Σαν σήμερα έγινε η εισβολή στην Κύπρο με την επιχείρηση που ονομάζαν οι Τούρκοι «Αττίλας Ι», έκτοτε το 37% περίπου του νησιού είναι υπό Τουρκική κατοχή, ενώ υπάρχουν δυο βρετανικές κτήσεις πάνω στο νησί και μια περιοχή, όπου ελέγχεται από τον ΟΗΕ, όπου αντιστοιχεί περίπου στο 3% της έκτασης του νησιού.
Το Κυπριακό είναι προφανές πως έχει πάρα πολλές δυσκολίες ως προς την επίλυσή του, αλλά υπάρχει το διεθνές ζήτημα, πως ακόμα και σήμερα 50 χρόνια μετά, υπάρχουν αγνοούμενοι και έτσι στα μηνύματα των πολιτικών φορέων τονίζεται πως θα υπάρξουν πανευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για τους αγνοούμενους Ελληνοκύπριους.
Το μήνυμα του Χριστοδουλίδη, προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι ότι αν και η Ελληνοκυπριακή πλευρά σήμερα θρηνεί, αυτό δεν αλλάζει την αποφασιστικότητά της να διεκδικήσει τα δίκαια του κυπριακού ελληνισμού και να κάνει ότι μπορεί για να υπάρξει μια λύση δίκαιη και βιώσιμη όπως την ορίζουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Ο Χριστοδουλίδης ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην Λευκωσία και με αυτή την αναμονή εκφράζει την ικανοποίησή του για την στάση της Ελληνικής κυβέρνησης σε μια περίοδο όπου φαίνεται ότι ξεκινούν ξανά οι συνομιλίες για το κυπριακό.
Το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Μισός αιώνας από την εθνική τραγωδία της Κύπρου. Τιμούμε όσους χάθηκαν. Και διεκδικούμε ένα ευρωπαϊκό κράτος, ενιαίο, με βάση τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Χωρίς ξένο στρατό κατοχής. Και όπως το θέλει ο ποιητής: «Χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος».
Στέφανος Κασσελάκης: Ανάληψη πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τους αγνοούμενους της κυπριακής τραγωδίας
Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής 19/7 σε εκδήλωση μνήμης και τιμής για τους αγνοούμενους στον Κόρνο. Εκεί εξήγγειλε την ανάληψη πρωτοβουλιών για τους αγνοούμενους τονίζοντας ότι οι αγνοούμενοι δεν είναι μόνο Ελληνοκύπριοι και Έλληνες πολίτες αλλά και Ευρωπαίοι πολίτες.
Συγκεκριμένα τόνισε ότι οι Έλληνες και Κύπριοι αγνοούμενοι δεν είναι απλά Έλληνες και Κύπριοι αγνοούμενοι. Είναι και Ευρωπαίοι αγνοούμενοι. Ήταν Ευρωπαίοι πολίτες. Γι’ αυτό το λόγο η αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ, την αμέσως επόμενη εβδομάδα θα αναλάβει πρωτοβουλία στο Ευρωκοινοβούλιο, έτσι ώστε να μπορεί αυτό το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ευρωπαίων πολιτών να αναδειχθεί εκεί που πρέπει, για να μπορέσει επιτέλους η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους να πράξει το ιερό της έργο με περισσότερη στήριξη απ’ ό,τι αυτή τη στιγμή. Διότι είναι ηθικό ζήτημα. Είναι ηθικό ζήτημα και για τους Ελλαδίτες, και για τους Ελληνοκύπριους, για όλους τους λαούς, διότι είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρέπει να το στηρίξουμε χωρίς ενδοιασμούς».
Και συμπλήρωσε ότι «στηρίζουμε την επίλυση του Κυπριακού στη βάση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και των αποφάσεων του ΟΗΕ, από εκεί που τερματίστηκαν οι συνομιλίες στο Κραν Μοντάνα, για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας», και επισήμανε: «Το Κυπριακό είναι για μας ένα ζήτημα που πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι των ευρωτουρκικών σχέσεων. Και αυτή είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρώπη».
Κλείνοντας την ομιλία του τόνισε χαρακτηριστικά ότι «Θα καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για να μπορέσουμε να είμαστε χρήσιμοι και παραγωγικοί στον αδελφό λαό μας. Δεν θα ξεχάσουμε. Ο Ελληνισμός παραμένει αδιαίρετος και οι συγγενείς σας είναι αθάνατοι», επισήμανε χαρακτηριστικά, στο κλείσιμο της ομιλίας του ο Στέφανος Κασσελάκης.
Σε αυτή την εκδήλωση πέρα από τον Στέφανο Κασσελάκη παρέστησαν ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, η πρόεδρος της κυπριακής Βουλής Αννίτα Δημητρίου και άλλοι αξιωματούχοι της Κυπριακής και της Ελληνικής κυβέρνησης,
Νίκος Ανδρουλάκης: «Δεν δεχόμαστε καμία επιλογή διχοτόμησης της Κύπρου και λύσης δύο κρατών. Δίκαιη και βιώσιμη λύση βάσει των ψηφισμάτων του ΟΗΕ»
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, παρέστη το πρωί του Σαββάτου στην επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων αξιωματικών και οπλιτών κατά την τουρκική εισβολή του 1974 παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, στο στρατιωτικό κοιμητήριο στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας στη Λευκωσία.
