Γράφει ο Ισίδωρος Καρδερίνης* Είμαστε αλυσοδεμένοιΠάνω σ’ ένα σάπιο καράβιΗ θάλασσα αγριεμένηΚαι μπροστά μας κάβοι. Ο ουρανός οργισμένοςΚι η βροχή ραγδαίαΟ άνεμος ψυχρός με μένοςΠνέει λόγια μοιραία. Είμαστε αλυσοδεμένοιΑπό λερωμένα χέρια ξέναΗ σημαία ξεσκισμένηΚαι τα νέφη αραδιασμένα. Ο ήλιος εξαφανισμένοςΚαι τ’ αστέρια πληγωμέναΗ σελήνη ματωμένηΚαι τα όνειρα χαμένα. Είμαστε αλυσοδεμένοιΚι ο καιρός μόνιμα κακόςΗ καρδιά...