ΓΓ ΚΚΕ:Να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης ενάντια στους αντεργατικούς νόμους

Συνέντευξη παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» και τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Μαγνή. 

Παρατίθεται η συνέντευξη: 

– Πολύς κόσμος σφάζεται τον τελευταίο καιρό για προοδευτικές πολιτικές και προοδευτικές συμπράξεις. Πώς νοείτε εσείς τον όρο «προοδευτικός»;

– Η έννοια της προόδου έχει κακοποιηθεί με ευθύνη διαχρονικά των αστικών πολιτικών δυνάμεων. Από πού να ξεκινήσω, από το πάλαι πότε ΠΑΣΟΚ και τις «προοδευτικές δυνάμεις» που τελικά κατέληξε να συγκυβερνήσει με τον «αιώνιο εχθρό» τη ΝΔ; Ή από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που έντυσε με προοδευτικό περιτύλιγμα ένα μνημόνιο, μία ΝΑΤΟική συμφωνία, αυτή των Πρεσπών και άλλη μία με τις ΗΠΑ καθώς και δεκάδες αντιλαϊκούς αντεργατικούς νόμους; Σήμερα συνεχίζει στη ίδια ρότα – κι ας λέει πως η νέα του διακυβέρνηση θα είναι διαφορετική, καθώς τώρα δεν έχει δεσμεύσεις. Το Ταμείο Ανάκαμψης, αυτό το νέο υπερμνημόνιο που θα καταλήξει στις τσέπες των λίγων αλλά θα το πληρώσουν οι πολλοί, οι εργαζόμενοι, δεν αποτελεί δέσμευση; Ή η εμπλοκή στα σχέδια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ; Όλα αυτά μαζί με το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση έχει ψηφίσει πάνω από τους μισούς νόμους της ΝΔ είναι κάτι παραπάνω από δεσμεύσεις. Όμως η πολιτική που θυσιάζει τα δικαιώματα της λαϊκής πλειοψηφίας για τα συμφέροντα μιας ισχνής μειοψηφίας, της ολιγαρχίας, δεν συνιστά πρόοδο. Γιατί πρόοδος σημαίνει οι νέες γενιές να απολαμβάνουν περισσότερα δικαιώματα από τις προηγούμενες γενιές, να μπορούν να ικανοποιούν σύγχρονες ανάγκες όπως ορίζει η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας και όχι να γυρίζουν δεκαετίες πίσω. Τέτοια πολιτική πρόταση έχει μόνο το ΚΚΕ.

– Διεκδίκησε και ο πρωθυπουργός την προοδευτική ιδιότητα για την κυβέρνηση της ΝΔ. Αλήθεια, βλέπετε στη σημερινή ΝΔ τα στοιχεία που σηματοδοτούσαν την παλαιά «δεξιά» που «δεν ξεχνάμε τι σημαίνει»; Δεν αναγνωρίζετε ότι έχει γόνιμες μεταρρυθμιστικές προθέσεις;

– Λογικό ακούγεται η κυβέρνηση της ΝΔ να διεκδικεί μερίδιο από την «πρόοδο» του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, αφού μοιράζονται την ίδια αντιλαϊκή στρατηγική. Στα κυβερνητικά τους προγράμματα, παρά τις επιμέρους διαφορές, ξεχωρίζει το Ταμείο Ανάκαμψης και η «πράσινη μετάβαση» μέχρι συμφωνίες με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, ξεχωρίζουν δηλαδή οι στόχοι της ελληνικής αστικής τάξης σε βάρος των εργαζομένων, του λαού. Αυτό υπηρετούν και οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες είναι βαθιές αλλαγές που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για τις επενδύσεις και την κερδοφορία του. Μεταρρύθμιση στα Εργασιακά είναι και ο νόμος-έκτρωμα του Χατζηδάκη, το Ασφαλιστικό του τζόγου και άλλα παραδείγματα. Ακόμα και η ψηφιακή μεταρρύθμιση, δηλαδή κάποιοι αναγκαίοι εκσυγχρονισμοί, βασικό στόχο έχουν να απαλλάξουν από καθυστερήσεις και εμπόδια τη μεγάλη επιχειρηματική δραστηριότητα. Η ΝΔ κουβαλάει από την παλιά «δεξιά» το μαστίγιο με το οποίο εφαρμόζει τις ίδιες μεταρρυθμίσεις που η χρήσιμη «αριστερά» μπορεί να εφαρμόσει με το καρότο.