Σε δηλώσεις του ο κ. Ανδρουλάκης επισήμανε:
«Πενήντα χρόνια από την αποφράδα ημέρα της εισβολής του “Αττίλα”.
Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς μας.
Δεν ξεχνάμε τους αγνοούμενους και τις χιλιάδες οικογένειες, που δυστυχώς έχασαν τις πατρογονικές τους εστίες.
Δεν δεχόμαστε καμία πρόκληση και καμία αμφισβήτηση των ψηφισμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
Δεν πρόκειται να δεχθούμε καμία επιλογή διχοτόμησης του νησιού και λύσης δύο κρατών.
Συνεχίζουμε σταθερά τον αγώνα μας για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση για να ζει κάθε πολίτης στο νησί με σεβασμό των δικαιωμάτων του. Με σεβασμό της προοπτικής όλων των γενεών».
Ανακοίνωση του ΚΚΕ
Το ΚΚΕ εδώ και 50 χρόνια, από τότε που εκδηλώθηκε η τουρκική εισβολή, η οποία οδήγησε σε χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους και εκτοπισμένους, καθώς και στη μέχρι σήμερα κατοχή του 37% της Κύπρου, επιμένει σταθερά να την καταδικάζει, να αναδεικνύει τον διεθνή χαρακτήρα του Κυπριακού, να εκφράζει τη διεθνιστική αλληλεγγύη στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα της Κύπρου, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, Αρμένιους, Μαρωνίτες ή Λατίνους.
Η μαύρη επέτειος των 50 χρόνων της τουρκικής εισβολής και κατοχής στην Κύπρο δίνει τροφή για τη μελέτη εκείνων των ιστορικών γεγονότων, καθώς και για προβληματισμό που πρέπει να αναπτυχθεί στους λαούς γύρω από τον αρνητικό και επικίνδυνο ρόλο που έπαιξαν διαχρονικά και παίζουν έως σήμερα στην επίλυση του κυπριακού προβλήματος οι ΗΠΑ, η Βρετανία, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, και οι σχεδιασμοί που αναπτύσσονται στο πλαίσιο των ανταγωνισμών ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου.
Ετσι, δεν πρέπει να αγνοήσουμε το γεγονός πως στα 1974 το Κυπριακό αποτελούσε ήδη ένα κουβάρι πολλών διαπλεκόμενων μεταξύ τους αντιθέσεων, με βαθιές ιστορικές ρίζες. Κομβικό σημείο αναφοράς στην τελευταία φάση όξυνσης των εν λόγω αντιθέσεων υπήρξαν οι Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου.
Με τις Συμφωνίες της Ζυρίχης (11/2/1959) και του Λονδίνου (19/2/1959) η Κύπρος υπαγόταν ουσιαστικά υπό τριμερή βρετανική – ελληνική – τουρκική συγκυριαρχία. Η ίδρυση του κυπριακού κράτους, ως προϊόν ενδοκαπιταλιστικών συμβιβασμών, με την παρουσία των βρετανικών βάσεων, στρατευμάτων τριών κρατών και τον διαχωρισμό στα τοπικά όργανα των Ελληνοκυπρίων από τους Τουρκοκύπριους, ουσιαστικά υπονόμευε από την αρχή την ενότητα της Κύπρου, δημιουργούσε δηλαδή προϋποθέσεις διχοτόμησης, ακόμη και διπλής ένωσης. Το περιεχόμενο των Συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου, με τις οποίες τρία κράτη γίνονταν εγγυητές της ανεξαρτησίας μιας άλλης χώρας, δεν μπορούσε να αποτελέσει έναν μόνιμο συμβιβασμό. Ετσι, μετά από μια ολιγόχρονη ανάπαυλα, ακολούθησε νέα φάση όξυνσης των εσωτερικών και εξωτερικών αντιθέσεων στην Κύπρο.
Το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο και η εισβολή του τουρκικού στρατού, που ακολούθησε, υπήρξαν η δραματική κορύφωση και κατάληξη της αλυσίδας των όσων προηγήθηκαν.
Κεντρική θέση στο πλέγμα των εν λόγω αντιθέσεων είχε ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας για την αναβάθμιση του ρόλου τους στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο (η μία σε βάρος της άλλης). Η ύπαρξη στην Κύπρο δύο κοινοτήτων, της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής, αποτέλεσε την ιδανική βάση για την αιτιολόγηση και υλοποίηση των στόχων των δύο αντίπαλων αστικών τάξεων, με την εκατέρωθεν καλλιέργεια του ελληνικού εθνικισμού και του τουρκικού επεκτατισμού.
Από την άλλη ο βρετανικός ιμπεριαλισμός έβαλε τη σφραγίδα του στη μη έγκαιρη και ουσιαστική επίλυση του Κυπριακού Ζητήματος, δημιουργώντας το πλαίσιο για τις εκατέρωθεν επεμβάσεις και τον διαχωρισμό των δύο κυπριακών κοινοτήτων. Ταυτόχρονα η Μεγάλη Βρετανία συνέχιζε να διατηρεί ισχυρά συμφέροντα, καθώς και δύο στρατιωτικές βάσεις στο νησί. Σε μια πορεία, στην ωμή παρεμβατικότητα της Μ. Βρετανίας προστέθηκε και η αντίστοιχη των ΗΠΑ.
