Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Φιλότουρκοι Τζιχαντιστές έχουν καταλάβει μεγάλο μέρος της περιοχής του Χαλεπίου στη Συρία. Εκεί ζουν ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί που απευθύνουν έκκληση στις Ελληνικές αρχές για την διάσωσή τους. Οι Ελληνορθόδοξοι της περιοχής στέλνουν μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γράφοντας ότι αυτοί μαζί με τις Ρωσικές δυνάμεις αγωνίζονται για την απώθηση των Τζιχαντιστών από τις Χριστιανικές περιοχές. Η κατάσταση είναι έκρυθμη.
Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει θα πρέπει να μιλήσουμε για αυτή την κοινότητα της Συρίας, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω των πολεμικών συγκρούσεων.Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που φαίνεται πως για ένα μικρό χρονικό διάστημα λόγω συγκεκριμένης συμφωνίας εκεχειρίας ο πόλεμος στον Λίβανο και στο Ισραήλ έχει κοπάσει. Βέβαια η εκεχειρία είναι εύθραυστη, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν συμβεί μεγάλες παραβιάσεις είτε από την Χεζμπολάχ είτε από τις άλλες οργανώσεις που δρουν στην περιοχή. Ο πόλεμος όμως ξέσπασε στην Συρία, όπου οι Ρωσικές δυνάμεις, αλλά και πολλές οργανώσεις φιλικές προς τον Άσαντ πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο από τα απομεινάρια των ISIS, όπου κατέλαβαν μετά από 5 χρόνια το Χαλέπι. Οι δυνάμεις που βοηθούν το καθεστώς του Άσαντ μεταξύ των οποίων και δυνάμεις Ελληνορθόδοξων χριστιανών της περιοχής αμύνονται έναντι της επέλασης των Τζιχαντιστών.
Στη Σελευκόβηλο, περιοχή του Χαλεπίου, έχει συγκροτηθεί εδώ και χρόνια μια ισχυρή Χριστιανική πολιτοφυλακή, που αντιστάθηκε στους τζιχαντιστές, σε όλες τις προηγούμενες προσπάθειές τους να καταλάβουν την περιοχή. Πολλοί Ευρωπαίοι βουλευτές μέσα στα κοινοβούλιά τους έφεραν το θέμα της προστασίας των Χριστιανών της περιοχής. Στην Ελλάδα το θέμα ήρθε στην Ελληνική βουλή από τον Μάξιμο Χαρακόπουλο, βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, όπου είναι και ο γενικός γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ).
Σε δήλωσή του ο Μάξιμος Χαρακόπουλος σημειώνει ότι τις τελευταίες δεκαετίες ο χριστιανικός πληθυσμός της Μέσης Ανατολής, που αποτελεί και το λίκνο του χριστιανισμού, υφίσταται συστηματικές διώξεις, λόγω του θρησκευτικού φανατισμού και της μισαλλοδοξίας, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται διαρκώς με ορατή πλέον την προοπτική της εξαφάνισής του. Ιδιαίτερα οι Ελληνορθόδοξοι πιστοί, άμεσοι πνευματικοί απόγονοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ζωντανή μαρτυρία της διαχρονικής συνέχειας της Ορθοδοξίας αλλά και του ελληνισμού στην ευρύτερη περιοχή, βρίσκονται πλέον σε οριακή κατάσταση. Η προέλαση των ισλαμιστών μαχητών, που εμφανίζονται να έχουν την εύνοια της γειτονικής Τουρκίας, η οποία ταυτοχρόνως συνεχίζει να κατέχει παρανόμως συριακά εδάφη, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο τέλος της ελληνορθόδοξης παρουσίας. Αυτές τις στιγμές η σκέψη μας είναι με το Πατριαρχείο Αντιοχείας και τους Ελληνορθόδοξους αδερφούς μας, ευχόμενοι και προσευχόμενοι να βγουν νικητές από αυτήν την τρομερή δοκιμασία».