– Εξακολουθεί η παραδοσιακή διαίρεση δεξιάς, κέντρου, αριστεράς να μπορεί να εκφράζει τη σημερινή πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα;

– Τώρα, ποιος είναι «δεξιός», «αριστερός», «κεντρώος», τι να σας πω, εδώ χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Βέβαια, δεν αναφέρομαι στους απλούς ανθρώπους που και λόγω καταβολών μπορεί να τοποθετούνται κάπου πολιτικά, μιλάω για τα αστικά πολιτικά κόμματα και την ευκολία με την οποία ανταλλάσσουν στελέχη, υπουργούς, ψηφίζει ο επόμενος αυτό που άφησε στη μέση ο προηγούμενος. Ο πραγματικός διαχωρισμός, όμως, στην κοινωνία δεν είναι γεωγραφικός, αλλά ταξικός. Και με αυτή την έννοια εμείς απευθυνόμαστε σε όλους όσοι μπορεί να νιώθουν αριστεροί, κεντρώοι, δεξιοί, όμως είναι εργάτες, άλλοι εργαζόμενοι, άνθρωποι του μόχθου. Ανάμεσά μας δεν υπάρχουν εμπόδια. Γιατί βρισκόμαστε από την ίδια μεριά. Απέναντί μας είναι τα κόμματα του κεφαλαίου, το σύστημα, η εξουσία του και οι συμμαχίες τους. Και μεις από τη δική μας μεριά μπορούμε με τη δική μας συμμαχία, την κοινωνική συμμαχία να βαδίσουμε στο δρόμο της πολιτικής ανατροπής. Σ’ αυτόν το δρόμο, στο δρόμο της ριζικής ανατροπής, πραγματικά ο λαός μπορεί να σώσει το λαό.

– Συντάσσεστε με αυτούς που θεωρούν τον κορονοϊό αιτία ή πρόσχημα για περιοριστικές πολιτικές και αναδιατάξεις που αγγίζουν το εργασιακό καθεστώς;

– Προφανώς η πανδημία αξιοποιείται ως ευκαιρία για να περάσουν μέτρα που χρόνια βρίσκονταν στα συρτάρια των κυβερνήσεων. Όμως το νόμο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, ακόμα και τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης με το νόμο Χατζηδάκη, η ΝΔ δεν τα εμπνεύστηκε παραμονές της καραντίνας. Είναι μέτρα που έχουν περάσει σε άλλες χώρες που στην Ελλάδα και λόγω της πίεσης του εργατικού κινήματος καθυστέρησαν. Είναι μάλιστα η συνέχεια μέτρων και νόμων που πέρασαν τα προηγούμενα χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις, και τις δεξιές και τις κεντροδεξιές και τις δήθεν αριστερές. Ήδη πριν την πανδημία διαμορφώθηκε ένα ευρύ νομικό οπλοστάσιο με τους τρομονόμους, τη νομοθεσία για τη δήθεν προστασία των προσωπικών δεδομένων, τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος που περιορίζει λαϊκές ελευθερίες, μπορεί ανά πάσα στιγμή να τυλίγει εργαζόμενους σε μία κόλλα χαρτί και να τους εξοντώνει δικαστικά, οικονομικά κλπ.

– Ο σημερινός προλετάριος και οι πολίτες που αισθάνονται οργισμένοι από το σύστημα τείνουν περισσότερο προς την άρνηση και την κατεδάφιση, παρά προς την οργάνωση με στόχο μια ουσιαστική ανατροπή. Γιατί δεν τους κερδίζετε;