Επίσης, η ελληνοκυπριακή αστική τάξη, μη επιθυμώντας να παρακολουθεί και να εξαρτά την πορεία της από τους υπολογισμούς και τις πρακτικές της εξωτερικής πολιτικής της ελληνικής αστικής τάξης (η οποία αρχικά χωρίς σταθερότητα τασσόταν υπέρ της ένωσης), προέκρινε όλο και περισσότερο τον στόχο της ανεξαρτησίας (από τον στόχο της ένωσης, τον οποίο τελικά απέρριψε εντελώς). Ως εκ τούτου, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 προστέθηκε στις ήδη υπάρχουσες αντιθέσεις και η αντίθεση Ελλάδας – Κύπρου.
Η προσφυγή της κυπριακής κυβέρνησης στη συνδρομή της Σοβιετικής Ενωσης δημιουργούσε δυνητικά και εξ αντικειμένου μια σφήνα στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο μάλιστα έντασης των αντιθέσεων στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και αλλεπάλληλων αραβοϊσραηλινών πολεμικών συγκρούσεων.
Με βάση τα παραπάνω, γίνεται φανερό γιατί τα σχέδια που τέθηκαν στο τραπέζι οδηγούσαν αντικειμενικά και αναπόφευκτα στη διχοτόμηση της Κύπρου και κατ’ επέκταση στη διπλή ένωση των κυπριακών εδαφών με την Ελλάδα και την Τουρκία αντίστοιχα, που θα εξασφάλιζε και τη μετατροπή του «αβύθιστου αεροπλανοφόρου», δηλαδή της Κύπρου, σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Ηδη από τη δεκαετία του ’60, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της συγκρότησης θυλάκων και μεταφέρθηκαν Τουρκοκύπριοι σε συγκεκριμένες περιοχές, για τη διαμόρφωση εδαφικής τουρκοκυπριακής ζώνης.
Μέσα στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η δικτατορία των συνταγματαρχών τάχθηκε αρχικά υπέρ μιας δυναμικής και σύντομης επίλυσης του Κυπριακού μέσω της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, με ή χωρίς εδαφικά ανταλλάγματα στην Τουρκία, στη βάση της μη δεσμευτικής συμφωνίας των υπουργών Εξωτερικών των δύο κρατών (1966). Ο ηγετικός κύκλος της δικτατορίας έκρινε ότι η συγκεκριμένη πρόταση εξασφάλιζε και τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή, αφού ουσιαστικά θα μετέτρεπε την Κύπρο σε ΝΑΤΟικό έδαφος. Ωστόσο, μετά τη σφοδρή αντίδραση του τουρκικού κράτους, την απειλή πολεμικής σύγκρουσης και την αποστασιοποίηση των ΗΠΑ, στα ηγετικά της κλιμάκια αναπτύχθηκαν δύο διαφορετικές τάσεις: Την πρώτη εξέφραζε κυρίως ο Παπαδόπουλος και αποτελούσε συνέχεια της πολιτικής των προδικτατορικών αστικών κυβερνήσεων, ενώ υπέρ μιας δυναμικής επίλυσης συνέχισε να τάσσεται μια ομάδα πραξικοπηματιών γύρω από τον Ιωαννίδη. Υστερα από την ανατροπή του Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη, το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο, την απόπειρα δολοφονίας του Μακαρίου και τον διορισμό του χουντικού Σαμψών ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, δόθηκε η ιδανική αφορμή για την επέμβαση της Τουρκίας. Οι τουρκικές επιδιώξεις για την Κύπρο ολοκληρώθηκαν με την εισβολή και κατοχή, με τον «Αττίλα 1» και τον «Αττίλα 2», τον Ιούλη και τον Αύγουστο του 1974 αντίστοιχα.
Μετά την εισβολή, το τουρκικό κράτος δούλεψε συστηματικά για να περάσει η θέση της Δικοινοτικής – Διζωνικής Ομοσπονδίας και πέτυχε να περιληφθεί η θέση αυτή – ως συμβιβασμός – στα υλικά των συνομιλιών, ως βάση εκ μέρους του, για διχοτομική, συνομοσπονδιακή λύση, δύο κρατών.
Το 1983 ανακηρύχθηκε η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» και το ψευδοκράτος αξιοποιήθηκε και πάλι για τη δημιουργία τετελεσμένων.
Στην πράξη, αποδεικνύεται πως μια θέση τακτικής, ένας «έσχατος συμβιβασμός» της ελληνοκυπριακής πλευράς, που οδήγησε στη θέση της Δικοινοτικής – Διζωνικής Ομοσπονδίας, μετατράπηκε στη συνέχεια σε θέση αρχής και θεμέλιο της λύσης για το Κυπριακό.
Σε αυτά τα 50 χρόνια επιδιώχθηκε από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις η νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής και κατοχής, με εμβληματικό ορόσημο το «σχέδιο Ανάν» πριν 20 χρόνια.