Στην περιοχή υπάρχει και ο ορθόδοξος μητροπολίτης του Χαλεπιού, Εφραίμ Μααλούλι, όπου σε επιστολή του αναφέρει τα εξής: Είναι σοφό για όσους παραμένουν στο Χαλέπι να αποφεύγουν τις μετακινήσεις, να διατηρούν την ηρεμία και την υπομονή τους και να προσεύχονται στον Κύριο, ζητώντας το έλεός Του για τον κόσμο και να φέρει ειρήνη σε αυτόν. Για όσους μας άφησαν, προσευχόμαστε στον Κύριο να καθοδηγήσει τα βήματά τους και να φτάσουν με ασφάλεια στον προορισμό τους».
Ο μητροπολίτης επίσης δηλώνει ότι δεν πρόκειται να φύγει από την περιοχή και ότι θα αγωνιστεί «δίπλα στο ποίμνιό σε όλες τις συνθήκες, από τις πιο δύσκολες μέχρι τις πιο όμορφες. Αυτή είναι η ποιμαντική μας αποστολή, και θα παραμείνουμε σταθεροί σε αυτήν. Θα είμαστε στήριγμά σας όταν μας χρειαστείτε, οπότε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε απευθείας μαζί μας».
Για την ιστορία του χριστιανισμού στην περιοχή πρέπει να αναφέρουμε ότι στη Σελευκόβηλο (αρχαία ονομασία της σημερινής Al-Suqaylabiyah), διαμένουν σήμερα κάπου 20.000 Ελληνο-Ρωμιοί, όπως αποκαλούνται.
Οι κάτοικοι της πόλης αν και αραβόφωνοι, όπως οι περισσότεροι Ρωμιοί σε Συρία, Λίβανο, Ισραήλ και Ιορδανία, είναι απόγονοι Ελλήνων και Ρωμαίων, με λευκή επιδερμίδα και καστανά/καστανόξανθα μαλλιά.
Αν κι απώλεσαν την ελληνική γλώσσα, διατήρησαν την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία και τις ελληνικές συνήθειες.
Έχουν επίγνωση της ρωμαίικης/ελληνικής καταγωγής τους, παρά τις επίμονες προσπάθειες του συριακού καθεστώτος να τους «εξαραβίσει » με εργαλείο την αραβική γλώσσα, χαρακτηρίζοντάς τους «Άραβες χριστιανούς».
Είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι οι κάτοικοι στη Σελευκόβηλο όταν πληροφορήθηκαν πως ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μετέτρεψε την Αγία Σοφία σε τζαμί, έχτισαν μια ομώνυμη εκκλησία Αγία Σοφία στην πόλη τους.
Οι Ελληνο-Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Συρία είναι μέλη του Ελληνικού Ορθόδοξου Πατριαρχείου της Αντιόχειας είτε της Μελκιτικής Ελληνο-Καθολικής Εκκλησίας. Εχουν αρχαίες ρίζες στη σημερινή Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία, την Παλαιστίνη, το Ισραήλ και στην νότια τουρκική επαρχία Χατάι Μιλούν κυρίως Λεβαντίνικα Αραβικά.
Η μεγαλύτερη συγκέντρωση Ελλήνων Χριστιανών της Αντιόχειας που ζουν ακόμη στο Λεβάντε βρίσκεται στα εδάφη της Συρίας, του Λιβάνου και της Τουρκίας. Μετρώντας την παγκόσμια διασπορά, υπάρχουν περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο Αντιοχιανοί Ελληνορθόδοξοι και Έλληνες Καθολικοί (Μελκίτες) Χριστιανοί που κατοικούν στη Μέση Ανατολή, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Λατινική Αμερική.
Παρόλο που η κύρια γλώσσα τους δεν είναι η Ελληνική νοιώθουν περήφανοι για την ελληνική καταγωγή τους και βέβαια το πατριαρχείο της Κωνσταντινοπόλεως αλλά και όλη η παγκόσμια χριστιανική κοινότητα έχει σταθεί στο πλευρό τους.