– Πάντως, η εικόνα που εμείς έχουμε από χώρους δουλειάς και γειτονιές και της Πάτρας είναι ότι κερδίζουμε κόσμο, ο οποίος μπορεί να μη συμφωνεί σε όλα μαζί μας, αποφασίζει όμως να συμπορευτεί στους αγώνες με το ΚΚΕ. Η εκδήλωση της Τετάρτης μπορεί να σας το επιβεβαιώσει. Είμαστε όμως εδώ για να κερδίσουμε ακόμα περισσότερους εργαζόμενους προλετάριους, αν και δεν εξαρτώνται όλα από μας ιδιαίτερα σε συνθήκες συνολικής υποχώρησης του κινήματος μέσα στις οποίες το σύστημα έχει επιπλέον δυνατότητες να βάζει εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης. Για παράδειγμα, η αγανάκτηση απέναντι στα μνημόνια που έβγαλε ένα μεγάλο μέρος εργαζομένων στο δρόμο, έδωσε τη θέση της στην απογοήτευση και τη μοιρολατρία. Κι αυτό γιατί η πάλη περιορίστηκε στην κυβερνητική εναλλαγή – που έγινε τελικά με τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος πρόσφερε «στο πιάτο» αυτή την αγανάκτηση, στο σύστημα.

Τώρα όμως η οργή μπορεί να γίνει συμμετοχή, δράση στο Σωματείο, στο Σύλλογο για να πολλαπλασιαστούν οι εστίες της αντίστασης, για να μείνουν στα χαρτιά όλοι οι αντεργατικοί νόμοι. Για να μπει στο επίκεντρο το ζήτημα των σύγχρονων κοινωνικών λαϊκών αναγκών και πώς θα ανοίξουμε το δρόμο για την πραγματική ικανοποίησή τους. Υπάρχουν σήμερα ελπιδοφόρα παραδείγματα που η οργή απέναντι στο σύστημα δεν έχασε χρόνο αναμένοντας μια νέα κυβέρνηση, έγινε ανυποχώρητος αγώνας και τελικά κέρδισε, όπως ο αγώνας των εργαζομένων στο λιμάνι της COSCO, της «efood» και αλλού.

– Είναι δικαιολογημένος σήμερα ο αντιαμερικανισμός που ανέκαθεν πρεσβεύατε; Γιατί δεν στρέφεστε εξίσου εναντίον δυνάμεων που εμφανώς απεργάζονται τον μιλιταρισμό και τον επεκτατισμό;

– Αυτό που ονομάζετε μιλιταρισμό και επεκτατισμό είναι στοιχείο συνολικά των ιμπεριαλιστικών κρατών τα οποία έχουμε στο στόχαστρό μας γιατί έχουμε στο στόχαστρό μας τον ίδιο τον καπιταλισμό ως κοινωνικό σύστημα. Και ως τέτοια προσδιορίζονται εξίσου όλα τα κράτη που ανταγωνίζονται οικονομικά – στρατιωτικά – πολιτικά διεθνώς, για κέρδη, γεωστρατηγική αναβάθμιση και έλεγχο αγορών. Αφορούν εξίσου τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Ρωσία, τη Γαλλία, την Κίνα και άλλες, καθώς και τις συμμαχίες που συμμετέχουν όπως το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και άλλες περιφερειακές και διεθνείς ενώσεις. Βέβαια, οι ΗΠΑ ξεχωρίζουν λόγω και της θέσης τους στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αν ο αντιαμερικανισμός στη χώρα μας αναπτύχθηκε τα προηγούμενα χρόνια, αυτό έγινε λόγω του αρνητικού ρόλου που έπαιξαν οι ΗΠΑ όχι μόνο στη χώρα μας -σας θυμίζω τον εμφύλιο, τη χούντα, τις βάσεις- αλλά και παγκόσμια με τις πολεμικές επεμβάσεις, τη στήριξη αυταρχικών καθεστώτων και δικτατοριών. Μπορεί τα προηγούμενα χρόνια να έγινε μεγάλη προσπάθεια από τις πολιτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΜέΡΑ25, να ξεπλυθεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, όμως αυτό δεν σημαίνει πως έχει ξεπλυθεί συνολικά στη λαϊκή συνείδηση ο ρόλος των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Η μαζική συμμετοχή εργαζομένων και νεολαίας στην αντιιμπεριαλιστική πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία, προχτές, αποστόμωσε πολλούς.