Το ΚΚΕ ήταν η μοναδική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα που καταδίκασε αποφασιστικά και καθαρά το συνομοσπονδιακό, διχοτομικό «σχέδιο Ανάν» και στήριξε το ΟΧΙ του κυπριακού λαού στο σχετικό δημοψήφισμα τον Απρίλη του 2004. Σχέδιο που δεν ήταν ούτε δίκαιο ούτε βιώσιμο, και η προώθησή του ενέπλεκε τους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας σε νέες περιπέτειες. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα στο ελληνικό Κοινοβούλιο που οργάνωσε κινητοποίηση κατά του σχεδίου αυτού και κάτω από τη δική του πίεση αποτράπηκε κοινό ανακοινωθέν υπέρ του «σχεδίου Ανάν» στη σύσκεψη υπό τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Σήμερα, εξετάζοντας τις εξελίξεις με κριτήριο τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα βλέπουμε να ανακυκλώνονται επικίνδυνες θέσεις, που διαιωνίζουν τις συνέπειες της εισβολής – κατοχής και προωθούν τη διχοτόμηση της Κύπρου, με την προσέγγιση των «δύο συνιστώντων κρατών», που συνιστούν συνομοσπονδιακή, διχοτομική λύση.
Επιπλέον, δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως οι σχεδιασμοί αυτοί έχουν ως στόχο να αξιοποιηθεί η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου στον ανταγωνισμό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με τη Ρωσία, στις συνθήκες της όξυνσης των γενικότερων ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που έχουν εκδηλωθεί στην περιοχή μας, στην οποία μαίνονται οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην Ουκρανία και σε Μέση Ανατολή – Ερυθρά Θάλασσα και έχει εκδηλωθεί η επιχείρηση γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού από το κατοχικό κράτος του Ισραήλ στη Γάζα.
Το έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζεται η θέση του ΚΚΕ είναι τα ενιαία συμφέροντα του εργαζόμενου λαού όλης της Κύπρου, η αναγκαιότητα συντονισμού της πάλης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας, η αντιμετώπιση του καθεστώτος που προκάλεσε η εισβολή – κατοχή από τη σκοπιά της ταξικής πάλης, στην προοπτική της απελευθέρωσης από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.
Συγκεκριμένα, η θέση του ΚΚΕ για το κυπριακό πρόβλημα καθορίζεται από τους ακόλουθους άξονες:
Το κυπριακό πρόβλημα είναι διεθνές πρόβλημα, εισβολής και κατοχής του βορείου τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία. Εχει τη σφραγίδα της επέμβασης του ΝΑΤΟ και των γενικότερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην περιοχή. Ο διεθνής χαρακτήρας προκύπτει και από τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Τασσόμαστε υπέρ της αποχώρησης των κατοχικών και όλων των άλλων ξένων στρατιωτικών δυνάμεων από την Κύπρο και γενικότερα υποστηρίζουμε την εξάλειψη των συνεπειών της τουρκικής κατοχής, το σταμάτημα του εποικισμού, το δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων στις εστίες τους και την αποχώρηση εποίκων, παίρνοντας υπόψη κοινωνικά, ανθρωπιστικά κριτήρια.
Υποστηρίζουμε το κλείσιμο των βρετανικών βάσεων και την κατάργηση του καθεστώτος που απολαμβάνουν τόσα χρόνια.
- Το ΚΚΕ θεωρεί πως η πάλη της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων πρέπει να κατευθύνεται στον στόχο για μια Κύπρο στην οποία αφέντης θα είναι ο λαός της, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, Αρμένιοι, Λατίνοι και Μαρωνίτες. Μια Κύπρος Ενιαία, Ανεξάρτητη, με Μία και Μόνη Κυριαρχία, μία Ιθαγένεια και Διεθνή Προσωπικότητα, χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες.
- Για το ΚΚΕ, Κύπρος Ενιαία σημαίνει:
— Ενιαία Κρατική Συγκρότηση: Ενα κράτος και όχι δύο κράτη.
— Δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και διαμονή εργατικών – λαϊκών οικογενειών σε όλες τις περιοχές του Νησιού, χωρίς όρους και δεσμεύσεις, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για Τουρκοκύπριους, Ελληνοκύπριους, Αρμένιους, Μαρωνίτες ή Λατίνους.
— Εξασφάλιση των εργασιακών, ασφαλιστικών, κοινωνικών δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις. Σεβασμός στο δικαίωμα να μιλούν τη γλώσσα τους, να μορφώνονται τα παιδιά τους. Σεβασμός στις θρησκευτικές επιλογές και πολιτιστικές παραδόσεις.
- Στη βάση αυτή, η θέση του ΚΚΕ για Κύπρο Ενιαία αντιπαλεύει τον εθνικισμό και την γκετοποίηση, που προκαλούν η «διζωνικότητα» και τα δύο «συνιστώντα κράτη», και εκφράζει την αναγκαιότητα της ενιαίας οργάνωσης και της κοινής πάλης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων της Κύπρου, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Λατίνων και Μαρωνιτών, ενάντια στην αστική τάξη, ενάντια στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ.
Η σύγκρουση με την καπιταλιστική εκμετάλλευση και η αντιμετώπιση της επιθετικότητας του κεφαλαίου, η διεκδίκηση στόχων πάλης που υπηρετούν τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, πολύ περισσότερο σήμερα στις σύνθετες συνθήκες των οξυμένων ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην περιοχή μας, απαιτούν αξιοποίηση της πείρας που έχει συγκεντρωθεί, ενίσχυση του προλεταριακού διεθνισμού και του συντονισμού της πάλης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Κύπρου και των άλλων χωρών της περιοχής.