Πάνω στο θέμα βέβαια υπάρχουν και αναφορές από την αντιπολίτευση, όπου η Ρένα Δούρου τονίζει ότι η χώρα μας πρέπει να βάλει τέλος στο δόγμα του «δεδομένου συμμάχου» που περιμένει απλώς να ευθυγραμμιστεί με τις διπλωματικές πρωτοβουλίες των ΗΠΑ.
Σε αυτή τη δραματική συγκυρία, η τομεάρχισσα Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Ρένα Δούρου, καλεί την ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει την παθητική της στάση και να αναλάβει ουσιαστική δράση στη διεθνή σκηνή, ειδικά ενόψει της επικείμενης συμμετοχής της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η προέλαση των τζιχαντιστών στην περιοχή του Χαλεπίου, μια πόλη με τεράστια ιστορική και πολιτιστική σημασία, έχει φέρει χιλιάδες αμάχους αντιμέτωπους με θανάσιμους κινδύνους.
Οι επιθέσεις αυτές δεν είναι απλώς ένα ακόμη κεφάλαιο του Συριακού Εμφυλίου αλλά στοχεύουν συστηματικά θρησκευτικές και εθνοτικές κοινότητες, με τους χριστιανικούς πληθυσμούς να βρίσκονται ξανά στο στόχαστρο.
Από το Χαλέπι μέχρι τη Χάμα, οι εγκλωβισμένοι πληθυσμοί υφίστανται τις επιπτώσεις των συγκρούσεων ανάμεσα στις ισλαμιστικές ομάδες, τους τζιχαντιστές της Tahrir al-Sham και τις δυνάμεις του συριακού καθεστώτος, με την ενεργή εμπλοκή της Ρωσίας και την έμμεση υποστήριξη της Τουρκίας στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να ξεπεράσει την παραδοσιακή της προσκόλληση στις στρατηγικές των ΗΠΑ και να αξιοποιήσει τη νέα θέση της ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Όπως τονίζει η Ρένα Δούρου, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών πρέπει να πάψει να λειτουργεί ως «δεδομένος σύμμαχος» και να πρωτοστατήσει σε διεθνείς πρωτοβουλίες για την κατάπαυση του πυρός και την προστασία των ευάλωτων κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή.
Η Ελλάδα, με την ιστορική της σύνδεση με τις χριστιανικές κοινότητες της Ανατολής, έχει ευθύνη να αναδείξει το ζήτημα σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο πολιτικός και ανθρωπιστικός της ρόλος θα πρέπει να είναι ξεκάθαρος: η διάσωση του πολιτισμικού πλούτου και των ανθρώπων που συνθέτουν το μωσαϊκό της Μέσης Ανατολής.
Στην Ευρώπη και ειδικά στην Ολλανδία ο βουλευτής Ντον Σέντερ κατέθεσε ερώτηση στον Ολλανδό υπουργό Εξωτερικών για την «τύχη των Χριστιανών στο Χαλέπι». Ο Ντον Σέντερ είναι μέλος του κόμματος της Χριστιανικής ένωσης και αξίωσε από την Ολλανδική κυβέρνηση να πάρει μέτρα για την προστασία των Χριστιανών στη συριακή πόλη που έχει πέσει στα χέρια των υποστηριζόμενων από την Τουρκία τζιχαντιστών.
Όσο για την Ρωσία, αντιλαμβανόμενη την κατάσταση και δεδομένου του ρόλου τους, που ήταν υποστηρικτικός προς τις δυνάμεις του Άσαντ, αφού πιάστηκε στον ύπνο, καθαιρέθηκε από τον Πούτιν ο επικεφαλής των δυνάμεων στην περιοχή. Πρόκειται για τον Σεργκέι Κίσελ, όπου αντιμετώπισε κριτικές για τις αποτυχίες του κατά τη διάρκεια της ευρείας κλίμακας εισβολής στην Ουκρανία, η οποία οδήγησε στην απόλυσή του και στη συνέχεια του ανατέθηκε η Συρία.
