗΠΑ και των Σιωνιστών. Ακόμα και διαδηλωτές κατά του καθεστώτος, ενώθηκαν στην προσπάθεια του καθεστώτος να αποκρούσει τα χτυπήματα. Αυτό που κατάφεραν οι ΗΠΑ είναι να ενώσουν ένα διχασμένο κόσμο, αφού είχαν προηγηθεί μεγάλες διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος, που όμως θα πρέπει να τονίσουμε κάποια πράγματα για αυτό, για να φύγουν και από το κεφάλι μας κάποιοι μύθοι. Δεν είναι υποχρεωτικό το Χιτζάμπ στην χώρα, υπάρχουν γυναίκες, ακόμα και σε υπουργικές θέσεις που δεν το φοράνε, φοράνε κανονικά Ευρωπαϊκά ρούχα. Επίσης η πλειοψηφία της χώρας, πάνω από 60%, είναι Πέρσες, δεν είναι Άραβες. Το Ιράν δεν είναι Αραβική χώρα, έχει κύρια θρησκεία τον Σιιτισμό, ενώ υπάρχουν κοινότητες Χριστιανών, Εβραίων και Σουνιτών, που γίνονται απολύτως σεβαστές. Ο Χαμενεΐ και τώρα ο γιός του είναι ανώτατοι θρησκευτικοί ηγέτες, αλλά δεν κυβερνούν την χώρα, πρόεδρος της χώρας μετά τις εκλογές του 2024 είναι ο Μασούντ Πεζεσκιάν, ο οποίος βγήκε με εκλογές και θεωρείται μεταρρυθμιστής, πήρε 44,36% έναντι του αντιπάλου του Σαΐντ Τζαλίλι που πήρε 40,35%, ενώ στις εκλογές συμμετείχαν και άλλοι δυο υποψήφιοι, δηλαδή ο Γκαλιμπάφ που πήρε 14,41% και ο Πουρμοχαμαντί που πήρε 0,88%. Ο Πεζεσκιάν στον δεύτερο γύρο έχοντας απέναντί του τον Τζαλιλί πήρε 54,76% έναντι του 45,24% του Τζαλιλί που θεωρείται συντηρητικός. Οι εκλογές θα επαναληφθούν το 2028, αλλά αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι οι πρόεδροι της χώρας βγαίνουν δημοκρατικά, βέβαια και εκεί υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό αποχής, που μάλλον με τα πρόσφατα γεγονότα θα μειωθεί αρκετά, ωστόσο περίπου 16.000.000 άνθρωποι ψήφισαν τον Πεζεσκιάν το 2024.
Επίσης το Ιράν έχει και κοινοβούλιο, όπου αποτελείται από 290 αντιπροσώπους, δηλαδή βουλευτές από διάφορες επαρχίες της χώρας. Ονομάζεται Ισλαμική συμβουλευτική συνέλευση (Ματζλίς) και ναι όσο και να φάινεται παράξενο υπάρχουν και κόμματα. Αυτή την στιγμή αυτό το όργανο έχει 107 βουλευτές από το λεγόμενο συμμαχικό συμβούλιο των Ισλαμικών επαναστατικών δυνάμεων που είναι μια συντηρητική δεξιά συμμαχία κομμάτων, ενώ στην δεύτερη θέση βρίσκεται ο Λαϊκός συνασπισμός με 79 βουλευτές. Εκεί συμμετέχουν κόμματα που αντιτίθεται στην πλειοψηφία των συντηρητικών, με βασικό κόμμα τους Ιρανούς ρεφορμιστές όπου έχουν την κεντροαριστερή τάση και την κεντροδεξιά τάση, έτσι χαρακτηρίζονται ως ένα κεντρώο κόμμα. Τα υπόλοιπα κόμματα ανήκουν στον συντηρητικό ακροδεξιό χώρο, ενώ στην χώρα υπάρχουν και κομμουνιστικά κόμματα τα οποία δεν έχουν αντιπροσώπους και λειτουργούν μεν αλλά βρίσκονται υπό καθεστώς περιορισμών ή στην εξορία, το κυριότερο αριστερό κόμμα της χώρας είναι το Τουντέχ. Οι περιορισμοί όμως στα κομμουνιστικά κόμματα υπάρχουν και σε αρκετές χώρες της δύσης, άρα δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο.