Συνολικά, η κοινή συντονισμένη πάλη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Τουρκία και άλλων λαών της περιοχής πρέπει να κατευθύνεται ενάντια στα μονοπώλια και στο εκμεταλλευτικό σύστημα, για την εργατική – λαϊκή εξουσία και την κοινωνικοποίηση του πλούτου τους, για την αποδέσμευση από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη διαμόρφωση των συνθηκών για διεθνείς σχέσεις που θα στηρίζονται στο αμοιβαίο όφελος.
Ανακοίνωση της Ελληνικής λύσης
Υπό το απαθές βλέμμα της «διεθνούς κοινότητας» και της υποτιθέμενα «ενωμένης» Ευρώπης, συμπληρώνονται 50 χρόνια εθνοκάθαρσης του Κυπριακού Ελληνισμού από τους βάρβαρους Τούρκους εισβολείς.
Η Κύπρος δεν είναι «διαιρεμένη», αλλά κατά το ήμισυ, σκλαβωμένη, καθώς ηρωικοί υπερασπιστές κράτησαν Θερμοπύλες για να σταματήσουν τα υπεράριθμα βάρβαρα στίφη.
Αυτούς τους ήρωες και την θυσία τους τιμούμε σήμερα. Και δεν πρόκειται να προδώσουμε την θυσία τους, «νομιμοποιώντας» με οποιοδήποτε τρόπο τους Τούρκους δολοφόνους τους.
Η Τουρκία δεν είναι «μέρος της λύσης», αλλά ένοχη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Η μόνη «δίκαιη και βιώσιμη λύση» για το Κυπριακό, είναι η απελευθέρωση.
Κάλεσμα της νεολαίας του Κόμματος «Νίκη» στην πλατεία συντάγματος για να φωνάξουμε πως η Κύπρος είναι Ελληνική
50 χρόνια τουρκικής σκλαβιάς! Το Σάββατο 20 Ιουλίου όλοι στο Σύνταγμα για να φωνάξουμε πως η Κύπρος είναι ελληνική.
Έξω ο Αττίλας από την Κύπρο! ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ – ΕΝΩΣΗ!
Ανακοίνωση του Κόμματος «Νίκη»
Σήμερα συμπληρώνονται 50 χρόνια από την έναρξη της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Είναι η κορύφωση των μειοδοσιών και προδοσιών που υπέφερε η μαρτυρική μεγαλόνησος, και η απαρχή της μεγαλύτερης ταπείνωσης του Ελληνισμού τον τελευταίο μισό αιώνα.
Ασιατική εισβολή χωρίς αντίσταση, με βοήθειες και παρεμβάσεις ξένων δυνάμεων, με προδοσίες Γραικύλων, με ηρωισμούς Ελλήνων, με τουρκικά εγκλήματα πολέμου, με αγνοημένους και εκτελεσμένους αιχμαλώτους πολέμου, με ξερριζωμένες οικογένειες και βίαιους εκτοπισμούς. Και στην πορεία αυτών των 50 ετών, με παράνομο εποικισμό, με ένα τερατώδες ψευδοκράτος υπουργών-δολοφόνων, με μπάζωμα συνειδήσεων, με κυβερνήτη την ατιμωρησία. Και με έναν αμαρτωλό «φάκελο», ο οποίος κάποτε οφείλει να ανοίξει διάπλατα και να αποδοθεί ο λογαριασμός – να τιμηθούν οι ήρωες, και να στιγματισθούν οι προδότες, όσο ψηλά και αν βρέθηκαν.
Η ΝΙΚΗ, εφαρμόζοντας έμπρακτα το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ», ξεκινά από σήμερα ένα εκτενές, πολυήμερο αφιέρωμα στη μαρτυρική Μεγαλόνησο, για να θυμηθούν οι πρεσβύτεροι και να μάθουν οι νεότεροι. Χρωστάμε στο ελληνικό έθνος, στους νεκρούς και τους αγέννητους, να λάμψει η αλήθεια. «Καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ἡμᾶς.»
Σύμβολο του αφιερώματος δεν έχουμε εικόνες της καταστροφής, όπως θα ήταν το αναμενόμενο. Απεικονίζουμε τον Κίμωνα του Μιλτιάδου, τον άγιο Αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, και τον Στρατηγό Γρίβα Διγενή. Ο πρώτος αγωνίστηκε να ελευθερώσει την Κύπρο από τους Πέρσες, ο δεύτερος από τους Άραβες, ο τρίτος από τους Βρετανούς. Το Γένος μας θα αναστήσει και άλλους.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Πλεύση Ελευθερίας για τα 50 χρόνια Κατοχής στην Κύπρο
Η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, ήταν η μόνη Πολιτική Αρχηγός που παρέστη και φέτος, στις εκδηλώσεις Μνήμης για τους πεσόντες στην Κύπρο το 1974 και για τα 50 χρόνια Κατοχής της Κύπρου. Κατέθεσε λουλούδια στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις για τους Έλληνες και τους Κύπριους που έδωσαν το αίμα τους, υπερασπιζόμενοι Πατρίδα και Δημοκρατία, απέναντι στο Πραξικόπημα και στην Εισβολή:
«Είμαι για άλλη μια φορά εδώ, η Πλεύση Ελευθερίας είναι για άλλη μια φορά εδώ, για να τιμήσουμε τους πεσόντες, τους Έλληνες και τους Κυπρίους, εκείνους που έδωσαν το αίμα τους υπερασπιζόμενοι την Κύπρο απέναντι στην εισβολή, απέναντι στο πραξικόπημα, απέναντι στην προδοσία που διαπράχθηκε πριν από 50 χρόνια και που ακόμη πρέπει να φωτιστεί.
