Γράφει ο Στέφανος Καραπέτης
Κύμα συμπαράστασης προς την οικογένεια του θύματος του τροχαίου έχει αναπτυχθεί στην Ικαρία. Οι περισσότερες εκδηλώσεις και πανηγύρια πάνω στο νησί έχουν ματαιωθεί. Μετά την ανακοίνωση του Πράμνου, συλλόγου όπου έπαιζε μπάσκετ ο Άγγελος, υπάρχουν δεκάδες άλλες ανακοινώσεις και από άλλους αθλητικούς συλλόγους και φορείς στο νησί μας.
Επίσης το ΕΠΑΛ Ικαρίας που φοιτούσε ο Άγγελος εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
Με ανείπωτη θλίψη πληροφορηθήκαμε τον πρόωρο και άδικο χαμό του αγαπημένου μας μαθητή. Είναι αδύνατο να βρεθούν λόγια που να εκφράσουν το μέγεθος της οδύνης και της απώλειας που αφήνει πίσω του. Έφυγε τόσο νωρίς, αφήνοντας κενό στις καρδιές όλων μας, εκπαιδευτικών και συμμαθητών, μα και μια μνήμη που θα παραμένει ανεξίτηλη.
Η παρουσία του στις τάξεις μας τα 2 χρονια της φοίτησης του στο ΕΠΑΛ υπήρξε πηγή χαράς και καλοσύνης, με την αγνότητα, την ευγένεια και την καθαρότητα της ψυχής του να παραμένουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη μας.
Μοιραζόμαστε τον βαθύ πόνο της οικογένειας και στεκόμαστε δίπλα τους σε αυτή τη δύσκολη στιγμή. Μακάρι η αγάπη και οι αναμνήσεις από τον αγαπημένο τους Άγγελο να αποτελέσουν πηγή δύναμης και παρηγοριάς.
Άγγελε, για 2 σχολικά χρόνια σε είχαμε καθημερινά δίπλα μας. Θα σε θυμόμαστε για πάντα, για τις τόσο όμορφες στιγμές που ζήσαμε μέσα και έξω από το σχολείο, στις εκδρομές μας. Για τις μικρές καθημερινές χαρές που μοιραστήκαμε, για τις συζητήσεις μας.
Καλό ταξίδι Αγγελάρα, να προσέχεις.
Σήμερα Παρασκευή 29 Αυγούστου θα γίνει η εξόδιος ακολουθία σις 17:00 στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων στα Θέρμα Ικαρίας.
Ο Σύλλογος γονέων Ικαρίας αφιερώνει ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου ( επιτάφιος) στην μνήμη του νέου παιδιού που θρηνούμε. Το ποιήμα έχει ως εξής:
ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ, ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ…
Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου, πουλάκι της φτωχιάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου, πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω και δε σαλεύεις, δε γρικάς τα που πικρά σου λέω;
Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονό μου, Που μάντευες τι πέρναγα κάτου απ` το τσίνορό μου, τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;
Πουλί μου, εσύ που μου ‘φερνες νεράκι στην παλάμη πώς δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;
Στη στράτα εδώ καταμεσίς τ΄ άσπρα μαλλιά μου λύνω και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει κι είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλείς κι η δόλια εγώ τον κόρφο δες, ανοίγω και στα βυζιά που βύζαξες τα νύχια, γιέ μου μπήγω..
***
Κι, αχ, Θε μου, Θε μου, αν είσουν Θεός κι αν είμασταν παιδιά σου
θα πόναγες, καθώς εγώ, τα δόλια πλάσματά σου.
Κι αν είσουν δίκαιος, δίκαια θα μοίραζες την πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδί να φάει και να χορτάσει.
Γιε μου, καλέ μου τα ’λεγε το γνωστικό σου αχείλι
κάθε φορά που ορμήνευε, κάθε φορά που εμίλει:
Εμείς ταγίζουμε τη ζωή στο χέρι: περιστέρι,
κ’ εμείς ούτ’ ένα ψίχουλο δεν έχουμε στο χέρι…
Γιάννης Ρίτσος, Επιτάφιος
Πάρα πολλά μαγαζία στον Άγιο Κήρυκο έχουν ανακοινώσει ότι δεν θα λειτουργούν σήμερα ως ένδειξη συμπαράστασης στην οικογένεια. Ο πόνος που μας αφήνει ο θάνατος αυτού του νέου παιδιού δεν περιγράφεται με λόγια. Εμείς που εργαζόμαστε τόσο για το συγκεκριμένο περιοδικό όσο και για την εφημερίδα Αθέρας θέλουμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους φίλους του Άγγελου. Η μικρή κοινωνία του νησιού μας με το δικό της τρόπο δείχνει για άλλη μια φορά την αλληλεγγύη της σε μια οικογένεια που θρηνεί. Τα παραπάνω λόγια είναι περιττά.