Όλα όσα γράφω δεν είναι για να βγάλω λάδι το καθεστώς του Ιράν, αλλά για να δείξω πως κάποια πράγματα που μας έμαθαν είναι απλά μύθοι που δημιούργησε η Δύση για να μπορέσει να δικαιολογήσει την επίθεση έναντι της χώρας. Οι περιορισμοί, οι δολοφονίες και τα βασανιστήρια έναντι των γυναικών και όχι μόνο συμβαίνουν σε άλλες χώρες, ιδίως αραβικές, όπως η Σαουδική αραβία, ο σύμμαχος των ΗΠΑ. Αν οι ΗΠΑ θέλαν να χτυπήσουν μια χώρα με πρόσχημα την δημοκρατία και τα δικαιώματα, καλύτερα ας χτυπούσαν τον σύμμαχό τους, την Σαουδική Αραβία. Στο Ιράν μπορεί όντως κάποιοι αντιφρονούντες να έχουν βασανιστεί και δολοφονηθεί, δεν αμφισβητείται αυτό, αλλά όχι όπως σε Αραβικές χώρες, και όπως ήδη προείπα μπορεί μια γυναίκα στο Ιράν να κυκλοφορήσει χωρίς μαντήλα εν αντιθέσει με άλλες χώρες του Αραβικού κόσμου.
Ο Τραμπ όμως πέρα από το ότι χτύπησε μια χώρα μη Αραβική, αλλά συνεργαζόμενη με αραβικά κινήματα όπως οι Χούθι, Χεζμπολάχ και Χαμάς. Έκανε και ένα άλλο ατόπημα, χτύπησε μια χώρα της συμμαχίας των BRICS, δηλαδή μια σύμμαχο της Ρωσίας, Βόρειας Κορέας, Κίνας και Ινδίας. Οι σύμμαχοι του Ιράν μπορεί να μην εμπλακήκαν άμεσα στην μάχη, αλλά είναι σίγουρο ότι την βοήθησαν τόσο τεχνολογικά όσο και με πολεμικό υλικό, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το Ιράν ήξερε ακριβώς το στίγμα των περιοχών που έπρεπε να χτυπήσει και δεν σπαταλήθηκε ούτε ένας πύραυλος σε αχρείαστα χτυπήματα. Οι πύραυλοι του Ιράν έχουν τεράστια εμβέλεια και μπορούν από εκεί να χτυπήσουν μέχρι και την Γερμανία, δεν γνωρίζει κανείς αν έχουν καταφέρει να φτιάξουν πυρηνικά όπλα, αλλά σίγουρα είναι κοντά και έχουν την υποστήριξη των πυρηνικών συμμάχων τους, και αυτό φοβίζει το Ισραήλ που όμως αυτό μπορεί να έχει πυρηνικά όπλα χωρίς να δίνει αναφορά για τον αριθμό τους στους διεθνής οργανισμούς.
Το κύριο όργανο που κυβερνά το Ιράν είναι το συμβούλιο των φρουρών της επανάστασης, ένα 12μελές συμβούλιο το οποίο αποτελείται από κληρικούς και νομικούς. Το συμβούλιο έχει εξαετή θητεία και οι 6 κληρικοί που αποτελείται διορίζονται απευθείας από τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Χαμενεΐ, ενώ οι άλλοι 6 νομικοί προτείνονται από τον αρχιδικαστή του Ιράν και επικυρώνονται από το κοινοβούλιο της χώρας.
Το Συμβούλιο των Φρουρών έχει επικριθεί για την απομάκρυνση υποψηφίων που πρόσκεινται στους Μεταρρυθμιστές και οι οποίοι είχαν κερδίσει τις εκλογές, χωρίς να παράσχει νομική αιτιολόγηση ή αποδεικτικά στοιχεία, αλλά το αστείο της υπόθεσης είναι πως ο νυν πρόεδρος της χώρας προέρχεται από τους μεταρρυθμιστές, άρα δεν ξέρουμε και κατά πόσο αληθείς είναι οι κατηγορίες που έχουν ασκηθεί έναντι των φρουρών. Καλό είναι πάντως το παραπάνω κείμενο να διαβαστεί για να καταλάβουμε πως κάποια πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως μας τα πλασάρει η δύση. Δεν είμαι υποτηρικτής του καθεστώτος του Ιράν, είμαι υποστηρικτής της δημοκρατίας, αλλά όταν ασκείται προπαγάνδα οφείλω να ψάξω μέσα από τις πληροφορίες που υπάρχουν ελεύθερες στο διαδίκτυο τι είναι αληθές και τι όχι, και όπως έγραψα αν το πρόβλημα μιας χώρας είναι η έλλειψη της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων και αυτό αποτελεί πρόσχημα για βομβαρδισμούς, αυτοί που τις ασκούν αυτές τις πράξεις συνεργάζονται με μη δημοκρατικά καθεστώτα και χειρότερα μάλιστα από το Ιράν, άρα οι λόγοι βομβαρδισμού δεν είναι αυτοί. Μιλάμε για τις ΗΠΑ όπου βομβάρδιζαν το Αφγανιστάν για 15 χρόνια προκειμένου να διώξουν τους Ταλιμπάν με αφορμή το χτύπημα στους δίδυμους πύργους και εντέλει παρέδωσαν την εξουσία της χώρας και πάλι στους Ταλιμπάν.