50 χρόνια μετά, είναι υποχρέωση όλων μας να αγωνιστούμε για το τέλος της Κατοχής, για το τέλος της παράνομης επιβολής εποικισμού, για το τέλος των παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου, για την απόδοση Ειρήνης και Δικαιοσύνης. Για να μπορέσουν οι Κύπριοι, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, να ζήσουν μονιασμένοι, αρμονικά, στο ίδιο Κράτος, με αναγνώριση των Δικαιωμάτων τους, με σεβασμό στην αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου.
Είναι υποχρέωση της Ελληνικής Κυβέρνησης, της Κυπριακής Κυβέρνησης, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ηγεσίας και των Διεθνών Οργανισμών, να εγγυηθούν την αποκατάσταση της Ειρήνης, της Δικαιοσύνης, των Δικαιωμάτων του Κυπριακού λαού.
Η Πλεύση Ελευθερίας δεν θα σταματήσει να αγωνίζεται, δεν θα σταματήσει να λέει την Αλήθεια, δεν θα σταματήσει να τιμά τους πεσόντες και την Ιστορία.
Πριν από 9 χρόνια, ως Πρόεδρος της Βουλής, άνοιξα τον Φάκελο της Κύπρου, τον Φάκελο που κρατιόνταν, επί 41 χρόνια τότε, εφτασφράγιστος.
9 χρόνια μετά, σήμερα, ο Φάκελος της Κύπρου δεν έχει πλήρως δημοσιοποιηθεί και αποτελεί ευθύνη του Προέδρου της Βουλής και του προηγούμενου Προέδρου της Βουλής, το γεγονός ότι για 9 χρόνια το άνοιγμα του Φακέλου που πραγματοποιήθηκε το 2015 δεν έχει ολοκληρωθεί, με δημοσιοποίηση όλων των στοιχείων. Ξέρουμε πολύ καλά τον ρόλο που έπαιξε η αμερικανοκίνητη Χούντα, ξέρουμε πολύ καλά ότι στην Κυπριακή Τραγωδία, στο Έγκλημα, οδήγησε μια προδοσία, και είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την Ιστορία μας, να αποκαθιστούμε τις εκτροπές, να υπερασπιζόμαστε το Δίκαιο και την Αλήθεια και να μην ξεχνάμε!».
Η συνεπής, υπεύθυνη, αγωνιστική στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Κυπριακό
Ήταν πέρυσι ακριβώς τέτοια μέρα, 20/7/23, όταν συμπληρώθηκαν 49 χρόνια Κατοχής της Μεγαλονήσου, όταν η Πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, παρούσα και πάλι, υπογράμμιζε από το Σύνταγμα, την απουσία Πολιτειακών παραγόντων από την εκδήλωση Μνήμης για την Κύπρο. Σε δηλώσεις της αμέσως μετά το Μνημόσυνο, η Ζωή εξέφρασε τον προβληματισμό της για την ηχηρή απουσία από την περσινή εκδήλωση, τόσο της Προέδρου της Δημοκρατίας, όσο και του Πρωθυπουργού και του Προέδρου της Βουλής.
Λίγους μήνες μετά, στις 20/2/24, στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής, όταν ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Χρήστος Στυλιανίδης είπε ότι «η μισή Κύπρος είναι ήδη Τουρκική», η Ζωή, μοναδική Πολιτική Αρχηγός παρούσα στην Ολομέλεια όπου παρευρίσκονταν μόλις 15 Βουλευτές, πήρε το λόγο, ανέβηκε στο βήμα της Βουλής και υπογράμμισε, ότι η Κύπρος είναι Ανεξάρτητο Κράτος, η Κατοχή είναι παράνομη και συνιστά διαρκές Διεθνές Έγκλημα και μάλιστα Έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας και θα πρέπει και η Ευρωπαϊκή Ένωση που Κράτος- Μέλος της είναι η Κύπρος, να αναλάβει αποτελεσματική δράση για το τέλος της Κατοχής και για να μην περνάει από το μυαλό κανενός, ότι είναι μια συνθήκη παγιωμένη που δεν την αμφισβητούμε.
Υπενθύμισε δε, αυτό που μνημονεύεται αυτές τις μέρες στον Ελληνικό και Κυπριακό Τύπο, ότι υπήρξε η Πρόεδρος της Βουλής που, προσκαλώντας τον ομόλογό της Πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκη Ομήρου, αποφάσισε το άνοιγμα του Φακέλου της Κύπρου, που βρισκόταν στην Ελληνική Βουλή 41 χρόνια επτασφράγιστος, μέχρι το καλοκαίρι του 2015, που η ίδια πήρε την απόφαση να ανοιχτεί.