Στη θέση του, το Κρεμλίνο διόρισε τον στρατηγό Αλεξάντερ Τσάικο, ο οποίος είχε ήδη διοικήσει τις ρωσικές δυνάμεις στη Συρία από το 2017 έως το 2019. Οι μάχες μεταξύ των Κούρδων και των τζιχαντιστών μισθοφόρων της Τουρκίας πάντως συνεχίζονται στην ευρύτερη περιοχή, βέβαια θα πρέπει να πούμε μια μεγάλη αλήθεια, ότι το πρόβλημα της Τουρκίας είναι οι κούρδοι που βρίσκονται στην περιοχή, αλλά δεδομένου ότι οι Κούρδοι της περιοχής ευνοούνται από το καθεστώς Άσαντ, και ότι οι Χριστιανοί υπερασπίζουν το καθεστώς είναι δεδομένο ότι θα κάνουν έναν ολοκληρωτικό πόλεμο. Μην ξεχνάμε ότι ο Ερντογάν σε δημόσια τοποθέτησή του είπε ότι η επίθεση του Ισραήλ στον Λίβανο και στην Παλαιστίνη είναι μια επίθεση έναντι της Τουρκίας, αν τότε δεν καταλάβαμε τι ακριβώς εννοούσε, σίγουρα τώρα το καταλάβαμε.
Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε πρόσφατο απολογισμό ανακοίνωσε ότι η ευρεία επίθεση των ομάδων ανταρτών στη βόρεια Συρία που ξεκίνησε την Τετάρτη έχει μέχρι στιγμής αφήσει πίσω τουλάχιστον 412 νεκρούς, συμπεριλαμβανομένων 61 αμάχων. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, η επίθεση έχει στοιχίσει τη ζωή σε 214 αντάρτες, 137 μέλη φιλοκυβερνητικών δυνάμεων και 61 αμάχους.
Η Συρία είναι ένας σημαντικός κόμβος πάντως για τις ευρύτερες πολεμικές συγκρούσεις στην Μέση ανατολή, αφού αποτελεί το σταυροδρόμι μεταξύ της Ασίας, της Ευρώπης και της Αφρικής και χρησιμεύει ως ρυθμιστής μεταξύ των αντίπαλων δυνάμεων, ιδιαίτερα των ΗΠΑ, της Τουρκίας, του Ιράν και της Ρωσίας, αλλά και για την γενικότερη αραβοισραηλινή σύγκρουση, αφού υπάρχει διαμάχη μεταξύ της Συρίας και του Ισραήλ για τα υψίπεδα του Γκολάν. Αυτά βέβαια αφορούν την γεωπολιτική, ωστόσο θα πρέπει να μιλήσουμε και για τους ενεργειακούς πόρους της περιοχής, όπου είναι αντικείμενο διαμάχης τόσο των μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία), όσο και των δυνάμεων του Αραβικού κόσμου. Επίσης, η Συρία είναι σημαντικός εμπορικός κόμβος λόγω της γεωστρατηγικής της σημασίας. Για αυτό στην περιοχή βρίσκονται τόσο Ρωσικά στρατεύματα όσο και Αμερικάνικα στρατεύματα όσο και βέβαια Νατοϊκές δυνάμεις. Συμφέροντα στην περιοχή λόγω του πληθυσμού των Κούρδων έχουν και οι Τούρκοι και οι Ισραηλινοί, όπου πέρα από τα υψίπεδα του Γκολάν διεκδικεί και τον έλεγχο των υδάτινων πόρων της περιοχής.
