Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Ο Κάθε λαός, και μιλάμε για λαούς και όχι για πολιτικούς, δίνει τις δικές του μάχες για μια καλύτερη ζωή, για τα ιδανικά του, για την πατρίδα του. Ο λαός και όχι οι πολιτικοί, μέσα από τις δικές τους μάχες προσπαθούν να βελτιώσουν την ζωή τους με τα μέσα που διαθέτουν και με τα λάθη που μπορεί να γίνονται. Δεν θα μιλήσω σήμερα για τους αγώνες του Ελληνικού λαού, αλλά για έναν άλλο λαό που γειτνιάζει με τις ΗΠΑ, μιλάμε προφανώς για την Κούβα. Η Κούβα, μια χώρα περίπου με τον ίδιο πληθυσμό με τον δικό μας (καταγράφονται περίπου 9.800.000 κάτοικοι), μια χώρα που το 1956 εξεγέρθηκε έναντι του τυραννικού καθεστώς του Μπατίστα. Οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις κέρδισαν τις ένοπλες μάχες και οι δυνάμεις τους μπήκαν στην πρωτεύουσα Αβάνα την 1η Ιανουαρίου του 1959 με μπροστάρη τον Φιντέλ Κάστρο, τον φυσικό ηγέτη της χώρας μέχρι το 2008 που ανέλαβε ο αδερφός του Ραούλ Κάστρο. Ο Φιντέλ έφυγε από την ζωή το 2016, ενώ ο Ραούλ έκατσε στην θέση του προέδρου μέχρι το 2018, όπου ανέλαβε ο Μιγκέλ Ντιάς-Κανέλ.
Ο Ραούλ σε ηλικία 94 ετών είναι κατηγορούμενος στις ΗΠΑ και καταζητούμενος, ενώ οι ΗΠΑ απειλούν πως θα τον απαγάγουν. Ο λαός της Κούβας καλείται άλλη μια φορά να υπερασπίσει τον φυσικό της ηγέτη και την επανάσταση. Καλείται άλλη μια φορά να υπερασπιστεί την μάχη έναντι στον Αμερικάνικο Ιμπεριαλισμό. Πρόκειται για μια χώρα που κάνει το δικό της πείραμα για τον Σοσιαλισμό, και όλα αυτά υπό δύσκολες συνθήκες αρκετών δεκαετιών αποκλεισμού. Ο Ραούλ προφανώς δεν παραδίδεται, η κόρη του δηλώνει δημόσια «Κανείς δεν θα απαγάγει τον πατέρα μου, είμαστε έτοιμοι να αγωνιστούμε κατά του ιμπεριαλισμού».
Η Μαριέλα δίνει το στίγμα για την νέα έναρξη του αγώνα κατά του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και δηλώνει την απέχθειά της και για την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικόλα Μαδούρο. Μπορεί ο Τραμπ να απειλεί θεούς και δαίμονες, να απειλεί την μικρή αυτή χώρα με βομβαρδισμούς και άλλα, αλλά ξεχνάει το βασικό, η επανάσταση έχει γερά θεμέλια γιατί έχει έναν λαό που την στηρίζει. Έχει έναν λαό που μέσα από την δική του ιστορία έχει δώσει το στίγμα για εκείνο το άλλο σύστημα που όλοι μας ονειρευόμαστε. Οι κατηγορίες των ΗΠΑ βέβαια είναι αστείες, αλλά αυτό δεν πτοεί τον αγώνα. Ήδη άλλωστε ο Κουβανικός λαός ξεσηκώνεται κατά του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και κύμα συμπαράστασης απλώνεται σε όλο τον κόσμο.
Εδώ στην Ελλάδα η ΚΝΕ (902) καλεί σε διαδήλωση το Σάββατο 23 Μάη, στις 7 μ.μ. στο Πάρκο Ελευθερίας. Απο κει η πορεία θα κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία. Μπορεί ο Τραμπ να προσπάθησε να οδηγήσει τον λαό της Κούβας σε απόγνωση, αυτό όμως που τελικά κατάφερε είναι να ανοίξει την νέα φλόγα για την νέα επανάσταση, αυτή που έρχεται. Ο λαός της Κούβας εδώ και δεκαετίες έχει αποδείξει ότι δεν πτοείται. Ας τους μιμηθούμε στον βαθμό που μας αναλογεί βέβαια, από το να γινόμαστε γιουσοφάκια των Αμερικανών ιμπεριαλιστών και των Σιωνιστών προτιμώ τον αγώνα ακόμα και αν έχει λάθη και ασυνέπειες. Ναι δεν ανήκω στην ΚΝΕ, ούτε και στο ΚΚΕ και μπορεί με το άρθρο μου να προκαλώ σύγχυση, δεν με ενοχλεί, είναι αυτά που πιστεύω. Πιστεύω στην ελευθερία των λαών να αποφασίζει για την τύχη του και αυτό το θαυμάζω στην Κούβα και σε πολλούς άλλους λαούς που έχουν λαϊκές κυβερνήσεις και οριζουν μόνοι τους τις τύχες τους. Δεν συμβαδίζουν με τα καπιταλιστικά πρότυπα και με τις προσκείμενες ενός δυτικού τρόπου αστικής ζωής, αυτόν που έχουμε ζήσει και ζούμε και εμείς. Αυτός ο τρόπος ζωής που είναι βουτηγμένος μέσα στην ανέχεια, στα σκάνδαλα και στην υποβάθμιση της αξίας της πατρίδας μας που γίνεται γιουσοφάκι των ιμπεριαλιστών, δεν μας ταιριάζει, ας βρούμε λοιπόν τον τρόπο να αντισταθούμε.