Πρόσφατα, από το Ευρωκοινοβούλιο, όπου πλέον η Πλεύση Ελευθερίας εκπροσωπείται με μία Ευρωβουλευτή, η Ζωή επανέφερε το ζήτημα της Κύπρου με σχετικές δηλώσεις της. Συγκεκριμένα στις 15/7/24, Επέτειο του Πραξικοπήματος της Χούντας στην Κύπρο, που άνοιξε το δρόμο για την τουρκική εισβολή και τη συνεχιζόμενη Κατοχή, η Ζωή από το Στρασβούργο επικεντρώθηκε στο Κυπριακό: «Πρέπει επιτέλους να πάψει η Κατοχή στην Κύπρο. Συμπληρώνονται 50 χρόνια από το Πραξικόπημα που οδήγησε στην Τουρκική εισβολή και στην συνεχιζόμενη Κατοχή. Είναι ώρα και το Ευρωκοινοβούλιο και οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί να κάνουν αυτά που αναλογούν, ώστε να πάψει η Κατοχή στη Μεγαλόνησο, να πάψει η Κατοχή σε ένα Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Στις 16/7/24, σε συνέντευξή της επίσης από το Στρασβούργο στον ανταποκριτή της ΕΡΤ Γιώργο Συριόπουλο, στηλίτευσε τη χλιαρή αναφορά στο Κυπριακό από την Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου. Είναι ενδεικτικό ότι η Ρομπέρτα Μέτσολα στις 17/7/24, άλλαξε την τοποθέτησή της απέναντι στο θέμα και προέβη σε νέα, εκτεταμένη αναφορά στο Κυπριακό. Συγκεκριμένα, στη συνέντευξή της από το Στρασβούργο η Ζωή είπε: «Στεναχωρήθηκα γιατί η σημερινή αναφορά της κυρίας Μέτσολα ήταν πολύ μπερδεμένη με άλλα πράγματα, ενώ η Κύπρος είναι το μοναδικό Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρίσκεται σε στρατιωτική Κατοχή, η οποία πρέπει να τελειώσει. Συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από το πραξικόπημα του 1974 και πρέπει το Ευρωκοινοβούλιο να εκπέμψει ένα ηχηρό μήνυμα: Φτάνει πια, ως εδώ, τέλος στην Κατοχή».
Η Πλεύση Ελευθερίας είναι εδώ, με δυνατή φωνή, για τους λαούς του κόσμου, που υφίστανται Εγκλήματα και καταπίεση και η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει αποδείξει ότι είναι έτοιμη και παρούσα για να κάνει ό,τι χρειάζεται προκειμένου η φωνή και των Κυπρίων να ακουστεί δυνατά και το δίκιο τους να αποκατασταθεί.
Ο Πρόεδρος των ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ Βασίλης Στίγκας στην Κύπρο για τα 50 χρόνια της εισβολής του Αττίλα
Στον χώρο του Τύμβου Μακεδονίτισσας έγιναν σήμερα τα αποκαλυπτήρια των προτομών των ηρώων Χρήστου Φώτη, Τάσου Μάρκου και Ανδρέα Αρέστη.
Η τελετή ξεκίνησε στις 7.30 το πρωί με στρατιωτικό άγημα απέδιδε τιμές και ακολούθησε η αποκάλυψη των προτομών των ηρώων, στην παρουσία των πολιτειακών, θρησκευτικών και στρατιωτικών Αρχών.
Οι τρεις ήρωες του Κυπριακού Ελληνισμού που έδωσαν την ζωή τους για να παραμείνει Ελεύθερη και Ελληνική η γη του Ευαγόρα, οι προτομές των οποίων αποκαλύφθηκαν σήμερα, προήχθησαν επ’ ανδραγαθία στο βαθμό του Αντιστράτηγου, κατόπιν απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου στις 27 Μαΐου 2022.
Ο Πρόεδρος των ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ Βασίλης Στίγκας έδωσε ως όφειλε το παρών στην τελετή και είχε και συνάντηση και σύντομη συνομιλία με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη.
Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν: Το Κυπριακό είναι ευρωπαϊκό
«Το Κυπριακό είναι ευρωπαϊκό. Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε σταθερά την Κύπρο στις προσπάθειες για επανένωση του τελευταίου διαιρεμένου κράτους μέλους της ΕΕ, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ» τονίζει η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με ανάρτησή της στην πλατφόρμα Χ.
Ειδικότερα, αναφέρει:
«Σήμερα, σε αυτή την τραγική 50ή επέτειο, και κάθε μέρα, στεκόμαστε στο πλευρό της Κύπρου.
Υποστηρίζουμε την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία.
Οι Κύπριοι αξίζουν να ζουν σε μια επανενωμένη χώρα σε συνθήκες ειρήνης, συνύπαρξης, σταθερότητας και ευημερίας.
Το Κυπριακό είναι ευρωπαϊκό. Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε σταθερά την Κύπρο στις προσπάθειες για επανένωση του τελευταίου διαιρεμένου κράτους μέλους της ΕΕ, σύμφωνα με τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
Ερντογάν:«Η αγνόηση της πραγματικότητας στο νησί της Κύπρου δεν οδηγεί πουθενά»
Σε φιέστα που στήθηκε στα κατεχόμενα με αφορμή τα 50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο ο Τούρκος πρόεςδρος επέμεινε στην λύση των δύο κρατών.
«Συνεχίζουμε αποφασιστικά τις προσπάθειές μας για την αναγνώριση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και την εφαρμογή της λύσης των δύο κρατών», είπε, απορρίπτοντας κάθε συζήτηση για ομοσπονδιακή λύση στην Κύπρο, με βάση και τις «πραγματικότητες» που υπάρχουν στο νησί.