Ο πόλεμος στη Συρία για άλλη μια φορά μετά την έναρξη του Συριακού εμφυλίου το 2011 και των γεγονότων που ακολούθησαν μετά απειλεί την ανθρωπότητα. Ο κύριος όγκος των προσφύγων που έρχονται και στη χώρα μας προέρχονται από αυτή την χώρα, όπου έχει υπολογιστεί ότι έχουν μεταναστεύσει τόσο στην Τουρκία, όσο και στην Ευρώπη περίπου 4.000.000 πολίτες, ενώ περίπου 7, 6 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί από τις εστίες τους από το 2011 εως σήμερα. Η Συρία αποτελεί το σημαντικότερο ρεύμα της λεγόμενης Ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης, όπου έχει δώσει δύναμη στα ακροδεξιά κόμματα ανά την Ευρώπη, και όχι μόνο. Η κρίση που έχει ξεκινήσει περίπου το 2015 έχει οδηγήσει σε χώρε της ΕΕ περίπου 1.500.000 πρόσφυγες και μετανάστες, όπου ήρθαν στην Ευρωπαϊκή ένωση με παράτυπες αφίξεις, είτε αυτές πρόκειται για τις αφίξεις στην χώρα μας είτε για την Ιταλία ή για την Ισπανία που αποτελούν τις κύριες εισόδους των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή ένωση. Υπάρχουν πάνω από 700.000 αιτήσεις για άσυλο τα τελευταία χρόνια, που προφανώς δεν έχουν ικανοποιηθεί όλες και για αυτό υπάρχουν ακόμα δομές μεταναστών στα νησιά του Αιγαίου και όχι μόνο.
Η νέα πολεμική κρίση σίγουρα θα οδηγήσει και άλλους προς την Τουρκία και την Ευρωπαϊκή ένωση και προφανώς θα πρέπει να παρθούν μέτρα. Μέτρα όμως όχι μόνο εντός των χωρών της ΕΕ και της Τουρκίας, αλλά και μέτρα στην ίδια την Συρία, όπου είναι επιτακτική ανάγκη η επέμβση των δυνάμεων για να έρθει Ειρήνη σε μια χώρα όπου έχει περίπου 25.000.000 κατοίλους και είναι διαμελισμένη σε περιοχές που ελέγχει ο Άσαντ, οι Τζιχαντιστές και οι Κούρδοι.
Κλείνοντας πάντως πρέπει να αναφερθούμε σε ένα άρθρο της σαουδαραβικής εφημερίδας Elaph, όπου φαίνεται ότι ο Άσαντ ζητάει βοήθεια από την κυβέρνηση του Νεντανιάχου για να αντιμετωπίσει τους Τζιχαντιστές. Επίσης το συγκεκριμένο άρθρο δείχνει τον Νεντανιάχου να δέχεται την βοήθεια μόνο στην περίπτωση όπου απομακρυνθούν οι Ιρανικές δυνάμεις από την Συρία, όπου μην ξεχνάμε ότι το Ισραήλ είναι σε φάση ψυχρού ακόμη πολέμου. Παράλληλα πάντως με αυτή την κατάσταση, όπου δεν έχει επιβεβαιωθεί, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν το ενδεχόμενο να άρουν τις κυρώσεις έναντι της Συρίας αν ο Ασαντ αποστασιοποιηθεί από το Ιράν και σταματήσει τις μεταφορές ιρανικών όπλων στη Χεζμπολάχ. Ο Άσαντ μαζί με την Χεζμπολάχ, τους Χούθι και τη Χαμάς αποτελούν τους συμμάχους του Ιράν, όπου παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στην περιοχή και συνομιλεί με την κυβέρνηση Άσαντ, και δεν αποκλείεται τις επόμενες ημέρες να δούμε εμπλοκή του Ιράν στο Χαλέπι.
