Γράφει η Χαρούλα Κοτσάνη
Το τελευταίο φύλλο του «αθέρα» κυκλοφορεί με πρωτοσέλιδο ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που υπογράφει ο ιστορικός Κων/νος Λαγός.
Η σχέση της Φαϊλάκα, (νησί του περσικού κόλπου το οποίο ανήκει στο Κουβέιτ) με την δική μας Ικαρία είναι γνωστή ονοματολογικά τουλάχιστον, εφόσον ο ίδιος ο Μ. Αλέξανδρος της έδωσε το όνομα ΊΚΑΡΟΣ «κατά περίεργον τρόπον» θυμίζοντας όπως μας αναφέρει ο Αρριανός την Ικαρία του Αιγαίου με πολλά κοινά χαρακτηριστικά όπως: το σχήμα της, αλλά κυρίως το “Ταυροπόλιο” ναός αφιερωμένος στην θεά ΆΡΤΕΜΙΣ! καθώς και την πανίδα και την χλωρίδα της νήσου…
Εκείνο που δεν γνωρίζαμε είναι κατά τον κ. Λαγό ότι: Στην αρχαιότητα η ακτή απέναντι από την Ίκαρο-Φαϊλάκα (σημερινή πόλη του Κουβέιτ) είχε κι αυτή ελληνικό όνομα λεγόταν «Λάρισα»!
Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι η «Λάρισα» είναι προ-ελληνική λέξη πελασγικής προέλευσης διαδεδομένη στον ελλαδικό χώρο και σημαίνει ισχυρά οχυρωμένος λόφος ή ακρόπολη.
Αυτό που κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα την έρευνα και το οποίο δεν γνωρίζει ο ιστορικός είναι ότι στην δική μας Ικαρία έχουμε τοπωνύμιο ΛΑΡΙΣΕ σε κοντινή απόσταση νότια της αρχαίας Οινόης (σημερινός Κάμπος) μια περιοχή που την διαρρέει ο Βουτσιδές (χείμαρρος ορμητικός τον χειμώνα) και που αποτελεί ένα σημαντικό ελαιώνα της σημερινής Ικαρίας!
Οι καταλήξεις σε (-ε) στα ικαριακά τοπωνύμια τα οποία επιβιώνουν αναλλοίωτα ως τις μέρες μας μαρτυρούν την πανάρχαια αφετηρία μας… μερικά παραδείγματα: Λαρισέ, Βουτσιδές, Κριθαρέ, Στηβέ, Βουκαλέ, Βρουλέ, Πέραθεν Μερέ κ.α. από αυτό κατανοούμε την μεγάλη αξία τους και την δική μας ευθύνη να τα παραδώσουμε ατόφια στους επόμενους!