Με αφορμή πάντως την συμμετοχή του Έλληνα πρωθυπουργού στις εκδηλώσεις στην Κύπρο για τα θύματα της τουρκικής εισβολής, ο πρόεδρος της Τουρκίας ανέφερε πως στην πρόσφατη συνάντηση τους στην Νέα Υόρκη του είπε πως «υποθέτω πως δεν θα μας ενοχλήσεις από εκεί», ενώ ο Κυρ. Μητσοτάκης του απάντησε ότι «δεν θα σκεφτόταν κάτι τέτοιο». Επέκρινε, παράλληλα, τον υπουργό Άμυνας, Ν. Δένδια, ότι πρόσφατα έκανε «παράλογες δηλώσεις».
Σημειώνοντας ότι οι προσπάθειές του θα αυξηθούν περαιτέρω για «να σπάσει την απομόνωση στην οποία υπόκεινται άδικα και παράνομα οι Τουρκοκύπριοι και να άρει το εμπάργκο», ο Ερντογάν ανέφερε ότι η υποστήριξή του παραμένει στην «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», η οποία «θεμελιώθηκε στο αίμα των μαρτύρων» για να «γίνει ένα ισχυρό, ευημερούν και αξιόπιστο κράτος». Υποστήριξε ακόμη πως ελπίζει να δει τη μέρα «που οι ηγέτες των εγγυητριών δυνάμεων Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας, θα επισκεφθούν μαζί» το νησί. «Το είπα προσωπικά στον κ. Μητσοτάκη», τόνισε, προσθέτοντας πως «η ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας θα συμβάλει επίσης στο Κυπριακό».
Δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει «ειρηνευτική επιχείρηση» την τουρκική εισβολή στο νησί, η οποία «έδωσε τη δυνατότητα στον τουρκοκυπριακό λαό να αποκτήσει ελευθερία».
Προηγουμένως τον λόγο πήρε ο Ερσίν Τατάρ, ο οποίος αφού τάχθηκε υπέρ της «λύσης των δύο κρατών» υποστήριξε, μεταξύ άλλων, ότι ο «τουρκοκυπριακός λαός» αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του τουρκικού κόσμου, «όπως δηλώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών».
«Η Ελλάδα, σε σύμπνοια με την Κυπριακή Δημοκρατία, παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην λύση της επανένωσης της Κύπρου, στο πλαίσιο των αποφάσεων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, και αυτό θα συνεχίσει να πράττει», απάντησε η ελληνική κυβέρνηση μέσω διπλωματικών πηγών.
Καταδίκη από τον ΣΥΡΙΖΑ της φιέστας Ερντογάν
Την φιέστα Ερντογάν στα Κατεχόμενα καταδικάζει απερίφραστα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με ανακοίνωσή του, την ημέρα συμπλήρωσης 50 ετών από την παράνομη τουρκική εισβολή και κατοχή.
Επιπλέον, καταδικάζει ως απαράδεκτες και τις δηλώσεις του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, «που προσβάλλουν, για άλλη μια φορά, την μνήμη των θυμάτων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, των Αγνοουμένων, των Εγκλωβισμένων και των δεκάδων χιλιάδων προσφύγων».
«Δυστυχώς, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι όχι μόνο η Τουρκία αρνείται να εγκαταλείψει τα νεό-οθωμανικά της αφηγήματα και να συμμορφωθεί επιτέλους με το διεθνές δίκαιο, αλλά αντίθετα επιχαίρει για τις παράνομες ενέργειες της», συμπληρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Καλεί την κυβέρνηση να αντιδράσει άμεσα
Παράλληλα, «καλεί την κυβέρνηση να αντιδράσει άμεσα: πρώτον, προβαίνοντας στις απαραίτητες διπλωματικές ενέργειες προκειμένου η νέα αυτή τουρκική πρόκληση να έχει αντίκτυπο στις ευρωτουρκικές σχέσεις. Και δεύτερον, τονίζοντας σε διεθνές και ευρωπαικό επίπεδο, τη σημασία που έχει για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων και την ειρήνη στην περιοχή, ο τερματισμός των τουρκικών προκλήσεων και η επανεκκίνηση των συνομιλιών για δίκαιη και βιώσιμη λύση, από εκεί που διεκόπησαν στο Κρανς Μοντανά, για λύση στη βάση των Αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, προς όφελος του συνόλου του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων».
Το μήνυμα της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου για την 50η επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο
«Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη βάρβαρη εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, χρονικό διάστημα κατά το οποίο συνεχίζεται η κατοχή του ενός τρίτου και πλέον του εδάφους της, κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς νομιμότητας.
Δεν ξεχνάμε τους ήρωες, Κυπρίους και Ελλαδίτες, που αντιστάθηκαν στον εισβολέα με απαράμιλλη γενναιότητα και θυσίασαν και τη ζωή τους πολεμώντας έναν υπέρτερο εχθρό, ενώ συνεχίζουμε να συμπαραστεκόμαστε στις οικογένειες των αγνοουμένων, μέχρι να διακριβωθεί η τύχη όλων τους.
Η οριστική δικαίωση του ιερού κυπριακού αγώνα, με την εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης στη βάση των Αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου, αποτελεί κορυφαία επιδίωξή μας και χρέος μας προς την ιστορία».
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου παρέστη στο Αρχιερατικό Μνημόσυνο για τους πεσόντες κατά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και, στη συνέχεια, κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