Πάντως ο Ιρανος ΥΠΕΞ συναντήθηκε με τον ΥΠΕΞ της Τουρκίας και στο επίκεντρο των συνομιλιών τους ήταν οι εξελίξεις στην Συρία. Εκεί ο Φιντάν (ΥΠΕΞ της Τουρκίας) σε σημόσι τοποθέτησή του είπε ότι «θα ήταν λάθος να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τα γεγονότα στη Συρία με οποιαδήποτε ξένη παρέμβαση. Αυτό αποτελεί καταφύγιο και λάθος για όσους δεν θέλουν να κατανοήσουν την πραγματικότητα σχετικά με τη Συρία». Χαρακτήρισε δε λάθος το γεγονός ότι η Δαμασκός «αγνοεί τα νόμιμα αιτήματα της συριακής αντιπολίτευσης και την έλλειψη ειλικρινούς συμμετοχής του καθεστώτος στην πολιτική διαδικασία».
«Οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν για άλλη μια φορά ότι η Δαμασκός πρέπει να συμφιλιωθεί με τον ίδιο της το λαό και τη νόμιμη αντιπολίτευση. Η Τουρκία είναι έτοιμη να παράσχει κάθε αναγκαία συμβολή προς αυτή την κατεύθυνση».
Σχετικά με την παρουσία κουρδικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία, τις οποίες η Τουρκία θεωρεί προέκτασή της οργάνωσης ΡΚΚ και τις συνδέει με την τρομοκρατία, ο Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι «η Τουρκία δεν θα δώσει ποτέ, μα ποτέ, διέξοδο σε τρομοκρατικές οργανώσεις που προσπαθούν να επωφεληθούν από το περιβάλλον αστάθειας. Θα εξαλείψουμε όλες τις απειλές κατά της εθνικής μας ασφάλειας και του λαού μας, όπου κι αν βρίσκονται».
Αναφερόμενος στη συμφωνία της Αστάνα μεταξύ Τουρκίας, Ρωσίας, Ιράν και καθεστώτος ‘Ασαντ για την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων στον εμφύλιο της Συρίας, ο Χακάν Φιντάν δήλωσε ότι «έτσι, στοχεύσαμε να προωθήσουμε την πολιτική δέσμευση του καθεστώτος με την αντιπολίτευση». Σημείωσε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τον συντονισμό της με το Ιράν, με το οποίο έχει πραγματοποιήσει σημαντικές προόδους στο πλαίσιο της Διαδικασίας της Αστάνα.
«Πάντα υποστηρίζαμε την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας και της ενότητας της Συρίας. Θα την υποστηρίζουμε και από εδώ και στο εξής», είπε ο Φιντάν.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί επισήμανε ότι πρόκειται για τη δεύτερη επίσκεψή του στην Τουρκία σε σύντομο χρονικό διάστημα και τόνισε ότι πρέπει να συγκληθεί το συντομότερο δυνατό μία σύνοδος μεταξύ της Τουρκίας, του Ιράν και της Ρωσίας σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών για να συζητηθεί η κρίση στη Συρία.
Ο ίδιος είπε επίσης ότι οι συνομιλίες με τον Τούρκο υπουργό «ήταν πολύ άμεσες, διαφανείς, εποικοδομητικές και φιλικές»
«Ακριβώς όπως έχουμε σταθεί στο πλευρό του λαού, της κυβέρνησης και του στρατού της Συρίας μέχρι σήμερα, θα σταθούμε στο πλευρό τους και στο μέλλον».
Είναι προφανές ότι θα υπάρξει και εμπλοκή του Ιράν στην κρίση της Συρίας, όπως βέβαια και της Ρωσίας που στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή έχουν ως πιστό φίλο τους το καθεστώς Άσαντ, απλά οι Τζιχαντιστές τους έπιασαν στον ύπνο.
Αναμένουμε τις εξελίξεις, που όπως είπαμε έχουν και ελληνικό ενδιαφέρον, λόγω του αιτήματος των Χριστιανών να προστατευτούν από την Τουρκική επιθετικότητα στην περιοχή.