– Είναι ψηλά στην ατζέντα σας η κλιματική αλλαγή; Μπορεί να αποτελέσει βάση για εκσυγχρονισμούς που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολιτών;

– Βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στη συνολική υποβάθμιση του Περιβάλλοντος, που δεν περιορίζεται μόνο στην κλιματική αλλαγή. Έχουμε πραγματικό και όχι υποκριτικό ενδιαφέρον, όπως τα αστικά κόμματα. Τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, το ΜέΡΑ25 συσκοτίζουν με τις θέσεις τους το πραγματικό πρόβλημα, από διαφορετικές αφετηρίες ο καθένας, οδηγούνται στον ίδιο αδιέξοδο για το λαό δρόμο. Γιατί από τη ρύπανση των φυσικών πόρων, τους πολέμους, μέχρι το «πράσινο New Deal», την «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία» αποκαλύπτεται ότι ο πραγματικός ένοχος, που θυσιάζει τις κοινωνικές ανάγκες και την προστασία του περιβάλλοντος στο βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου, είναι ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης που όλοι υπηρετούν. Η «πράσινη μετάβαση» μεταφράζεται για το λαό σε πανάκριβο ηλεκτρικό ρεύμα και φυσικό αέριο, μαύρες εργασιακές σχέσεις, αύξηση της ανεργίας, καταστροφή των δασών και του υδροφόρου ορίζοντα. Αυτό αποδείχθηκε και στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής στη Γλασκόβη. Γι’ αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει βάση εκσυγχρονισμών προς όφελος της ζωής του λαού. Η ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος και η διασφάλιση της λαϊκής ευημερίας προϋποθέτει διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κριτήριο ταυτόχρονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και την προστασία του περιβάλλοντος. Για το άνοιγμα αυτού του δρόμου καλούμε τον λαό να οργανώσει την πάλη του.

– Ο σύντροφός σας Κώστας Πελετίδης ψηφίζεται από το ευρύ κοινωνικό φάσμα. Αυτό δεν το πετυχαίνετε εύκολα αλλού. Πάσχετε στο επίπεδο των προσώπων;

– Ο σύντροφος μας Κώστας Πελετίδης ψηφίζεται από ένα ευρύ φάσμα εργαζομένων γιατί ο ίδιος και ολόκληρη η δημοτική αρχή είναι στο πλευρό των εργαζομένων, αποτελούν στήριγμα στους αγώνες του. Μέσα σε ένα ασφυκτικό αντιλαϊκό πλαίσιο για την Τοπική Διοίκηση αγωνίζονται να λύσουν χρόνια προβλήματα, υπερασπίζονται τα λαϊκά δικαιώματα, παλεύουν να υπάρχει ζωή στις γειτονιές. Προσπαθούν να ανακουφίσουν τους άνεργους, τις φτωχές λαϊκές οικογένειες. Γι’ αυτό και απειθαρχούν στις αντιλαϊκές εντολές, είναι πραγματική αντιπολίτευση προς την κεντρική εξουσία και τις επιλογές της. Τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά που συμπυκνώνει ο Κώστας Πελετίδης τα έχουν κι άλλοι σύντροφοί μας στην Τοπική Διοίκηση με τη διαφορά ότι ο καθένας δρα σε διαφορετικές συνθήκες, σε διαφορετικούς χώρους. Είναι τιμητικό για το ΚΚΕ ότι σε όλη τη χώρα, άλλοι δήμαρχοι και δημοτικές αρχές που εκλέχτηκαν με άλλα ψηφοδέλτια, σέβονται, τιμούν και ακούνε τους κομμουνιστές, το ΚΚΕ, αξιοποιούν τις προτάσεις του, γεγονός που υποδηλώνει αποδοχή μιας πρωτοπορίας στον πραγματικό κόσμο των ιδεών και των πολιτικών θέσεων σε συνδυασμό με την πράξη, την αγωνιστική συνέπεια και διεκδίκηση για το καλό του ελληνικού λαού. Αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι από αυτούς που ψηφίζουν το συνδυασμό του ΚΚΕ στην Πάτρα θα κάνουν και το πολιτικό βήμα να ενισχύσουν και να συμπορευτούν με το ΚΚΕ και στο επίπεδο των βουλευτικών εκλογών.

902

Σχολιάστε Ελεύθερα